พิภพห้วงเวลา

หากพูดกันตามตรงแล้วไทก้านั้นผ่านชีวิตมามากกว่าเด็กทั่วไปที่อยู่ในที่นี่ จึงสังเกตุเห็นได้ มากกว่าคนอื่นๆ

โดยทั่วไปแล้วหากคนที่ไม่เคยใช้อาคมได้เลย ทำการใช้อาคมได้เป็นครั้งแรก เขาก็ต้องดีใจเป็นธรรมดาอยู่แล้ว แม้แต่ไทก้าในตอนที่ทำยันต์เสร็จเป็นครั้งแรกเขาก็ยังดีใจอย่างมากแม้ว่าเขาจะรู้สึกเหนื่อยก็ตาม แต่ว่าเมื่อมองไปยังสีหน้าของคิลล์ ไทก้ากลับรู้สึกว่าคิลล์นั้นดูเรียบเฉย ทั้งยังสงบนิ่งอีกด้วย ซึ่งนั่นก็แปลว่า คิลล์รู้อยู่แล้วว่าตนนั้นสามารถใช้ยันต์ได้ หรือไม่ก็เข้ากับธาตุใดธาตุหนึ่ง แม้ว่าจะเข้ากับธาตุทั้งสี่ไม่ได้ ก็ใช่ว่าจะไม่มีธาตุพิเศษใดๆอยู่เลย แต่เมื่อคิลล์เลือกที่จะปิดเป็นความลับไทก้าก็คงต้องเก็บเรื่องนี้เอาไว้ก่อน

หลังจากความแตกตื่นสงบลงคิลล์ได้เดินกลับเข้ามายืนที่เดิมก่อนจะหัวเราะเบาๆ ออกมา

"ฮ่าๆ ไม่น่าเชื่อเลยนะเนี่ย ว่าอย่างน้อยแม้ข้าจะใช้อาคมไม่ได้แต่ข้าก็ยังใช้ยันต์ได้รึเนี่ย แบบนี้ก็ดีหน่ะสิ"

ไทก้ามองไปยังคิลล์ครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มเบาๆ อย่างน้อยตอนนี้เขาก็ทำยันต์ได้สำเร็จแล้ว

อาจารย์ที่เห็นดังนั้นจึงได้บอกให้ไทก้าและคิลล์กลับไปยังที่นั่งของตน จากนั้นจึงกล่าวต่อ

"อืม.. คิลล์ แม้ว่าเจ้าจะใช้อาคมไม่ได้แต่อย่างน้อยข้าก็ยินดีกับเจ้าด้วยที่สามารถใช้ยันต์ได้"กล่าวจบอาจารย์ก็คิดอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นจึงหันไปมองทุกๆ คนและกล่าวต่อ

"แม้ว่ายันต์จะมีข้อดีตรงที่ใครที่มียันต์ของเจ้าก็สามารถใช้ได้ แต่ว่าสำหรับยันต์นั้น ก็ข้อจำกัดอีกอย่างอยู่ นั่นก็คือเจ้าจะไม่สามารถคัดลอกยันต์ของคนอื่นไปใช้ได้ ต่อให้มีธาตุเดียวกันก็ตาม  ส่วนยันต์ที่สามารถใช้เท่าใดก็ได้นั้นมีวิธีการสร้างที่เหมือนกับการสร้างยันต์ที่ใช้ได้ครั้งเดียว แต่ว่าหากเจ้าต้องการให้ใช้เท่าใดก็ได้ เพียงแค่เจ้าใส่พลังธาตุเข้าไปเพิ่มก็เท่านั้น โดยไม่ต้องร่ายอาคมซ้ำ เช่น เจ้าใช้พลังในการสร้างอาคมสิบเปอร์เซนต์ จากนั้นเจ้าก็ใส่พลังธาตุเข้าไปอีก สามสิบเปอร์เซนต์ของพลัง ยันต์นี้ก็จะสามารถใช้ได้สี่ครั้งด้วยกัน หลังจากนั้นพลังก็จะเสื่อมสลายไปเอง"เมื่อกล่าวถึงตรงนี้อาจารย์ก็หยุดลงครู่หนึ่งจากนั้นจึงหันมองไปที่ไทก้ากับคิลล์

