โซ่ตรวนใจ

        ​คฤหาสน์การุซิงห์

        การุซิงห์นั่งกุมขมับเมื่อทราบเรื่องราวของลูกสาวสุดที่รักจากท่านคณบดีสุราชท่านประธานมหาวิทยาลัยจอร์เจีย “มอล....ลี่ ช่วยผมด้วยที่รัก” ร่างของการุซิงห์เซไปเซมา “คุณ เป็นอะไรคะ” มอลลี่รีบพยุงร่างของสามีนั่งบนเตียงนอน จัดหมอนพิงหลังให้นั่งอย่างสบาย “ลูกสาวตัวดีสร้างเรื่องอีกแล้ว ผมไม่รู้เอาหน้าไปไว้ไหน คนของเราเองทำลายชื่อเสียงของพวกเราเอง ทำไมจินนี่ไม่รู้จักอดทนนะ” การุซิงห์รีบทานยาลดความดันโลหิตทันที มอลลี่มีอาการตกใจเมื่อรับรู้เรื่องทั้งหมด “ส่งภาพนั้นไปประจานตัวเอง ลูกทำไมโง่เเบบนี้ คราวนี้ฝ่ายนั้นจะมารับจินนี่ไหม เป็นฉันคงคิดหนัก คุณค่ะ คุณต้องสอนลูกสาวให้เข้าใจ ในบ้านหลังนี้จินนี่ไม่ฟังใครนอกจากคุณคนเดียว” การุซิงห์บีบมือของภรรยาที่ร้องไห้ออกมา “ไปเรียกลูกเข้ามา วันนี้บอกเขาว่าผมป่วย ผมจะอบรมลูกเอง”

        จินนี่เดินตามมารดาเข้ามาในห้องนอน สภาพของการุซิงห์หลับตา สีหน้าซุบซีด ผ้าห่มคลุมครึ่งร่าง แก้วน้ำ และ ตลับยาวางเรียงรายหลายชนิด เครื่องวัดความดันโลหิตชนิดใหญ่วางข้างร่าง “พ่อ !!!” การุซิงห์ขยับมือเรียกลูกสาวให้เข้ามาใกล้ๆ จินนี่จับมือของพ่อไว้แน่น “พ่อเป็นอะไรคะ” การุซิงห์ชะงักนิดหน่อย มองใบหน้าของภรรยาที่รอจังหวะ “พ่อป่วยกะทันหันจ้า” แววตาโศรกเศร้าของลูกสาวจ้องมองใบหน้าของพ่อ “เรื่องนั้นใช่ไหม หนูผิดเองค่ะ หนูไม่น่าทำ หนูขอโทษค่ะ พ่อ ยกโทษให้หนูด้วย” คำสารภาพยาวเหยียดทำให้การุซิงห์ยกคิ้วสูง “ลูกรู้เรื่อง ใครบอกลูก”

        “พ่อพูดเองค่ะ พ่อจะให้เขาเป็นผู้ช่วยคณบดี แต่เขาถูกเชิญออกแล้ว” จินนี่เริ่มสะอีกสะอื้นไม่กล้าสบสายตาใคร “พ่อไม่ได้โกรธลูก มานั่งใกล้ๆพ่อได้ไหม” การุซิงห์อ้าแขนให้ลูกสาวนอนพิงแผงอกของพ่อ “จีย่าลูกรัก พ่อรู้ว่า ลูกทุกข์ใจกับการกระทำของวินัย ลูกสารภาพกับแม่ว่ารักอนูป มันคือจังหวะดีที่เขาแต่งงานแทนพี่ชาย ลูกมีสิทธิ์ที่จะได้เขาอย่างสมบรูณ์ แต่ทำไมลูกทำเช่นนั้น การทำร้ายโดยวิธีแบบนี้ ผลลัพธ์ ลูกกำลังประจานตัวเองกับสิ่งนี้ควรจะจบและลืม รื้อฟื้นมันขึ้นมาทำไม”

        การุซิงห์พยายามพูดด้วยความรักและเข้าใจ ร่างของลูกสาวคว้าผ้าชุบน้ำเช็ดใบหน้าพ่อ การุซิงห์คว้ามือลูกสาว “รักเขามากใช่ไหม” ขณะที่พูดดวงตาของการุซิงห์ จินนี่จ้องที่ดวงตาของพ่อที่ไม่กระพริบ “ผิดพลาด ลูกจะชนะใจคนรักได้ ลูกต้องถ่อมตน ดูแม่เป็นตัวอย่าง พ่อไม่ใช่คนดี เจ้าชู้ แต่แม่รักพ่อมากที่สุด ถ้าลูกไปแตะต้องศักดิ์ศรีของเขา ลูกจะไม่มีวันได้เขามาครอบครอง หาวิธีให้ผู้หญิงคนนั้นไปเอง ทำอะไรก็ได้ที่ผู้หญิงคนนั้นยอมไปจากเขาและไม่คิดจะกลับมา พ่อรู้ว่าลูกหยิ่งในศักดิ์ศรี แต่อย่าลืมว่า ศัตรูที่เหนือกว่า ย่อมมีช่องโหว่ให้เราโจมตี เมื่อเจอช่องโหว่นั้น คนที่จะปิดประตูชีวิตคู่กับผู้หญิงคนนั้นต้องเป็นอนูปเอง ไม่ใช่ลูก จำไว้จินนี่”

