โกงเกินเกม ผู้เปลี่ยนชะตา

บทที่ 120

ข้าน้อยขอตัวก่อน คราวหน้าจะมาเยี่ยมเยียนอีก

เมืองภูเขาเล็กการสังหารของไอซ์ฟรอสต์และกองทัพภัยพิบัติยังคงดำเนินต่อไป

ภายใต้การบุกของวิญญาณมหาศาลแม้แต่ทหารรักษาเมืองก็เริ่มมีการสูญเสีย

แม้เลเวลพวกเขาจะสูงแต่คุณสมบัติพลิกผันของซูมู่ไป๋ก็ผิดปกติพอ

เมื่อเผชิญกับโครงกระดูกระยะไกลสองประเภทที่ไม่สนใจการป้องกันทางกายภาพและเวทมนตร์สิ่งที่พวกเขาพึ่งพาได้มีเพียงพลังชีวิตจำนวนมากที่มาจากเลเวลสูง

อาจมีคนคิดว่าซูมู่ไป๋ฆ่าคนบริสุทธิ์โหดร้ายเกินไป

แต่สำหรับซูมู่ไป๋ที่เคยเฉียดตายความเห็นของคนอื่นไม่สำคัญ

ต้องการเก็บคะแนนวิญญาณอย่างรวดเร็วการฆ่าคนเป็นเส้นทางที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

การฆ่าล้างในอาณาจักรซากุระยังดีกว่าฆ่าในอาณาจักรมังกรไม่ใช่หรือ?

ยิ่งกว่านั้นเมื่อพรมแดนของพื้นที่ต้องห้ามเปิดจักรวรรดิเพียงไม่กี่แห่งบนทวีปต้องเดินบนเส้นทางการรวมเป็นหนึ่ง

นี่คือกฎของเกมหมื่นภพมีเพียงโลกที่รวมเป็นหนึ่งเท่านั้นที่มีสิทธิ์ก้าวเข้าสู่หมื่นมิติ

ไม่เช่นนั้นก็ได้แต่รอให้ผู้อื่นบุกรุก!

ดังนั้นอาณาจักรซากุระย่อมเป็นศัตรูอย่างแน่นอน

การทำให้พวกเขาอ่อนแอตอนนี้จะไม่เป็นการรับผิดชอบต่อผู้เล่นอาณาจักรมังกรหรือ?

ด้วยเหตุนี้ซูมู่ไป๋จึงไม่มีภาระทางจิตใจใดๆ ชีวิตของชาวซากุระจะสำคัญกว่าการเพิ่มพลังของตัวเองได้อย่างไร?

ในเกมหมื่นภพที่มีอันตรายถึงชีวิตหากไม่เห็นแก่ตัว    โลกจะลงโทษ

ส่วนไอซ์ฟรอสต์ยิ่งไม่ต้องพูดถึง มันไม่ใช่มนุษย์ตั้งแต่ต้น ยิ่งฆ่ายิ่งตื่นเต้น

"ไอ้สัตว์เดรัจฉานอาณาจักรซากุระจะไม่ปล่อยเจ้าแน่!"

มัตสึโมโตะจุนได้แต่มองกองทัพภัยพิบัติฆ่าล้างในเมืองแต่ตัวเองกลับเอาชนะไอซ์ฟรอสต์ไม่ได้เสียที ตาเต็มไปด้วยความอึดอัดและโกรธแค้น

"แค่พวกเจ้าน่ะหรือ?"

ไอซ์ฟรอสต์มองมัตสึโมโตะจุนอย่างไม่สนใจ พ่นลมหายใจมังกรออกมา อีกฝ่ายตอบสนองเร็ว หลบไปด้านข้างทันที

อื้มม~

ในเวลาเดียวกันลานเคลื่อนย้ายเริ่มมีแสงขาววาบถี่ๆ     นี่คือกำลังเสริมจากเมืองใกล้เคียงที่มาถึง!

"เร็วขนาดนี้เลย?"

ไฟวิญญาณของไอซ์ฟรอสต์กระเพื่อมมันกระพือปีกบินขึ้นสู่ท้องฟ้าทันที

มิติการอัญเชิญเปิดขึ้นดึงกองทัพภัยพิบัติใกล้ๆ กลับทั้งหมด

ส่วนที่อยู่ไกลก็ปล่อยไว้

รีบหนีดีกว่า

"ข้าน้อยขอตัวก่อนคราวหน้าจะมาเยี่ยมเยียนอีก"

ประโยคนี้ทำให้มัตสึโมโตะจุนโกรธจนควันออกทั้งเจ็ดช่อง

เจ้าคิดว่าที่นี่เป็นร้านนวดหรือไง?

จะมาก็มาจะไปก็ไป?!

