ล่าผ่าแดนทมิฬ

ตูม!!เสียงตูมดังสะท้านสะเทือน! ทำเอาเจ้าหน้าที่ในสนามประลองต่างพากันสะดุ้งตกใจ เหล่าผู้ชมเองก็เบิกตากว้างอย่างคาดไม่ถึงเมื่อเห็นเหตุการณ์เบื้องล่างเชนตอนนี้เขาอยู่ในท่าปล่อยหมัดออกไปสุดเหยียด หมัดนี้ของเขาหมายมั่นว่าจะซัดใส่ใบหน้าของกอร์ก้ามัน และหมัดนี้ก็เกือบจะทำหน้าที่ของมันสำเร็จแล้วถ้าไม่มี...ฝ่ามือหนึ่งมาหยุดหมัดของเชนไว้ ฝ่ามือนี้มาหยุดหมัดของเชนไว้ห่างใบหน้าของกอร์ก้าที่กำลังตกใจเพียงหนึ่งคืบเท่านั้น!เชนที่โดนจับหมัดไว้อยู่หันหน้าไปมองเจ้าของฝ่ามือนั้น"คุณมาหยุดผมทำไม"เจ้าของฝ่ามือมองไปยังเชน ทำให้เราได้เห็นว่าเจ้าของฝ่ามือก็คือ..แฟรงค์!"ถ้านายโจมตีใส่ผู้เข้าประลองนอกการแข่งขันนายอาจถูกตัดสิทธิ์ที่ได้รับได้"เชนชัดหมัดกลับแล้วมองแฟรงค์อย่างสำรวจ แฟรงค์นั้นสามารถหยุดหมัดเต็มแรงของเขาในสภาวะยมทูตทมิฬได้อย่างหมดจด ดูแล้วเจ้าหน้าที่แฟรงค์ผู้นี้ไม่ธรรมดาแน่นอน และเมื่อเชนลองตรวจสอบเขาดูก็จึงเข้าใจ???? ????'ขั้นพื้นฐานเป็นอย่างต่ำ'"กะ..แกไอ้เด็กเปรต!"ในตอนที่เชนกำลังคิดเรื่องของแฟรงค์ กอร์ก้ามันก็เพิ่งได้สติจากการตกใจ มันโกรธจนหน้าแดงไปทั้งแถบที่เมื่อครู่เพิ่งจะเกือบโดนเชนหวดหมัดใส่ใบหน้าด้วยความโกรธมันกำลังจะพุ่งเข้ามาหวังจะมีเรื่อง เชนเองเมื่อเห็นแบบนั้นก็เดินเข้าหามันพร้อมมีเรื่องเช่นกัน แต่ไม่ทันที่ทั้งสองคนจะได้เริ่มกลับถูกมือของแฟรงค์ยื่นจับไหล่ไว้จนต้องอยู่กับที่ ไม่ใช่เพราะแฟรงค์เป็นเจ้าหน้าที่เมื่อโดนห้ามแล้วพวกเขาเลยต้องหยุด แต่เพราะมือนี้ของแฟรงค์ราวกับคีมเหล็กกล้า ไม่ว่าเชนหรือกอร์ก้าพยายามสะบัดตัวแค่ไหนก็ไม่อาจหลุดจากมือนี้ไปได้เลย!"ปะ..ปล่อยสิวะ!"กอร์ก้ามันพยายามเอามือทั้งสองดันมือของแฟรงค์ออก แต่ก็เปล่าประโยชน์มือของแฟรงค์ไม่ขยับเลยสักนิด"ถ้าพวกนายอยากสู้กันก็ไปสู้กันในรอบพิเศษ ถ้าสู้กันนอกสนามแบบนี้พวกนายจะโดนตัดสิทธิ์ทันที"แฟรงค์กล่าวโดยที่ยังจับไหล่ของทั้งสองไม่ปล่อย"รอบพิเศษ?"เชนที่ไม่ได้ขัดขืนใช้ดวงตาเรียบนิ่งหันไปมองแฟรงค์"จะเป็นรอบพิเศษหลังจากนี้ ทั้งห้าสิบคนใครจะเข้าประลองก็ได้ไม่บังคับและจะมีของรางวัลให้กับผู้ลงประลองด้วย พวกนายเข้าไปห้องเตรียมตัวซะ เดี๋ยวฉันจะอธิบายให้ฟังอีกที"แฟรงค์หันไปเรียกเจ้าหน้าที่สองสามคนให้มาพาตัวเชนกับกอร์ก้าเข้าไปห้องเตรียมตัว เชนไม่ได้ขัดขืน เขาเดินตามเจ้าหน้าที่แพทย์ที่กำลังพาวีเข้าไปห้องเตรียมตัวเพื่อรักษา