        “พ่อ หนูคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ เขาไม่เคยมองหน้าหนูเลยค่ะ” สิ่งที่ค้างในใจเผยออกมาให้พ่อฟัง “เล่ามาให้หมด พ่อจะช่วยวางแผน” จินนี่เริ่มต้นจากสัญญาเพียงสามข้อ หญิงสาวไม่กล้าเล่าหมด “อืม กลับจากที่นี่ ไปพักคอนโดฯพี่ชายของเขา พ่อจะคุยกับพี่ชายของลูกเองเวลาที่เขามารับลูกกลับบ้าน เราควรทำอะไรบ้าง”

        โรงพยาบาลคาร์ฮาน

        นายแพทย์ อาลี คาร์ฮาน มีชื่อเสียงมากที่สุดในรัฐแอตแลนต้า ฮารีมดับเครื่องยนต์ใต้ตึกที่ทำงานของนายแพทย์อาลี ชาร์มารู้สึกคันยุบยิบไปทั้งตัว ฮารีมแอบยิ้มให้ตัวเองนั่งมองหญิงคนรักที่กลัวพ่อของเธอ “กลัวอะไรครับ ผมมาแนะนำตัวเท่านั้น” ฮารีมหนุ่มรูปหล่อสวมสูทสีดำสนิท จัดทรงผมเรียบเท่ห์ ก้าวลงจากรถอ้อมมาเปิดประตูรถให้เธอ “จะลงมาหรือจะให้ผมอุ้มขึ้นไป เดินไม่ออกแล้วใช่ไหม” ใบหน้าของเธอบูดบึ้ง ก้าวลงจากรถเก๋งอย่างไว “คุณไม่รู้จักพ่อของฉันดีนะคะ”

        “พ่อของคุณก็ไม่รู้จักฮารีมเหมือนกันครับ” ชาร์มาสวมรองเท้าส้นสูง รีบจัดเครื่องแต่งกาย ฮารีมรอจังหวะสวมเเหวนเพชรแวววับในนิ้วนางของเธอ “ผมหมั้นคุณ” ชาร์มาสะดุ้งตาโต “หมั้นในลานจอดรถ เนี่ยนะ” ฮารีมพยักหน้ารับว่าใช่ “ทำเหมือนเป็นสายลับอ่ะ ทำอะไรก็แอบทำ” หญิงสาวชูเเหวนเพชรขึ้นส่องดูความงดงาม เสียงกรี๊ดดังขึ้น คานรีบปิดใบหู “ร้องกรี๊ดทำไมครับ”

        “ฉันหมั้นแล้ว ว้าวไม่น่าเชื่อ” ฮารีมหัวเราะพอใจ “ครับ ขึ้นไปกันเถอะ”

        ภายในโรงพยาบาลเอกชนแห่งนี้หรูหราทันสมัย เสียงเด็กร้องเจี๊ยวจ๊าวงอแงสลับเสียงวิ่งเล่นอย่างสนุกสนาน พนักงานต้อนรับเชิญพวกเธอเข้าไปนั่งรอพบนายแพทย์อาลี “คุณพ่อไปไหนคะ” พนักงานหญิงวางถาดเครื่องดื่ม “ท่านกำลังมาค่ะ ตรวจเด็กแฝดคลอดใหม่ 5 คนค่ะ” น้ำเสียงตื่นเต้นของพนักงานหญิงทำให้ชาร์มาต้องการไปชมเด็กแฝด5คน “ชาร์มา” เสียงนายแพทย์ใหญ่เดินเข้ามาในห้องทำงาน “ลาลินา ปิดประตูให้ฉันด้วย”

        ร่างของฮารีมยืนขึ้นอย่างสุภาพ ทั้งคู่กล่าวคำทักทาย “ซาลาม มาเลกุม" ฮารีมยืนตัวตรง”มาเลกุมซาลาม ครับ” อาลีผายมือเชิญนั่งสายตามองลูกสาวยืนด้านหลังฮารีม “มาใกล้ๆพ่อ ชาร์มา” หญิงสาวโอบกอดร่างของพ่อ “แน่ใจหรือครับจะแต่งงานกับลูกสาวคนนี้ของผม” ฮารีมยิ้มเเห้งๆพยักหน้าตอบรับ “ผมตั้งใจให้ลูกสาวคนนี้เรียนแพทย์ ซึ่งเธอทำได้แต่ไม่ยอมเรียน จู่ๆก็ไปวิ่งแข่ง อีกสักพักไปแข่งเรือใบ มันไม่ได้เรื่องเลย ถ้าไม่ชอบเป็นหมอ ก็อย่างน้อยเรียนเทคนิคการแพทย์ ผมลงทุนโรงพยาบาลแห่งนี้เพื่อลูกๆทั้งสามคน พี่ชายของเขาคือทันตแพทย์อยู่ชั้นหนึ่ง คนที่สองน้องสาวเจ้านี่เรียนวิศกร ผมก็ไม่ว่าอะไร แต่ชาร์มาไม่ได้เรื่อง ไม่สิ มีเรื่องหนึ่งที่ได้เรื่อง น่าจะไปเรียนเป็นนักสืบ ชอบยุ่งมากเรื่องชาวบ้าน” นายแพทย์อาลีบ่นชุดใหญ่เกี่ยวกับชาร์มา “ผมเห็นด้วยครับ เธอควรเรียนเป็นเภสัช หรือ เทคนิคการแพทย์ครับ”

