เมื่อยามรัตติกาล

เสียง ฉัวะๆ ครืน! อาวุธเฉือนร่างเลือดสาดกระจาย ไม่นานเกินรอ ทุกคนต่างก็เห็นบาดแผลตามรอยเสื้อผ้าขาดทั่วร่างไม่กี่เสี้ยววินาที ที่พวกเชนปะทะห้ำหั่นด้วยความมุดทะลุ

โดยเฉพาะรุ่นพี่จ้านสวีจี ที่ติดสถานะเลือดไหล จากมีดสั้นของเชนสะบัดออก เหมือนเลือดไหลกระฉูด พลันต้องทำสีหน้าจริงจัง ครั้นเห็นความเร็วของอีกฝ่ายไม่ธรรมดา

เนื้อตัวเชนเองก็สภาพบาดเจ็บเลือด (HP) ยุบลงไม่เบา แต่มือเขายังคงจับมีดสั้นไว้มั่น เมื่อชิงจังหวะ โจมตีก่อน ระเบิดเลือดใส่รุ่นพี่ ซ้ำๆ

รุ่นพี่จ้านสวีจี เริ่มดวงตาแดงก่ำราวเลือด ที่การต่อสู้เลือดลมภายในกายพลุ่งพล่าน ประดุจโลหิตจะแปลงเป็นมังกร พุ่งทะยานขึ้นไปบนฟ้า

ทุกคนเฝ้ามองเอง ยังตระหนักรู้ดีการต่อสู้พวกเชน กับรุ่นพี่จ้านสวีจี เริ่มอันตรายเข้าไปทุกเสี้ยวขณะ ตอนนี้พวกเขาเหมือนการโจมตี พร้อมทะลวงร่างอีกฝ่าย ไร้ซึ่งการป้องกัน

หัวหน้าโรงฝึก ลุงเจียง ยืนลอยกลางอากาศบนน่านฟ้า คิดจะลงไปหยุดพวกเขาไว้

ทว่าเมื่อเห็นระลอกคลื่นทรงพลัง ผู้ยิ่งใหญ่แผ่ขจรขจายถูกเก็บซ่อนโดย โจวยี้ S ที่มาพร้อมกับฮันเตอร์ระดับชาติ หลี่ไป๋ มาดูชมด้วยตนเอง เขาพลันต้องหยุดชะงักความคิดไว้ทันที เมื่อประสานฝ่ามือออก 

ผู้อำนวยการ หลี่ไป๋ พลางโบกฝ่ามืออย่างไม่ใส่ใจที่จดจ่อกับการต่อสู้ด้านล่าง

“ดี โจมตีมาอีก รุ่นน้อง ข้าเองก็ไม่ยั้งมือเช่นกัน!” ด้านรุ่นพี่จ้านสวีจี คำราม พร้อมความสนุก เพลิดเพลินการต่อสู้ปรากฏในแววตาสาดแสง

พริบตาทุกคนเห็นธาตุสายฟ้ามากมาย ไหลบ่าออกมาจากตัวรุ่นพี่จ้านสวีจี ก่อรูปเป็นหอกรวมอยู่ภายในมือชายหนุ่ม คลี่ยิ้ม [สกิลทะลวงข้ามศตวรรษ]

พุ่งปาออกไป ฟิ้ว! ครืน!

เชน เร่งกลืนเลือด ติดใบมีดของรุ่นพี่ ใช้สกิลกลืนเลือดต่อเนื่องเป็นครั้งที่ 2 “ได้เอาการโจมตีของรุ่นพี่ กลับไปกินเสีย” เชนคำราม ปาหอกเพลิงดำ [สกิลทะลวงข้ามศตวรรษ] ออกไปสวนการโจมตีเช่นกัน

วูม! เปรี้ยง! งง! พร้อมคลื่นปราณมานาหมุนซัดสาดกระจาย บางคนเคยเห็น [สกิลก๊อบปี้] ของเชนดูดสกิลมันมาใช้ ต่างก็พูดคุยออกมาไม่ขาด “ข้าเองก็เคยโดนมันโจมตีสวนแบบนี้”

