Rebirth to King Football ย้อนเวลามาเป็นราชาฟุตบอล

        "..เป็นการทำประตูที่เหนือชั้นมากครับ นี่คือเจ้าหนูวัยสิบเจ็ดปีอย่างนั้นหรือนี่! ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเด็กวัยแค่นี้จะทำประตูแบบนี้ได้!! ผมไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเลยครับท่านผู้ชม!!.."ดิ๊ก ดอว์สันผู้บรรยายเกมส์ลุกขึ้นยืนบรรยายอยากตื่นเต้น ราวกับว่าเขาค้นพบดาวดวงใหม่เข้าให้แล้ว..

        บนสกอร์บอร์ด

        05:56 น.

        เบรนท์ฟอร์ด:1 

        ลูตัน ทาวน์:0

        เบรนท์ฟอร์ดทำคะแนนขึ้นนำไปอย่างรวดเร็วตั้งแต่ห้านาทีแรก

        ..

        ขณะเดียวกัน หัวหน้าโค้ชของทีมลูตันทาวน์ก็ได้เรียกลูกทีมสองสามคนเข้ามาติวเสียยกใหญ่ เพราะการที่เบรนท์ฟอร์ดขึ้นนำเร็วแบบนี้นั้นมันทำให้แผนที่วางมาทั้งหมดต้องล้มเหลว..

        "ริกเตอร์!! ประกบติดไอ้เด็กนั่นไว้! มันวิ่งไปไหนตามไปด้วยทุกที่! อย่าให้มันหลุดรอดไปได้!"

        "ครับบอส!"ชายร่างสูงผิวสีวัย35ปีรับคำเจ้านายตน

        "เปลี่ยนแผนใหม่! จากนี้ไปพวกเราจะบุกเต็มกำลัง!"

        "โอ้!!"

        ..

        ทางด้านเจษ เขาใช้เวลาแสดงความยินดีค่อนข้างคุ้ม เพราะนี้เป็นประตูแรกในการค้าแข้งของเขาในชีวิตนี้ ทั้งยังเป็นประตูแรกของเขาในทวีปยุโรป

        ในเวลาต่อมา ผู้เล่นของทั้งสองทีมก็ประจำตำแหน่ง..

        "เฮ้ลุงวูด! จ่ายบอลมาให้ผมบ้างนะ"

        "เอ็งก็หาตำแหน่งดีๆแล้วกัน ถ้ามีคนประกบฉันไม่จ่ายให้หรอกโว้ย!"

        "เฟ้ย!! ของแค่นั้นทำอะไรฉันไม่ได้หรอก เดี๋ยวฉันจะคอยช่วยลุงเอง!"

        "ได้ๆ"

        "จะเล่นบอลแค่ทางฝั่งนู้นรึไง มาเล่นทางฝั่งฉันบ้างไม่ได้หรอ?" นิวตันที่เห็นสองลุงหลานคุยกันอย่างสนุกสนานก็อดไม่ได้ที่จะเข้าไปแจมด้วย

        "บอลอยู่ทางฝั่งไหนฉันก็วิ่งไปช่วยหมดอยู่แล้วล่ะครับ.."เจษได้ยกยิ้มอย่างจริงใจ หยอกล้อปีกทั้งสองฝั่งอย่างสนิทสนม

        กลับกัน แม็คโดนัลด์ที่เป็นหน้าเป้าของทีมมองเหตุการณ์นี้อย่างอารมณ์ฉุนเฉียว

        'ไอ้เด็กนั่นมันอยู่เป็น! มันเป็นตัวอันตรายกว่าเอลเดอร์เสียอีก เราต้องคอยระวังมัน..ไม่ได้! เราต้องหาจังหวะกำจัดมันซะ!..แต่ว่าตอนนี้ไม่ได้ด้วยสิ! กองหน้าทีมเรายิ่งเหลือน้อย..ไว้รอให้เอลเดอร์หายดีก่อนแล้วกันค่อยคิดเรื่องนี้อีกที..'

        ..

        จู่ๆ เจษก็รู้สึกเสียวสันหลังขึ้นมาราวกับว่ามีใครกำลังปองร้ายเขาอยู่ ทว่าเขาก็ไม่ได้สนใจมากนัก เพราะเขาพร้อมรับมือทุกสถานการณ์อยู่แล้ว

        '..จะหน้าไหนก็ดาหน้าเข้ามาเถอะ ร่างกายพร้อมปะทะเฟ้ย!..'

