มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย

“นี่...นี่...” ครูสาวที่ถูกถามพูดไม่ออก หนังสือเรียนที่เธอมีไม่ได้มีเนื้อหาตรงส่วนนี้

“นักเรียนเหลียวชาชา ความใฝ่รู้ของเธอนั้นดี แต่คำถามของเธอจะไม่ออกในข้อสอบ เรากำลังเรียนเรื่องประวัติศาสตร์การปฏิวัติในฝรั่งเศส”

ครูสาวไอออกมา “โปรดเปิดหนังสือไปหน้า....”

“ครูคะ!” ใครจะรู้ว่าเหลียวชาชาจะยังกดดันต่อไป “หนูคิดว่าเราต้องเข้าใจประวัติศาสตร์ให้ครอบคลุมกว่านี้ ยิ่งกว่านั้น คุณครู ไม่ใช่ว่าคุณต้องช่วยนักเรียนอย่างพวกเราไขข้อสงสัยหรอกเหรอคะ?”

“นี่....” เหงื่อเย็นๆ เริ่มไหลออกมาจากหน้าผากครูสาว เธอเตรียมบทเรียนมาตามหนังสือ บางสิ่งนอกหนังสือนั้น เธอจะไปรู้ได้ยังไง?

“อาจเป็นเพราะว่าบางทีพวกเขาไม่ลงรอยกัน....” ครูสาวคิดว่าในเมื่อนักเรียนไม่รู้งั้นก็ตอบสุ่มๆ ไปแล้วกัน

“ผิด!” ใครจะรู้ว่าอยู่ๆ เหลียวชาชาจะแย้งขึ้นมา เธอยืนขึ้นและพูดอย่างมีเหตุผลว่า “ภรรยาคนแรกของนโปเลียน โจเซฟินแม้ว่าเธอจะเป็นม่าย แต่เธอก็ถูกนโปเลียนเข้าไปจีบก่อน และนโปเลียนก็รักโจเซฟินมาก แต่โชคไม่ดี น่าเศร้าที่ความรักของพวกเขานั้นไม่สามารถมีลูกได้ เมื่อ นโปเลียนปกครองยุโรป เขากลัวว่าเขาจะไม่มีทายาทสืบทอดอาณาจักรของเขา เขาและโจเซฟินจึงหย่ากัน และเขาก็แต่งงานกับภรรยาคนที่สอง”

“มันเป็นอย่างนี้เองเหรอ...” เหงื่อเย็นๆ ไหลออกมาจากหลังครูสาว “ดูเหมือนว่านักเรียนเหลียวชาชาจะเป็นแฟนนโปเลียนนะเนี่ย”

“ครูคะ ไวน์ที่นโปเลียนชอบที่สุดคืออะไรคะ?”

“....” ตาครูสาวเริ่มแดง

“มันคือไวน์แดงเบอกันดี้ เช่นพวก แชมเบอติน! ครูคะ อาหารที่นโปเลียนชอบที่สุดคืออะไรคะ?”

“....” ครูสาวน้ำตาคลอ

“มันคือไก่ค่ะ ไก่มาเรนโก้! ครูคะ...”

“ชาชา พอได้แล้ว นั่งลงและฟังที่ครูสอน” เมื่อบรรยากาศในห้องเรียนเริ่มแปลกมากขึ้นเรื่อยๆ ทันใดนั้นก็มีน้ำเสียงเกียจคร้านจากข้างหลังห้องดังออกมา

ครูสาวมองไปที่คนที่ช่วยเธอ ก็พบว่าผู้ที่พูดช่วยเธอกลับเป็นบอดี้การ์ดคนนั้น

เหลียวชาชาไม่เชื่อฟัง แต่เมื่อฉินเฉายื่นนิ้วและส่ายไปมา ความหมายคือเตือนความทรงจำของเหลียวชาชา เกี่ยวกับข้อตกลงระหว่างพวกเขาทั้งสอง

แม้ว่าเหลียวชาชาจะไม่พอใจ แต่สุดท้ายเธอก็หยุด และนั่งกลับลงไปที่ที่นั่งของเธอ และบุ้ยปากแต่ไม่พูดอะไร

ครูสาวในที่สุดก็เช็ดน้ำตา คิดว่า ‘ยัยแม่มดน้อยนี่ ทำไมถึงมาคาบเรียนของฉัน! ทำไมเธอไม่โดดเรียนไปซะ? ยัยเด็กไม่มีจิตสำนึกนี่ ใครปล่อยให้เธอมาโรงเรียนกัน!’

