สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 139

“นี่คุณสตีฟคอร์ชิ้นนี้ถ้ายังไงผมขอเอาคอร์ชิ้นนี้ไปวิเคราะห์จะได้มั้ยเผื่อไม่แน่ว่าผมอาจจะสร้างคอร์ที่สมบูรณ์ไม่ต้องมานั่งชาร์จพลังงาน” จีเวลพูดกับสตีฟ

“ไม่ต้องขอหรอกน่ายังไงก็กะจะเอามาให้อยู่แล้วเพราะคอร์ชิ้นนี้มันเป็นของตระกูลสตาร์คนี่นาผมว่ามันคงมีประโยชน์กว่าที่จะเก็บไว้กับผม” สตีฟพูด

“ถ้าอย่างนั้นก็ขอบคุณมากถ้าผมสามารถวิเคราะห์และสร้างออกมาได้มันจะเป็นประโยชน์กับผมมากๆเลย” จีเวลพูดขอบคุณสตีฟ

“อือ...จะว่าไปเจ้าชุดเกราะบินได้นี่เป็นของบริษัทลุงด้วยใช่ป่ะถ้าจำไม่ผิดชุดเกราะนั่นมันก็มีคอร์พลังงานเหมือนกันแถมยังมีเอไอจาวิสติดอยู่ที่เกราะด้วย” สตีฟนึกถึงตอนที่ตนใส่ชุดนี้เหาะสู้กับไวเวิร์นที่สเปน

“อือ...จากบันทึกรู้สึกว่าสมัยก่อนคุณปู่ท่านจะขายมันให้รัฐบาลฝรั่งเศสนะคอร์ชิ้นนั้นน่าจะเป็นคอร์สำรองที่ปู่เก็บเอาไว้ รู้สึกตอนนั้นปู่ท่านแกจะถังแตกเลยขายชุดเกราะนั้นไป น่าเสียดายแปลนสร้างของพวกนั้นมันสูญหายไปหมดแล้วไม่อย่างนั้นผมคงสร้างมันได้” จีเวลจำได้ว่าย่าเคยเล่าให้เขาฟังเรื่องนี้

“แบบนี้นี่เอง” สตีฟพยักหน้าเข้าใจ

“ว่าแต่คุณสตีฟมีอะไรอีกหรือเปล่าเพราะผมไม่เชื่อว่าจะมาหาผมเพราะเรื่องแค่นี้หรอก” จีเวลถาม

“ก็มีนิดหน่อยคือพอจะแปรรูปของให้หน่อยได้มั้ย” สตีฟพูด

“แปรรูปงั้นเหรออะไรล่ะ” จีเวลถาม

“ก็พวกนี้น่ะ” สตีฟหยิบซากดักแด้ของหนอนไหมฟ้าออกมาให้จีเวลดู

หน้าต่างซากดักแด้หนอนไหมฟ้า Level : 295เป็นซากดักแด้ที่มีหนอนไหมฟ้าอยู่ด้านใน

“นี่มันรังไหมแถมยังเลเวลขนาดนี้ !!!” จีเวลอุทานออกมาหลังจากเห็นสิ่งที่สตีฟหยิบออกมา

“อือ...พอดีได้มาจากป่าอเมซอนอยากให้ช่วยแปรรูปให้มันเป็นเส้นไหมให้หน่อยก็นะถึงจะมีสกิลเย็บปักถักร้อยเลเวลเต็มก็เถอะ แต่ก็แปรรูปเจ้านี่ให้เป็นเส้นไหมและทอเป็นผ้าไม่เป็นอ่ะ” สตีฟพูด

“อืม...เรื่องทำเป็นเส้นไหมผมอาจจะทำได้นะแต่ทำเส้นไหมให้เป็นผ้าผมเองก็คงทำไม่ได้เหมือนกันเพราะไม่ใช่สายงานที่ถนัดสักเท่าไหร่” จีเวลพูดอย่างไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่เขาถนัดสร้างพวกงานเกี่ยวกับโลหะมากกว่า

