อลินตา... หมอผีข้ามภพ

ขณะที่หมิงกำลังจะเข้าไปช่วยเป๋านั้น ผีปอบมุกนวลก็หันหน้ามามองหมิงชนิดสะบัดคอหมุนโชว์วงสวิงก่อนหนึ่งรอบแล้วค่อยหยุดหันมองเป้าหมาย จากนั้นก็ง้างกรงเล็บสะบัดตบเข้าที่หน้าของหมิงจนหมิงกระเด็นออกนอกชายคาเรือนพักคนงานไปหลายเมตร

                หมิงรีบทรงตัวโซเซลุกขึ้นใบหน้าเป็นริ้วปื้นขึ้นมาทันใดและเริ่มมีเลือดซึมไหลออกมา หมิงใช้นิ้วจิ้มไปที่เลือดก่อนจะเอามาดูสีหน้าบ่งบอกว่าไม่พอใจ กว่าหน้าจะใสเบอร์นี้ ต้องผ่าน IPL มากี่รอบแกไม่รู้เลยเหรอนังปอบมุกนวล!!แม้หมิงจะเจ็บถึงปานนั้น แต่ดูเหมือนว่าผีปอบมุกนวลก็ยังไม่หนำใจ ชี้นิ้วไปที่หมิงทันทีพลันก็ปรากฏควันดำพุ่งออกจากนิ้วผีปอบมุกนวลม้วนยาวคล้ายตัวงู แล้วพุ่งเข้าไปเกือบปะทะร่างของหมิงพลันเป๋าก็พุ่งเข้าหาหมิงเอาตัวบังเพื่อนรักไว้อย่างไม่กลัวเกรงคำว่าปอบแม้แต่น้อย

                “เฮ้ย! ไอ้หมิง ระวัง!” เมื่อเป๋าพุ่งทะยานเข้าเอาตัวกำบังร่างหมิงเอาไว้ควันดำนั้นก็พุ่งปะทะร่างของทั้งสอง จนเกิดเป็นกลุ่มควันดำขนาดใหญ่ครอบคลุมร่างของหมิงและเป๋าเอาไว้ผีปอบมุกนวลเห็นดังนั้นก็เงยหน้าแสยะแหกปากหัวเราะด้วยความสะใจเป็นอย่างยิ่งแต่... แต่แล้ว...

                ทุกอย่างรอบตัวพลันดูเงียบกริบผิดปกติและนั่นทำให้ผีปอบมุกนวลต้องหยุดหัวเราะหุบปากที่ฉีกเกือบถึงใบหูอย่างฉับพลันทันใดผีปอบมุกนวลหันมองซ้ายทีขวาที และยังไม่ทันที่จะได้ตั้งตัวควันดำกลุ่มนั้นก็กระจายสลายลงไปอย่างรวดเร็ว แม่บ้านมุกนวลเพ่งจ้องไปยังกลุ่มควันดำที่ขังร่างหมิงและเป๋าเอาไว้แต่ตอนนี้ กลายเป็นว่ากลุ่มควันดำนั้นค่อยๆ สลายลงไป

                ปรากฏเป็นร่างของอลินตาที่เดินทะมึนอาดๆฝ่ากลุ่มควันดำเข้ามาหาผีปอบมุกนวล และไม่พูดพร่ำทำเพลงเมื่ออลินตาเดินเข้ามาในระยะพอดีก็กระโดดถีบผีปอบมุกนวลอย่างแรงไม่เกรงกลัวว่าตรงหน้าก็อสูรกายร้ายหมายจะเอาชีวิตตน แม่บ้านมุกนวลกระเด็นไปติดประตูห้องพักคนงานอลินตายืนจังก้าอยู่หน้าลูกน้องของเธอ ก่อนจะถามโดยไม่ได้หันไปมองหมิง และเป๋า

                “ฉันไม่ได้มาช้าไปใช่ไหมเด็กๆ”หมิงกับเป๋ามองอลินตาเป็นตาเดียว พลางตอบพร้อมกันอย่างเกรี้ยวกราด

                “ไม่มาพรุ่งนี้เลยล่ะ”เป๋าสำทับคำตอบของตัวเองต่อ

                “เครื่องในเกือบไม่อยู่กับพุงแล้วค่ะคุณอลิน”อลินตาจ้องเป๋งไปที่ผีปอบมุกนวล แต่ก็ตอบโต้กับลูกน้องของตัวเองไปด้วย

