กลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy

ตอนที่เก้าสิบสี่ Cold Feet หยุดชะงัก

เมื่อผมนึกดูดีดีแล้วผมก็หวาดกลัวจนถึงที่สุดขึ้นมา

หากนี่เป็นแนวไลท์โนเวลผมคงจะดีใจมาก

แต่นี่คือฮาเร็มสาวอเมริกันไฮท์สคูล

ที่ตามการคำนวณของผมต้องมี“ท่านย่า”มาควบคุมดูแลเท่านั้นถึงน่าจะพอเอาอยู่

มีคำกล่าวในการแซวกันว่าสาวอเมริกันคือสิ่งที่ดีที่สุดที่จะเป็นแฟน แย่ที่สุดที่จะแต่งงานด้วย

ผู้ชายคนขาวบางคนกล่าวว่าเคยคบกันสาวเอเชียแล้วรู้สึกว่าพวกเธอไม่มีPassion ความหลงใหล

ผมว่าก็อาจจะจริง

ในสาวอเมริกันไฮท์สคูลนั้นพวกเธอมีพลังมากในการแสดงอารมณ์ต่างๆออกมา

พวกเธอมองว่าการแสดงอารมณ์และความเป็นตัวของตนเองคือคุณธรรมขั้นสูงสุด

กฎของโลกก็ต้องยอมบิดงอหากเทียบกับความรู้สึกของพวกคุณเธอ

ก็อาจจะเป็นสาเหตุที่ทำให้พวกเธอมีกำลังใจมากที่สุดในการที่จะทำเรื่องที่ตั้งเป้าหมายไว้ให้สำเร็จ

และหากเรามองว่าการนอนกับปีศาจเพื่อแลกกับพลังเวทย์ไม่ใช่เรื่องที่ถูกนับว่าเป็นเรื่องไม่ดีในเนื้อเรื่อง

ก็เท่ากับว่าการเป็นนักเวทย์ไม่มีอุปสรรคใดใดในการไขว่คว้าพลังนั่นเอง

นั่นคือผลลัพธ์จากการที่พยายามมองศาสนาหลักในแง่ร้ายและให้ศาสนาหลักไม่มีพลังอะไรจริงๆนอกจากการกดขี่ข่มเหงริดรอนสิ่งที่เราจะทำได้หรือไม่สามารถทำเรื่องบางอย่างได้

แต่ดันให้พ่อมด ปีศาจมีเวทย์อยู่จริงผลก็เป็นเช่นนี้เอง

ก็อาจจะมีคนบอกว่า

น้ำมนต์จากโบสถ์ก็ได้ผลอยู่นี่?

พระเจ้าก็ช่วยแล้วจะเอาอะไรอีก?

ก็อาจจะเป็นเรื่องที่เถียงกันได้ว่าพระเจ้าท่านช่วยในขอบเขตที่กำหนดไว้เท่านั้นแบนในเรื่องเนโครแมนเชอร์และเวทย์อื่นๆ แต่โอเคในเรื่องการทำน้ำมนต์และการทำพิธีคุ้มครองอาคารสถานที่

แต่แอนนากับบอนนี่คงเลือกที่จะกระทืบคนที่ขวางหน้าเท่านั้นเองแทนที่จะมาเถียงกับพวกเขาเรื่องเทววิทยา

ผมยอมรับว่าจากก้นบึ้งของหัวใจ

ผมหวังแค่ว่าผมจะมีวิญญาณที่สมบูรณ์ในตอนที่ตายแล้วหลังจากเรื่องทั้งหมดพวกนี้ในการที่เข้ามายุ่งกับเรื่องของพวกคุณเธอ

แต่ผมแค่คิดว่า

การเสียแม่มดสุดยอดไปตั้งหลายคนให้กับศาสตร์มืดเป็นเรื่องน่าเสียดายเท่านั้นเอง

แบบเดียวกับในหนังฮีโร่รวมพลพิทักษ์โลกนั่นล่ะ

หากเรารวมคนฮีโร่จำนวนมากได้ก็จะแก้ปัญหาระดับโลกได้ง่ายกว่า

นั่นคือแผนของผมมาตั้งแต่แรกแล้วที่รวบรวมอาจารย์ดมิธรี่และพวกแอนดรูว์กับแฮงก์

หากผมต้องเสียเงินไปจนหมดตัวก็ช่างมันเถอะ

ตราบใดที่มีเวทย์ผมคงสามารถไปอยู่ในป่าเสกผลไม้ทานได้

ผมรู้สึกถึงสายตาของบอนนี่และสาวๆในฮาเร็มของผม?(ของบอนนี่?)หันมามองทางผม

โอ้ ผมเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมบางประเทศถึงต้องก่อสงครามเสมอ

การมีสงครามกับคนภายนอกนี่มันรู้สึกดีจริงๆทำให้เราสามัคคีกับคนภายในได้ดีขึ้น

เมื่อสถานการณ์ซาลง

แอนนาเดินเป็นซึนเดเร่หนีไป

ลินดาลดการโต้เถียง

ผมหันไปทางเทเลอร์แบบเห็นห่วงยางกลางท้องทะเล

“อืมผมขอยกเลิกที่พูดไปทั้งหมดได้ไหม?”

ผมส่งสายตาขยิบตาไปทางเทเลอร์

เทเลอร์พยักหน้าและหันไปทางบอนนี่

“ชั้นขอร่วมด้วยคนนะ”

เฮ้ยไม่ใช่อย่างนั้น

อย่างนี้มันไม่ใช่ฮาเร็มแล้วมันแบทเทิ้ลรอยัลฆ่ากันชัดๆ