“ก่อนอื่นผมขอดักแด้นี่ไปวิเคราะห์ก่อนแล้วกัน” จีเวลพูดก่อนจะขอมันไป

“อือ” สตีฟพยักหน้าจากนั้นจีเวลก็เอาเจ้าซากดักแด้นี่ไปเข้าเครื่องวิเคราะห์

“อื้อหือมันเหนียวเท่ากับเส้นใยคาร์บอนที่ใช้สร้างชุดเกราะกันกระสุนแบบหัวเจาะเกราะนี่มันบ้าอะไรกัน พอนึกว่าคุณจะเอามาทำเป็นผ้าเพื่อไปทำกระเป๋าแล้วเสียดายชะมัด ถ้าเกิดผมเอามันไปสร้างเป็นชุดเกราะหรือเอาไปสร้างเป็นโล่ล่ะก็มันคงขายได้หลายพันล้านแน่ๆ” จีเวลพูดอย่างเสียดาย

เหอะๆเหนียวเทียบเท่าแค่ชุดเกราะกันกระสุนเองเหรอ ตรูใช้แค่แรงอย่างเดียวก็ผ่ามันเข้าไม่ยากแล้ว เอาจริงๆมันทนการโจมตีของสัตว์กลายพันธ์เลเวลเกินสองร้อยห้าสิบไม่น่าจะไหวหรอกแถมดูแล้วไม่น่าจะทนไฟด้วยสิ สตีฟคิดในใจ

“ฝากจัดการเรื่องแปรรูปเส้นไหมด้วยแล้วกันนะตาลุงสตาร์คว่าแต่ต้องใช้เวลาเท่าไหร่” สตีฟถาม

“อืม...เนื่องจากวัสดุมีความแข็งมากน่าจะต้องใช้เวลาราวๆสามหรือสี่ชั่วโมง

“เหอะๆถ้าอย่างนั้นก็ราวๆอาทิตย์นึงสินะ” สตีฟอดหัวเราะแห้งๆไม่ได้

“อาทิตย์นึง !!” จีเวลอุทานอย่างแปลกใจแต่ก่อนที่เขาจะได้ถามอะไรสตีฟก็หยิบซากดักแด้กว่าสามสิบรังมาให้จีเวล

“ยะ ยะ เยอะขนาดนี้ !!” จีเวลอุทานออกมาหลังจากเห็นจำนวนของมัน

“ฝากด้วยนะลุงจีเวล ถ้ายังไงผมให้ไอ้เจ้านี่เป็นค่าจ้างแล้วกัน” สตีฟพูดก่อนจะหยิบซากของอีกาปากเหล็กออกมาซึ่งสตีฟจัดการมันได้ตอนที่ไปเก็บไข่ให้แอนนาบนต้นงิ้ว

“อีกาปากเหล็ก แถมยังเลเวลตั้งสองร้อยแปดสิบสอง !!!” เมื่อจีเวลเห็นสิ่งที่สตีฟเอามาให้เป็นค่าจ้างก็อดตื่นเต้นไม่ได้เขาเดินเข้าไปดูร่างของมันใกล้ๆทันที

“ปากเป็นเหล็กจริงๆด้วยรู้สึกว่าจะแข็งกว่าเหล็กที่มนุษย์ใช้กันในปัจจุบันเสียอีก แถมขนนี่มันมีความละเอียดมาก” จีเวลมองดูขนของอีกาก่อนจะลองใช้ประแจเคาะดู

กิ๊ง !! กิ๊ง !! ทันทีที่จีเวลลองเคาะเสียงของมันก็เหมือนกับเคาะลงไปบนเหล็กยังไงยังงั้น

“ดูเหมือนขนของมันก็จะเป็นเหล็กเหมือนกันแต่เป็นเหล็กอ่อน” จีเวลพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

“ถ้าอย่างนั้นฝากด้วยนะผมต้องรีบไปเตรียมอาหารกลางวันให้ซาร่าอีก” สตีฟพูดก่อนจะเดินไปทันทีโดยจีเวลก็ไม่ได้สนใจสตีฟแล้วเพราะกำลังสนใจเจ้าอีกาปากเหล็กอยู่

หลังจากเสร็จธุระกับตาลุงสตาร์คสตีฟก็ออกจากบ้านตาลุงนั่นมาปล่อยให้ตาลุงแกทำงานไปส่วนเขาก็กลับบ้านมาทำอาหารกลางวันไปให้ซาร่า

“เปรี้ยวๆงั้นเหรออะไรดีนะ อ๊ะจริงสิเห็นซาร่าดูอวบๆขึ้นลองทำพวกยำแล้วกันจะได้รักษาหุ่น” สตีฟพูดพลางนึกถึงหุ่นซาร่าที่เห็นเมื่อเช้าเธอดูอวบมีน้ำมีนวลขึ้นนิดหน่อย