        “พ่อ เรื่องเรียนหนูต้องสอบเข้านะคะ” สายตาของชาร์มามองใบหน้าของฮารีมด้วยแววตาดุ “อย่าตอบตกลงก่อนได้ไหม” ชาร์มากระซิบเบาๆ “ใช่มันต้องสอบเข้า ลูกไม่เคยคิดจะลองสอบ พ่อรู้ว่าลูกทำได้” นายแพทย์อาลีย้ำอย่างเชื่อใจ

        ทั้งคู่เริ่มมีสีหน้าดำเคร่งเครียดต่างฝ่ายต่างมีทิฐิ “พ่อ หนูพาแฟนหนูมาแนะนำตัว ไม่ได้มาเรื่องเรียนค่ะ” ชาร์มารีบตัดบท นายแพทย์อาลีนึกขึ้นได้ “ผมขอโทษครับ คุณทำอาชีพอะไร” ฮารีมแน่นิ่งไปชั่วขณะ “ชาร์มา ผมขอคุยกับคุณพ่อส่วนตัวได้ไหมครับ” ชาร์มากระฟัดกระเฟียดออกจากห้องไปด้วยความโกรธ “ฮ่าๆๆ พ่อหนุ่ม ลูกสาวคนนี้รั้นมากนะ จะรับมือไหวหรือ” ฮารีมอมยิ้ม “ผมรับมือได้ครับ ผมขอแนะนำตัวผมนะครับ”

        เวลาผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง นายแพทย์อาลีเปิดประตูออกมาเดินเกาะบ่าว่าที่ลูกเขย “เยี่ยมมากข้อเสนอ ผมเห็นด้วย อย่าลืมนัดคุณพ่อมาคุยกันเรื่องพิธีแต่งงาน” นายแพทย์สวมกอดคอว่าที่ลูกเขย สองมือจับบ่าของฮารีมอย่างภูมิใจ นายแพทย์อาลีโบกมือให้ลูกสาวก่อนกลับเข้าไปตรวจคนไข้ต่อ

        ชาร์มาหรี่ดวงตามองใบหน้าของพ่อ “คุยกันเพียง 30นาที ถูกคอกันแล้วด้วย เราลูกสาวพ่อมายี่สิบกว่าปี พ่อไม่เคยเข้าใจเราเลย” ฮารีมเดินเข้ามาหาเธอในอาการคอตก “ผมพยายามแล้ว ชาร์มา ผมโดนคุณพ่ออาลียื่นคำขาดให้คุณสอบเข้าวิชาใดวิชาหนึ่ง ไม่งั้นเราก็ไม่ได้แต่งงานกัน” สีหน้าของฮารีมซึมลง “จริงเหรอคะ” ชาร์มารู้สึกผิดหวัง “อีกกี่ปีจะสอบเข้าได้” น้ำตาใสๆร่วงเต็มดวงตาท่วมใบหน้าของเธอ “โอ้ ไม่นะ คุณร้องไห้ทำไมครับ” ชาร์มาสวมกอดร่างของฮารีม “คุณหาคนรักใหม่เถอะ ฉันคงสอบเข้าไม่ได้ค่ะ”

        ฮารีมกลั้นหัวเราะ ช้อนร่างของเธอขึ้นในท่าเจ้าสาว หมุนร่างไปมา “ฮารีม คุณอุ้มฉันแบบนี้ไม่ได้นะคะ ที่นี่..” ฮารีมอุ้มเข้าไปในลิฟต์โดยสาร ปล่อยร่างของเธอลง “คุณเพียงแค่ไปสอบ สอบไม่ได้ก็แค่นั้น ผมจะแต่งงานกับคุณคนเดียวเท่านั้น” ชาร์มาร้องกรี๊ดดีใจ เมื่อคิดตามคำพูดของฮารีม “จริงด้วย สอบไม่ได้ก็เท่านั้นเอง” ชาร์มาโอบกอดร่างของฮารีมแน่น “จะไม่จูบฉันหน่อยเหรอคะ” ฮารีมส่ายหน้าว่าไม่ สองมือทุบแผ่นอกรัว “นึกว่าคุณบ้าตามพ่อเสียแล้ว” ริมฝีปากของฮารีมประกบริมฝีปากของชาร์มาอย่างแผ่วเบา เมื่อเขาถอนออก “เด็กโง่” ชาร์มาซบใบหน้าลงแผงอกของเขา “ฉันรักคุณค่ะ”