        และจะมีแค่ที่เดียวเท่านั้นที่เจษจะลดการระวังตัวลงนั่นก็คือที่บ้านของเขา..

        ..

        เกมส์ดำเนินผ่านไปอีกสิบนาที ทั้งสองทีมเปิดเกมส์แบกกันอย่างดุเดือด มีครั้งหนึ่งทีมเบรนท์ฟอร์ดโดนสวนกลับเกือบเสียประตู ดีที่อเดบายอร์ศูนย์หน้าตัวเก่งของทีมลูตันยิงเฉียดเสาร์ออกไปนิดเดียว ไม่อย่างนั้นโดนทำคะแนนตีเสมอแน่

        เกมส์ผ่านมาสิบห้านาทีแล้วเจษก็พอมองรูปเกมส์ออกในบางจังหวะ..

        'กองหน้าของทีมลูตันทำได้ดี กลับกันกองกลางกับกองหลังค่อนข้างห่วย..'

        'โดยเฉพาะเซ็นเตอร์แบ็คหัวหงอกคนนั้นที่ปฏิกิริยาตอบสนองค่อนข้างช้า..'

        'แต่เดี๋ยวก่อน! ไอ้ดำนี่ทำไมมันถึงติดฉันหนึบขนาดนี้!!'

        เจษที่มีผู้ติดตามมานานสองนานเริ่มทนไม่ไหว จนต้องงัดท่าไม้ตายก้นหีบออกมาใช้..

        "เฮ้ลุง! ผมไม่มีปากกานะ ลุงเตรียมมาด้วยไหม!"

        "ปากกา? ฉันเอามา เดี๋ยวจบเกมส์จะเอามาให้"

        "ฉันอยากได้ตอนนี้ลุง"

        "จะให้ฉันเซ็นลายเซ็นให้หรอไอ้หนู!"

        "..ฉัน"

        พูดไม่ทันจบเจษก็พลันวิ่งออกไปเพื่อต่อบอลกับเพื่อนร่วมทีม ถึงเขาจะคุยอย่างสนุกสนานแต่สมาธิของเขาก็จดจ่ออยู่กับเกมส์ตลอดเวลา 

        เมื่อบอลไม่ได้อยู่บริเวณตัวเองแล้วเจษก็คิดในใจ..

        'ไอลุงคนนี้มันไม่หลงกลว่ะ! นี่สินะผู้มากประสบการณ์ ได้เดี๋ยวฉันพาทัวร์เองลุง! อย่ามาร้องไห้ทีหลังแล้วกัน!'

        ..

        ทันใดนั้นเจษก็ทำอย่างที่เขาตั้งใจไว้ เขาวิ่งไปทั่วสนามในตลอดครึ่งแรก ทำให้ริกเตอร์แฟนคลับของเขาเหนื่อยหอบอย่างมากในขณะนี้

        ครึ่งแรกทดเวลาสามนาทีก่อนจะหมดครึ่ง 

        นาทีที่46 เจษที่สังเกตทุกอย่างอยู่ตลอดเวลาก็รู้สึกว่าควรทำตามแผนที่วางไว้ได้แล้ว..

        'ได้เวลาแล้ว!!..'

        ในเวลาต่อมา ขณะที่ทีมลูตันกำลังเป็นฝ่ายโหมบุกใส่เบรนท์ฟอร์ดอยู่นั้น เจษก็ค่อยๆแยกตัวไปที่ริมเส้นเพื่อรอรับบอล โดยมีริกเตอร์ตามมาไม่ห่าง

        ทว่าเจษเองก็ขยับตัวเว้นระยะห่างจากเขาอยู่ตลอดเวลา ไม่ได้ให้ริกเตอร์ตามติดหรือบังทางบอลของเขาได้แต่อย่างใด

        ทันใดนั้นบราวน์ก็ตัดบอลได้หน้ากรอบเขตโทษทีมตอนเอง พลางวางบอลยาวมาให้เจษที่ยืนอยู่ริมเส้นกลางสนามอย่างรวดเร็ว..

        เป็นการจ่ายบอลที่ไม่ดีนักเพราะระยะค่อนข้างไกล อย่างไรก็ตามเจษก็เล่นได้อยู่ดี

        ริกเตอร์ที่เห็นบอลลอยมาหาเจษเขาก็วิ่งเข้าไปหาเจษด้วยความรวดเร็ว เพื่อที่จะทำการสกัดบอลและพร้อมที่จะตัดเกมส์ทุกเมื่อ 

        เขาไม่ยอมให้เจษเล่นบอลได้ง่ายๆ

        อย่างไรก็ตาม เจษผู้มากประสบการณ์ก็มองออกว่าริกเตอร์จะทำอะไร เขาโยกตัวหลบทั้งคนทั้งบอลอย่างรวดเร็ว..

