"คลิ๊ก! ~"
ในที่สุดพ้าหลินก็ล้มลงกองแทบเท้า เย่ฮวา แม้ว่าจะใช้เวลาไปเพียง 25 วินาที แต่ไม่กี่วินาทีที่ว่ามันคือประสบการณ์อันแสนยาวนาน
เมิ่งเสี่ยวฉินอิน กล่าวว่า: "นายฆ่าบอส ดังนั้นนายต้องเป็นคนเก็บอุปกรณ์ถึงยังไงมันก็แสดงในหน้าต่างค่าคุณสมบัติของสมาชิกปาร์ตี้ฟู่เซิงลั่วเมิ่งกับกวาจื่อพวกเขากำลังมุ่งหน้าตามมาที่นี่"
"อ่า"
เย่ฮวา ก้าวไปข้างหน้าอย่างช้า ๆ พร้อมกับก้มตัวลงไปหยิบอุปกรณ์ชิ้นแรก -
【แหวนทลายวิญญาณ】(อุปกรณ์บรอนซ์)
ประเภท: เครื่องประดับ
ปัญญา: +49
ร่างกาย: +45
Lv ที่ต้องการ: 24
...
"แหวนบวกค่าสเตตัสปัญญาและร่างกายเป็นสิ่งที่เหมาะสำหรับผู้เล่นอาชีพเกราะเบา นายตัดสินใจว่าจะมอบให้ใครก็ได้ แต่ฉันคงไม่ใช้มัน" หลังจากนั้น เย่ฮวา ก็โยนแหวนให้ เมิ่งเสี่ยวฉินอิน และเธอก็ส่งแหวนสลายวิญญาณให้ชิงหยานลู่ฮั้ว
อุปกรณ์ชิ้นที่สอง
【 เสื้อคลุมผ่าสายลม 】 (อุปกรณ์บรอนซ์)
ประเภท: เสื้อคลุม
พลังชีวิต: +350
ความว่องไว: +20
แข็งแกร่ง: +13
Lv ที่ต้องการ: 25
...
"เสื้อคลุมคุณสมบัติแบบนี้ เหมาะสำหรับผู้เล่นสายเกราะหนัง พวกเธอสามารถใช้ได้ ดังนั้นพวกเธอรับไปเถอะ"
เมื่อเย่ฮวาพูดจบ ก็มอบเสื้อคลุมผ่าสายลมให้กับ เมิ่งเสี่ยวฉินอิน หลังจากที่รับเสื้อคลุมมาเธอก็พูดขึ้นว่า "กวาจื่อเป็นผู้เล่นเกราะหนัง"
เย่ฮวา ยิ้ม: "เธอไม่ต้องกังวลแทนเจ้ากวาจื่อหรอก เสื้อคลุมของเขาก็เป็นระดับบรอนซ์"
"โอ้ ~ งั้นฉันจะรับมันไว้"
ท้ายที่สุดเสื้อคลุมตัวนี้ก็ถูกมอบให้กับฟู่เซิงลั่วเมิ่ง ทว่าเขาตาย จากนั้นเย่ฮวาก็หยิบอุปกรณ์ชิ้นที่สามขึ้นมา ทันทีที่สัมผัสมันหัวใจของเขาก็เต้นแรง อุปกรณ์ชิ้นนี้เป็นอุปกรณ์ประเภทเกราะซึ่งส่องแสงสีเงิน ซ้ำยังมีลวดลายแกะสลักที่งดงาม หมายความว่านี่เป็นอุปกรณ์ระดับเงิน ?
【เกราะสายฟ้าคำราม】 (อุปกรณ์เงิน)
ประเภท: เกราะ
ป้องกัน: +76
ร่างกาย: +31
แข็งแกร่ง: +28
คุณสมบัติเสริม: ช่วยเพิ่มพลังชีวิตให้กับผู้สวมใส่ 300 หน่วย
Lv ที่ต้องการ: 25
...
เมื่อเย่ฮวาได้เห็นคุณสมบัติของมัน สมองของเขาก็พลันเกิดอาการวิงเวียน นี่คืออุปกรณ์ที่สมบูรณ์แบบ!