ส่วนกอร์ก้าระหว่างที่เดินเข้าห้องเตรียมตัว มันเองก็มองเชนด้วยสายตาที่แสดงออกถึงความไม่เป็นมิตรชัดเจน"เป็นอะไรแฟรงค์"เพื่อนของแฟรงค์เดินเข้ามาถามเมื่อเห็นแฟรงค์ยกฝ่ามือของตนขึ้นมาดูเหมือนกำลังมองอะไรบางอย่างด้วยความสงสัยเขาเลยเดินมาชะโงกดูฝ่ามือของเพื่อน เมื่อเห็นเขาก็ต้องแสดงสีหน้าตกใจ"ทำไมมือนายแดงเถือกแบบนี้วะเพื่อน!"มือของแฟรงค์ตอนนี้แดงเถือกไปทั้งฝ่ามือ และฝ่ามือข้างนี้คือข้างที่เขาใช้หยุดหมัดของเชน!"อย่าบอกนะว่าหมัดของคนชื่อเชนนั้น..เป็นไปไม่ได้! นายอยู่ขั้นพื้นฐานแถมยังสามารถสร้างแท่นพื้นฐานได้ตั้งสองแท่นเชียวนะ! เด็กนั่นจะทำแบบนี้ได้ยังไง"แฟรงค์ไม่ได้พูดตอบอะไรเพื่อนของเขา เขาหันหน้ามองไปยังแผ่นหลังของเชนที่กำลังเดินเข้าห้องเตรียมตัวด้วยแววตาประหลาดใจ "อาการของเขาเป็นไงบ้างครับ"เชนหันไปถามแพทย์หลังจากที่เคลื่อนย้ายวีมาอยู่ในห้องพยาบาล ในห้องเตรียมตัวที่หนึ่งมีห้องพยาบาลอยู่แล้ว ในห้องตอนนี้มีแพทย์และเจ้าหน้าที่มุงดูอาการของวีอยู่สี่คนโดยรวมตัวเขาด้วย"ค่อนข้างหนักเลย..แผลที่โดนฟันสะพายแล่งนี้ลึกจนตัดกระดูกหน้าอกไปลึกพอดู ฝ่ามือทั้งสองข้างก็ถูกแทงทะลุจนกระดูกฝ่ามือแตก ที่หนักสุด..คงเป็นใบหน้าที่กระดูกแตกไปหลายที่"แพทย์กล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดพร้อมกับมือที่หยิบนู้นจับนี่มารักษาวีไม่หยุด"รักษาได้ใช่ไหม"เชนมองวีที่กำลังหมดสติพร้อมเอ่ยถามแพทย์"ไม่ต้องห่วง ผมจะพยายามเต็มที่"แพทย์ยกมือขึ้นปาดเหงื่อที่ท่วมเต็มใบหน้าของเขา ดูแล้วงานนี้คงหนักสำหรับเขาไม่น้อย"คุณลุงเป็นไงบ้างคะ!"ในขณะนั้นก็มีเสียงเปิดประตูห้องพยาบาลอย่างแรงจนทุกคนต้องหันไปมอง พวกเขาจึงได้เห็นว่าเจ้าของเสียงเป็นหญิงสาวหน้าตาน่ารักคนหนึ่ง"มาย"เชนเมื่อเห็นหญิงสาวก็จำได้ทันที เธอคือมายหลานสาวของวีมายเธอรีบพุ่งเข้ามาทันที เมื่อเธอได้เห็นสภาพของวีก็ต้องยกมือขึ้นปิดปาก เธอค่อยๆหันหน้ามามองเชนด้วยดวงตาที่รื้นไปด้วยน้ำตา ถึงเธอจะเป็นนักล่าและหญิงแกร่ง แต่ยังไงก็ยังเป็นผู้หญิง"ชะ..เชนคุณลุงเขา..""ไม่เป็นไรมาย ลุงวีถึงมือหมอแล้วไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ฝากดูลุงวีด้วย ฉันมีเรื่อง..