ภายในห้องมิด แสงสีขาวสว่างจ้าจนสามารถทำลายสายตาได้ง่ายๆ เด็กสาวคนหนึ่งนอนอยู่บนไม้แผ่นขนาดพอดีตัว ความกว้างของไม้แผ่นเท่ากับความกว้างของร่างกายเธอ มือทั้งสองข้างถูกมัดเอาไว้ด้านหลังแผ่นไม้ และมีเชือกอีกมากมายตรึงร่างกายเธอให้ติดกับแผ่นไม้นั้น
ดวงตาสีฟ้าครามกวาดสายตามองรอบตัวด้วยความระแวง ภายในห้องมีผู้ชายอยู่สองสามคนพร้อมกับอุปกรณ์ทรมาน แต่สิ่งที่เธอกำลังเผชิญอยู่ตอนนี้ คือผ้าเพียงผืนเดียว
ผ้าผืนดังกล่าวปิดหน้าของเธอ ตามมาด้วยน้ำจำนวนหนึ่งที่ราดมาบนผ้านั้น น้ำดังกล่าวซึมเข้าไปในเนื้อผ้า ไหลเข้าใไปในจมูกทำให้เธอไม่สามารถหายใจได้ สภาพเหมือนกับคนจมน้ำ เธอดิ้นไปมาด้วยความทรมาน
“บอกข้อมูลที่เธอรู้มา”
เป็คำถามจากชายคนหนึ่ง แต่หญิงสาวกับยิ้มเยาะ
“บอกก็โง่สิ”
แล้วการทรมานของเธอก็ดำเนินต่อไป เธอดิ้นรนเพื่อหายใจ จากการถูกทรมานที่เหมือนกับการจมน้ำ จนผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วโมง
“จบการทดสอบ”
“อ เอ๋ จบแล้วเหรอ ต่ออีกหน่อยสิ”
เด็กสาวดวงตาสีฟ้าครามอ้อนวอนชายหนุ่มให้ทรมานเธอต่อ แต่พวกเขาก็ส่ายหน้าอย่างยอมแพ้แล้วเดินออกไปจากห้อง
สถานการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ คือการจำลองสถาการณ์ในกรณีที่ถูกจับตัวแล้วกลายเป็เชลย ถ้าหากถูกสอบปากคำจะสามารถรักษาความลับได้ไหม ซึ่งเด็กสาวก็รักษาความลับเอาไว้อย่างดีเยี่ยม แต่ไม่ใช่เพราะเธออยากผ่านการทดสอบ แต่เป็เพราะ
“เฮ้อ… เธอนี่ชอบจริงๆ เลยนะ อะไรพวกนี้น่ะ”
เพื่อนของอีฟถอนหายใจหลังจากเด็กสาวร่างเล็กเดินเตาะๆ ออกมาจากห้องทรมาน
อีฟ เธอเป็เด็กสาวที่สังกัดอยู่องค์กรนักฆ่า หลายภารกิจที่ผ่านมาเธอสามารสังหารเป้าหมายได้อย่างรวดเร็วและไร้ร่องรอย ส่วนภารกิจในการลอบเร้นสืบข้อมูลเธอก็ทำได้อย่างดีเยี่ยม ด้วยเหตุผลนั้น ทำให้เพื่อนของอีฟสงสัยเสมอว่า เธอจะฝึกการจำลองสถาการณ์การสอบปากคำไปทำไม ในเมื่อเธอไม่มีทางถูกจับอยู่แล้ว
“ก็… มันสนุกดีไม่ใช่เหรอ เวลาเข้าไปในห้องจะโดนทรมานอะไรก็ไม่รู้ ตื่นเต้นดีออก เธอไม่ลองบ้างล่ะแอน”
อีฟพูดพร้อมกับยิ้มร่า แต่แอน เพื่อนของเธอก็พยายามห้ามปรามเอาไว้ เพราะคิดว่าการเอาตัวเองไปเจือกับเื่ทรมานนั้นไม่ใช่เื่ที่สมควรเท่าไร แต่อีฟก็ยังยืนยันเจตนาของตัวเอง ถ้าวันไหนเธอมีเวลาว่าง เธอจะเขียนเอกสารเพื่อขอเข้าร่วมการทดสอบการทรมานสอบปากคำเสมอ
แต่ว่าแอนไม่อยากให้เพื่อนของเธอต้องทรมานไปมากกว่านี้ ถ้าเป็ไปได้ก็อยากให้เลิกซะ เพราะงั้นจึงไปบอกกับอีฟโดยตรง แต่อีฟก็ตอบกลับมาอย่างไม่ลังเลว่า
“ฉันชอบถูกทรมานนะแอน ขอแค่เื่นี้ล่ะ อย่าห้ามฉันได้ไหม”
พออีฟพูดอย่างนั้น แอนก็ไม่อยากจะขัดความสุขเพื่อเท่าไร แต่ถึงอย่างไร การอาสาตัวไปถูกทรมานก็ไม่ใช่เื่ที่คนปกติเขาทำกันแล้ว
ด้วยเหตุผลนั้น แอนจึงตัดสินใจที่จะทำการดัดนิสัยอีฟ ด้วยการที่ครั้งต่อไป เธอจะไปเป็ผู้ทรมานอีฟเอง !