ฉินเฉาที่ยืนอยู่หลังห้อง จามออกมา ‘ฮา ต้องมีคนกำลังคิดถึงฉันแน่ๆ แน่นอนว่าต้องเป็นสาวสวย!’ เขาคิด

ฉินเฉาไม่ได้รู้เลยว่าเขาได้สร้างความปั่นป่วนขึ้นในห้องเรียนอย่างมาก

เหล่านักเรียนพากันตะลึง เพราะว่าคนที่พูดเป็นแค่บอดี้การ์ด! แต่เหลียวชาชาเป็นถึงลูกรักของเหลียวตงไค ถ้ามีใครกล้าขึ้นเสียงกับเธอล่ะก็ เขาคนนั้นจะต้องได้พบกับความยากลำบาก

ไม่ต้องเอ่ยถึงว่า เหลียวชาชาฟังคำของชายคนนี้จริงๆ ‘หรือว่าบางที ระหว่างพวกเขาอาจมีเรื่อง กุ๊กกิ๊กเกิดขึ้นก็ได้ จริงมั้ย?’ พวกเขาคิด

หลังจากนี้ เหลียวชาชาก็ไม่สนใจคาบเรียนอีกต่อไป เธอหยิบ PSP จากกระเป๋าและเริ่มเล่นมัน

เมื่อครูสาวเริ่มสอนตามแผนของเธอต่อไป ฉินเฉาและนักเรียนคนอื่นเริ่มรู้สึกง่วงนอน เมื่อตอนที่เด็กสาวถามคำถามเมื่อไม่กี่นาทีก่อน เหล่านักเรียนเหมือนกับกระฉับกระเฉง มีชีวิตชีวา ถ้าครูสาวเลือกที่จะสอนเรื่องที่นักเรียนสนใจ มันคงจะดีกว่านี้

มันเป็นเพราะว่าครูสาวยังไม่ค่อยมีประสบการณ์ ยิ่งกว่านั้น ประวัติศาสตร์มันก็เป็นบทเรียนน่าเบื่อจริงๆ แต่เมื่อเธอพูด บรรยากาศก็กลายเป็นแห้งผาก เหมือนกับบางคนที่เพิ่งกินขนมปังเสร็จ แต่ไม่ได้ดื่มน้ำตาม

“กริ๊งงงง!” ในที่สุดก็หมดคาบ ฉินเฉาเริ่มขยับแขนขา การมาเป็นเพื่อนชาชาเรียนหนังสือเป็นบททดสอบความอดทนของเขาจริงๆ

เสียงกริ่งเหมือนกับคาถาที่ปลุกเหล่านักเรียน นักเรียนคนแล้วคนเล่าเริ่มมีชีวิตชีวา และก่อนที่ครูจะจบคาบ เหมือนกับกลัวจะถูกฆ่า พวกเขารีบพุ่งออกไปจากห้อง

แม้แต่อู๋ซิ่น หลังจากเดินช้าลงเพื่อทักทายฉินเฉาแล้วก็รีบออกจากห้องเรียนไป

ไม่นาน ห้องเรียนขนาดใหญ่ ก็เหลือเพียงแค่ฉินเฉา และเหลียวชาชาเท่านั้น

“โอย ยืนโดยไม่เคลื่อนไหวเลยนี่ทำให้ร่างกายฉันแข็งเป็นบ้า!” ฉินเฉานั่งลงที่เก้าอี้ข้างหลัง และยกเท้าขึ้นพาดบนโต๊ะอย่างทึ่มทื่อ

“น่าเบื่อ มาเรียนที่โรงเรียนทีไร น่าเบื่อแบบนี้เป็นประจำ” เหลียวชาชาที่เล่น PSP ของเธออยู่พูดออกมา

“แชะ!” ฉินเฉาจุดบุหรี่แม่น้ำแดง และคาบมันไว้ในปาก “ไม่จริงหรอก โรงเรียนมีหลายสิ่งสนุกกว่าการเรียนอยู่ในห้อง”

“นาย! นายสูบบุหรี่ในห้องเรียนจริงๆ!”