"ไทก้าเจ้าเลิกเรียนได้ สำหรับใครที่ทำยันต์ได้สำเร็จหลังจากนี้ก็สามารถเลิกเรียนได้เลย และคิลล์เจ้าที่ไม่สามารถสร้างยันต์ได้ ก็เลิกเรียนในวันนี้ได้เช่นกัน ส่วนคนอื่นๆ อยู่ที่นี่จนกว่าจะสร้างยันต์ได้สำเร็จก่อนเท่านั้น และวันนี้จะเป็นวันเรียนวันสุดท้ายของเทอมนี้ หลังจากนี้ทางสถาบันจะให้เวลาพวกเจ้าในการเตรียมตัวก่อนจะเข้าไปยังมิติสนธยาที่จะเปิดขึ้นในอีกสี่วันข้างหน้า เอาล่ะเริ่มสร้างยันต์ของพวกเจ้าต่อได้"กล่าวจบอาจารย์ก็นั่งลงดูอย่างเงียบๆ 

ไทก้ายังไม่ได้ออกไปที่ใด เพียงนั่งรอดูบีที่กำลังเพ่งสมาธิในการหน่วงอาคมอยู่ 

ส่วนคิลล์ก็ยังไม่ได้ไปไหนเช่นกันยังคงนั่งมองดูศิษย์คนอื่นๆ สร้างยันต์ต่อไปด้วยความอยากรู้และยังอาสาใช้ยันต์ให้คนอื่นอีกด้วย เพราะคนส่วนใหญ่จะยุ่งอยู่กับการสร้างยันต์ของตัวเอง มีเพียงไทก้าและคิลล์เท่านั้นที่ดูจะว่าง ไทก้าไม่ได้สนใจคนอื่นๆ มากเท่าใดนัก ทำเพียงนั่งรอบีอย่างเดียว ส่วนคิลล์นั้นหลังจากที่ลองยันต์ของไทก้าเสร็จก็ได้รับความมั่นใจจากคนอื่นอยู่บ้าง จึงให้ทดลองยันต์ให้เช่นกัน

"ฮู้ว์ .... ยากกว่าที่คิดแฮะ นี่ก็ตั้งหลายครั้งกว่าจะได้"บีถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อย ในตอนที่บีเห็นไทก้าทำเสร็จ ก็ทำให้บี มีความมุ่งมั่นมากขึ้นจนทำได้สำเร็จ ก่อนหน้าบีมีเพียงสองคนเท่านั้นที่ทำสำเร็จและได้ให้คิลล์เป็นผู้ทดลองใช้ให้ มียันต์หนึ่งอันที่ใช้ได้ ส่วนอีกอันนั้นใช้ไม่ได้ เนื่องจากไม่สมบูรณ์

บียื่นยันต์ให้กับไทก้า "เจ้าลองทดสอบให้ข้าดูได้รึไม่" 

"อื้อ ได้สิ"ไทก้าตอบกลับ แต่ก่อนที่ไทก้าจะยื่นมือไปหยิบ คิลล์ก็เข้ามาคว้าไว้ก่อน

"ให้ข้าได้ทดลองใช้ยันต์ของเจ้าเถอะนะ ข้ากำลังสนุกเลย"คิลล์กล่าวขึ้น

"อะไรของเจ้าล่ะเนี่ย" บีรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย

"เอาน่า ให้เขาลองให้เถอะเพราะยังไงมันก็ไม่ต่างกันหรอก"ไทก้ากล่าวพร้อมกับพยักหน้าให้กับบี

ได้ยินดังนั้นบีก็ได้แต่ปล่อยให้คิลล์ทดลองให้

บึ้ม!

