เสียงเครื่องยนต์ของรถยนต์คันหรูเบาๆ กลมกลืนไปกับเสียงแอร์ที่เย็นสบายภายในรถ ขณะที่เนวินนั่งอยู่ข้าง ๆมองออกไปนอกหน้าต่าง ไฟถนนสองข้างทางส่องเป็เส้นยาวเหยียดขณะพวกเขาขับกลับบ้านหลังจากวันอันแสนเหนื่อยล้าที่ฟิตเนส
"เนเื่เรียนที่มหาวิทยาลัยเป็ยังไงบ้าง?"
แม่ถามเสียงเข้มและตรงไปตรงมาโดยไม่หันมามองลูกชาย
ผมที่กำลังเหม่อมองไปข้างนอกภายในหัวคิดวนเวียนอยู่กับข้อความของไอ้เป็ด เกิดอาการสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะหันมาตอบ
“ก็...ก็โอเคครับแม่ยังไม่มีอะไรมาก เพราะเพิ่งเริ่มเรียน”
ผมตอบเสียงเบารู้ดีว่าแม่ของผมมักจะจริงจังทุกครั้งที่พูดถึงเื่การเรียน
แม่ยังคงขับรถต่อไปแต่คำถามถัดไปก็มาถึงอย่างไม่รอช้า
“แล้วเื่เพื่อนล่ะ? มีใครที่สนิทหรือทำอะไรนอกลู่นอกทางหรือเปล่า?”
ผมหยุดคิดเล็กน้อยนึกถึงหน้าของไอ้ต้นกับไอ้บอสขึ้นมาทันที ก่อนจะตอบ
“ก็พอมีครับเป็เพื่อนจากโรงเรียนเก่า แต่ยังไม่ได้สนิทอะไรมาก”
แม่พยักหน้าเล็กน้อยก่อนพูดเสียงเข้มขึ้น
“แม่บอกเคยใช่ไหมว่าอย่าไว้ใจใครง่ายๆ โดยเฉพาะพวกที่ดูเหมือนไม่เอาไหน เลือกคบเพื่อนดี ๆที่มุ่งเน้นแต่การเรียนไว้ก่อน การเรียนเป็สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้ หวังว่าลูกจะเข้าใจนะ...เพื่อนที่ดีคือคนที่ช่วยเหลือกันในเื่เรียน ไม่ใช่คบกันเพื่อทำอะไรไร้สาระ”
ผมพยักหน้าเบาๆ
“ครับแม่ผมเข้าใจ”
แม่หันมามองลูกชายด้วยสายตาที่จริงจัง
“เนแม่พูดเพราะแม่เป็ห่วง อนาคตของลูกมันขึ้นอยู่กับสิ่งที่ลูกทำตอนนี้แม่ไม่อยากให้ลูกเสียเวลากับคนที่ไม่จริงจังเื่เรียน... จำไว้นะลูกคนเราเลือกเพื่อนได้ แต่เราเลือกอนาคตไม่ได้เพราะงั้นเลือกเพื่อนที่ดีแล้วมันจะพาเราไปถึงเป้าหมายที่วางไว้”
ผมถอนหายใจในใจรู้สึกถึงความเข้มงวดของแม่ที่คอยเป็ห่วงเขาเสมอ
“ครับแม่ผมจะระวังตัว”
ในรถยังคงเงียบสงัดมีเพียงเสียงล้อรถที่บดไปกับถนนเบา ๆ แม่จับพวงมาลัยแน่น พลางเหลือบมองลูกชายเป็ครั้งคราวสายตาเธอเต็มไปด้วยความจริงจัง
"แล้วเื่ผู้หญิงล่ะ? มีใครเข้ามาจีบ หรือเราสนใจใครอยู่บ้างหรือเปล่า?"