ต้องไปทำ"เชนเดินผละออกมาจากห้องพยาบาลโดยมีมายคอยดูแลวีอยู่เมื่อเขาเดินออกมาในห้องเตรียมตัว ตอนนี้แฟรงค์กำลังเรียกผู้เข้าประลองทั้งห้าสิบคนที่ได้รับตั๋วให้ล้อมวงเข้ามา เมื่อกอร์ก้ามันเห็นเชนก็มองเขาตาขวาง เชนเองก็ไม่หลบสายตาของมันแฟรงค์ได้กล่าวนัดแนะเวลาและสถานที่กับทุกคน สถานที่เพื่อเข้าสู่Raidคือนอกเมืองไม้หอม โดยที่ตั้งของRaidนั้นเดินทางจากเมืองไปเพียงไม่กี่นาทีเท่านั้น ส่วนเวลาที่มันจะเปิดคือบ่ายสามของวันพรุ่งนี้เมื่อกล่าวนัดแนะเวลากันจบ แฟรงค์ก็ได้กล่าวเรื่องต่อไป"เรื่องต่อไปคือการประลองรอบพิเศษเพื่อหาอันดับหนึ่งในการประลอง ในรอบนี้เราไม่ได้บังคับให้เข้าแข่ง ใครจะลงก็ได้ไม่ลงก็ได้ไม่มีผลกับตั๋วที่ได้รับ การประลองนี้จะมีรางวัลหลายอันดับ แต่ที่น่าสนใจที่สุดคือรางวัลของอันดับที่หนึ่ง ต้องบอกเลยว่าเป็นของมีค่าชนิดที่ฉันไม่อยากเชื่อว่าจะนำมาเป็นรางวัลการประลอง ซึ่งมันคือ..เม็ดยาสู่พื้นฐาน!"เหล่าผู้เข้าประลองหลายคนตอนแรกไม่ได้สนใจมากนักสำหรับการประลองในรอบพิเศษนี้ เพราะต่อให้ลงคงยากที่จะสู้กับพวกระดับชั้นสิบได้ หรือแม้แต่ระดับชั้นสิบเองบางคนที่ไม่ได้หวังชื่อเสียงอะไรก็กะจะไม่ลงประลอง แต่เมื่อได้ยินว่ารางวัลคืออะไร..พวกเขาก็ดวงตาเบิกกว้างอย่างตกตะลึงและเปลี่ยนจากดวงตาไม่สนใจเป็นความต้องการครอบครองอย่างแรงกล้า!การจะทะลวงขั้นจากสามัญขึ้นไปเป็นขั้นพื้นฐานนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย บางคนติดอยู่ในขั้นสามัญระดับชั้นสิบชั่วชีวิตไม่อาจทะลวงขึ้นไปได้ บางคนทำการทะลวงแต่ล้มเหลว ทำให้เส้นลมปราณได้รับความเสียหายจนไม่อาจทะลวงขั้นได้อีกในชั่วชีวิตนี้ มีแม้แต่ผู้ฝืนทะลวงจนเส้นลมปราณถูกทำลายจนต้องพิการชั่วชีวิต! และเม็ดยาสู่พื้นฐานนี้จะช่วยทำให้ผู้ที่ต้องการทะลวงขั้นสู่พื้นฐานมีโอกาสสำเร็จสูงขึ้นถึง..เก้าในสิบส่วน!นี่คือเม็ดยาอันล้ำค่าที่ต่อให้มีเงินก็ไม่ใช่จะเสาะหามาได้! เมื่อมีมันไว้ในครอบครองก็ตัดความกังวลในวิกฤตการทะลวงขั้นไปได้เลย เม็ดยาเช่นนี้ใครจะไม่ต้องการ? ยิ่งกับเหล่าระดับชั้นสิบที่กำลังจะทะลวงขั้นด้วยแล้ว!ไม่ว่าจะเป็นอาร์ท คลักซ์ หรือผู้ที่อยู่ในระดับชั้นสิบอีกสิบคน ทุกคนต่างดวงตาเปล่งประกายแสดงความต้องการอย่างปิดไม่มิดส่วนกติกาที่แฟรงค์บอกก็เหมือนกับการนำของรอบที่หนึ่งและสองมารวมกัน นั่นคือจะมีเกราะปราณเทียมให้ แต่ครั้งนี้มันจะมีค่าเกราะอยู่ที่5,000จุด การประลองจะเป็นการสู้แบบหนึ่งต่อหนึ่ง การตัดสินแพ้ชนะคือ1.เกราะปราณแตก2.กล่าวยอมแพ้3.หมดสติ4.