มันช่วยเพิ่มพลังป้องกัน 76 หน่วย นี่ยังไม่รวมถึงคุณสมบัติเพิ่มเติมที่ช่วยเพิ่มพลังชีวิต 300 หน่วย ถ้าเย่ฮวาได้สวมใส่อุปกรณ์ชิ้นนี้ค่าสเตตัสเขาจะพุ่งสูงขึ้น
แต่น่าเสียดายที่เย่ฮวาได้ให้สัญญากับเมิ่งเสี่ยวฉินอินไว้ ตราบใดอุปกรณ์ที่ดรอปได้และพวกเขาสามารถใช้มันได้ เขาก็จะยกมันให้ แน่นอนว่าลูกผู้ชายพูดแล้วไม่คืนคำ และเขาก็ไม่รู้สึกเสียใจ "นี่สำหรับเธอ"
เมิ่งเสี่ยวฉินอิน มองดูอุปกรณ์ในมือของเย่ฮวา ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความสุข แต่ทว่าเธอกลับส่ายหน้าแล้วพูดว่า: "ถึงฉันต้องการอุปกรณ์ดีๆ แต่เราทั้งคู่ต่างเป็นผู้เล่นสายเกราะหนัก และห้วนเฉิงเราไม่คิดจะเอาเปรียบใคร งั้นก็ใช้ฟังก์ชั่นทอยแต้มวัดกัน"
เย่ฮวา ยิ้ม: "อย่าลืมว่าฉันมีค่าความโชคดี แบบนี้มันคงไม่ยุติธรรมกับเธอ ?"
เมิ่งเสี่ยวฉินอิน กัดริมฝีปากของเธอแล้วพยักหน้าอย่างจริงจัง: "เริ่มทอย!"
"เอาล่ะนะ~"
เมิ่งเสี่ยวฉินอิน หยิบลูกเต๋าออกมา แล้วโยนมันออกไป จากนั้นมันก็ขึ้นหน้า 31 แต้ม
ผลลัพธ์ดังกล่าวทำให้ใบหน้าของเมิ่งเสี่ยวฉินอิน ฉายความหงุดหงิด ก่อนจะพูดขึ้นว่า : "เฮ้อ~จบแล้ว! หมดหวังแล้ว!"
"ฉันไม่ทอย เธอรับเกราะนี้ไปเถอะ"
"ไม่ต้องพูด! ทอยซะ!"
"เอิ่ม ... ก็ได้ ... "
เย่ฮวาได้แต่หยิบลูกเต๋าออกมาแล้วโยนลูกเต๋าออกไป มันหมุนด้วยความรวดเร็ว พวกเขาทั้งคู่ลุ้นกันตัวเกร็งขณะที่กลั้นหายใจ ไม่นานตัวเลขบนลูกเต๋าก็เริ่มแสดง 75, 19, 44 ...
"30!"
เมื่อเห็นแต้มที่แสดงขึ้น เย่ฮวาได้แต่ยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้ พร้อมกับส่งมอบเสื้อเกราะสายฟ้าคำราม ให้กับ เมิ่งเสี่ยวฉินอิน และพูดว่า "ไม่เห็นต้องการทอยให้เสียเวลา เธอเห็นไหมว่าต่อให้ทอยยังไงมันก็เป็นของเธอ"
เมิ่งเสี่ยวฉินอินรับเอาชุดเกราะไปแล้วสวมใส่มันโดยตรง เกราะระดับเงินตัวนี้มีความประณีตมากกว่าชุดเกราะบรอนซ์อย่างเห็นได้ชัด สำหรับอุปกรณ์สีขาวในหมู่บ้านผู้เล่นใหม่ หากเลเวลที่ต้องการของอุปกรณ์สูงเท่าไหร่อุปกรณ์ก็จะยิ่งมีน้ำหนักมากขึ้น สำหรับอุปกรณ์ระดับเงินมันกลับมีน้ำหนักเบาอย่างมาก อีกทั้งยังมีความสวยงาม ดังนั้นคงไม่ต้องบอกว่าเมื่อเมิ่งเสี่ยวฉินอินสวมใส่เธอจะดูดีขึ้นมากขนาดไหน
เมิ่งเสี่ยวฉินอิน ใช้มือตบลงที่ไหล่ของเย่ฮวาเบาๆ แล้วพูดว่า "ดูไอเท็มที่นายดรอปได้แต่ละชิ้นสิ! บอกแล้วว่าฉันตาถึง ดังนั้นชิ้นที่เหลือขอฝากนายด้วย!"