“ถ้าอยากทรมานมากนักละก็ ฉันจะจัดให้ เด็กบ้าเอ๊ย”
และในวันเสาร์ต่อมา ่เวลา่ว่างไม่มีภารกิจากเบื้องบน ยามเช้ามาถึง อีฟรีบลุกจากเตียงก่อนจะกรอกใบสมัครเพื่อจะไปเข้ารับการทรมานเพื่อสอบปากคำ แต่วันนี้เธอก็ต้องแปลกดใจว่าเพื่อนของเธอที่ควรจะนอนอยู่ในห้องเดียวกันกลับไม่อยู่ แต่อีฟก็คิดว่าเธอคงไปทำอะไรอย่างอื่น จึงไม่ได้คิดอะไรมาก แล้วตรงไปยังห้องทรมาน
หลังจากผ่านการตรวจเอกสารแล้ว อีฟก็เดินเข้าไปในห้องทรมานทันที เธอกวาดสายตามองรอบห้องที่มืดทึบมีเพียงแสงสว่างเพียงหนึ่งเดียว แต่ก็ไม่พบผู้ทรมานเลยสักคน ด้วยความแปลกใจเธอจึงจะส่งเสียงเรียก แต่ว่า
บางอย่างมาอุดปากเธอไว้ มันมีลักษณะเหมือนกับลูกบอลแต่มีรูคล้ายกับตะกร้อ สายรัดอ้อมไปด้านหลังล็อกตรงท้ายทอยเธอทำให้ไม่สามารถคายมันออกมาได้ พร้อมกันนั้นมือของเธอสองข้างก็ถูกพันธนาการด้วยกุญแจมือ บ่งบอกว่าการทรมานเริ่มต้นขึ้นแล้ว
อีฟไม่คิดมาก เธอยังคงตื่นเต้นเช่นเดิม แม้ว่าจะถูกผ้าปิดตาปิดประสาทััการมองเห็น
เื้ัของอีฟนั้น คือแอนที่กำลังยิ้มและมองเธออยู่
การทรมานแรกเริ่มต้นขึ้น อีฟที่ถูกใส่กุญแจมือต้องยกแขนสองข้างขึ้นอย่างช่วยไม่ได้เพราะโซ่ได้ดึงข้อมือเธอขึ้นไปตอนนี้เธอต้องยืนด้วยปลายเท้า ซึ่งมันค่อนข้างทรงตัวยากอยู่พอสมควร
เพี๊ยะ !