น้ำเสียงของแม่ไม่ได้แสดงออกถึงความอยากรู้อยากเห็นมากนัก แต่เต็มไปด้วยน้ำเสียงที่แฝงด้วยความตั้งใจตรวจสอบ
ผมที่นั่งฟังอยู่สะดุ้งเล็กน้อยกับคำถามนั้นอึกอักเล็กน้อยก่อนตอบด้วยน้ำเสียงแ่เบา
"ยังไม่มีครับแม่...ไม่มีใครเข้ามาจีบผมเลย"
แม่พยักหน้าเบาๆ สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง
"ดีแล้วจำที่แม่เคยบอกไว้ได้ไหม? แม่ขอให้ลูกตั้งใจเรียนให้จบก่อนอย่าเพิ่งไปสนใจเื่นี้ แม่ไม่อยากให้มีอะไรมาเบี่ยงเบนความตั้งใจของลูก"
ผมพยักหน้ารับแต่ในใจคิดว่าคนที่สามารถเบี่ยงเบนได้ก็คงมีแต่แม่คนเดียว
"ครับแม่ผมเข้าใจ"
"ลูกต้องรู้ว่าการมีแฟนหรือความสัมพันธ์อะไรพวกนี้อาจทำให้เสียสมาธิแม่ไม่ได้ห้าม แต่แม่ขอให้ลูกคิดดี ๆ ถ้าลูกเอาแต่สนใจผู้หญิงลูกก็จะเสียเวลาและเสียโอกาสที่จะทำอะไรสำคัญกว่า แม่แค่ไม่อยากให้ลูกต้องเสียใจและพลาดพลั้งกับเื่ที่ไม่คุ้มค่า"
"ผมจะพยายามไม่ให้ตัวเองว่อกแว่กครับ"
แม่มองผมด้วยสายตาที่เคร่งขรึม
"ดีจำไว้ว่าสิ่งที่ลูกทำตอนนี้จะกำหนดอนาคตของลูก แม่หวังว่าลูกจะทำได้อย่างที่พูดแล้วหลังจากเรียนจบเมื่อไหร่ แม่จะไม่ว่าอะไรอีกแต่ตอนนี้แม่ขอให้ลูกโฟกัสที่สิ่งสำคัญที่สุด นั่นคือการเรียน"
รถยังคงวิ่งไปตามเส้นทางสู่บ้านที่เอกมัยเสียงเครื่องยนต์ยังคงดังเบา ๆ เป็เพื่อนคู่คิดของผมที่ยังคิดไม่ออกว่าจะบอกแม่เกี่ยวกับเื่คำขู่ของไอ้เป็ดยังไงดี
แม่ขับรถเข้าสู่หมู่บ้านโครงการหรูถนนสองข้างทางเรียงรายด้วยต้นไม้สูงที่ให้ร่มเงาบ้านแต่ละหลังในโครงการถูกออกแบบอย่างทันสมัย สะอาดตา และมีความเป็ระเบียบบ้านเหล่านี้ล้วนมีรั้วรอบขอบชิดและประตูอัตโนมัติทำให้บรรยากาศภายในหมู่บ้านดูสงบไร้ผู้คนจอแจ
เมื่อรถเคลื่อนผ่านไปผมสังเกตเห็นเพียงแสงไฟสลัว ๆ จากบ้านที่มองผ่านหน้าต่างออกมาบ้านแต่ละหลังต่างปิดเงียบ ราวกับทุกคนเลือกที่จะใช้ชีวิตอยู่ในโลกของตนเองเสียงใบไม้ที่ลู่ตามลมเบา ๆ เป็เสียงเดียวที่ได้ยินในบรรยากาศที่เงียบสงัด
หมู่บ้านนี้มีความสงบสุขแต่กลับไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ ให้เห็น ไม่มีเพื่อนบ้านออกมาทักทายไม่มีเสียงเด็กวิ่งเล่นทุกอย่างดูเหมือนถูกออกแบบมาเพื่อความเป็ส่วนตัวอย่างแท้จริง
แม่เลี้ยวรถเข้าบ้านที่ตั้งอยู่ลึกเข้าไปในโครงการบ้านสไตล์โมเดิร์นของพวกเขาดูโดดเด่นด้วยโซนสีเขียวหน้าบ้านและสระว่ายน้ำบนชั้นสอง
เสียงเครื่องยนต์เงียบลงเมื่อแม่ดับรถที่จอดอยู่ในโรงจอดรถของบ้าน ความเงียบงันเข้าปกคลุมทั่วทั้งบริเวณขณะที่แม่กำลังหยิบข้าวของที่อยู่หลังเบาะคนขับ แสงไฟจากหน้าปัดรถส่องแสงอ่อน ๆท่ามกลางความมืดที่ล้อมรอบ
ผมนั่งอยู่ข้างๆ เขาก้มมองมือของตัวเองที่กำโทรศัพท์ไว้แน่น หายใจเข้าลึกก่อนที่จะตัดสินใจเอ่ยขึ้น
“แม่ครับ...ผมมีเื่จะคุยด้วย”
แม่ผมหันมามองลูกชายด้วยสายตาที่สงสัย
"หืม...มีอะไรหรือเน?"
