สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

ตอนที่สี่สิบเก้า ท่านดยุกกับโปเกมอนเทรนเนอร์

“เช้ง เช้ง กิ้ง กึ้ง”มูมักไพร์มและมูมักไมเนอร์ที่ใช้ดาบต่างขนาดกันมูมักไพร์มใช้ดาบใหญ่ประมาณดาบฆ่ามังกร ส่วนมูมักไมเนอร์ใช้ดาบใหญ่ธรรมดา

ตามหลักการของโปเกมอน

โปเกมอนที่อยู่ในป่าอาจจะมีแรงกำลังความเร็ว ความบ้าคลั่งมากกว่า แต่โปเกมอนที่มีเทรนเนอร์นั้นจะมีทักษะสูงกว่านั่นเอง

และผมก็ไมได้เลี้ยงให้มูมักไพร์มมีอาหารน้อยกว่าตามธรรมชาติเสียเมื่อไรที่ผมจะเพิ่มเข้าไปคือทักษะ ผสานเข้ากับพละกำลังของสัตว์ประหลาด

ก็จะได้ผลลัพธ์อันน่ากลัว

ปรกติการปราบช้าง เอ๊ย มูมักนั้นน

คนมักจะโจมตีที่งวง ขา หรือตา

ตานั้นผมกะว่าจะใส่หมวกขานั้นน่าจะสั่งทำพวกเครื่องป้องกันขาแบบอักษรรูนมาเพิ่มภายหลังตอนนี้ใส่แบบดีที่สุดเท่าที่ใส่ได้ไปก่อนและเอาพลโล่มาป้องกันด้านข้างรวมถึงพลปืนที่อยู่ข้างบนตัวมูมัก

แต่งวงคือจุดอ่อน

การใช้วิชาดาบให้ไปก็เท่ากับว่าคนที่คิดจะตัดงวงของมูมัก ต้องผ่านวิชาฟันดาบและทักษะ counter attackโจมตีสวนกลับของมูมักไปก่อน

จะแลกเลือดกับมูมักที่สูงเท่าตึกสามชั้นและถือดาบขนาดใหญ่ก็เชิญพิสูจน์กันว่าใครจะตายก่อนกัน

ถ้าไม่โดนกองกำลังที่คอยอยู่รอบข้างมูมักฆ่าไปก่อนล่ะนะ

ข้อดีของการมีมอนสเตอร์ยูนิทขนาดใหญ่ก็คือ ทั้งเราและฝ่ายตรงข้ามรู้ตัวดีว่าหากเราบุกไป ต้องได้เลือดแน่ๆ

แต่ก็มีข้อเสียคือทำให้ฝ่ายตรงข้ามต้องหาทางจัดการมูมักเช่นกัน

ขั้นต่อไปผมว่าจะเอารองเท้าที่ลอยจากพื้นได้หรือหมวกติดปีกมาให้มูมัก

เท่านี้มูมักก็ไม่มีทางเหยียบกับดักที่อยู่ที่พื้นแล้ว

การวางกับดักของฝ่ายตรงข้ามเช่นหลุมเพาะหลาวต่างๆจะไม่ได้ผลหากขาของมุมักไม่อยู่ติดพื้นหรือหากมูมักลอยได้จากพื้นนั่นเอง

นี่คือความสามารถของโปเกมอนที่มีเทรนเนอร์

เราสามารถประสานสติปัญญาของมนุษย์เข้ากับพละกำลังของโปเกมอนเอ๊ย มอนสเตอร์ยูนิท

ถ้ามูมักเริ่มใช้ดาบได้จากนั้นผมจะให้มูมักฝึกทักษะดาบสองมือและทักษะนินจาที่จะไต่กำแพงได้เท่านี้ไม่ว่ากำแพงปราสาทหรือป้อมค่ายไหนก็ไม่มีทางหยุดมูมักที่วิ่งไต่กำแพงได้แล้ว

“ท่านมูมักไมเนอร์ขอแรงท่านหน่อยขอรับ”พี่กล้ามกล่าวขอร้องอย่างสุภาพกับบมูมักไมเนอร์ที่กำลังฝึกฟันดาบอยู่

พี่กล้ามกล่าวอย่างสุภาพกับมูมักไมเนอร์ไม่มองว่าเป็นสัตว์เลี้ยงที่ต้อยต่ำเพราะพี่กล้ามเป็นคนที่เคารพขนาดและกำลัง

คนที่มีขนาดและพละกำลังมากจะได้รับการเคารพจากพี่กล้ามเสมอ

“แปร๋น”

(อะไรหรือเอาสัปปะรดมาให้แล้วข้าจะช่วย)

มูมักไพร์มเอางวงเขี่ยๆยื่นมาทางพี่กล้าม

มูมักไพร์มหันหัวไปทางพี่กล้ามเพราะรู้สึกหิวแล้วอยากจะรีดไถพวกตัวจิ๋วกว่าพวกนี้

“มะไม่ต้องถึงมือ เอ๊ยงวงของท่านมูมักไพร์มน่ะครับพวกเราจะฝึกความอดทนจากการกระทบกระเทือนด้วยการใช้ค้อนฟาดไปมา แต่หัวหน้าและพวกเราบางคนก็ถึงขีดจำกัดแล้วที่การโจมตีระดับแรงธรรมดาโจมตีพวกเราไม่เข้าน่ะขอรับ”

พวกพี่กล้ามพูดจากับมูมักไพร์มเข้าใจด้วย

อ๊ะ จะว่าไปแล้วพวกพี่กล้ามมาจากชนเผ่านี่หว่าจะมีสกิล animal husbandry เลี้ยงสัตว์ที่จะคุยกับพวกนกเหยี่ยวม้า หรือสั่งการหมาป่าได้ก็ไม่แปลกอะไรเท่าไร

“แปร๋น” มูมักไพร์มร้องอย่างหงุดหงิด

“แปร๋น”

 (เอาสัปปะรดมาให้แล้วข้าจะช่วย)

 มูมักไมเนอร์ที่ฝึกด้วยดาบขนาดเล็กกว่าก็หันมาทางพี่กล้ามยื่นงวงมาและพูด?เอ่อ... สื่อสารอย่างเดียวกัน

สาเหตุที่ค่าอาหารมูมักไพร์มเพราะพวกนี้ชอบสัปปะรดที่ราคาแพงทะลุอาหารอย่างอื่นนี่ล่ะ

ทำไมสัปปะรดมันราคาแพงตั้ง 1000 g ฟะเรียกว่าระดับที่ทำให้คนทั้งบ้านกินกันได้ทั้งเดือนเลยนะราคานี้หากซื้ออาหารทั่วไป

มิน่า คนอื่นถึงไม่สามารถเลี้ยงพวกมูมักได้แม้ทางเทคนิค จะไม่ใช่สัตว์ที่ต้องกินเนื้อแบบพวกไวเวิร์น แต่ก็ต้องได้ทานสัปปะรดถึงจะอารมณ์ดี