เสียงลูกไฟระเบิดออก แต่ไม่ได้ลูกใหญ่เท่าใดนัก 

"เอ๊ะ ?" เสียงคิลล์อุทานขึ้นด้วยความสงสัย เนื่องจากผ้ายันที่เกิดลูกไฟระเบิดออกไปไม่ได้สลายไป

"นี่เจ้าสร้างยันต์แบบใช้เท่าใดก็ได้งั้นเหรอ"คิลล์หันไปถามบีด้วยความสงสัย

"อืม..น่าจะใช่นะ แต่ข้าใส่พลังไปแค่สองรอบ เจ้าลองให้ข้าดูอีกทีหน่อยสิ"บีกล่าวกับคิลล์ 

คิลล์ไม่รอช้าทดลองใช้อีกรอบ ในครั้งที่สองนี้ผ้ายันต์ก็สลายไป

ฟู่ว์...

"อืม เจ้าชื่ออะไรงั้นหรือ?"อาจารย์ที่นั่งอยู่อย่างเงียบๆ เห็นแบบนั้นจึงได้กล่าวถามขึ้น

"ข้ามีชื่อว่า เฟนนิค บี ขอรับ"

"อืม นับว่าเจ้าก็หัวไวไม่แพ้ไทก้า ที่สามารถสร้างยันต์ประเภทสองได้ตั้งแต่ครั้งแรก เอาล่ะเจ้าผ่านแล้วเลิกเรียนได้เลย"อาจารย์กล่าวชมเล็กน้อยก่อนที่จะหันไปมองคนอื่นต่อ

"รับทราบ ขอรับ"บีทำความเคารพก่อนจะออกจากชั้นเรียนไปพร้อมกับไทก้า

ไทก้าและบีได้ไปยังที่พักก่อนและหลังจากนั้นไทก้าค่อยไปรับป้ายชื่อศิษย์หอแพทย์ทีหลัง แต่เมื่อเดินมาได้สักพักและใกล้จะถึงบ้านที่พัก บีก็หันหลังกลับไป ก่อนที่จะกล่าวกับเด็กหนุ่มผมเทาที่เดินตามหลังมาว่า

"นี่เจ้าจะตามพวกเราไปถึงไหนกัน?"

"ข้าป่าวซะหน่อยนี่"คิลล์ตอบกลับ

"ยังจะปฏิเสธอีก ก็เจ้าตามพวกเรามาตั้งแต่ออกชั้นเรียนแล้ว"บีกล่าวขึ้นด้วยท่าทีโมโหเล็กน้อยกับคำกล่าวเชิงล้อเล่นของคิลล์

"ก็บ้านพักข้าอยู่ทางนี้เจ้าจะให้ข้าเดินไปทางไหน? อีกอย่างพวกเจ้าไม่เคยสังเกตเลยรึไง ว่าบ้านพักข้าอยู่ติดกับเจ้าสองคน ข้ายังเห็นพวกเจ้าไปวิ่งฝึกกายทุกเช้าอยู่เลย" คิลล์กล่าวขึ้นด้วยท่าทีเรียบเฉย

"แม้ว่านั่นจะจริงแต่ก็ไม่ใช่จะเดินตามหลังประชิดแบบนี้ เจ้าขยับออกไปเลย"ดูเหมือนว่าบีจะไม่ค่อยถูกชะตากับคิลล์สักเท่าไหร่ ตั่งแต่ที่อยู่ในสถานที่เรียนแล้ว

"นั่นมันเรื่องของข้านี่น่า ข้าจะเดินตรงไหนมันก็เรื่องของข้าไม่ใช่รึ?"คิลล์ยังคงกล่าวขึ้นแบบกวนๆ

"นี่เจ้ากำลังหาเรื่องพวกเรางั้นเหรอ"บียังคงกล่าวด้วยน้ำเสียงออกจะโมโหเล็กน้อย

"ป่าวซะหน่อยนี่ ข้าก็เดินของข้าไปเท่านั้นเอง"คิลล์ยังคงกล่าวออกมาด้วยท่าทีกวนๆเล็กน้อย

ไทก้าที่เห็นแบบนี้ก็ไม่ได้กล่าวอะไร ทำเพียงแค่ถอนหายใจและส่ายหัวเบาๆ ดูเหมือนวันนี้บีจะอารมณ์หงุดหงิดง่ายกว่าทุกวัน

