จางหยวนโจวพ่อครัวแห่งยุค

ณ เมืองทางตะวันออกที่ห่างไกลของแคว้นสือหยางมีร้านอาหารเล็ก แปลก ๆ แห่งหนึ่งที่อาจหาญกล้าเปิดร้านสองครั้งต่อสัปดาห์ถึงแม้จะมีลูกค้ามากมายเรียกร้องให้เปิดทุกวันอยู่หลายครั้ง แต่เ๽้าของร้านกับนิ่งเฉยทั้งที่อาหารแปลกตาดูอันตรายเป็๲อย่างมาก อาหารบ้างรายการราคาแพงกว่าร้านอาหารชื่อดังในเมืองหลวง ในบางครั้งก็มักจะมีพีชผัก ผลไม้และเนื้อสัตว์มีพิษต้องห้ามของแคว้นในจานอาหารอยู่บ่อยครั้ง ถึงแม้จะดูอันตายแต่ผู้คนก็ยังมาต่อคิวยาวเหยียดเพื่อรอลุ้นว่าอาหารของวันนี้จะไปเมนูอะไรเพราะร้านอาหารจะทำเมนูตามฤดูการและจะมีเมนุใหม่ๆอยู่ตลอดเวลา ทำให้ผู้คนสนใจและตั้งหน้าตั้งตารอเมนูใหม่ของร้าน อ้อ…และที่ร้านอาหารแหล่งนี้ไม่มีการจองห้องจองโต๊ะล่วงหน้าด้วยนะ! ถึงแม้จะเป็๲ฮ่องเต้ ฮองเฮา รัชทายาท องค์หญิง องค์ชาย หรือขุนนางในราชสำนักที่นั่งรถม้าเพื่อมุ่งตรงมาชิมอาหารก็ตาม ด้วยนิสัยเช่นนี้คนให้ผู้ตั้งคำถามว่าเ๽้าของร้านคิดอะไรอยู่...