ผมเงียบไปครู่หนึ่งราวกับกำลังชั่งใจว่าจะพูดออกไปหรือไม่ เขาไม่พูดอะไรต่อแต่เลือกที่จะยื่นโทรศัพท์มือถือส่งให้แม่แทน แม่รับโทรศัพท์มาด้วยความสงสัยก่อนที่จะเริ่มเลื่อนดูข้อความระหว่างผมกับไอ้เป็ดอย่างช้า ๆ
ในขณะที่แม่อ่านข้อความใบหน้าของเธอก็เริ่มเปลี่ยนสีไปทีละนิด สีหน้าของแม่ค่อย ๆ ซีดลงตามระยะเวลาที่ข้อความนั้นเลื่อนผ่านไป ดวงตาของแม่เบิกกว้างเล็กน้อยเมื่อเปิดดูคลิปของไอ้เป็ดกับแม่ของมันความเงียบภายในรถนั้นน่าอึดอัดยิ่งขึ้นทุกวินาที
จากนั้นเมื่อแม่อ่านข้อความจบจึงหายใจเข้าลึกและส่งโทรศัพท์คืนให้ผมด้วยมือที่สั่นเล็กน้อย ผมรับโทรศัพท์คืนด้วยความกังวลก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด "เราจะทำยังไงกันดีครับแม่?"
แม่ไม่ตอบทันทีเอาแต่นั่งเงียบมองหน้าปัดรถไปสักพักหนึ่ง มองราวกับพยายามหาคำตอบในความมืดใบหน้าของแม่ยังคงซีดเผือด และไม่กล้าที่จะสบตากับผม
ในที่สุดแม่ก็พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่แ่เบา
"แม่...ขอเวลาคิดสักหน่อย...นี่มันก็เริ่มดึกแล้วนะ ลูกไปอาบน้ำเตรียมตัวพักผ่อนได้แล้วอย่าเล่นเกมจนดึกดื่นอีกล่ะ มีเวลาว่างก็ควรใช้ให้เป็ประโยชน์ อย่าลืมอ่านหนังสือบ้างนะรู้ไหม"
แม่กล่าวทิ้งท้ายก่อนเปิดประตูและก้าวลงจากรถ ทิ้งให้ผมนั่งเงียบอยู่ในรถเพียงลำพัง ความคิดของผมยังคงวนเวียนกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น
วันนี้เป็อีกวันที่ผมต้องกลับบ้านเองแม่ได้โทรมาบอกล่วงหน้าว่าไม่สามารถมารับได้เนื่องจากร้านดอกไม้กำลังเผชิญกับปัญหาเื่การจัดส่งดอกไม้ให้กับลูกค้ารายใหญ่ ปัญหามาจากการที่ดอกไม้ชุดหนึ่งที่สั่งมาไม่ตรงตามสเปคที่ลูกค้า้าส่งผลให้แม่ต้องเร่งแก้ปัญหาและประสานงานกับซัพพลายเออร์เพื่อจัดหาดอกไม้ใหม่ทันที
ผมจึงใช้โอกาสนี้เดินทางมายังสยามพารากอนหลังเลิกเรียน
ภายในห้างดูคึกคักเต็มไปด้วยผู้คนหลากหลายกลุ่มั้แ่นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่เดินถ่ายรูปกับสถาปัตยกรรมสวยงามไปจนถึงคนทำงานที่มาหาอะไรกินและช็อปปิ้งหลังเลิกงาน เสียงพูดคุยเบา ๆของผู้คนผสมผสานกับเสียงเพลงที่เปิดคลออยู่เบา ๆทำให้บรรยากาศภายในห้างดูครึกครื้น แต่ก็ไม่วุ่นวายจนเกินไป