"ได้ ดูเหมือนเจ้าต้องการที่จะหาเรื่องจริงๆ เช่นนั้นมาประลองกับข้าเป็นไง"บีกล่าวขึ้น

"เรื่องนั้นมันก็ได้อยู่หรอก แต่ข้ายังไม่ว่างตอนนี้ ไว้ตอนค่ำๆ เจ้าจะว่าอย่างไร"คิลล์ตอบกลับทั้งยังคงมีท่าทีสบายๆ 

"ได้ งั้นตอนค่ำเจ้าไปที่สนามประลองกับข้า"บีกล่าวจบก็เดินจ้ำไปที่พักทันทีไม่หันกลับมามองคิลล์ มีเพียงไทก้าที่หันกลับมาก่อนจะถามขึ้น

"เจ้าแน่ใจงั้นเหรอ ที่จะประลองกับบี ข้าได้ยินมาว่าเจ้าไม่สามารถใช้อาคมได้นี่น่า"

"อืม ก็เขาท้าประลองข้าเองนี่ ถึงข้าจะสู้ไม่ได้ ก็แค่ยอมแพ้ไปก็เท่านั้น"คิลล์กล่าวขึ้นทั้งยังแบมือออกสองข้าง

"ฮ่าๆ เจ้านี่ น่าสนใจดีนะ ว่าแต่เจ้าชื่ออะไรงั้นเหรอ"ไทก้ากล่าว

"ก็คิลล์ไงเล่า"

"ไม่ใช่ ชื่อเต็มๆ หน่ะ ข้าเองก็อยากจะรู้จักเจ้า ข้าโฟล์ก ไทก้า"

คิลล์เงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบด้วยท่าทีจริงจังซึ่งต่างจากก่อนหน้า

"ชื่อของข้าคือ คิลล์ ฟอนเทียส"

"คิลล์ ฟอนเทียส? ชื่อของเจ้าอยู่หน้า นามสกุลงั้นหรือ? แปลกแฮะ"ไทก้ากล่าวพร้อมใช้นิ้วแตะปลายคางเล็กน้อย

"อืมใช่ จริงๆแล้ว ข้าไม่ใช่คนของทวีปนี้"คิลล์กล่าวขึ้น

"อ้อ แบบนี้นี่เอง"ไทก้าคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวออกไป

"จริงๆ แล้ว เจ้าอย่าถือสาบีเลยนะ เขาน่าจะเห็นท่าทางของเจ้าเลยรู้สึกหงุดหงิดหน่ะ ปกติเขาไม่ได้เป็นคนอารมณ์ร้อนเท่าไหร่หรอกนะ"

"ข้าชินแล้วล่ะ ปกติคนทั่วไปก็ไม่ได้มองข้าเป็นผู้ฝึกจิตอยู่แล้ว เพราะข้าใช้อาคมไม่ได้จึงมีคนมากมายที่ไม่ค่อยจะอยากเป็นมิตรกับข้าเท่าไหร่"คิลล์กล่าว

"อืม... เป็นแบบนี้เองงั้นเหรอ แค่ใช้อาคมไม่ได้นี่นะ เฮ้อ แต่ว่าตอนนี้เจ้าก็มีข้าเป็นเพื่อนแล้วหากมีอะไรเจ้าก็มาหาได้นะ ตอนนี้ข้ายังมีสิ่งที่ต้องไปทำ ไว้เจอกันตอนค่ำค่อยว่ากัน"ไทก้ากล่าวขึ้นก่อนจะหันหลังเดินไป

"อื้อ ได้สิ"คิลล์ตอบกลับทั้งยังพยักหน้าและยิ้มเบาๆ

"เพื่อนงั้นเหรอ ข้ามีเพื่อนแล้วอย่างนั้นเหรอ"คิลล์พึมพำเบาๆ หลังจากที่เดินห่างไทก้าออกมาแล้ว ตั้งแต่ที่เขามายังที่นี่ นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนบอกว่าเป็นเพื่อนกับเขามันทำให้เขามีความรู้สึกที่ยากอธิบาย ก่อนหน้านี้ไม่ว่าเขาจะเข้าหาใครก็ตามแต่เมื่อรู้ว่าคิลล์ไม่สามารถใช้อาคมได้จึงได้ตีตัวออกห่างทันที

