“ พรุ่งนี้ คุณแอบไปตลาดมืดหน่อยนะ มีของมากมายที่ต้องซื้อ ” อู๋จางิ่บอกผู้ชายของเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“ ได้ ” หลี่ห่าวอี้พยักหน้าตกลง แค่ออกไปซื้อที่ตลาดมืดเอง เพราะเขาเคยแอบไปขายของป่าอยู่บ่อยๆ่หนึ่ง
หลี่ห่าวอี้ลุกออกจากห้อง เขาเดินถืออ่างน้ำเข้ามาในห้องและวางลงพื้น เขาเรียกลูกทั้งสองคนมาใกล้ๆเพื่อล้างหน้าและมือ-เท้า
“ พวกลูกนี่นะ ถ้ายังทำแบบนี้อีก แม่จะตีแล้วนะ ออกไปเล่นข้างนอกกลับมาตัวมอมแมม ก่อนเข้าห้องทำไมไม่รู้จักล้างตัวทำสะอาดบ้าง แม่บอกหลายครั้งแล้ว ” อู๋จางิ่ดุลูกทั้งสองคน สามีของเธอไม่ใช่ทาสสักหน่อย
“ ภรรยา ไม่เป็ไ… ” หลี่ห่าวอี้สงบปากลงทันที เพราะสายตาของภรรยาช่างดุดันเหลือเกิน เขาซึ่งเป็ผู้ที่รักและกลัวเมียมาก ต้องรู้จักวางตัวให้เป็ ถ้าไม่อย่างนั้นเขาอาจจะได้นอนนอกห้อง
“แม่ขา ต่อไปนี้หนูจะเชื่อฟัง จะไม่ทำอีกแล้ว ” หลี่จินเยว่ออดอ้อนแม่ของเธอ
“ผมด้วยครับ ” หลี่มู่เฉินกล่าวขึ้นมาเพื่อให้แม่เชื่อใจเขา อู๋จางิ่มองเด็กน้อยสองคนพร้อมพยักหน้าเป็การให้อภัยเื่ครั้งนี้
“ เฮ้อ ถ้าที่บ้านเหลือคูปองก็ดีสิ ตลาดมืดขายสินค้าแพงมาก ” อู๋จางิ่บ่นพร้อมถอนหายใจ หลี่ห่าวอี้ส่งยิ้มนิดๆให้ภรรยาของเขาเป็การปลอบใจ
“ ชีวิตของครอบครัวจะต้องดีขึ้นมากๆ ผมสัญญา ผมไม่ทำให้คุณและลูกๆลำบาก ” อู๋จางิ่ฟังจากน้ำเสียงของหลี่ห่าวอี้ เธอรู้สึกตื้นตัน เธอเลือกสามีไม่ผิดจริงๆ
“ ฉันรู้ดี เมื่อคุณเข้าไปในตลาดมืดต้องรู้จักระมัดระวังตัวด้วยล่ะ ” อู๋จางิ่เอ่ยเตือนสามีด้วยความเป็ห่วง
่เย็นบ้านหลี่ได้แบ่งเวลาในการใช้ห้องครัว อู๋จางิ่ทำอาหารง่ายๆทานอย่างเช่น โจ๊กฟ่าง ไข่ตุ๋น ผักกาดดอง เมื่อกินอาหารเสร็จเรียบร้อย เธออาบน้ำและเข้านอนั้แ่หัวค่ำ
่เวลาเช้ามืดอู๋จางิ่และสามีตื่นนอน เธอทำธุระส่วนตัวเสร็จและเข้าครัวทำอาหาร จากนั้นเธอปลุกเด็กๆตื่นนอน เมื่อล้างหน้าแปรงฟันเสร็จเรียบร้อบ บ้านสามมานั่งกินข้าวเช้าที่ห้องนอนพร้อมหน้าพร้อมตา
เมื่อถึงเวลาเดินทางเข้าไปในอำเภอ อู๋จางิ่ส่งเงิน 20 หยวนสำหรับซื้อข้าวของ หลี่ห่าวอี้รับเงินมาพร้อมหยิบตะกร้าสะพายหลัง เธอยืนส่งสามีจนลับสายตาและหันหลังเดินกลับเข้ามาในบ้าน เธอบังเอิญเจอกับสะใภ้รองหรือเหอจื่อรั่วกำลังดุด่าลูกสาวทั้งสองคน
สะใภ้รองด่าด้วยคำพูดคำจาที่ค่อนข้างแรงมาก คำพวกนี้ไม่ควรออกจากปากของคนเป็แม่ เธออุ้มท้องมาตั้ง 9 เดือนเลยนะ ไม่รู้สึกผูกพันบ้างหรือไง
“ อ้าว สะใภ้สาม น้องสามออกไปไหนเหรอ ” เหอจื่อรั่วเห็นสะใภ้สามเดินเข้ามาในบ้าน เธอจึงหยุดด่าลูกสาวสองคนและไล่ไปให้พ้นหน้า เธอหันมาถามสะใภ้สามอย่างไม่สะทกสะท้านในสิ่งที่เกิดขึ้น เธอไม่มีความรู้สึกผิดหรือนึกคิดว่าสิ่งที่เธอทำไปเมื่อกี้ มันไม่ถูกต้อง
“ พี่สะใภ้รอง ห่าวอี้ของฉันออกไปซื้อของน่ะ แล้วพี่สะใภ้ไม่ซื้อเข้าบ้านเหรอ ” อู๋จางิ่ตอบสะใภ้รองพร้อมใช้สายตามองอย่างดูถูก เธอไม่ปิดบังความรู้สึกที่มีเหอจื่อรั่วสักนิดเลย
“ เหอะ ฉันจะซื้อข้าวของมาทำไม มันสิ้นเปลื้องเปล่าๆ ที่บ้านมีแต่ตัวไร้ค่า ไร้ประโยชน์ รอให้มีลูกชายก่อนเถอะ” สะใภ้รองกล่าวอย่างเหยียดหยาม อู๋จางิ่ดูิ่เธออยู่ในใจ นั่นมันลูกสาวของเธอนะ
“ พี่สะใภ้รอง ฉันขอตัวก่อน ” อู๋จางิ่ไม่อยากยุ่งกับพี่สะใภ้รองคนนี้จริงๆ ตรรกะโง่ๆ ใครบอกว่าเป็ผู้หญิงนั้นไร้ประโยชน์ สำหรับเธอแล้วไม่ว่าจะเป็ชายหรือหญิงก็เท่าเทียมกันหมด ผู้หญิงก็สามารถเป็ผู้นำได้เช่นกัน
“ เหอะ กล้าดียังไงถึงใช้สายตาแบบนี้มองฉัน ถ้าแกไม่มีลูกชายสักคน แกก็คงเป็แบบฉันนั่นแหละ ” เหอจื่อรั่วกล่าวเสียงเบา เธอมองอู๋จางิ่อย่างเคืองแค้น เธอเกลียดสะใภ้สามเข้ากระดูกดำและเกลียดใบหน้านั้นที่สวยกว่าเธอ เธอเกลียดสะใภ้สามที่มีบุคลิกภาพแบบผู้ดีทั้งๆก็เป็คนชนทบทเหมือนกันและยิ่งเกลียดมากจนอยากให้ตายๆไปซะ เมื่อรู้ข่าวตอนที่สะใภ้สามคลอดแฝดหงส์ั ทำไมไม่เป็ผู้หญิงทั้งคู่
2K