“อือ...ถ้าจำไม่ผิดยำที่พวกผู้หญิงชอบกินคงเป็นพวกยำวุ้นเส้นสินะเรามีเจ้าวุ้นเส้นนี่ติดกระเป๋าหรือเปล่าหว่า” สตีฟนึกถึงยำที่จำได้ว่ามันเคยติดหนึ่งในยำที่พวกผู้หญิงนิยมกินมากที่สุดซึ่งมันเป็นอาหารมาจากประเทศไทยถ้าเขาจำไม่ผิด

“จำได้ว่าเคยซื้อหนังสืออาหารไทยมานี่หว่าไหนดูซิยังอยู่มั้ย” สตีฟเดินขึ้นไปบนห้องนอนเพื่อหาหนังสือทำอาหาร

“อือหนังสือร้อยแปดกระบวนท่ายามค่ำคืน นี่ตรูเคยซื้อเล่มนี้ด้วยเรอะ” สตีฟมองดูหนังสือบนชั้นเขาหาอยู่พักหนึ่งก่อนจะเจอหนังสือที่ต้องการไม่รอช้าสตีฟเปิดอ่านทันที

“อือวิธีการทำไม่ยากเครื่องปรุงเรามีหมดแล้ว เนื้อสัตว์ควรเลือกเป็นหมูสับหรือไม่ก็อาหารทะเลงั้นเหรออ๊ะเอาเป็นหนวดเจ้าคราเค่นแล้วกันได้มาตั้งนานยังเอามันมาทำอาหารไม่หมดเลย” สตีฟนึกถึงเจ้าคราเค่นที่เคยจัดการมันได้เมื่อนานมาแล้ว

เมื่อสตีฟเข้าใจวิธีทำแล้วเขาก็ลงมาที่ห้องครัวก่อนจะเริ่มทำยำวุ้นเส้นที่ว่าทันที

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

“ฟู่ว...ในที่สุดก็เสร็จสักทีเหลืออีกสามชั่วโมงเลยงั้นเหรอกว่าจะเที่ยงทำความสะอาดบ้านหน่อยดีกว่าแฮะเราไม่ได้ทำมาตั้งครึ่งเดือนฝุ่นหนาเตอะเชียว” สตีฟมองดูฝุ่นที่เริ่มจับกันหน้า

จากนั้นสตีฟก็เริ่มทำความสะอาดบ้านซึ่งบ้านของสตีฟนั้นมันกว้างกว่าตอนที่เขาอยู่คอนโดมากทำให้ต้องเสียเวลาทำความสะอาดเกือบชั่วโมงและระหว่างที่สตีฟกำลังเก็บอุปกรณ์ทำความสะอาดอยู่นั่นเองจู่ๆเขาก็รู้สึกเหมือนมีใครมาสะกิดที่ด้านหลัง

จึก !! จึก !! สตีฟรู้สึกว่ามีคนกำลังสะกิดเขาอยู่สตีฟจึงหันไปมอง

“เฮ้ยหนูแอนนาตกใจหมดมาไม่ให้ซุ่มให้เสียง” สตีฟอุทานหลังจากเห็นว่าเป็นหนูแอนนานั่นเอง

“สวัสดีค่ะคุณลุง” แอนนากล่าวทักทายสตีฟ

“อือ...แล้วเป็นไงบ้างอ่ะเราโดนที่บ้านดุมั้ย” สตีฟถามเธอ

“ค่ะหนูโดนพี่อลิเชียร์ดุยกใหญ่เลยดีนะคะที่คุณพ่อไม่อยู่ไม่อย่างนั้นหนูคงโดนมากกว่านี้” แอนนาพูดพลางทำท่าหงอยๆ

“แล้วนี่แอบออกมาแบบนี้ไม่เป็นไรหรือไง” สตีฟถามเธอ

“หนูขอพี่อลิเชียร์แล้วค่ะ แถมพี่เขาก็รู้แล้วด้วยว่าหนูจะมาที่นี่” แอนนาพูดก็นะสถานที่ที่เธอจะมาก็แค่บ้านข้างๆเอง

“อือ...แล้วกินอะไรยัง” สตีฟถาม

“ตอนเช้ากินข้าวห่อไข่ไปแล้วค่ะแต่หนูไม่อิ่มก็เลยมาหาคุณลุง” แอนนาพูด

“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวทำอะไรให้กินแล้วกันไปรอที่ห้องนั่งเล่นก่อนนะ” สตีฟพูดการทำอาหารให้แอนนาทุกวันนั้นแทบจะเป็นกิจวัตรของเขาไปเสียแล้ว

“คร่า !!!” หนูแอนนาตอบก่อนจะรีบวิ่งไปนั่งรอที่ห้องนั่งเล่นส่วนสตีฟก็ต้องเข้าครัวอีกรอบเพื่อทำอาหารให้แอนนา

ทำเนียบขาวWashington DC.