“ใช่ๆ ข้าก็เหมือนกัน ที่กะเผด็จศึกอีกฝ่าย” ขณะมองเลือดพวกเชนต่อสู้ บาดเจ็บ เลือด (HP) ทั้งสองยุบลงอย่างฮวบฮาบ

รุ่นพี่หลายคนแทบไม่อยากเชื่อว่า จ้านสวีจี คนนั้น จะเลือดยุบไประดับใกล้เคียงกับเชน ต่ำกว่า30เปอเซ็นแล้ว…ตอนนี้ “ได้อย่างไรกัน เหมือนรุ่นพี่จ้านสวีจี จะเมาการโจมตีแล้วไง”

“อืมๆ” ขณะหลายคน จดจ่อการต่อสู้ เริ่มเบิกตาดำออกกว้าง

เมื่อจ้านสวีจี ระเบิดพลังธาตุอาณาเขตสายฟ้าอย่างรุนแรง ป้องกันตนเอง เริ่มส่ายหัว มึนงงการโจมตี คล่องแคล่ว ว่องไว ราวยมทูตสีขาวของเชน

พุ่งหายไปสะบัดมีดสั้นในมือ แล้วก็หายไป เป็นแบบนั้น ซ้ำๆ รอบสนามประลอง ก็เริ่มเต็มไปด้วยเลือดทั้งสองที่สาดกระจาย

“จ้านสวีจี กำลังจะพ่ายแพ้งั้นหรือ?” ทุกคนเบิกตาออกกว้าง อ้าปากค้างกันหมดแล้ว ไม่เว้นแม้แต่กลุ่มพวกรุ่นพี่ ที่เห็นเชนเหมือนเครื่องติด เส้นผมสีขาวสั้น ปลิวสะบัดโยกไหว หยอกล้อกับสายลมพุ่งเข้าใกล้เป้าหมาย ก็สะบัดมีดฟันเฉือน อย่างไม่ลังเล

ได้ยินเสียงมีดกรีดผ่านเนื้อ เส้นผมเชนเริ่มแต่งแต้มเป็นสีแดง น่าจะมาจากเลือดทั้งสองที่ไหลริน

โจวยี้ด้านบน พลางส่ายหัวที่เห็นศิษย์ตนเองอย่าง จ้านสวีจี ถูกโจมตี ซ้ำๆ ขณะ (สแตท) ระเบิดเลือดในตอนท้าย เชน ทำงาน ตู้ม! เลือดสีแดงสดสาดกระจาย

ส่งให้ร่างรุ่นพี่จ้านสวีจี บาดเจ็บหนัก แต่โจวยี้ ก็มั่นใจว่าศิษย์ของเขา ยังเอาชนะเชนได้… แต่ก็ไม่คิดว่าอีกฝ่าย จะน่ากลัวขนาดนี้

พริบตา ฟู่! สถานะป้องกัน ที่ระเบิดปะทุสกิลติดตัวรุ่นพี่จ้านสวีจี เลือดยุบฮวบเป็นสีแดง ระดับอันตราย (ทำงาน) “ชิ! ไม่คิดอีกฝ่าย จะต้อนข้ามาถึงช่วงเวลานี้”

[สกิลติดตัว ร่างเทพสายฟ้าสถิต] ของรุ่นพี่จ้านสวีจี เปิดใช้งาน ซึ่งไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน เนื่องด้วยไม่เคยมีใครทำให้เขาเลือด (HP) ยุบต่ำลง20เปอเซ็นถึงจุดอันตราย พร้อมเนื้อตัวรุ่นพี่จ้านสวีจี เต็มไปด้วยธาตุสายฟ้า ดุจทวยเทพสว่างพร่างพราว ทรงพลังทั่วแผ่น

รุ่นพี่จ้านสวีจี จะกล่าวออกมาด้วยความดุดัน “ถึงกับทำให้ข้ามาอยู่ร่างนี้ได้เชียว เอาการโจมตีของข้าไปกินเสีย!” 