"ไอ้สัตว์เดรัจฉานอยู่นี่ซะ!"

มัตสึโมโตะจุนตะโกนด้วยความโกรธ ร่างกลายเป็นแสงดาบพุ่งขึ้นฟ้า ไล่ตามไอซ์ฟรอสต์ไป

กำลังเสริมมาถึงแล้วหากเขาไม่สามารถหน่วงอีกฝ่าย ความเสียหายครั้งนี้ใครจะรับผิดชอบ?

แต่ไอซ์ฟรอสต์กลับไม่สนใจการโจมตีของมัตสึโมโตะจุน

พลังกดดันระดับราชามังกรเผยออกมาอย่างเต็มที่ขณะที่สยบอีกฝ่าย มันกระพือปีก พลังน้ำแข็งโดยรอบรวมตัวทันที

วงแหวนน้ำแข็งสามชั้นกวาดไปทั่วโดยรอบอย่างรวดเร็ว

[แหวนน้ำค้างแข็งต่อเนื่อง]!

กร๊อบกร๊อบกร๊อบ...

มัตสึโมโตะจุนที่อยู่แนวหน้าถูกแช่แข็งกลางอากาศทันที

แต่พลังของทั้งสองมีช่องว่างวงแหวนน้ำแข็งแช่แข็งเขาได้ไม่ถึงหนึ่งวินาที

แต่ก็เพียงพอแล้วหลังจากไอซ์ฟรอสต์เลื่อนระดับถึง     30เลเวล เวทมนตร์น้ำแข็งที่ควบคุมได้ก็มีมากขึ้น

และธาตุน้ำแข็งมีชื่อเสียงในด้านการควบคุม

เมื่อมัตสึโมโตะจุนเพิ่งทำลายน้ำแข็งบนร่าง ก็ถูกเวทมนตร์ถัดไปแช่แข็งอีก

กร๊อบ...

กร๊อบ...

เมื่อเขาหลุดพ้นโดยสมบูรณ์ความเร็วของไอซ์ฟรอสต์เพิ่มสู่ขีดสุด บินออกจากเมืองภูเขาเล็กอย่างรวดเร็ว

กองทัพภัยพิบัติในเมืองที่สูญเสียการควบคุมล้วนหยุดการเคลื่อนไหว

นี่คือความแตกต่างที่ใหญ่ที่สุดระหว่างสิ่งมีชีวิตที่ถูกอัญเชิญกับสิ่งมีชีวิตในสัญญา

ไม่ว่าคุณสมบัติหลักทั้งสี่จะสูงแค่ไหนหน้าต่างคุณสมบัติจะแข็งแกร่งเพียงใด พวกมันก็เป็นเพียงหุ่นเชิด

ระหว่างสิ่งมีชีวิตในสัญญาก็ยังมีความแตกต่าง สิ่งมีชีวิตที่เกมหมื่นภพสร้างขึ้นมีความเป็นอิสระไม่เทียบเท่า   ไอซ์ฟรอสต์

เพราะไอซ์ฟรอสต์เป็นการมีอยู่จริงในหมื่นภพ!

พูดอีกแบบอาจมองมันเป็นผู้เล่นเผ่าวิญญาณที่ถูกแปลงเป็นข้อมูลจากโลกวิญญาณ

เมื่อครั้งที่ไอซ์ฟรอสต์ถูกอัญเชิญหากไม่ใช่เพราะกฎของเกมหมื่นภพกดไว้มันอาจมีความคิดฆ่าผู้อัญเชิญ

สุดท้ายก็เพราะอาชีพของซูมู่ไป๋คือ[จอมบงการความตาย] จึงทำให้ไอซ์ฟรอสต์มีความจงรักภักดี 100

หากเป็นผู้เล่นอื่นแม้จะมีพรสวรรค์ระดับ SSSในช่วงต้นเกมที่เรียกสิ่งมีชีวิตแบบนี้ออกมาก็ไม่แน่ว่าจะเป็นเรื่องดี

"บ้าเอ๊ย!!!"

มัตสึโมโตะจุนโกรธจนกระโดดตึ้กๆ แต่เขารู้ว่าตัวเองไล่ตามไม่ทัน

ด้วยความโมโหสุดขีดเขาได้แต่ระบายอารมณ์กับโครงกระดูกที่เหลือในเมือง

"มัตสึโมโตะจุน ไป๋เย่อยู่ไหน?"

เสียงเย็นชาดังขึ้นแต่โดยรอบไม่เห็นใครเลย

มัตสึโมโตะจุนสะดุ้งโดยไม่รู้ตัว รีบตอบว่า

"ไม่รู้ว่าไป๋เย่ใช้วิธีอะไรเขาไม่ได้มา ที่นำกองทัพโจมตีเมืองภูเขาเล็กคือสัตว์ขี่ของเขา"

"เจ้าหมายความว่าไป๋เย่แค่ส่งสัตว์ขี่มาตัวเดียว ก็โจมตีเมืองภูเขาเล็กแตกได้?"