ที่ทางเดินในทำเนียบขาวมีชายคนหนึ่งกำลังเดินทอดน่องไปที่ห้องทำงานอยู่ชายคนนี้คือผู้มีอำนาจมากที่สุดในสถานที่นี้ชื่อของเขาก็คืออิจิยะ อากิฮิโกะหรือโค้ดเนมวันระหว่างที่เดินอยู่นั่นเองจู่ๆเขาก็หยุดชะงัก

กึก !! อิจิยะชะงักเท้าตัวเองก่อนจะมีเหงื่อผุดขึ้นเต็มใบหน้า

“จู่ๆก็รู้สึกสังหรณ์ไม่ดีเลยนี่มันอะไรกัน !!” อิจิยะบ่นพึมพำออกมาตอนนั้นเองก็มีเสียงโหวกเหวกโวยวายมาจากทางข้างหลัง

“เฮ่ !! อิจิยะนายอยู่นี่เองฉันหาตั้งนานเพื่อน !!” ชายคนหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบมาจากทางข้างหลัง

“อ้าวซานตาน่านายเองเหรอ” อิจิยะหันกลับไปตามเสียงเรียกก็เห็นซานตาน่าที่เป็นหมายเลขสามของกลุ่มซึ่งมีโค้ดเนมว่าทรี

หน้าต่างชื่อ : ซานตาน่า คาร์บาดอส Level : 178อาชีพ : ฮีโร่อายุ : 39ฉายา : หนึ่งในสิบผู้ก่อตั้งRank : SSS

“ว่าแต่มีอะไรซานตาน่า” อิจิยะถาม

“ฉันพึ่งได้รับรายงานลับจากภาครัฐมาน่ะสิ เรื่องใหญ่” ซานตาน่าพูด

“เรื่องใหญ่ ??” อิจิยะสงสัยพลางนึกถึงลางสังหรณ์เมื่อครู่เขาก็อดกังวลขึ้นมาไม่ได้

“ไปคุยกันในห้องทำงานนายเถอะแถวนี้ไม่ค่อยเหมาะ” ซานตาน่ามองซ้ายมองขวา

“อืม” อิจิยะพยักหน้าก่อนทั้งคู่จะไปที่ห้องทำงานส่วนตัวของเขา

“เอ้าว่าไงที่นี่คงพูดได้แล้วสินะ” อิจิยะพูดหลังจากพาซานตาน่ามาที่ห้องทำงาน

“อืม...ฉันได้รับรายงานลับจากภาครัฐพวกนั้นแจ้งมาว่ามีมังกรดำเจ็ดตัวกำลังมุ่งหน้ามาทางวอชิงตัน !!!” ซานตาน่าพูด

“มังกรดำ จากเยลโล่สโตนน่ะนะ !!!” อิจิยะอุทานออกมาเพราะจากที่เขารู้มังกรดำพวกนั้นเลเวลสูงกว่าสามร้อยสี่สิบเสียอีก

“ใช่มันถูกเรียกอีกชื่อคือหุบเขามังกร” ซานตาน่าพยักหน้า

“ทำไมมันถึงมุ่งหน้ามาทางนี้ล่ะ ไม่ใช่ว่ามันไม่ออกมาจากที่นั่นไม่ใช่หรือไง” อิจิยะพูด

“ดูเหมือนจะมีฮีโร่บางคนเข้าไปขโมยไข่ของมันมาน่ะสิและดูเหมือนฮีโร่ที่ขโมยไข่พวกมันมานั้นจะมาที่นี่” ซานตาน่าบอก

“บ้าน่าเป็นไปได้ไงปัจจุบันมีฮีโร่ที่มีความสามารถสูงขนาดลักลอบเข้าไปที่นั่นได้ด้วยงั้นเหรอ” อิจิยะสงสัย

