จอมเวทย์สุวรรณภูมิ ภาค 1

    ตอนที่ 2 โอกาสสุดท้ายของคนขี้แพ้


    error loadedฝันดี
    เลิกงาน 6 โมงเย็น 'ธนาธร' ขอติดรถเพื่อนร่วมงาน แต่เช่นเคยที่ "ไม่มีที่ว่าง" สำหรับคนอย่างเขา ไม่มีใครอย่างรู้จักหรือพูดคุยกับคนอย่างเขา แต่โชคดีวันนี้มีคนใจดีลุกให้ผู้พิการอย่างเขานั่ง ในที่สำรองสำหรับคนพิการ
    ที่พักของ 'ธนาธร' เป็นหอพักชั้นประหยัด แต่สำหรับเขายังถือเป็นเงินที่สูงมาก ในย่านนั้นแม้จะไม่ใช่ชุมชนแออัด หรือแหล่งเสื่อมโทรม แต่ก็มักมีพวกนักเลง และวัยรุ่นจับกลุ่มกันภายในซอย วันไหนพวกมันตั้งวง 'กินเหล้า' วันนั้นเป็นวันซวยของ 'ธนาธร' !
    "ไอ้เป๋ เอาตังค์มา!""ช่วยค่าเล่าเรียนหน่อยสิ เงินเดือนเยอะไม่ใช่เหรอ ?""สภาพแบบนี้มึงไม่ตายไปเลยล่ะ อยู่ให้รกโลกทำไม ?"
    เขาไม่มีปากเสียง และไม่มีทางขัดขืนพวกมันได้ ยังจำได้ตอนมาอยู่ใหม่ๆ 'ธนาธร' เคยแจ้งตำรวจให้มาจัดการกับคนพวกนี้ ซึ่งตำรวจก็มาจริง และจับพวกมันไปจริง แต่พอพวกมันกลับออกมา 'ธนาธร' ก็ถูกซ้อม จนเขาไม่อยากจะยุ่งกับคนพวกนี้อีก ..เขาพยายามจ่ายให้น้อยที่สุด ต่อให้โดนพวกมันตบซักเล็กน้อย เขาก็จะทน ดีกว่าถูกซ้อมจนไปทำงานไม่ได้เป็นอาทิตย์.......................
    ในห้องเช่าเล็กๆ เขาทำอาหารง่ายๆทานเอง ฝีมือของ 'ธนาธร' ในเรื่องทำอาหาร ถือว่าดีมาก เพราะต้องดูแลตัวเองตั้งแต่เด็ก ด้วยความพยายามที่มากกว่าคนปกติ ทำให้อะไรก็ตามที่เขาทำได้ตามอัตภาพของเขา จะสูงล้ำกว่าคนทั่วไปเสมอ !
    ทานข้าวเสร็จ 'ธนาธร' มักออกกำลังกายเล็กๆน้อยๆ เพราะกลัวว่าร่างกาย ที่เล็กหลีบของเขา มันจะลีบแบนลงไปอีก กระนั้นก็ใช้เวลาไปเกือบ 2 ชั่วโมง เพราะสภาพร่างกายของเขามันพิการ และต้องใช้ความพยายามกว่าคนอื่น
    "ยึดพื้น 100 ครั้ง สควอทไป 10 ยก คืนนี้คงได้นอนหลับสบาย"
    และคืนนั้นเอง มีอีเมล์จากบริษัท 'ต้าหลง' สำนักงานใหญ่ประเทศจีน แจ้งผลการคัดเลือกพนักงาน จากบริษัทสาขาทั่วโลก ว่า 'ธนาธร' ได้ทุนฯไปดูงานที่บริษัทแม่ในเดือนหน้า