เสียงเย็นชาดังอีกครั้งชัดเจนว่ามีความโกรธแฝงอยู่

"ท่านไม่ใช่ความผิดข้าจริงๆ ท่านลองโจมตีโครงกระดูกพวกนี้ดูก็รู้"

มัตสึโมโตะจุนหน้าเต็มไปด้วยความน้อยใจ เขาอยากป้องกัน แต่ทำไม่ได้จริงๆ

"ฮึไร้ประโยชน์"

แสงวาบเย็นพร้อมเสียงแค่นนักรบโครงกระดูกตรงหน้าถูกปาคุไนปักเข้าที่ม่านตาทันที

-78,364!

"อะไรนะ?!"

ท่ามกลางเสียงอุทานร่างในชุดรัดรูปปรากฏข้าง         มัตสึโมโตะจุน ตามีแววประหลาดใจ

แม้จะเป็นเพียงการโจมตีเล่นๆแต่ตัวเลขความเสียหายยังทำให้เขาตกตะลึง

มัตสึโมโตะจุนเมื่อเห็นอีกฝ่ายปรากฏตัว ม่านตาหดเล็กลงอย่างชัดเจน

อิงะดันจิ!

นินจาที่แข็งแกร่งที่สุดในรุ่นเยาว์ของสมาคมลับนินจา    มีพลังรองจากเหล่าผู้อาวุโสเท่านั้น!

มีข่าวลือด้วยว่าพลังของเขาไม่ด้อยไปกว่าผู้อาวุโสที่อยู่อันดับท้ายๆ

"เข้าใจแล้ว"

อิงะดันจิกวาดตาเย็นชามองโครงกระดูกโดยรอบ เข้าใจสาเหตุในคราวเดียว

"นี่คือสัญญาแห่งความตาย!ผู้ลงมาเยือนคนหนึ่งกลับมีสกิลแข็งแกร่งถึงเพียงนี้!"

ที่เขาสร้างความเสียหายสูงขนาดนี้ก็เพราะไอซ์ฟรอสต์เก็บกองทัพภัยพิบัติส่วนใหญ่ไปก่อนจากไป

ที่เหลืออยู่ในเมืองภูเขาเล็กตอนนี้มีเพียงราวสองหมื่นตัว

ขอบเขตสูงสุดของ[สัญญาแห่งความตาย] คือขอบเขตที่ซูมู่ไป๋ควบคุมสิ่งมีชีวิตที่เรียกได้

นั่นคือความเสียหายจากปาคุไนของอิงะ ดันจิ ถูกแบ่งโดยวิญญาณราวสองหมื่นตัว

แม้จะเป็นเช่นนั้นก็ยังเห็นได้ว่าพลังของอิงะ ดันจิแข็งแกร่งแค่ไหน!

"ถ้าเช่นนั้นจริงๆ แล้วไม่ใช่ความผิดเจ้า"

อิงะดันจิมองมัตสึโมโตะ จุนแวบหนึ่ง แล้วหายไปจากที่เดิม

"ข้าจะรายงานสมาคมเจ้ารีบจัดการโครงกระดูกพวกนี้ซะ"

มัตสึโมโตะจุนพยักหน้า เรียกทหารรักษาเมืองที่เหลือมาเคลียร์กองทัพภัยพิบัติที่นิ่งไม่ขยับ

ทหารจากเมืองใกล้เคียงที่มาสนับสนุนก็เข้าร่วมทำความสะอาดสนามรบอย่างรวดเร็ว

สำหรับพวกเขาไม่ต้องต่อสู้ นั่นเป็นเรื่องดี

นอกจากอิงะดันจิ ในกำลังเสริมที่มาถึงทีหลังยังมีผู้ที่แข็งแกร่งกว่ามัตสึโมโตะ จุนอีกหลายคน

หากไอซ์ฟรอสต์ถูกหน่วงอาจจะเกิดปัญหาขึ้นจริงๆ

เพราะในเกมหมื่นภพมีวิธีนับไม่ถ้วนใครจะรู้ว่ายอดฝีมือซากุระมีวิธีหยุดซูมู่ไป๋ไม่ให้เรียกสัตว์ขี่กลับหรือไม่?

ผู้เล่นนับไม่ถ้วนในสถานะวิญญาณก็ฟื้นคืนชีพมองเมืองภูเขาเล็กที่เต็มไปด้วยบาดแผล ร่องรอยไฟไหม้ทั่วไปหมด ยังตั้งสติไม่ได้

ไป๋เย่ทำไมถึงได้น่ากลัวขนาดนี้?

…