เย่ฮวา ได้แต่หัวเราะเบา ๆ
อุปกรณ์ชิ้นๆต่อมาอีกสองสามชิ้นเป็นอุปกรณ์โลหะดำและอุปกรณ์ฟ้าไม่มีอุปกรณ์ระดับอื่นๆอีก
เมิ่งเสี่ยวฉินอิน จ้องมาที่เย่ฮวา และพูดขึ้นอย่างช่วยไม่ได้: "ช่างน่าเสียดาย"
เย่ฮวาทำได้แค่หัวเราะแห้งๆ ลำพังไม่ได้อุปกรณ์ดีๆเพิ่มก็ยังไม่น่าเสียดายเท่ากับไม่มีหัวใจโครงกระดูก เพราะสิ่งๆนี้จะทำให้ภารกิจเขาเสร็จสิ้น จนกว่าจะกลับไปพบราชาเขาจำเป็นต้องหาหัวใจโครงกระดูกให้เจอ
"ถ้าไม่มีอะไรแล้ว พวกเรากลับกันเถอะ " เมิ่งเสี่ยวฉินอิน เอ่ยขึ้นเบาๆ
"มันยังไม่หมด!"
ทุกคนต่างหันไปหาโม่เซ่อเหนียนหัวที่หยุดพวกเขา ระหว่างที่เธอชี้ไปยังร่างของพ้าหลินแล้วพูดขึ้นว่า: "ลองดูดีๆสิร่างกายของบอสกำลังสลาย แต่ดาบในมือของมันกลับไม่ได้สลายไปด้วย "
เย่ฮวา เข้าไปดูใกล้ ๆ แน่นอนว่าร่างกายของ พ้าหลิน ค่อยๆจางลง แต่ดาบในมือของมันยังคงชัดเจนราวกับว่ามันไม่ได้สูญสลายไปด้วย
เขาจึงเอื้อมมือไปแตะที่ดาบและเย่ฮวา ก็รู้สึกได้!
ซากศพและชิ้นส่วนของมอนสเตอร์ส่วนใหญ่ผู้เล่นจะไม่สามารถสัมผัสได้หลังจากที่มันตาย ยกเว้นมอนสเตอร์ที่ดรอปไอเท็มชิ้นส่วนจากร่างกายเฉพาะสำหรับ BOSS ก็เช่นเดียวกัน ผู้เล่นจะไม่สามารถสัมผัสกับร่างหรืออุปกรณ์ของมันได้ ไม่งั้นทุกครั้งที่ BOSS ตาย ผู้เล่นคงจะแย่งอุปกรณ์บนร่างกายของมันไปไม่เหลือ ฉะนั้นต่อให้มองเห็นก็ไม่สามารถหยิบฉวยไปได้ แน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะสัมผัสโดนอุปกรณ์ ทว่าเย่ฮวากลับสามารถสัมผัสกับดาบเล่มนี้ได้มันหมายความว่าอะไร หมายความว่าเขาสามารถนำดาบเล่มนี้ไปได้!
ทันทีที่ เย่ฮวา คว้าด้ามดาบขนาดยักษ์ขึ้นมา จู่ๆดาบยักษ์ก็จะค่อยๆ ลดขนาดเล็กลง จนในที่สุดขนาดของมันก็เท่าๆกับดาบยาวทั่วๆไป
เขาจ้องไปที่ดาบยาวในมือ ซึ่งสลักลวดลายงดงามเช่นเดียวกันกับเกราะสายฟ้าคำราม ที่เป็นอุปกรณ์ระดับเงิน!
【ดาบหลีกวง】 (อุปกรณ์เงิน)
ประเภท: อาวุธ
โจมตี: 332-368
แข็งแกร่ง: +35
ร่างกาย: +22
คุณสมบัติเสริม: เพิ่มพลังโจมตีทางกายภาพให้กับผู้สวมใส่ 3.7%
ข้อมูล: แสงสว่างแห่งรุ่งอรุณหมายถึงความหวัง และดาบหลีกวงเป็นอาวุธที่ใช้สำหรับปกป้องความหวังมีเพียงผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่มีสิทธิ์ครอบครองดาบยาวเล่มนี้ และผู้ครอบครองมันจะสามารถตัดหินผาทลายขุนเขา
...
"แม่จ้าว!"
เมื่อเห็นดาบเล่มนี้ เย่ฮวา ก็ตกตะลึง คุณสมบัติพลังโจมตีของดาบหลีกวงนั้นสูงอย่างล้นเหลือ! ตอนนี้เขามีค่าพลังโจมตี 370 หน่วยซึ่งได้จากการสวมใส่อุปกรณ์ทั้งหมดหลายชิ้น ทว่าดาบเล่มนี้เล่มเดียวกลับมีค่าพลังโจมตีพอๆกับอุปกรณ์ทั้งหมดรวมกัน นี่มันจะโหดเกินไปแล้ว!
ทุกคนต่างก็ตกตะลึงเมื่อได้เห็นคุณสมบัติของมัน ดาบหลีกวง เล่มนี้เป็นอุปกรณ์ที่สุดยอดอย่างไม่ต้องสงสัย!