“คงเป็นฮีโร่ที่มีสกิลเกี่ยวกับพลางตัวล่ะมั้ง แต่มีอีกคนที่มีความสามารถพอจะเข้าไปที่นั่นไม่ใช่เหรอ คนที่ชีน่า(โฟว์)ดูแลอยู่ไง” ซานตาน่านึกถึงฮีโร่ที่เลเวลมากที่สุดที่ได้รับรายงานมา

“คุณสตีฟน่ะเหรอ ไม่น่าใช่หรอกมั้ง” อิจิยะพูดถึงแม้เขาไม่เคยเจอสตีฟแต่จากที่ฟังจากชีน่าเล่ามาสตีฟไม่ใช่คนที่น่าจะทำอะไรแบบนั้น

“แล้วจะเอายังไงดีถ้ามังกรดำเจ็ดตัวนั้นมาที่วอชิงตันจริงๆ รัฐนี้ได้ล่มสลายแน่ๆ” ซานตาน่าถามอิจิยะหลับตาลงก่อนจะคิดอะไรอยู่คนเดียวก่อนจะลืมตาขึ้นมาด้วยสายตาแน่วแน่

“ซานตาน่า นายไปกรองข่าวเรื่องมังกรดำนี่อีกที ถ้ามันจะมาจริงๆหาให้ได้ว่ามันใช้เวลาเท่าไหร่ในการมาที่นี่ แล้วก็นายไปบอกนิโคร(ทู) ว่าฉันต้องการให้หมอนั่นสืบเรื่องไข่มังกรดำ จำเอาไว้เรื่องนี้ต้องเป็นความลับเพราะถ้าประชาชนรู้เข้าอาจจะเกิดการจลาจลเอาได้” อิจิยะพูด

“แล้วนายล่ะจะทำอะไร” ซานตาน่ามองดูอิจิยะ

“ฉันจะลองไปหาคุณสตีฟดู ฉันว่าจะไปขอร้องเขาให้ช่วยพวกเราเรื่องนี้ ฉันเองก็อยากเจอเขามานานแล้วด้วยเพราะตั้งแต่เรื่องที่เม็กซิโกฉันก็ยังไม่ได้ขอบคุณเขาจริงๆจังๆเลย” อิจิยะพูด

“อืม” ซานตาน่าพยักหน้าก่อนจะออกจากห้องไป

“สกิลสุดยอดลางสังหรณ์ของเรานี่มันจะยอดเกินไปแล้วนะ ให้ตายเถอะเรื่องใหญ่จริงๆชีน่าก็อีกครึ่งปีกว่าจะกลับ รู้สึกว่าภรรยาคุณสตีฟจะทำงานอยู่ที่โรงเรียนฮีโร่สาขานิวยอร์คสินะ” อิจิยะพูดก่อนจะออกจากห้องเพี่อเตรียมเดินทางไปนิวยอร์คทันที

ทางด้านสตีฟ

“อร่อยมั้ยคะหนูแอนนา” สตีฟถามแอนนาหลังจากเธอได้กินอาหารที่เขาทำมาให้ไปสี่จานแล้ว

“อร่อยเหมือนเดิมเลยค่ะคุณลุง” แอนนาพยักหน้า

“ว่าแต่ค่าสถานะหนูเป็นยังไงบ้างขอลุงดูหน่อยได้มั้ย” สตีฟถามอย่างสงสัย

“ค่ะ” แอนนาพยักหน้าก่อนจะเปิดค่าสถานะของเธอให้ดู

หน้าต่างชื่อ : แอนนา ทรัมป์ Level : 1อาชีพ : ไม่มีอายุ : 9สถานะความแข็งแกร่ง 6ความเร็ว 5พลังกาย 87 (8700)ความฉลาด 30โชค 30

โอ้วแม่เจ้าค่าสถานะบ้าบออะไรกันค่าพลังกายแปดพันเจ็ดร้อยเนี่ยนะนี่หนูกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกไปแล้วงั้นเหรอเนี่ย สตีฟมองดูแอนนาด้วยสายตาว่างเปล่าเขาคิดว่าถ้าเขามีค่าพลังกายได้สักหนึ่งในสิบของแอนนาล่ะก็เขาสามารถเดินทางรอบโลกได้สบายๆเลยล่ะ

จบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 139 สุดยอดลางสังหรณ์ของอิจิยะ

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 139 สุดยอดลางสังหรณ์ของอิจิยะ

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้