ซึ่งกล่าวกันง่ายๆ ในโลกของผู้ฝึกพลังจิต หากไร้ซึ่งอาคม ก็ไร้ซึ่งการพัฒนา แม้ว่าคิลล์จะฝึกจิตได้ แต่การใช้อาคมไม่ได้นั้นก็ทำให้ผู้คนรอบข้างคิดว่ายังไงคิลล์ก็ไม่สามารถพัฒนาไปถึงระดับสูงได้ ซึ่งไม่ต่างจากคนธรรมดานั่นเอง

หลังไทก้าเปลี่ยนชุดใหม่เสร็จก็ได้เดินขึ้นไปยังหอแพทย์เพื่อรับป้ายศิษย์หอแพทย์ ก่อนจะไปยังหอตำราแพทย์เพื่อศึกษาเกี่ยวกับการรักษาและการสร้างยาต่างๆ ในวันนี้ผู้อาวุโสหอตำราแพทย์ไม่ได้อยู่ที่หอตำรา และมีศิษย์ที่เข้ามายังหอตำรานั้นไม่มากเท่าใด เนื่องจากตอนนี้เหล่าศิษย์ ต่างเก็บตัวเพื่อเตรียมที่จะเข้าไปยังมิติสนธยา ส่วนเหล่าผู้อาวุโสนั้นได้ยินว่า ให้รวมกำลังสร้างประตูทางเข้ามิติสนธยาขึ้นมาหลายจุด ตามบริเวณลานกว้างต่างๆ ทั่วทั้งนววิทยา

ไทก้าได้ทำการศึกษาตำราไปหลายเล่ม จนเวลาล่วงเลยมาจนถึงใกล้จะพลบค่ำ

พรึบ!

ไทก้าปิดตำรายาที่เพิ่งอ่านจบไป

"ดูเหมือนว่าจะได้เวลาแล้วสินะ"

หลังจากที่เก็บตำราเข้าที่ ไทก้าก็เดินออกมาจากหอตำราแพทย์มาที่บ้านพักก่อนจะพบเข้ากับริวที่ยืนอยู่หน้าบ้านพักของไทก้า

เมื่อริวเห็นไทก้าเดินมาใกล้ๆ จึงถามขึ้นว่า "เจ้าพอจะทราบรึไม่ว่า เหตุใดเจ้าไทก้าถึงไม่ยอมกลับบ้านพักเลย ข้ารอที่นี่มาค่อนวันแล้ว"

"ข้าเองก็ไม่รู้ เขาน่าจะไปข้างนอกล่ะมั้ง ว่าแต่ทำไมเจ้าเอาแต่ตามหาเขาล่ะ ก็ข้าบอกไปแล้วนี่ว่าเขาไม่ใช่ผีลามกแบบที่เจ้าว่า"ไทก้ากล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบทั้งยังมองไปที่ริว

"เรื่องนั้นข้ารู้ เพียงแต่ว่า ข้าต้องการเห็นหน้าของเจ้าคนที่ชื่อไทก้าเท่านั้น ข้าจะรออยู่ที่นี่จนกว่าเจ้านั่นจะกลับมาในวันนี้"ริวกล่าวขึ้นทั้งยังทำท่าทียืนนิ่งเพื่อเฝ้ารอบางสิ่ง

"อืม แล้วแต่เจ้าละกันนะ งั้นข้าไปล่ะ"ไทก้ากล่าวออกมา

"เจ้าจะไปไหนเช่นนั้นหรือ ?"ริวเห็นไทก้าเดินมายังที่นี่คุยเพียงแปบเดียว ยังไม่ทันที่จะรู้เรื่องอะไร ก็จะไปซะแล้วจึงได้ถามขึ้น

"เพื่อนของข้ามีนัดประลองกับเพื่อนข้าอีกคนหน่ะ ข้าจะไปดูพวกเขาซะหน่อย"ไทก้ากล่าวขึ้น