เมิ่งเสี่ยวฉินอิน มองไปที่ดาบหลีกวง และพูดด้วยรอยยิ้มว่า "ในบรรดาพวกเรา มีแค่ เย่ฮวา เท่านั้นที่เป็นนักดาบ ดังนั้นคนที่จะได้ครอบครองดาบเล่มนี้ไม่มีใครอื่นนอกจากนาย"
เย่ฮวา ยิ้ม: "งั้นฉันก็ขอรับไว้ด้วยความยินดี แม้ว่าเธอจะต้องการมัน ฉันก็คงไม่ยกให้"
"อิอิ ~"
หลังจากนั้นเขาก็เปลี่ยนดาบสลายวิญญาณเป็นดาบหลีกวง ทำให้ค่าคุณสมบัติเย่ฮวาเปลี่ยนแปลง หนำซ้ำพลังโจมตียังเพิ่มสูงขึ้น
【 อีเย่กู่โจว 】 (นักดาบขั้นต้น)
Lv: 25
โจมตี: 612-678
ป้องกัน: 190
พลังชีวิต: 1251
พลังเวทย์: 470
ชื่อเสียง: 9870
...
หลังจากที่เย่ฮวาสวมใส่ ดาบหลีกวง พลังโจมตีในตอนนี้อาจกล่าวได้ว่าอยู่ในระดับที่น่ากลัว ถ้าหากเขาได้สู้กับ พ้าหลิน อีกครั้ง การฆ่ามันคงต้องง่ายขึ้นอย่างแน่นอน
พอลองมาคิดดูแล้วถือว่าโชคดีอย่างมาก ก่อนหน้านี้เขาเกือบจะพลาดสุดยอดที่อุปกรณ์ชิ้นนี้! ถ้าหากมีการรีเฟรช เย่ฮวาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะมีผู้เล่นอื่นที่ผ่านมาพบแล้วเก็บไปหรือเปล่า ถ้ามารู้ทีหลังมีหวังเขาคงเสียใจจนแทบจะบ้า
เพื่อความรอบคอบ เย่ฮวา จึงจ้องมองร่างของพ้าหลินอย่างละเอียด ก่อนหน้านี้เขาไม่พบอะไรเพิ่มเติม แต่พอลองสังเกตดีๆแล้ว ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างที่บริเวณหน้าอกของพ้าหลิน
เย่ฮวา ยื่นมือฝ่ามือตรงเข้าไปในร่างของพ้าหลิน และในที่สุดเขาก็สัมผัสโดนบางอย่างที่มีความนุ่มและเย็น
เขาดึงสิ่งนั้นออกมา มันคือหัวใจสีดำ ใช่แล้วมันคือ หัวใจโครงกระดูกที่เขาและกวาจื่อตามหามาโดยตลอด!
ซีเย่โหย่วฉวนมองมาที่ เย่ฮวา พร้อมกับเอามือปิดปากพูดว่า: "เย่ฮวา นายนี่มันจริงๆเลย ที่กล้าทำเรื่องน่าขยะแขยงแบบนั้น"
ชิงหยานลู่ฮั้ว ปิดจมูกพูด: "ใช่น่าขยะแขยงมาก~"
โม่เซ่อเหนียนหัวยักไหล่ จนหน้าอกที่ภาคภูมิใจสั่นกระเพื่อมขึ้นลง: "ถึงนี่จะเป็นแค่เกม แต่นายไม่กลัวหรอว่ากลิ่นของมันจะติดกลับไปในโลกความเป็นจริง ?"
เย่ฮวา นำหัวใจสดๆชิ้นนั้นใส่ลงในกระเป๋าสัมภาระสะพายหลัง จนเมือกของมันติดตามกระเป๋าก่อนจะตอบกลับไป: "ไม่มีทาง นี่เป็นไอเท็มภารกิจ ฉันไม่มีทางยอมพลาดหรอก"
ป้านเฉิงเยียนซา พูดขึ้น: "เอาละ อย่ามัวชักช้าอืดอาด เหนียนเหนียนบอกให้พวกเรารีบกลับหลังจากฆ่าบอส เห็นว่ามีบางอย่างอยากจะพูดกับเธอ"
"ก็ได้"
เมิ่งเสี่ยวฉินอิน พยักหน้าให้กับป้านเฉิงเยียนซาจากนั้นก็หันมาหาเย่ฮวาและพูดว่า "เย่ฮวา ไว้พบกันใหม่นะ"
"อื้ม"
"งั้นลาก่อน"
"แล้วเจอกัน"
หลังจากกล่าวอำลา พวกเขาก็ใช้ม้วนเคลื่อนย้ายกลับ แต่ก่อนจะไป ซีเย่โหย่วฉวน ยิ้มขึ้นและโบกมือมาที่เย่ฮวา ท่ามกลางแสงที่ค่อยๆปกคลุม "เย่ฮวาบ๊ายบาย~"
"ลาก่อน น้องซีเย่... "
"จร้า จุ๊บๆ... "
"..."