“ไม่ใช่ว่าเธอก็เล่นเกมในห้องเรียนเหมือนกันเหรอ!”

“เมื่อฉันเล่นเกม อย่างน้อย มันก็ไม่รบกวนคนอื่น...เฮ้ เฮ้ หยุดส่งควันบุหรี่มาให้ฉันได้แล้ว นายจะทำให้ฉันขาดใจตาย!”

“นี่คือแม่น้ำแดงซองละ 5 หยวน ว่าไง ลองหน่อยมั้ย?”

“นาย อย่าแม้แต่ชวนฉันสูบบุหรี่ นี่นายไม่ได้คิดว่าฉันเป็นผู้หญิงเลยใช่มั้ย!”

“แล้วมีตรงไหนที่เธอเหมือนผู้หญิงกัน? ก้นก็ไม่มี หน้าอกก็ด้วย เธอไม่มีอะไรเหมือนผู้หญิงเลย”

“ฉินเฉา ฉันจะตีนาย!” เหลียวชาชาพุ่งเข้าไป และด้วยความโกรธเคือง เธอขว้าง PSP ไปที่เขา

หมับ! ฉินเฉายื่นมือออกมาจับมันไว้ “ดีมาก ฉันกำลังเบื่อพอดี นี่จะช่วยฆ่าเวลาให้ฉันได้”

“เจ้าเลว เอาคืนมานะ นายคิดว่านายเป็นคนเดียวที่เบื่อหรือไง? ถ้านายเล่นมัน แล้วฉันล่ะ!”

“ฟังนะ เธอเป็นนักเรียน ดังนั้น การเรียนคือหน้าที่ของเธอ” ฉินเฉาเปิดตาของเขาขึ้นอย่างเกียจคร้าน และมองไปที่วิดีโอเกมที่เลือก “สวรรค์ ‘Princess Maker’ เธอยังเล่นเกมเจ็บตูดนี่อยู่เหรอ”

“นายจะสนทำไม!” เหลียวชาชาบ้าคลั่งขึ้นมา “ฉันจะเล่นอะไรก็ได้ที่อยากจะเล่น”

“อืมม ‘Raising Loli’ ฉันก็ชอบเกมนี้เหมือนกัน หึหึ สาวน้อยเธอนี้ก็เหลือเกินจริงๆ ขนาดตัวละครในเกมก็ยังไม่มีหน้าอกเหมือนเธอ เธอไม่อนุญาตให้อะไรก็ตามมีสิ่งที่เธอไม่มี!”

“นาย ตาสุนัขแบบไหนกันที่เห็นว่าคุณหนูคนนี้หน้าอกเล็ก!” เหลียวชาชายืดอกของเธอขึ้น และพูด “ดูสิ คุณหนูคนนี้คัพ B เลยนะ เล็กที่ไหนกัน!”

“หึหึ เธอพูดว่านี่ใหญ่แล้วเหรอ?” ฉินเฉาแสดงความคิดเห็นของเขา “เธอเห็นหน้าอกของอู๋ซิ่นมั้ย? แบบนั้นถึงเป็นแบบที่นักเรียนมัธยมปลายควรมี จำไว้ว่าใหญ่คือยังไง? แล้วนั่นน่ะนะที่เธอเรียกว่าหน้าอก!”

“ไปตายซะ ไอ้ตัวลามก! คุณหนูคนนี้ไม่ต้องการนายอีกแล้ว ไปเป็นบอดี้การ์ดของอู๋ซิ่นเลยไป!”

