“จะรีบไปไหนครับคนสวย” เสียงกระเส่าพร้อมกับสายตาหื่นกระหายจากชายร่างบึกบึน ทวนซ้ำมองกายเธอขึ้นลงช้าๆ หญิงสาวกลืนน้ำลายก่อนจะหันไปพบกับชายคนที่สองเดินยิ้มเข้ามาสมทบมีท่าทีเดียวกัน
“ขอโทษค่ะ ขอทางด้วยค่ะ” หญิงสาวแสนสวยกลั้นใจพูดออกไป ในขณะที่เริ่มรู้สึกถึงความไม่ปลอดภัย สองเท้าตัดสินใจก้าวเดินฝ่ากลุ่มคนพวกนั้น หากแต่มีมือหยาบกร้าน จากหนึ่งในจำนวนนั้นคว้าแขนเธอไว้
“นี่ จะทำอะไร” พิชญาหันกลับมาด้วยความใถึงขีดสุด ดวงตาหวานก้มมองแขนของตัวเอง พลางพยายามใช้แรงที่มีกระชากตัวออก
“จุ๊ๆๆ อย่าเสียงดังไปสิจ๊ะ” ชายหัวหน้ายกมือขึ้นมาจุ๊ปาก พลางมองส่วนโค้งเว้าจากกายของเธออย่างหื่นกระหาย
“สวยๆ อย่างนี้พี่อยากรู้ว่าเนื้อตัวจะหอมแค่ไหน ไม่ต้องกลัวพี่ไม่ทำน้องเจ็บหรอก” เมื่อหยอกเล่นกับเหยื่อตัวน้อยของเขาเสร็จ ทั้งหมดจึงพากันใช้กำลังบังคับหญิงสาวไปยังมุมอับด้านนอกของโรงงาน
“ช่วยด้วย ปล่อยนะ นี่มันอะไรกัน” พิญชาร้องให้คนช่วย หากแต่โดนมือหนาคว้ามาปิดปากเธอไว้
“ไม่ร้องนะจ๊ะคนสวย” เสียงเข้มพูดเสมือนคนโรคจิต ที่มาพร้อมกับใบหน้ายียวนสุดบรรยายได้ คล้ายกับว่าเขาพร้อมขย้ำเธอได้ทุกเวลา
“ปล่อยฉัน ปล่อยนะ” เสียงอู่อี่รอดมือหนาออกมา หากแต่นั่นไม่ได้ดังจนใครต่อใครสามารถได้ยินได้ ก่อนจะเริ่มทำการลวนลาม พิชญาพยายามปัดป้องสุดชีวิตและเรียกให้คนช่วย นาทีนั้นเหมือนตกอยู่ในนรก หัวใจทั้งดวงสั่นระริกด้วยความกลัวสุดขีด มือเล็กตะกายหาทางรอด นึกถึงเพียงภีมพลเท่านั้นที่เขาจะช่วยเธอได้
“เฮ้ยอะไรวะเนี่ย” พนักงานที่คุมกล้องวงจรปิด เปิดมุมกล้องตัวที่อยู่หลังโรงงานให้เต็มจอ แล้วดูเหตุการณ์ด้วยความระทึก
“พิชญา” ภีมพลตามมาเห็นเหตุการณ์รีบทิ้งมือถือ แล้ววิ่งเข้ามาปกป้องหญิงสาวสุดชีวิตเช่นเดียวกัน เขาเตะไปที่ใบหน้าของชายชั่วทั้งหมด แล้วเข้าไปคว้าตัวพิชญาเอาไว้ พลางรีบติดกระดุมเสื้อหญิงสาวให้เรียบร้อย
“เกินไปแล้วนะพวกมึง” ด้วยความโกรธภีมพลเข้าไปไล่กระทืบคนพวกนั้นทีละคนจนหนำใจ ก่อนที่ชายฉกรรจ์ทั้งหมดจะพากันหนีกระเจิงไปคนละทิศละทาง
“ไม่เป็ไรนะพิชญ์” เสียงเปิดประตูห้องควบคุมกล้องวงจรปิดเปิดขึ้น ร่างของผู้บริหารเดินเข้ามา ก่อนที่ผู้คุมจะลุกขึ้นด้วยความเคารพพลางทำหน้าตาเลิ่กลั่ก
“คุณชัยวัฒน์ ผมอยากจะติดกล้องวงจรปิดเพิ่มอีก ผมเห็นมีรายงานเข้ามาว่า มีกล้องจำนวนหนึ่งในคลังสินค้า มักจะเสียทุกเดือน คุณพอจะทราบไหมว่าเกิดจากอะไร ผมอยากให้คุณช่วยแก้ปัญหาเื่กล้องบริเวณนั้นให้ผมที ธาวินขมวดคิ้วเมื่อเห็นนายชัยวัฒน์เอาแต่จ้องมองแต่กล้องวงจรปิด ก่อนที่ธาวินจะเหลือบตาหันไปดู
ภาพของชายหญิงคู่หนึ่งพลอดรักกันโดยการโอบกอด เสื้อผ้าหลุดลุ่ย ธาวินขยับเข้าไปเพื่อให้เห็นคนในภาพชัดเจนยิ่งขึ้น ใครกันที่กล้าทำเื่บัดสีแบบนี้ในโรงงานของเขา
หากแต่เมื่อเขาพินิจดูกลับพบว่าหญิงสาวผู้นั้นคือพิชญา ดวงตาคมเบิกกว้างในทันที พร้อมกับหัวใจเต้นกระหน่ำด้วยความโกรธ พลางกำมือแน่นจนสั่นระริก ธาวินกัดฟันหันออกจากห้องควบคุมวงจรปิดทันที
3K