โดยไม่มีการบอกกล่าว แส้ถูกฟาดไปยังลำตัวของอีฟจนเธอร้องเสียงหลง ปกติเธอจะไม่ใกับอะไรแบบนี้ แต่เพราะคราวนี้เธอถูกปิดตา ทำให้ประสาทััอื่นของเธอตื่นตัวไปหมด
กฎของกรทรมานนี้คือ ก่อนเข้าของอีฟจะได้รับโค้ดคำบางอย่างเอาไว้ ซึ่งคนในห้องก็จะต้องทรมานเพื่อให้เธอบอกคำที่ได้รับมาให้ได้ ซึ่งหากอีฟยอมบอกไป เธอก็จะแพ้และผู้ที่จะได้รับชัยชนะ ก็คือคนที่ทรมานเธอ แต่ที่ผ่านมาก็ไม่มีใครเคยชนะอีฟได้เลยสักคน
แอนพยักหน้าเพราะรู้อยู่แล้ว่าร่างกายของแอนนั้นอึดแค่ไหน การที่เธอทั้งสองทำภารกิจด้วยกันมาตลอดทำให้ต่างฝ่ายต่างรู้สมรรถนะร่างกายของกันและกัน เพราะงั้น การทรมานนี้ แอนจึงว่างแผนให้เพื่อนของเธอถูกทรมานด้วยวิธีที่ไม่เคยััมาก่อน
แอนฟาดแส้อีกสองสามที ก่อนจะเดินเข้าหาไปแอนแล้วทำการล้วงมือเข้าไปใต้เสื้อแล้วทำการบีบคลึงก้อนเนื้ออวบอิ่มเกินวัยที่อยู่ข้างใน ทำเอาเด็กสาวสะดุ้งโหย๋ง
เพราะอีฟไม่เคยสนใจร่างกายตัวเองเท่าไร ทำให้เธฮไม่เคยรู้เลยว่าการถูกบีบหน้าอกจะสร้างความรู้สึกประหลาดให้กับเธอแบบนี้
มือนั้นไม่หยุด กลับกันยังบีบยอดอกของเธอทำเอาอีฟต้องแอนตัวเพื่อลดทอนความเ็ป จนกระทั่งมือนั้นเลื้อยออกจากเสื้อเธอไป อีฟคิดว่ามันจะจบ แต่ไม่ มือนั้นล้วงเข้าไปใต้กระโปรงตรงกางเกงในเธอแล้วทำการถูนิ้วกับบริเวณตรงนั้นของเธอ ทำเอาเธอต้องยกสะโพกขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ พร้อมกับส่งเสียงร้องผ่านบอลแก๊ก
นี่มันอะไรกันเนี่ย ความรู้สึกแบบนี้…
มือนั้นละออก ก่อนที่อีฟจะได้ไปแตะห้วง์ เธอหอบหายใจ ส่วนแอนก็ทำการฟาดแส้ใส่ร่างของอีฟอีกครั้งจนเสื้อผ้าของเ้าตัวขาดหลุดรุ่ย อีฟหายใจหอบสลับกับกัดฟันด้วยความเ็ป แต่แค่นี้ไม่มากพอกับการทรมานเธอหรอก
ได้เวลาของจริงแล้ว
งื้ดดดดดดดดดดดดดดดดด
อีฟหวั่นใจเมื่อได้ยินเสียงเหมือนวัตถุบางอย่างกำลังสั่นไหว แอนจัดการนำไข่สั่นไปใส่ไว้ในกางเกงในของอีฟ เพียงแค่นั้นเด็กสาวก็ดิ้นไปมาด้วยความรู้สึกที่ไม่คุ้นเคย พร้อมกับส่งเสียงหวานออกมา
การทรมานยังไม่จบแค่นั้น แส้ถูกหยิบออกาอีกครั้งพร้อมกับฟาดร่างกายเธอไปด้วย การทรมานดำเนินไปจนกระทั่งเด็กสาวเกร็งร่างกายตัวเอง แอนมองเพียงแวบเดียวก็รู้ว่า เพื่อนของตนเองได้เสร็จไปแล้ว
“อื้อออออออออออ”
อีฟร้องออกมาอย่างไม่สามารถปิดกันอารมณ์ตัวเองก่อนจะถอนหายใจ เด็กคนนั้นไม่มีท่าทางยอมแพ้ ทำให้แอนยิ้ม ก่อนจะพูดกับตัวเองว่า
เธอคิดว่ามันจะจบแค่นี้เหรอ มีการทรมานทางเพศเธอไม่มีทางทนได้หรอกอีฟ และหลังจากนี้ฉันจะเป็ฝันร้ายสำหรับเธอ !
176