“เป็นความคิดที่ดีมาก แต่ต้องหลังจากหมด 2 เดือนนี้ก่อนล่ะนะ” ฉินเฉาเคาะบุหรี่เบาๆ เพื่อทิ้งขี้บุหรี่ไป “แม้ว่าฉันจะมีเสน่ห์และเกเรไปบ้าง แต่ฉันก็มีข้อดีบางอย่าง นั่นคือรักษาสัญญาเสมอ”

“ส่วนไหนในร่างกายของนายที่เรียกว่ามีเสน่ห์!”

“จากหัวจรดเท้า” ฉินเฉาพ่นควันออกมา และพูดออกมาง่ายๆ อย่างใจเย็น “พี่ชายผู้หล่อเหลาคนนี้ช่างโดดเดี่ยวจริงๆ มีแค่ผู้หญิงที่แท้จริงเท่านั้น ที่จะสามารถเข้าใจฉันได้”

“เหอะ!” เหลียวชาชาโยนตัวเองเข้าสู่อ้อมแขนของฉินเฉา ขาเรียวเล็กของเธอรัดเอวฉินเฉาไว้ ขณะที่เธอยื่นมือออกไปคว้า PSP ของเธอ “นายเอาเกมฉันไป นาย....”

หลังจากตะโกนออกมาสองครั้ง หน้าของเหลียวชาชาทันใดนั้นก็ขึ้นสี ฉินเฉาก็อายด้วยเหมือนกัน แม้ว่าหน้าอกของเหลียวชาชาจะเล็ก ถึงยังไงเธอก็เป็นผู้หญิง แถมยังเป็นหญิงงามด้วย ยิ่งกว่านั้น เอวของเธอยังยืดหยุ่นอย่างมาก ดังนั้น เมื่อเธอคลายขาที่รัดเอวของเขา ตำแหน่งที่บั้นท้ายของเธอตกลง กลับเป็นส่วนบนของส่วนสำคัญของเขา

โดยเฉพาะอย่างยิ่งส่วนสงวนของเธอ ซึ่งกระทบถูกเขาถึงสองครั้ง มันทำให้ฉินเฉาน้อยตื่นเต้น

เหลียวชาชาไม่ได้รู้สึกอะไรในครั้งแรก แต่เธอก็สังเกตได้อย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นหน้าของเธอก็กลายเป็นแดงก่ำ และร่างของเธอถึงกับอ่อนแรง ตั้งแต่ที่เธอเป็นเด็ก เธอไม่เคยได้รับความรู้สึกนี้มาก่อน...ความรู้สึกเหมือนกระแสไฟฟ้าแล่นไปทั่วร่าง....เหมือนว่าเธอไม่ได้เกลียดมัน และถึงกับพอใจอย่างมาก

“มะ มือของเธอมันถูกของฉัน....” แม้ว่าเหลียวชาชาจะเกิดมาในครอบครัวร่ำรวย แต่กับเรื่องพวกนี้ นอกจากเล่นเกมบ่อยๆ แล้ว เธอยังอ่านนิยายอยู่บ่อยครั้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง “My Beautiful Teacher” ที่ทำให้เธอรู้จักสิ่งนี้

เธอเรียกมันว่า “มือถือ” ดังนั้น เธอจะได้ไม่รู้สึกอาย เธอคิด

‘ผู้ชายน่าชังคนนี้ ถึงกับทำเรื่องแบบนี้กับฉัน’ ...หน้าเหลียวชาชาแดงเหมือนแอปเปิล ร่างของเธอกำลังร้อน เธอรู้สึกสุขล้นเหมือนกับสายน้ำที่ไหลเข้าสู่ร่างกายของเธอ

เธอเริ่มจะติดใจเจ้าสิ่งนี้นิดๆ แล้ว และเริ่มที่จะครางออกมาเบาๆ ปากของเธอยังเผยอน้อยๆ อย่างเย้าอารมณ์

ฉินเฉารู้สึกเก้ๆ กังๆ เพราะว่าเขาถูกกระตุ้น และตื่นเต้นกับสิ่งนี้ หลังจากคืนนั้นผ่านมา เขาก็ไม่ใช่ไก่อ่อนอีกต่อไป ก่อนที่เขาจะรู้ มือของเขาก็จับบั้นท้ายของเหลียวชาชาไปแล้ว และช่วยเธอขยับอีกด้วย