หมดเวลาเจ็ดนาทีและถ้าเกราะปราณแตกก็ให้หยุดลงมือทันที ถ้าตั้งใจลงมือต่ออาจถูกตัดสิทธิ์ตั๋วที่มีได้เชนฟังกติกาจบแล้ว เขาหันหน้าไปมองกอร์ก้าที่มันเองก็มีแววตาที่แสดงความอยากได้เช่นกัน เขาเดินเข้าไปหามันจนเหล่าผู้ประลองและเจ้าหน้าที่ต้องคอยเหลือบมอง เพราะทั้งสองเพิ่งจะมีเรื่องกันในสนามเมื่อครู่"มีอะไรวะ"กอร์ก้าเมื่อเห็นเชนมาหยุดยืนต่อหน้าก็เอ่ยขึ้นแฟรงค์เมื่อเห็นเหตุการณ์ก็สั่งให้เจ้าหน้าที่เข้าไปดูไว้อย่าให้เกิดเรื่อง"ถ้าแกแน่จริง..ก็มาเจอกันหน่อย สู้กันท่ามกลางคนดูข้างนอก"เชนกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งท้าทาย คนรอบๆที่ได้ยินก็หันมามองทั้งสองอย่างสนใจกอร์ก้าเมื่อไดยินก็ไม่แสดงสีหน้าอะไรแต่ในใจกลับต้องคิดหนัก เมื่อครู่ในสนามตอนที่มันจะเข้าไปหาเรื่องเชน นั่นเพราะมันกำลังอารมณ์ขึ้นจึงไม่ได้สนใจอะไร แต่เมื่ออารมณ์เย็นลงและมีเวลาให้คิด มันก็คิดได้ มันได้เห็นการต่อสู้ของเชนกับคลักซ์แล้ว ไหนจะการจู่โจมอันรวดเร็วของเชนใส่มันตอนอยู่ในสนามอีก ถ้าต้องสู้กันจริงๆไม่รู้เขาจะชนะแน่นอนหรือไม่ มันไม่ชอบการต่อสู้ที่ไม่มั่นใจเช่นนี้"หรือว่าแก..ไม่กล้า"ในขณะที่มันคิดไม่ตกและยังไม่ได้ตอบอะไร มันก็ได้ยินเสียงท้าทายของเชนดังขึ้นมาอีกครั้ง กอร์ก้ามันเมื่อถูกท้าทายซึ่งๆอีกครั้ง มันก็ทั้งโกรธและอับอายจนหน้าแดง เพราะตอนนี้ผู้คนในห้องต่างกำลังจับจ้องมายังมัน มันที่มีระดับชั้นสูงกว่ากำลังถูกท้าทาย!ด้วยข้อมูลและฝีมือของเชนที่ไม่แน่ชัด ถ้าเชนท้ามันแบบนี้ในที่ไม่มีใคร มันคงจะปฏิเสธการสู้ได้อย่างหน้าด้าน แต่ท่ามกลางผู้แข็งแกร่งมากมายที่กำลังจับจ้องเช่นนี้ มันจะทำแบบนั้นได้อย่างไร!มันพยายามคิดหาวิธี และในที่สุดมันก็คิดวิธีเลี่ยงการต่อสู้กับเชนแบบไม่เสียหน้าออก"ไอ้หนู! ข้าไม่ได้สนใจจะเข้าประลอง แต่ถ้าแกเอาเงินสักสองล้านคลีดมาเป็นของเดิมพันถ้าฉันชนะ..ข้าจะแข่งด้วยก็ได้ แต่ถ้าโอกาสหนึ่งในล้านข้าแพ้ขึ้นมา..ข้าจะไม่ให้อะไรแกทั้งนั้นโอเคมั้ย"มันกล่าวพร้อมยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ เงื่อนไขที่มีแต่เสียแบบนี้ไม่มีใครยอมรับแน่นอน และถ้าเชนปฏิเสธมันยังสามารถบอกว่าเชนไม่กล้าพอได้อีกด้วย ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว!"