บริเวณทางเดินในห้างนั้นกว้างขวางปูด้วยหินอ่อนเงางามที่สะท้อนแสงไฟนีออนจากเพดานร้านค้าหรูหราเรียงรายอยู่สองข้างทาง แต่ละร้านถูกตกแต่งอย่างมีสไตล์ทันสมัย ผมเดินผ่านร้านเสื้อผ้าแบรนด์เนมร้านเครื่องสำอาง และร้านอาหารที่มีกลิ่นหอมโชยออกมาจากในครัว
ผมยังคงเดินต่อไปเรื่อยๆ เหมือนกำลังมองหาอะไรบางอย่าง แต่ยังไม่รู้ว่าจะเจอมันเมื่อไหร่จนกระทั่งเขาขึ้นบันไดเลื่อนไปยังชั้น 3ซึ่งเป็โซนที่รวมสินค้าไอทีและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์บรรยากาศที่ชั้นนี้ค่อนข้างแตกต่างจากชั้นอื่น ๆ ผู้คนที่มาเดินดูสินค้าในบริเวณนี้มักจะมีจุดประสงค์ชัดเจนบ้างมาซื้ออุปกรณ์คอมพิวเตอร์ บ้างมาดูสินค้าเทคโนโลยีใหม่ ๆ
ผมหยุดมองไปรอบๆ จนในที่สุดก็พบร้านที่เขากำลังมองหา ร้านนั้นตั้งอยู่ริมทางเดินด้านหนึ่งของชั้น3 ร้านมีหน้าร้านที่ตกแต่งด้วยกระจกใสทำให้สามารถมองเห็นสินค้าข้างในได้อย่างชัดเจนภายในร้านมีแสงไฟสว่างไสวและจัดแสดงกล้องและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์หลากหลายแบบโดยเฉพาะกล้องถ่ายวิดีโอที่วางเรียงรายอย่างมีระเบียบ
สองวันที่ผ่านมานี้ดูเหมือนทุกอย่างจะยังคงดำเนินไปตามปกติแม่ของเขายังคงใช้ชีวิตเหมือนเดิม ไม่เอ่ยถึงข้อความของไอ้เป็ดอีกเลยไม่มีแม้แต่คำใบ้หรือท่าทางที่แสดงว่าแม่กำลังคิดอะไรอยู่ขณะที่ไอ้เป็ดก็ยังคงส่งข้อความมากดดันเขาเรื่อย ๆ
‘คลิปของมึงกับแม่ จะส่งให้ได้เมื่อไหร่วะ?’
คำถามนี้วนเวียนเข้ามาทุกวันซึ่งผมพยายามผ่อนผันไปเรื่อย ๆ แม้ยังไม่รู้ว่าแม่จะตัดสินใจอย่างไรแต่ไม่ว่าอย่างไรวันนี้เขาก็ต้องจัดการภารกิจของตัวเองก่อนสิ่งที่เขาต้องทำตอนนี้คือการซื้ออุปกรณ์ถ่ายทำเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งที่ยังไม่ชัดเจนว่าจะเกิดขึ้นในอนาคต
ผมเดินเข้าไปในร้านที่ตกแต่งด้วยแสงไฟสว่างไสวกล้องถ่ายรูปและกล้องถ่ายวิดีโอหลายรุ่นถูกจัดเรียงไว้อย่างเป็ระเบียบในตู้โชว์กระจกด้านหน้ามองไปรอบ ๆ อย่างครุ่นคิด พลางเดินเข้าใกล้ตู้โชว์ที่มีป้ายบอกราคาติดอยู่ด้านล่างกล้องแต่ละตัวมีขนาดและคุณสมบัติที่แตกต่างกัน ทำให้เขาต้องหยุดยืนคิดอยู่พักหนึ่ง
ในขณะที่ยังคงลังเลอยู่พนักงานขายคนหนึ่งเดินเข้ามาหาพร้อมรอยยิ้มสุภาพ "สวัสดีครับไม่ทราบว่าน้องสนใจกล้องตัวไหนเป็พิเศษ หรือมีอะไรให้พี่แนะนำไหมครับ?"
