มหาตำนานวิถีสวรรค์: จารึกมังกรบรรพกาล

### บทที่ 37: การเจรจาของพ่อค้าจิ้งจอกและเกมที่อันตราย

เย่เฟิงและเซี่ยหนิงฉางยืนนิ่งจ้องมองเศษแผนที่โบราณที่ส่องแสงสีทองอยู่ในมือ ความตกตะลึงและความตื่นเต้นที่ได้ค้นพบความลับอันยิ่งใหญ่ยังไม่ทันจางหาย...

"ดูเหมือนว่า 'ของเล่น' ที่คุณชายได้มา จะน่าสนใจกว่าที่ข้าคิดไว้เสียอีกนะเจ้าคะ"

เสียงที่มีเสน่ห์ของเม่ยเจินดังขึ้นจากทางเข้าลานเมฆาเร้นโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า! นางปรากฏตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบราวกับภูตพรายตั้งแต่เมื่อใดก็ไม่มีผู้ใดทราบ

เย่เฟิงรีบเก็บแผนที่เข้าถุงมิติและหันกลับไปเผชิญหน้านางทันที! เขากับเซี่ยหนิงฉางต่างก็อยู่ในสภาพเตรียมพร้อมต่อสู้เต็มที่!

เม่ยเจินเพียงแค่ยิ้มบางๆ นางไม่ได้แสดงท่าทีคุกคามใดๆ "ไม่ต้องตื่นเต้นไป...ในลานเมฆาเร้นแห่งนี้ ไม่มีสิ่งใดรอดพ้นจากสายตาของข้าไปได้" นางเหลือบมองไปยังทิศทางที่เย่เฟิงเก็บแผนที่ "พลังงานบรรพกาลที่บริสุทธิ์ถึงเพียงนั้น...ข้าไม่ได้สัมผัสกับมันมานานมากแล้ว"

เย่เฟิงรู้ดีว่าการปิดบังไม่มีประโยชน์อีกต่อไป เขาตัดสินใจที่จะเปิดไพ่บางส่วน "ท่านผู้จัดการคงจะมองออก...ว่าของสิ่งนี้ไม่ใช่ของธรรมดา"

"ถูกต้อง" เม่ยเจินพยักหน้า สีหน้าของนางจริงจังขึ้นเป็นครั้งแรก "และข้าก็มั่นใจว่าทูตพิเศษของพรรคมารอสูรโลหิต...ก็คงจะสัมผัสได้เช่นกัน แม้จะไม่ชัดเจนเท่านางก็ตาม"

"สถานการณ์ของเจ้าในตอนนี้...อันตรายกว่าที่เจ้าคิดไว้มากนัก" เม่ยเจินวิเคราะห์อย่างเฉียบขาด "ทูตพิเศษผู้นั้นไม่ใช่คนธรรมดา เขาคือหนึ่งใน 'สิบสองขุนพลอสูร' ของพรรคมารอสูรโลหิต มีนามว่า 'กุ่ยอิ่ง' ที่แปลว่าเงาอสูร พลังของมันอยู่ที่ขั้นปราณจิตตอนปลาย และมีวิธีการที่โหดเหี้ยมอำมหิตอย่างยิ่ง"

"บัดนี้...มันรู้แล้วว่าในตัวเจ้ามีสมบัติที่ล้ำค่าซ่อนอยู่ มันจะไม่มีวันปล่อยเจ้าไปอย่างแน่นอน การออกจากเมืองในตอนนี้ก็เท่ากับการฆ่าตัวตาย"

เย่เฟิงขมวดคิ้วแน่น...ดูเหมือนว่าเขาจะประเมินสถานการณ์ต่ำเกินไปจริงๆ

"แล้วท่านมีข้อเสนออะไร?" เขาถามอย่างตรงไปตรงมา

"ซ่อน" เม่ยเจินกล่าวเพียงคำเดียว "ซ่อนตัวอยู่ในที่ที่สว่างที่สุด...ที่ที่ไม่มีผู้ใดคาดคิด"

นางยิ้มอีกครั้ง "ในอีกสามเดือนข้างหน้า...หอหมื่นสมบัติของเราจะจัด 'งานประมูลใหญ่ประจำปี' ขึ้น มันจะเป็นงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในรอบหลายปีของเมืองเมฆาอรุณ ยอดฝีมือจากทั่วทุกสารทิศจะมารวมตัวกันที่นี่...มันจะเป็นช่วงเวลาที่เมืองทั้งเมืองจะวุ่นวายและเต็มไปด้วยสายตามากที่สุด"

"และมัน...ก็จะเป็นฉากกำบังที่ดีที่สุดสำหรับเจ้า"

"จงใช้เวลาสามเดือนนี้...แข็งแกร่งขึ้นให้มากที่สุด...ฝึกฝนวิชาจำแลงกายของเจ้าให้สมบูรณ์แบบ...แล้วข้าจะจัดหา 'ตัวตนใหม่' ให้เจ้าได้เข้าร่วมงานประมูลของข้าในฐานะแขกคนหนึ่ง...จงซ่อนใบไม้ไว้ในป่า...จงซ่อนตัวตนของเจ้าไว้ท่ามกลางฝูงชน"

ข้อเสนอของเม่ยเจินนั้นแยบยลและเป็นทางรอดเดียวที่เย่เฟิงมีในตอนนี้

"ข้าจะให้ที่นี่เป็นที่บำเพ็ญเพียรของพวกท่าน...ส่วนทรัพยากรที่ต้องใช้...ก็ขึ้นอยู่กับว่าเจ้าจะหามาได้อย่างไร" นางกล่าวทิ้งท้ายอย่างมีความหมาย ก่อนจะหันหลังเดินจากไปอย่างสง่างาม

เกมที่อันตรายครั้งใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว...และเย่เฟิงก็ไม่มีทางเลือกอื่น...นอกจากต้องเข้าร่วมเล่นเกมนี้ด้วย

(จบตอน37)