แกพูดแล้วนะ ฉันตกลง"แต่ไม่ทันขาดคำของมัน เชนที่ยืนอยู่เบื้องหน้าของมันก็ตอบกลับมาแบบไม่ต้องคิด เชนไม่สนใจกอร์ก้าที่กำลังทำหน้าไม่ถูก เขาเดินตรงไปยังแฟรงค์ที่กำลังดูพวกเขาอยู่"คุณเจ้าหน้าที่ ผมต้องการจับคู่กับมัน"แฟรงค์เมื่อได้ยินคำพูดของเชนก็มองหน้าเขาอยู่ครู่แล้วหันหลังไป เขาแตะไปยังหูฟังสื่อสารแล้วพูดกับอีกด้านเหมือนกำลังขอคำแนะนำ"เสียใจด้วยนะ การจับคู่จะเป็นการสุ่ม ผู้เข้าประลองไม่มีสิทธิ์เลือกคู่แข่งด้วยตัวเอง"แฟรงค์เมื่อได้รับคำแนะนำมาก็กล่าวกับเชน กอร์ก้าเมื่อได้ยินก็โล่งใจแต่สีหน้ากลับแสดงความเสียดายออกมา"น่าเสียดายนะไอ้หนู ฉันกะจะอัดแกให้เหมือนไอ้วีซะหน่อย อดเลยว่ะ""ทำไมล่ะ ผมกับมันก็ตกลงกันเรียบร้อยแล้วนี่"เชนไม่สนใจคำพูดของกอร์ก้ามัน เขาพูดกับแฟรงค์ด้วยเสียงเรียบนิ่งไม่แสดงอารมณ์"มันเป็นกฎ นอกจากเบื้องบนแล้วไม่มีใครเปลี่ยนกฎนี้ได้หรอก ตัดใจซะเถอะ""เบื้องบน? งั้นผมถามหน่อย ท่านเจ้าเมืองถือเป็นเบื้องบนที่คุณว่าหรือเปล่า?"แฟรงค์เมื่อได้ยินคำพูดของเชนก็ต้องแสดงสีหน้าประหลาดใจ แต่เขาก็พยักหน้าให้เชนเพื่อบอกว่าใช่ นั่นแหละเบื้องบนที่ฉันหมายถึง"งั้นรอผมสักครู่"เชนเดินไปยังจุดที่ไม่ค่อยมีคนท่ามกล่างความสงสัยของแฟรงค์ที่มองมา เขาล้วงหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วกดโทรไปยังหมายเลขหนึ่ง รอสายอยู่ไม่นานก็มีเสียงชายหนุ่มเปี่ยมด้วยพลังส่งผ่านเครื่องมือสื่อสารมา"พี่เชน! ผมกำลังจะโทรหาพี่พอดีเลย พี่มีเรื่องกับไอ้ขั่วนั่นเหรอ? คุณแฟรงค์ไม่น่าหยุดหมัดพี่เลย ไม่งั้นไอ้ชั่วนั่นคงได้หน้าแหกไปแล้ว!"ริวตอนที่เห็นการลงมือของกอร์ก้าในสนามก็ไม่ชอบขี้หน้ามันอยู่แล้ว ยิ่งเห็นว่าเชนมีเรื่องกับกอร์ก้าเขายิ่งไม่ชอบหน้ามันเข้าไปใหญ่"ริว คุณลุงอยู่ไหม ขอพี่คุยกับคุณลุงหน่อย""พ่อเหรอ? อยู่ครับ รอแป๊ปหนึ่ง"เสียงในมือถือเงียบไปครู่หนึ่ง"ว่าไงเชน"ผ่านไปไม่นานก็มีเสียงชายวัยกลางคนที่ดูภูมิฐานและอบอุ่นก็ดังขึ้น นั่นคือเสียงของไรม์...เบื้องบนที่แฟรงค์ว่า ---------------------ติดตามตอนล่าสุดได้ที่ fictionlog

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 89 ท่านเจ้าเมืองถือเป็นเบื้องบนที่คุณว่าหรือเปล่า?

คล้ายกับเรื่องล่าผ่าแดนทมิฬ ที่คุณอ่าน

ล่าผ่าแดนทมิฬ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 89 ท่านเจ้าเมืองถือเป็นเบื้องบนที่คุณว่าหรือเปล่า?

คล้ายกับเรื่องล่าผ่าแดนทมิฬ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้