ผมหันมามองพนักงานพร้อมกับลังเลเล็กน้อย
"เอ่อ...ผมอยากได้กล้องถ่ายวิดีโอครับแต่ยังไม่แน่ใจว่าจะเลือกตัวไหนดี"
พนักงานพยักหน้าเข้าใจ
"ได้ครับแล้วพี่จะใช้กล้องในด้านไหนเป็หลักครับ ถ่ายทั่วไปหรือมีโปรเจกต์อะไรเฉพาะที่จะต้องใช้กล้องเป็พิเศษ?"
"ผม้ากล้องที่ใช้สำหรับถ่ายหนังสั้นน่ะครับพอจะแนะนำกล้องที่เหมาะสมได้ไหม?"
ผมหยุดคิดครู่หนึ่งก่อนจะตอบหวังว่าอีกฝ่ายคงไม่ได้กำลังคิดว่าผมเตรียมจะถ่าย onlyfan อะไรเทือกนั้นหรอกนะ
พนักงานยิ้มออกมาอย่างเข้าใจ
"ถ้าแบบนั้นเรามีตัวเลือกกล้องที่ตอบโจทย์สำหรับการถ่ายหนังสั้นเยอะเลยครับผมขอแนะนำั้แ่ตัวระดับกลางจนถึงตัวระดับสูงเลยนะครับ"
พนักงานพาผมมาที่ตู้โชว์ที่มีกล้องหลากหลายรุ่นก่อนที่จะเริ่มอธิบาย
"กล้องตัวนี้เป็กล้องระดับกลางครับราคาประมาณห้าหมื่นบาท เหมาะสำหรับการถ่ายทำโปรเจกต์เล็ก ๆมีคุณสมบัติพื้นฐานที่ครบถ้วน เช่น ระบบกันสั่นที่ดี ความละเอียด Full HD และการควบคุมแบบมืออาชีพ เหมาะสำหรับการถ่ายหนังสั้นในระดับเริ่มต้นครับ"
ผมพยักหน้ารับฟังแต่ยังคงมีท่าทีลังเลเล็กน้อย
พนักงานสังเกตเห็นแล้วจึงอธิบายต่อ
"ถ้าพี่อยากได้กล้องที่คุณภาพสูงขึ้นเรามีตัวนี้ครับ เป็กล้องระดับสูงขึ้นมานิดหน่อย ราคาอยู่ที่ประมาณแปดหมื่นบาทความละเอียด 4K มาพร้อมกับฟังก์ชันที่ครอบคลุมมากกว่าและเหมาะสำหรับการถ่ายทำที่้าคุณภาพภาพสูงขึ้นและยังสามารถใช้งานได้ดีในที่แสงน้อยด้วยครับ"
ผมมองกล้องในตู้และคิดตามพนักงานยังคงแนะนำต่อไป
"แต่ถ้าพี่้ากล้องที่มีคุณภาพสูงสุดผมขอแนะนำหลายตัวที่อยู่ตรงนี้ครับ เป็กล้องระดับ Professional Camcorder ราคาประมาณหนึ่งแสนถึงสามแสนบาท ความละเอียด 4K เต็มรูปแบบรองรับการถ่ายทำที่้ารายละเอียดสูง มาพร้อมกับเลนส์คุณภาพสูง ระบบรับเสียงที่ยอดเยี่ยมและการควบคุมที่ละเอียดเหมาะสำหรับการถ่ายทำที่้าคุณภาพระดับภาพยนตร์ครับ"
ผมพยักหน้าอีกครั้งอย่างสนใจเมื่อได้ยินว่าเป็กล้องระดับ4K เต็มรูปแบบ พนักงานสังเกตเห็นความสนใจที่เพิ่มขึ้นในสายตาของผมทันที
"ตัวนี้เหมาะมากครับสำหรับการถ่ายหนังสั้นที่้าคุณภาพสูงและสามารถใช้งานได้ดีทั้งในสตูดิโอหรือภายนอก"
ผมคิดตามและพิจารณาถึงตัวเลือกที่พนักงานแนะนำในใจของเขากำลังตัดสินใจว่าจะเลือกกล้องตัวไหนที่เหมาะกับโปรเจกต์ของตัวเองที่สุด
