แม่บ้านตัวป่วน

หลังจากที่พักอยู่บ้านได้อาทิตย์หนึ่งแล้ว วันนี้น้ำเตรียมตัวพร้อมสำหรับการเดินทางไปกรุงเทพฯ แล้ว โดยไม่ลืมถือจดหมายที่มีที่อยู่พี่สาวใส่กระเป๋าไปด้วย กำลังจะเดินลงบันไดบ้านเพื่อนก็มาถึงพอดี

น้ำ : "พ่อแม่ หวัดดีจ้ะ"

พ่อแม่เดินออกมาส่งหน้าบ้าน

พ่อ: "โชคดีนะลูก เจอนิดแล้วให้โทรหาพ่อด้วยนะ"

แม่ : "ได้งานดีๆ นะ เจอแต่คนดี ๆ "

น้ำหันมาพยักหน้ากับแม่และพ่อ ก่อนยกมือไหว้

และขึ้นรถเพื่อนเพื่อไปขึ้นรถที่ท่ารถทัวร์

น้ำ : "ขอบใจมากนะที่มาส่ง ขับรถกลับดีๆ นะเพื่อน"

เพื่อน : "เออ โชคดีนะ ๆ ได้งานไวๆ นะ"

น้ำ : "จ้า บายนะเดี๋ยวเจอกัน"

เมื่อเพื่อนกลับไปแล้ว น้ำก็เดินไปซื้อตั๋ว รอรถประมาณ 30 นาที รถทัวร์ก็มาถึง ขึ้นไปนั่งตามหมายเลขที่นั่งตามตั๋ว ตี 5 ถึงกรุงเทพฯ น้ำก็ไปหาขึ้นแท็กซี่เพื่อไปตามที่อยู่ในจดหมายของพี่สาว พอไปถึงจ่ายเงินแท็กซี่เรียบร้อยแล้วก็เช้าพอดี 

เดินไปถามพี่รปภ.ที่เฝ้าหอพัก เค้าบอกว่าคนดูแลจะมาประมาณแปดโมงถึงจะถามได้ว่าพี่สาวพักอยู่ห้องไหน น้ำเลยต้องนั่งรอตรงม้าหินอ่อน ระหว่างรอก็คอยสังเกตุคนเดินเข้าออกเผื่อจะเจอพี่สาวเดินออกมาบ้าง แต่ก็ไร้วี่แวว 

สักพักคนดูแลหอพักก็มาถึง น้ำรีบนำชื่อพี่สาวไปถามว่าพี่พักอยู่ห้องไหน คนดูแลหอพักก็รับซองจดหมายจากน้ำมาดู 

น้ำ : " หนูมาตามหาพี่สาวค่ะ พี่หนูชื่อนี้ค่ะ อยู่ห้องไหนเหรอค่ะ"

คนดูแล : " อืม ชื่อนี้คุ้น ๆ อ่อ น้องคนนี้ย้ายออกไป๻ั้๹แ๻่ต้นปีแล้วนะ หนูไม่มีเบอร์ติดต่อเค้าเหรอ"

น้ำ : " ไม่มีเลยค่ะ พี่หนูไม่ได้ติดต่อที่บ้านนานแล่วค่ะ"

เมื่อรู้ว่าพี่สาวไม่ได้อยู่หอพักนี้แล้ว ก็รู้สึกท้อใจ เปิดดูเงินก็ไม่น่าพอเช่าห้อง เพราะมีค่ามัดจำด้วย นั่งคิดอยู่นานว่าจะทำยังไงดี ก็มีกระดาษใบปลิวเล็ก ๆ มาตกข้างหน้า หยิบขึ้นมาดูก็เห็นว่าเป็๞ใบรับสมัครงาน

"รับสมัครแม่บ้าน จำนวน 1 อัตรา

มีที่พักให้ฟรี อาหารฟรี 

รายได้ 10,xxx บาท

สนใจติดต่อ คุณนพ 098xxxxxxx

น้ำยิ้มออกมาทั้งน้ำตา

"เอาที่นี่ละ อย่างน้อยก็มีที่อยู่ที่กิน ระหว่างหาพี่นิด"

หลังจากนั้นก็รีบเดินออกมาที่ถนนหาวินมอไซค์เพื่อไปหมู่บ้านที่แจ้งไว้ในใบสมัคร