“ฉินเฉา....เจ้าคนน่าชัง....” ร่างของเหลียวชาชาเต็มไปด้วยคลื่นที่ซัดเข้ามา เธอไม่สามารถยับยั้งตัวเองได้อีกต่อไป และกัดเข้าที่แขนของฉินเฉาอย่างมุ่งร้าย

แม้ว่าฉินเฉาจะฝึกพระสูตรหัวใจเพชรมาแล้ว ความเจ็บปวดจากการกัดของเหลียวชาชาก็ทำให้ความรู้สึกของเขาชัดเจนขึ้น

ความเจ็บปวดนี้ ทันใดนั้นก็ปลุกเขา คิดว่า ‘พระเจ้า ฉันกำลังทำอะไรเนี่ย! เธอเป็นลูกสาวของบอส ยิ่งกว่านั้น เธอยังอายุแค่ 17 ปี เอง! เธอยังอยู่มัธยมอยู่เลย!’

และตอนนี้เอง ทันใดนั้นเหลียวชาชาก็ตัวสั่นเทา ทำให้เธอที่กัดแขนฉินเฉาอยู่นั้นหมดแรง หน้าอกของเธอกระเพื่อมเล็กน้อย และเธอก็ล้มลงในอ้อมแขนของฉินเฉา

สำนึกผิด! ฉินเฉาไม่เคยสำนึกผิดแบบนี้มาก่อน!

“ชาชา...ฉัน ฉันไม่ได้หมายความแบบนี้!” นี่เป็นครั้งแรกที่ฉินเฉาเรียกเธอด้วยชื่อ แต่เหลียวชาชายังคงถูกแผดเผาอยู่ และไม่พูดอะไร เธอเหมือนกระต่ายน้อยขี้อาย กำลังซ่อนอยู่ในอกฉินเฉา

ฉินเฉาคิด ‘โอ้ พระเจ้า ไม่แปลกที่ไต้ซือชิฟางจะทิ้งประโยคนั้นให้กับฉัน ครั้งที่ฉันมาเมืองตงชวน โชคและเคราะห์ขึ้นอยู่กับแต่ละคน มันหมายความว่าแบบนี้นี่เอง’

‘ฉันนอนกับภรรยาในอนาคตของเหลียวตงไคไปแล้ว จะเป็นยังไงถ้านอนกับลูกสาวของเขาด้วย?’

‘นี่มันชั่วร้ายไปแล้ว’

“เอิ่ม...ชาชา กริ่งโรงเรียนก็ดังมาสักพักแล้ว แต่ทำไมเพื่อนของเธอยังไม่กลับมาอีกล่ะ....” ทั้งสองคนยังอยู่ในตำแหน่งที่กำกวมอย่างนี้มาเป็นเวลานานแล้ว แม้ว่าฉินเฉาจะเพลิดเพลินกับความนิ่มในมือของเขา และอดไม่ได้ที่จะหยิกสักครั้งสองครั้ง แต่ความรู้สึกผิดก็ยังอยู่ในใจของเขาเสมอ

“บะ บ้ากาม!” ในที่สุดสาวน้อยก็สงบลง แม้ว่าหน้าของเธอจะยังแดงอยู่ แต่เธอก็ดิ้นรนออกจากอ้อมแขนของฉินเฉา “ฉันรู้! ว่านายไม่ใช่คนดี! ฮึ่ม เก็บ PSP นั่นไว้ คุณหนูคนนี้ไม่ชอบมันอีกต่อไปแล้ว!”

พร้อมกันนั้น สาวน้อยก็วิ่งไปที่ที่นั่งที่อยู่ใกล้ๆ และฟุบหน้าลงที่โต๊ะ โดยไม่พูดอะไรสักคำ แต่ในตอนนี้เองที่หัวใจของเหลียวชาชาเต้นตึกตัก

ฉินเฉา ชายคนนี้ เหมือนกับปีศาจที่เข้ามาทำลายชีวิตของเธอ

ไม่ใช่แค่จิตใจของเธอที่ถูกรังแก แม้กระทั่งร่างกายของเธอก็ยัง....

จบตอน