                “ ขอโทษที ท้องเสียรอการระบายนานไปหน่อยอีกอย่างเนตรนภามาขอนอนที่ห้อง เลยทำให้นานไปนิด” และจังหวะนั้นเองผีปอบมุกนวลเห็นว่าอลินตากำลังคุยกับลูกน้องของเธออยู่คิดว่าอลินตาคงจะเผลอมันรีบใช้มือที่ติดกรงเล็บง้างเพื่อเตรียมจะตะปบไปที่เบ้าหน้าของฝ่ายตรงข้ามแต่เมื่อฝ่ามือของผีปอบมุกนวลตวัดมาหาใบหน้าอลินตา

                พลันอลินตาก็ยกมือขึ้นป้องแล้วใช้มืออีกข้างตบเข้าเบ้าหน้าผีปอบมุกนวลอย่างแรงในขณะที่ฝ่ามือของอลินตาปะทะหน้าของผีปอบมุกนวลนั้นก็เกิดเป็นประกายแสงสีน้ำเงินวาบออกมาแต่.. ยังไม่หนำใจ อลินตาฟาดหลังมือเข้าหน้าอีกข้างของผีปอบมุกนวล จนผีปอบมุกนวลกระเด็นถลาไปบริเวณที่หมิงกับเป๋านั่งกันอยู่สองเพื่อนรักเห็นดังนั้นก็แตกกันกระเจิงรีบกลิ้งตัวกลมแบบหมีแพนด้าหนีไปคนละทิศละทาง เป๋าไม่วายบ่นขณะกลิ้งตัว

                “อร๊ายยยองศาการกระเด็นมีเป็นวงกว้าง ดันกระเด็นมาทางฉันอีป๊อบบบบ...” แต่ผีแม่บ้านมุกนวลไม่สนใจ มันรีบทรงตัว พลางคิดว่าอลินตาเอาพลังเยอะแยะอย่างกับช้างตกมันมาจากไหนกันแต่ไม่ทันจะได้ทรงตัวดี อลินตาก็เดินเข้ามา แล้วพูดเสียงดังฟังชัด

                “เมื่อกี้สำหรับที่แกทำร้ายลูกน้องของฉันจนเลือดตกยางออก..”พูดยังไม่ทันขาดคำอลินตาก็กำมือแล้วต่อยเปรี้ยงเข้าที่เบ้าตาของผีปอบมุกนวลทำเอาผีปอบมุกนวลหน้าหงายกระเด็นไปนั่งจ้ำเบ้าอยู่ไม่ไกล

                “ส่วนนี่สำหรับที่แกใช้เล็บสกปรกข่วนประตูห้องพ่อกับแม่ฉันไร้มารยาท เป็นแค่แม่บ้านอย่ามาบังอาจกับเจ้าของบ้านตัวจริงอย่างฉันแกรู้ไหมว่าค่าเปลี่ยนประตูมันไม่ใช่น้อย ในเศรษฐกิจแบบนี้อย่าทำข้าวของเสียหายมันเปลืองเงิน” ผีปอบมุกนวลจ้องอลินตาตาเหลือกแต่ยัง ยังไม่หนำใจ อลินตาก้าวเข้าไป แล้วตบเปรี้ยงเข้าซ้ำอีกรอบก่อนจะพูด

                “และนี่สำหรับชาร้อนช่วงบ่ายที่ผสมยาพิษให้ฉันกินแล้วถ้วยชาก็หกเลอะพรมเป็นคราบอีก ฉันได้ข่าวมาว่าราคาแพงมากถ้าขายต่อมันเสียราคาสุดๆ เรื่องนี้แกเป็นแม่บ้านมานานทำไมไม่รู้ถ้ากระเด็นบนพื้นที่ปูกระเบื้องฉันจะไม่ตบแกเบิ้ลสองแบบนี้หรอกนะมุกนวล” มุกนวลที่ยังเบลอๆ เซ่อๆ ถึงกับจะค้านว่าพรมนั่นคุณปลายนภาเป็นคนซื้อส่วนทางด้านหมิงกับเป๋าก็อ้าปากหวอ ไอ้ที่แค้นเวอร์วังนี่ไม่ใช่เพราะจับได้ว่าแม่บ้านมุกนวลเป็นผีปอบแต่แค้นเพราะว่าต้องเสียเงินซ่อมบ้านอย่างนั้นเหรอเนี่ย