"เพื่อนของข้า เพื่อนของข้าอีกคน? อะไรของเจ้ากัน?"ริวยังคงกล่าวขึ้นด้วยความสงสัย

"ข้าไม่มีเวลาอธิบาย งั้นข้าไปล่ะ"ไทก้าพูดจบก็หันหลังเตรียมจะเดินไปทันที

ริวคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะรีบกล่าวออกมา

"เดี๋ยวก่อน ข้าขอไปด้วยได้รึไม่?"เมื่อเห็นว่ารอไปก็อาจจะนาน ริวจึงคิดว่าไปดูอะไรสนุกๆ ก่อนแล้วค่อยกลับมาอีกทีก็น่าจะได้มั้ง

"นั่นก็แล้วแต่เจ้า"ไทก้าตอบกับพร้อมเดินออกไป ส่วนริวก็เดินตามไทก้าไปในทันที

เมื่อมาถึงด้านหน้าประตูบ้านพักของบีก็พบว่ามีกระดาษติดอยู่หนึ่งแผ่นเขียนว่า"ลานประลองชั้นสองครึ่งบันไดที่สาม"

"นี่พวกนั้นไปแล้วรึเนี่ย อะไรจะใจร้อนแบบนี้นะ"พูดจบไทก้าก็รีบเดินออกไป และตามหลังด้วยริวที่เดินมาด้วยติดๆ

"ว่าแต่ ข้าเห็นเจ้าหลายครั้งแล้วแต่ยังไม่รู้จักชื่อเจ้าเลย เจ้าชื่ออะไรงั้นหรือ"ริวถามไทก้าขึ้น

"เรียกข้าว่า โฟล์ก ละกัน"ไทก้าตอบกลับทั้งยังเดินแบบรีบๆ

"โฟล์กงั้นรึ ชื่อคุ้นๆ แฮะ อืม... ช่างมันเถอะ เจ้ารอข้าด้วยสิ"ริวสลัดความคิดและเดินตามไทก้าไปอย่างรวดเร็ว

ทั้งสองมาถึงลานประลอง และเห็นบีกับคิลล์ยืนอยู่คนละมุมอยู่ก่อนแล้ว และมีอาจารย์อยู่หนึ่งคนยืนอยู่ตรงกลาง บีและคิลล์หันมองไทก้าอยู่ครู่หนึ่งแม้จะส่งสัยว่าทำไมริวถึงมาด้วย แต่ในตอนนี้สิ่งสำคัญของทั้งสองคนคือการประลองที่อยู่ตรงหน้า

"พวกเจ้าทั้งสองตัดสินสิ่งเดิมพันได้รึยัง" อาจารย์ผู้ดูแลลานประลองกล่าวถามขึ้น 

ในตอนนี้ที่ลานนี้มีคนอยู่เพียง ห้าคนเท่านั้น เพราะศิษย์ส่วนใหญ่จะใช้เวลาช่วงค่ำต่างฝึกจิตและอาคมกัน

"ข้าไม่ได้ต้องการสิ่งใด เชิญเจ้าว่ามาได้เลย"บีกล่าวขึ้นก่อนและชี้นิ้วไปยังคิลล์

"สำหรับข้าแล้ว... หากเจ้าชนะ ข้าจะให้เทคนิคการเคลื่อนไหวของข้า แต่ถ้าหากเจ้าแพ้ เจ้าจะต้องเขียนยันต์ให้ข้าสามอาคม เจ้าจะว่ายังไง"คิลล์กล่าวขึ้นและมองไปยังบีด้วยท่าทีเรียบเฉยเช่นเดิม

"เทคนิคการเคลื่อนไหวของเจ้า ใครเขาอยากได้กัน? แต่ว่าถ้าข้าแพ้ ข้าจะเขียนอาคมให้เจ้าห้าอาคมเลย เพราะยังไงเจ้าก็ไม่มีทางชนะข้าได้"กล่าวจบบีก็ตั้งท่าเตรียมต่อสู้