[สกิลทะลวงข้ามศตวรรษ] ที่ปลดปล่อย ปา ออกมา ถี่ๆ แบบไร้คลูดาวน์ของสกิลสายฟ้ารุนแรงทรงพลัง

เชนรับการโจมตีสวนครั้งแรกยังพอทน แต่ครั้งสองครั้งสามเปรี้ยง! ตู้ม ตู้ม แม้แต่ผู้คนเห็นแสงสว่างวาบ ยังอ้าปากพะงาบ พะงาบกันแล้ว

เขายังต้องคำราม ที่รับการโจมตีในตอนท้าย “อะไรกัน โจมตี ได้กี่ครั้งกันแน่เนี่ย!” อัก! ร่างเชนก็ปลิวกระเด็นออกไปเหมือนสายป่านว่าวที่ขาด ไปติดผนังรั้วอีกด้าน จนกำแพงเหล็กหินเสริมแกร่ง พังถล่มลงมา

ทว่าหอกสายฟ้าทรงพลัง สว่างวาบ ก็เหมือนยังไม่จบแค่นั้น ยังมีอีกหลายอัน พุ่งโจมตีตามไป ซ้ำ ฟิ้ว! ฟิ้ว! เข้าไปติดๆ ชนิดกะ สังหาร เชน หมดสติลงไปอย่างแน่นอน

ดวงตารินแดงก่ำ แค่เชนฝืนต่อสู้ ก็อันตรายมากอยู่แล้ว นี่ถึงกับจะโจมตีอีกฝ่าย ซ้ำ จากอารมณ์ชั่ววูบคั่งค้างจากการต่อสู้ หญิงสาว เผยความไม่จำยอมทันที

ทว่าเสี้ยวพริบตานั้น เปรี้ยง! โจวยี้จะส่งดาบปักลงไปขวาง…พลันให้บริเวณนั้นฝุ่นตลบอบอวลทันใด

แม้แต่รุ่นพี่จ้านสวีจี ที่ดึงสติเดือดดาลตนเองกลับมา เขายังรู้ ทำเกินไป “เวร! เวร! เกือบซวยแล้วไง!”

ขณะดาบปราณมานาสลาย จ้านสวีจี เห็นตอนท้ายอาจารย์ โจวยี้เข้าแทรกแซง อีกฝ่ายจะเหาะทะยานจากไป เขาพลันผ่อนลมหายใจน้อยๆ ซึ่งคนอื่นๆ เองก็อ้าปากค้าง ลมหายใจขาดห้วงไปหมดแล้ว ‘ไม่คิดว่าจะจบแบบนี้’

รุ่นพี่หนุ่มผู้องอาจรู้สึกผิดไม่น้อย จะรีบเข้าไปดูอาการเชน…แต่เหมือนว่า รุ่นน้องรินจะไปไว กว่า พร้อมถลึงมองตารุ่นพี่จ้านสวีจี อย่างเขา ไม่เป็นมิตรขึ้นมา

หัวหน้าบ้านทีม10 ปู้จิ้งอวิน เข้ามากันท่า ยังเอ่ยเสียงเรียบออกมา “ไว้ค่อยคุยกันทีหลัง จ้านสวีจี” แม้จะรู้อีกฝ่ายไม่ได้ตั้งใจฆ่ารุ่นน้องเชนก็ตาม

…ก็คล้ายว่าทุกอย่าง จะจบลงด้วยการที่ทุกคน เห็นเชน ถูกหามไปส่งห้องพยาบาล จริงๆ แต่ตอนนี้ไม่มีใครกล้าดูถูกดูแคลนเชนอีกต่อไป

ด้านของมาร์คอันแลน แม้แต่มันยังไม่แน่ใจ ว่าจะเอาชนะเชนตอนนี้ได้หรือไม่...