Galactic Imperium

ตอนที่แปดสิบ Red Dragon Clan 10

The Russian are too strong

Yes Prime minister

รัสเซียนั้นแข็งแกร่งเกินไป

ได้ครับ,ท่านนายกฯ

คือประโยคที่เป็นบทเรียนสอนใจเสมอคนจากซีรี่ย์ Yes, Prime Minister นั้นคนที่เป็นนายกฯพยายามต่อสู้เพื่ออุดมการณ์ของโลกเสรีตามแนวคิดผู้ดีอังกฤษ

แต่บรรดาข้าราชการในสำนักงานก็เอาข้อเท็จจริงมาให้ดูว่า

หากเราทำตามอุดมการณ์ของเรามากเกินไปเราจะเจอศัตรูที่แข็งแกร่งจนเราไม่สามารถต่อสู้ได้

ท่านประธานประเทศนิกสันให้ข้อคิดไว้ดีในเรื่องประเทศจีนว่าอย่างหนึ่ง

ทางเทคนิคประเทศจีนเหมือนกับจะเป็นศัตรูกับอเมริกา

แต่พวกเขานั้นไม่เอาอุดมการณ์มาอยู่เหนือความอยู่รอดของประเทศ

นับว่านิกสันเข้าใจการเมืองตามความเป็นจริงได้ดี

ว่าหากเราจะมีตัวตนอยู่ในฐานะอาณาจักรหรือประเทศได้

เราไม่เอาอุดมการณ์มาอยู่เหนือกับความคงอยู่ของอาณาจักรหรือประเทศนั้น

จะเป็นโลกเสรีทุนนิยมสามานย์ก็สามารถคุยกันได้หากไม่ส่งผลกระทบต่อความอยู่รอดของประเทศ

จึงไม่แปลกที่ทหารหรือประชาชนทั้งสองฝ่ายอาจจะเกลียดกันบุกไล่ฆ่ากัน

แต่ผู้นำของประเทศนั้นสามารถจิบไวน์คุยกันได้เสมอ

หากประชาชนทั้งสองประเทศที่ยากจนข้นแค้นนั้นสามารถพูดคุยกันได้

พวกเขาคงได้ตระหนักว่าความแตกต่างของพวกที่โดนพวกที่จิบไวน์คุยกันในห้องแอร์ในประเทศเดียวกันนั้นมีมากกว่าประชาชนด้วยกันที่มีฐานะยากจนข้นแค้น

เมื่อตัวเลขไม่โกหกและ

Demographic is destiny

อัตราประชากรคือชะตากรรม

ประเทศที่มีอัตราประชากรมากกว่าก็จะได้เปรียบ

ไม่แปลกที่ท่านคิมจองอุนจะออกมาร้องไห้เช็ดน้ำตาเนื่องจากประชาชนของประเทศเกาหลีที่ดีที่สุดThe Best Korea ของท่านนั้นไม่ยอมมีลูก

ไม่ยอมสร้างสัตว์เลี้ยงทางภาษีป้อนให้กับประเทศต่อไปในอนาคต

เมื่อผมมาครองอำนาจในจักรวรรดิเองแล้ว

ทำให้ผมเข้าใจความรู้สึกของท่านคิมจองอุนมากขึ้น

ว่าการเพิ่มประชากรอาจจะเป็นปัญหาที่ผู้นำต้องพยายามจะคิดกันเพราะมันแปลความหมายถึงกำลังทางทหารและการอุตสาหกรรมต่างๆที่เราต้องใช้คน

การที่ผมมาบุกโจมตีพวกแคลนสลัดอวกาศต่างๆเหล่านี้

คือการจัดการเป้าหมายที่ไม่แข็งแกร่งเกินไปกว่าผมตามหลักการ

รังแกคนอ่อนแอ หลีกหนีคนเข้มแข็ง

หรือภาษานิยายจงหยวนคือ

เลือกบีบลูกพลับนิ่ม

ว่าทั้งอวกาศมีการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์กันอยู่มากมาย

ที่ผมมากระทืบแคลนเร้ดดราก้อนนั้นเป็นเรื่องการเมืองและความอยู่รอดของประเทศล้วนๆ

ไม่เกี่ยวอะไรกับอุดมการณ์หรือแคลนเร้ดดราก้อนทำให้ผมโมโหอะไรเป็นพิเศษ

แค่ผมต้องการควบคุมไฮเปอร์เลนและยานอวกาศที่อาจจะมาทางอาณาจักรของผมได้เท่านั้นเอง

และการที่สายพลังจิตสามารถล้างสมองให้คนเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของประชากรได้ง่ายดายโดยไม่ต้องเอาชิปควบคุมสมอง

และแคลนต่างๆนั้นประชากรยังไม่เยอะเกินไป

เลยเป็นเป้าหมายในการโจมตีของผม

ผมไม่คิดจะสู้กับศัตรูที่สร้างความเสียาหยให้กับผมได้มากเกินไปนัก

แวบ

แสงสีทองกระจายไปทั่วสถานีอวกาศที่มีสภาพเหมือนก้อนเนื้อหลอมรวมกับเหล้กสีดำ

พร้อมกับมีระยางค์ที่สลายหายไปเมื่อปะทะเข้ากับยแสงสีมองพลังจิตของท่านจักรพรรดิ

ผมใช้แต้มทางการเมืองรักษาอาการบาดเจ็บและฟื้นคืนชีพทหารของผมและกองยานที่เสียหายไปจากการโจมตีสถานีอวกาศที่โดนเอลดริธบีอิ้งยึดครองจนสถานีนั้นมีสภาพปะปนกับสิ่งมีชีวิตจากต่างโลก

หากเราเสียทหารไปมากกว่าจำนวนประชากรที่ได้มาก็คงรู้สึกว่าไม่คุ้มค่านั่นล่ะ

ดาบพลังจิตประจำตัวของผมฟันไปที่เอลดริธบีอิ้งmอยู่ตรงหัวใจหรือกุ่งกลางของสถานีไฮเปอร์เลน

ที่ยึดครองพื้นที่บางส่วนของสถานีไฮเปอร์เลน

และใช้แต้มทางการเมืองของผมรักษาให้ไฮเปอร์เล่นอีกแห่งหนึ่งนั้นกลายเป็นไฮเปอร์เลนที่สามารถใช้การได้ไม่มีเอลดริธบีอิ้งสิงอยู่อีกต่อไป

ประชากรที่โดนสถานีอวกาศผีสิงจับเอาไว้ได้คุกเข่าคารวะผม

พร้อมกับทหารของผมที่เผลอมาบุกที่สถานีอวกาศผีสิงนี้ด้วย

ว่าเอลดริธบีอิ้งที่สิงสถานีอวกาศไฮเปอร์เลนแห่งนี้จะล่อให้คนและยานอวกาศเข้ามา

พร้อมกับจับพวกเขาไว้ไม่ให้พวกเขาหนีออกไปได้

ทำให้ผมต้องเปลืองแต้มการเมืองมาชำระล้างให้กลับมาสู่สภาพเดิมด้วยตนเอง

โชคดีที่เอลดริธบี้อิ้งมันยังไม่มีอาณาจักรของตนเอง

ผมเทเลพอร์ตไปจากอีกสมรภูมิหนึ่งก่อนที่จะกลับไปเจรจากับพวกแคลนเร้ดดราก้อนอีกครั้ง

พร้อมกับสั่งการันตีสถานีอวกาศผีสิงแห่งนี้พร้อมกับให้ส่งพวกนักบวชของผมมาตรวจดูแลความเรียบร้อย

อวกาศนั้นอันตรายนัก