ผมยืนลังเลอยู่หน้าตู้โชว์กล้องมือแตะเบา ๆ ที่กระจกใส ขณะที่จิตใจวนเวียนไปกับภาพที่สร้างขึ้นในหัวภาพของตัวเองและแม่ที่กำลังเย็ดกัน ท่วงท่าต่าง ๆที่เคยจินตนาการจะถูกบันทึกไว้อย่างละเอียดทุกการเคลื่อนไหวร่างกายของแม่ที่เขารู้สึกได้ถึงทุกัั ทั้งความร้อน ความอ่อนนุ่มและการตอบสนองที่ไม่เคยจางหายไปจากความทรงจำ
ผมนึกถึงกล้องระดับProfessionalCamcorder ที่จะบันทึกทุกภาพได้อย่างชัดเจน ความละเอียดระดับ 4Kจะทำให้ทุกเส้นผม ทุกหยาดเหงื่อทุกการเคลื่อนไหวของแม่ถูกเก็บไว้ในแบบที่ผมเองก็ไม่เคยได้เห็นชัดเจนขนาดนี้มาก่อนภาพเ่าั้จะถูกบันทึกอย่างสมบูรณ์แบบ ไม่พลาดทุกวินาทีของความ้าที่ผมมีต่อแม่
ยิ่งเขาคิดถึงภาพที่กำลังจะเกิดขึ้นความตื่นเต้นในใจยิ่งทวีคูณ ทุกอย่างจะถูกเก็บไว้ไม่ใช่เพียงแค่ในความทรงจำอีกต่อไป แต่มันจะคงอยู่ในไฟล์วิดีโอที่จะดูซ้ำไปซ้ำมาได้ตลอดเวลา ผมมั่นใจแล้วว่ากล้องตัวนี้คือสิ่งที่้า
พนักงานร้านกล้องยิ้มอย่างสุภาพขณะที่นำเสนอรายละเอียดของกล้องให้ฟัง
"ตัวนี้เป็กล้องระดับProfessionalCamcorder ครับ ความละเอียด 4K ที่จะทำให้ทุกการบันทึกภาพชัดเจนมากๆ ไม่มีพลาดทุกรายละเอียดครับ ราคาอยู่ที่ 280,000 บาท"
ผมรู้สึกถึงความดึงดูดจากกล้องตัวนี้ความคมชัดของมันทำให้รู้ว่านี่คือสิ่งที่้าจริง ๆเมื่ออยากได้คุณภาพที่ดีที่สุดออกมา การลงทุนก็เป็สิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่ผมก็ยังมองไปที่กล้องตัวเล็กอีกตัว
"แล้วตัวนี้ล่ะครับ?"
พนักงานหันไปที่กล้องอีกตัวก่อนจะตอบ
"ตัวนี้เป็กล้องที่เล็กกว่าเหมาะสำหรับการถ่ายวิดีโอทั่วไป ราคาจะอยู่ที่ 75,000 บาทครับใช้งานง่ายและสะดวกพกพา เหมาะกับโปรเจกต์เล็ก ๆ ครับ"
ผมยืนคิดอยู่พักหนึ่งก่อนจะตัดสินใจ
"ผมจะเอาสองตัวนี้แต่ขอลดราคาได้ไหมครับ?"
พนักงานยิ้มอย่างดีใจ
"ผมจะเช็คโปรโมชั่นให้นะครับ"
เขาเดินไปที่เคาน์เตอร์แล้วใช้เวลาตรวจสอบอยู่ครู่หนึ่งก่อนกลับมา
"ตอนนี้เรามีโปรโมชั่นลด5% สำหรับกล้องระดับ Professional Camcorder และลด 10%สำหรับกล้องตัวเล็กครับ รวมแล้วจะลดได้ประมาณ 30,000 บาทครับ"
ผมพยักหน้าตอบรับรู้ดีว่าการซื้อกล้องสองตัวในครั้งเดียวอาจทำให้เสียเงินเกือบทั้งหมดที่เก็บไว้แต่ในที่สุดผมก็ตัดสินใจว่ามันคุ้มค่า