                “หมิงเต๋อ เป๋าตุง”อลินตาไม่ได้สนใจที่จะรอฟังใคร เธอออกคำสั่งอย่างรวดเร็ว

                “เอาห่อผ้านั่นขึ้นไปที่ห้องฉันสวมแหวนที่ฉันให้ไว้ติดตัว เนตรนภารออยู่ในห้องแล้ว เดี๋ยวฉันจะตามไป..” คำพูดสั่งความเด็ดขาดชัดเจน สองลูกน้องไม่รอช้า หมิงกำห่อผ้าแน่นเหมือนเป็นอวัยวะอีกชิ้นที่งอกออกมาจากร่างกายเป๋าก็สะบักสะบอมแต่รีบออกวิ่งไปยังห้องนอนของอลินตาตามคำสั่งแม่บ้านมุกนวลเห็นดังนั้นก็ทำท่าจะวิ่งตามไปเอาไอวิญญาณในห่อผ้านั้นคืนโดยหายตัวเข้าไปจะขวาง แต่คุณพระ...!!

                อลินตาหายตัวแว้บปรากฏตรงหน้าของผีปอบแม่บ้านมุกนวลแล้วคว้าคอแม่บ้านมุกนวลขึ้นยกลอยกลางอากาศพร้อมกับแสยะยิ้มก่อนจะตวาดน้ำเสียงดุดัน

                “อย่าบังอาจ!!!”จากนั้นก็เหวี่ยงร่างของผีปอบมุกนวลกระเด็นหวือไปไกลราวกับผีปอบมุกนวลเป็นลูกบอลก่อนจะรีบออกคำสั่งกับลูกน้องของตนเสียงเข้ม

                “ไป!!” หมิง กับเป๋าไม่รอช้าให้เสียเวลา ออกจ้ำพรวดไปยังห้องนอนของอลินตาทันทีผีปอบมุกนวลโมโหที่โดนอลินตาหยามถึงขั้นสุดมันยืนนิ่งและสักพักควันดำกลุ่มหนึ่งก็พุ่งขึ้นเข้าครอบคลุมตัวของผีปอบมุกนวลอลินตาเห็นก็ยิ้มเหี้ยมขึ้นมาทันที

                “ยอมเผยตัวเองแล้วเหรอไอ้ปีศาจขี้ขลาด บ้านฉันเขาเรียกว่าหมาลอบกัด แอบทำอะไรต่อมิอะไรโดยให้ลูกน้องออกหน้า” แม่บ้านมุกนวลในสภาพที่เปลี่ยนไปกลายเป็นร่างดำทะมึนสูงใหญ่ ไม่สนใจคำพูดของอลินตามันยื่นมือชี้มาทางอลินตาแล้วควันดำเป็นสายจากนิ้วของมันก็พุ่งปร๊าบเป็นงูยาวเฟื้อยเลื้อยเข้ามาอ้าปากจะฉกอลินตา อลินตาที่ตั้งท่าพร้อมอยู่แล้วก็รีบกระโดดหลบอย่างรวดเร็วงูนั้นเลี้ยวคดเคี้ยวมาหาอลินตาไม่ลดละ

                 แต่ไวเท่าความคิดอลินตาคว้ามือไปกลางอากาศพลันอากาศนั้นก็กลายเป็นมีดเล่มเล็กและทันใดอลินตาก็ขว้างมีดเล่มเล็กนั้นเข้าปากงูควันดำซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่มันกำลังอ้าปากจะขบกัดที่ใบหน้าของอลินตาพอดีมีดพุ่งทะลุตัวงูเข้าไปที่นิ้วของปีศาจซึ่งซ่อนอยู่ในตัวของแม่บ้านมุกนวลอย่างรวดเร็วปีศาจอสูรกายถึงกับกรีดร้องโหยหวนอย่างเจ็บปวดทรมาน

                อลินตาเห็นดังนั้นก็ยืนนิ่งประนมมือแล้วท่องคาถา อตีตมนตรา เพื่อสำรวจความเป็นมาของปีศาจที่แฝงร่างแม่บ้านมุกนวลอย่างรวดเร็วในขณะเดียวกันร่างของปีศาจก็กระเด็นล้มกลายร่างเป็นผีปอบมุกนวลอีกคราแต่กระนั้นร่างดำใหญ่ทะมึน ก็ปรากฏเป็นเงาซ้อนเหลื่อมกับร่างของผีปอบมุกนวลอลินตาย่นคิ้วทันที เป็นไปได้ไง ปีศาจตนนี้ มีกระแสเงาดำคล้ายๆ กับเงาดำที่ซ้อนอยู่ในร่างของน้าปลายนภา!!