        ฟุ่บ!

        ตึ่บ!

        ..ร่างแกร่งได้ปล่อยให้บอลตกพื้นก่อนที่พลิกตัวจะวิ่งตามบอลไป..

        'บ้าเอ้ย ไอ้เด็กนี่มันเร็วจังวะ!' ริกเตอร์ฉุนเฉียวที่ตนไม่สามารถหยุดเจษได้ ทั้งๆที่ตั้งใจจะหยุดเกมส์ตั้งแต่แรกแล้วแท้ๆ แต่เขาก็ทำไม่สำเร็จเพราะเจษเร็วเกินไป

        'ผ่านง่ายจังแฮะ'

        หลังจากผ่านมาได้แล้วเจษก็ครุ่นคิดในใจ

        เจษเลี้ยงบอลขึ้นไปข้างหน้าเข้าหาประตูฝั่งตรงข้ามเต็มสปีด เขารู้สึกว่าฟุตบอลช่างคุ้นเท้าเขาเหลือเกินในวันนี้ เป็นเพราะแต้มที่เขาเพิ่มลงในการเลี้ยงบอลไปถึงสามแต้มก็เป็นได้

        ข้างหน้าของเจษมีผู้เล่นของทีมลูตันถึงสองคน ซึ่งเป็นเซนเตอร์แบ็ค และมีผู้เล่นทีมเดียวกับเขาด้วยนั่นคือแม็คโดนัลด์

        ทว่าแม็คโดนัลด์ไม่แยกตัวมาเชื่อมเกมส์กับเขาเลยต่างวิ่งตั้งหน้าตั้งตาขึ้นไปข้างหน้าอย่างเดียว..

        '..เอากันแบบนี้เลยหรอลุง! มันล้ำหน้าแล้วนั่นเห้ย!! ดูไลน์เป็นไหมเนี่ย!!'

        '..เอาว่ะ!!'

        ในเวลาต่อมาเจษก็เลี้ยงบอลจี้เข้าหาเซ็นเตอร์แบ็คคนที่หัวหงอก จนถึงกรอบเขตโทษ ส่วนอีกคนเขากำลังระวังแม็คโดนัลด์อยู่ในเขตโทษ..

        เมื่อเจษเลี้ยงบอลเข้าไปในเขตโทษแล้ว เขาก็โยกตัวยึกยักๆ ไปหลายที แต่ทว่าเซ็นเตอร์แบ็คคนนี้ไม่หลงกลเขาเลยสักครั้ง..

        'เราเหลือเวลาไม่มากแล้ว เห้ยลุงแม็ค เเยกตัวออกจากตัวประกบเป็นไหม!! ฉันจ่ายบอลให้ไม่ได้!! บ้าเอ่ย!! เราต้องทำอะไรบางอย่างแล้ว!!'

        ในที่สุดเจษก็ตัดสินใจที่จะไม่หวังพึ่งแม็คโดนัลด์ เขาทำการแตะบอลไปทางด้านขวา ถึงจะทำให้มุมทำประตูแคบลงก็ตาม แล้วเขาก็พุ่งตัวตามลูกฟุตบอลไปด้วยความรวดเร็ว!!!

        เซ็นเตอร์แบ็คหัวหงอกที่เหนื่อยมาตลอดครึ่งแรกก็พลิกตัวตามเจษไปไม่ทัน เพราะปฏิกิริยาช้ากว่าเจษมาก ทั้งยังไม่ได้คล่องตัวเท่าเขา เขาจึงช้ากว่าเจษหนึ่งจังหวะ..

        'ได้โอกาศแล้ว!..'

        ในวินาทีถัดมา เจษเกรงเท้าขวาข้างถนัด ก่อนจะซัดลูกฟุตบอล..

        เจษซัดลูกฟุตบอลเล็งไปที่มุมสูงของเสาร์แรก..

        ตู้มมมม!!!!

        สวบบ!!!

        บอลฟุ่งแรงแสกหน้าผู้รักษาประตูประตูคนนั้น ก่อนที่จะเข้าประตูไป..

        ในวินาทีถัดมาได้มีเสียงดังสนั่นขึ้นทั่วทั้งสนามกริฟฟินปาร์ก.. 

        "เฮ้!!!!"

                                     I’m number 4