...
หลังจากที่พวกเขาจากไปแล้ว เย่ฮวาก็ส่งข้อความไปหากวาจื่อ: " ฉันได้หัวใจโครงกระดูกมาแล้ว นายไม่ต้องมาที่นี่ รอฉันอยู่ที่พระราชวัง พอกลับไปถึงเราค่อยไปยังท้องพระโรงในพระราชวังเมืองชิงสุ่ย"
"ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้! ฉันอุส่าห์รีบมาจนจะถึงอยู่แล้ว! ในเมื่อได้หัวใจโครงกระดูกมาแล้วงั้นนายก็รีบกลับมาไวๆ!"
"อ่า!"
...
ณ ท้องพระโรงเมืองชิงสุ่ย ราชามองมาที่ฉัน พร้อมกับพูดว่า: "ในที่สุดเจ้าก็กลับมา เป็นอย่างไรบ้างได้โลหิตอันเดดกับหัวใจโครงกระดูกมาหรือไม่"
เย่ฮวา หยิบไอเท็มทั้งสอง ออกมาจากกระเป๋าสัมภาระสะพายหลังแล้วพูดว่า "หม่อมฉันนำมาถวายแล้ว"
นักปราชญ์พีต้าร์ ก้าวมาข้างหน้าและหยิบไอเท็มเควสทั้งสองชิ้น ก่อนจะหันไปคุกเข่าให้กับราชาพร้อมกลับพูดว่า: "เรียนฝ่าบาท สิ่งสิ่งนี้คือโลหิตอันเดดและหัวใจโครงกระดูกไม่ผิดอย่างแน่นอน ตอนนี้ เจ้าชาย รอดแล้ว!"
ใบหน้าของราชาเปล่งประกายสดใส ก่อนจะพูดขึ้นว่า"วิเศษมาก! ท่านรีบกลับไปทำยาแก้พิษเพื่อขจัดพิษในตัวเจ้าชาย!"
"พะยะคะ!"
พีต้าร์ ก้าวจากไปพร้อมกับอุปกรณ์ประกอบฉากสองชนิด จากนั้นราชาก็มองมาที่พวกเขาและพูดว่า "ขอบใจพวกเจ้ามาก ที่ช่วยชีวิตบุตรชายของข้าไว้ นี่คือรางวัลของพวกเจ้า"
"ระบบแจ้ง: ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น ภารกิจหลัก [ช่วยรักษาเจ้าชาย (2)] ( ระดับ AA ) สำเร็จ, ได้รับค่าประสบการณ์ + 40,000exp เหรียญทอง +10 , ชื่อเสียง 8000, และรางวัลเพิ่มเติม 【 โซ่ผูกวิญญาณ 】
รางวัลค่าประสบการณ์ครั้งนี้ทำให้เลเวล เย่ฮวา เพิ่มเป็น 26 นับเป็นการเก็บเกี่ยวที่คุ้มค่ามาก วันนี้เขาใช้เวลาน้อยกว่าครึ่งวัน จากเลเวล 23 สามารถเพิ่มมาเป็นเลเวล 26
【 โซ่ผูกวิญญาณ 】: มีโอกาส 30% ในการตึงเป้าหมายที่อยู่ในระยะ 10 หลา เป็นเวลา 2 วินาที เป้าหมายจะไม่สามารถเคลื่อนที่ โจมตี และ ปลดปล่อยทักษะในขณะที่ถูกตึง ใช้พลังเวทย์ 20 หน่วย, อัตราความสำเร็จและเวลาในการตึงจะเพิ่มขึ้นตามระดับของสกิล
...
นี่เป็นอะไรที่วิเศษมาก ตอนนี้เย่ฮวามีสกิลการใช้งานเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งอย่าง หนำซ้ำยังเป็นสกิลการควบคุม ถ้ามีสกิลเพิ่มเลือดความสามารถเขาคงทะยานขึ้นฟ้า
มันราวกับความฝัน! แต่ถึงกระนั้นเขายังมีสิ่งสำคัญที่ต้องไปทำ!
จบตอน