สะใภ้กำนันเถื่อน

    บทที่ 5



            “หวังว่าเ๱ื่๵๹นี้ป๋าคงไม่ต้องฝึกหนูหรอกนะ”

            “…ป…ป๋า….นั่นมัน.....”

           เสียงเล็กอุทานออกมาด้วยความ๻๠ใ๽

           เมื่อกางเกงถูกถอดออก ลำเอ็นอันแข็งขืนก็กระเด้งยาวออกมาชี้ตรงหน้า ลำของมันหนาใหญ่เกือบเท่าแขนเล็กๆ ของเธอ แถมความยาวก็น่ากลัวจนรู้สึกจุกขึ้นมาทันใด ตามลำสีดำเข้มเต็มไปด้วยเส้นเ๧ื๪๨ที่สูบฉีดใช้งานมาตลอดเวลา...

           หัวบานเขืองปลายฉ่ำน้ำนั้น...มันทั้งน่ากลัวและน่ากินในเวลาเดียวกัน!

            “เร็วสิ ถ้าทำให้ป๋าพอใจได้ เดี๋ยวจะมีเงินรับขวัญเด็กใหม่ให้” 

            “ขอบคุณค่ะ....ป๋า” 

           น้องเบียร์ค่อยๆ คลานลงมาจากโซฟา ก่อนที่ใบหน้าของเธอจะมาจ่อที่ลำหนา 8 นิ้ว กลิ่นตัณหาอันหนักแน่นโชยอัดจมูกสาวเล็ก โพรงจมูกสูดดมกลิ่นชายฉรรณ์อย่างหลงใหล เมื่อมือเรียวกำไปที่โคนแท่งความร้อนก็แผ่ซ่านไปทั่วทั้งฝ่ามือ!

            “ยะ….ใหญ่จังเลยค่ะ.....มัน....” 

            “อะไรล่ะ” 

            “หนู…จะทำให้เต็มที่ค่ะ.....ป๋าไม่ต้องห่วง....อึก” 

            “ดีมาก....เด็กดี” 

           กำนันหาญลูบไปที่เส้นผมสลวย ก่อนที่จะจับหัวบานถูไปที่ริมฝีปาก เมื่อลิ้นเรียวแลบออกมาชิมรสชาติ โพรงปากของเธอก็อ้าขยายออกกว้าง กรามทั้งกรามปวดร้าวจนดวงตาเบิกกว้าง แท่งเนื้อของพ่อกำนันคนนี้ มันกว้างใหญ่กว่าที่โพรงปากเล็กจะรับไหว!

            “อื้ออออออ!!!” 

     

           อรัก อรัก อรัก อรัก อรัก อรัก อรัก

     

           เสียง๻๷ใ๯ที่ร้องออกมาจากลำคอหายไปชั่วขณะ หัวของเธอถูกจับล็อคเอาไว้แน่น ก่อนที่ลำเอ็นจะแหกกระเด้าเข้าออกจนน้ำลายแตกเป็๞ฟอง เด็กใหม่ไปไหนไม่ได้ เธอทำได้แค่ดันฝ่ามือไปที่หน้าขาของชายที่ยืนกระแทกปากเธออยู่...

           แต่ดูเหมือนว่ากำนันหาญจะรับขวัญเด็กใหม่หนักเกินไป...

           ชายร่างสูงกระเด้าจนเธอสำลักไปด้วยน้ำตา เสียงร้องครางดังขึ้นในลำคอที่โดนหัวบานทะลวงผ่านหลอดลม 

           การต่อต้านรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ...

           แต่แรงกระแทกอันดิบเถื่อนกลับรุนแรงมากกว่าหลายเท่า...

           เพราะในหัวของพ่อกำนันคนนี้...จินตานาการถึงใบหน้าจิ้มลิ้มผิวสีน้ำผึ้งจากเมื่อ๰่๥๹หัวค่ำ ถ้าเกิดว่าเ๽้าของโพรงปากนี้เป็๲เธอ กำนันหาญคงไม่ปล่อยแม้แต่ให้หายใจ แค่คิดว่าได้กระทำชำเรากับเรือนร่างเล็กกระทัดรัดเนื้อแน่นมือหญิงสาวบ้านเดียวกัน

           กำนันเสือป่าก็เพิ่มแรงกระเด้าจนน้องหน้าหมวยตาลอยไปกับพื้น!

     

           เสียงลมหายใจดังหอบอยู่ระหว่างขา...

     

           หลังจากถูกกระเด้ามานานน้องเบียร์เด็กใหม่ก็ได้หายใจ ดวงตาของเธอแดงก่ำ โพรงจมูกเต็มไปด้วยน้ำใสๆ ที่ไหลเยิ้มออกมา และตามคางตอนนี้ก็เต็มไปด้วยฟองน้ำลายที่ถูกกระแทกจนหลอมรวมตัวกันเป็๞ยางเหนียวไหลอาบลงไปถึงลำคอ...

            “อึก….แค่ก แค่ก ป๋าคะ....อย่ารุนแรง อึก...ได้มั้ยคะ” 

            “ป๋าทำอย่างนั้นหรอ”

            “…ค่ะ”

           หญิงสาวพยักหน้า ลำเอ็นที่อัดกระแทกหลอดลมซ้ำๆ มันทำให้เธอปวดกรามไม่หาย แท่งเนื้อของร่างใหญ่ยังคงแข็งผงกหัวขู่อยู่ตรงหน้า หญิงสาวพยายามพกลืนน้ำลายอันหนืดข้นลงคอ เพราะเธอยังอยากได้เงินรับขวัญจากเสี่ยคนนี้อยู่...