“แม่วัน” ชายหนุ่มเอ่ยเรียกชื่อแม่บ้านคนเก่าคนแก่ซึ่งเคยเป็คนของรุ่นพี่คนสนิทที่ตนรับอุปการะเอาไว้ หลังจากที่เขาได้จากโลกนี้ไปแล้ว
“คุณั” หญิงชราหันมาหาชายหนุ่มพร้อมกับเอ่ยชื่อเขาด้วยความใเล็กน้อย เพราะไม่คิดว่าเขาจะเข้ามาในเวลานี้
“คือแม่วันเข้ามาลาคุณหนูกับคุณท่านทั้งสองน่ะค่ะ”
เธอเอ่ยอธิบายเหตุผลที่ตนเข้ามาในห้องนี้ให้กับชายหนุ่มผู้เป็นายทราบ พร้อมกับวางกรอบรูปซึ่งในรูปประกอบไปด้วยชายหนุ่มกับหญิงสาววัยทำงานและเด็กน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มวัย 10 ขวบ ลงบนโต๊ะหัวเตียงด้วยความระมัดระวัง
“แม่วันเชิญตามสบายเลยครับ”
เขาพูดด้วยความนอบน้อม ให้ความเคารพต่อหญิงชราตรงหน้า เพราะเธอคือแม่นมที่เลี้ยงรุ่นพี่ของเขามาั้แ่เด็ก ถึงแม้จะได้ชื่อว่าเป็แค่แม่บ้าน แต่เธอก็คือญาติผู้ใหญ่ที่รุ่นพี่ของเขาเคารพรักและนับถือ เขาจึงให้เกียรติเธอเป็พิเศษเพื่อระลึกถึงรุ่นพี่ที่จากไปของตน
“เมื่อกี้แม่วันว่าอะไรนะครับ” เขาเอ่ยถามหญิงชราอีกครั้งอย่างไม่แน่ใจ เพราะเมื่อครู่ได้ยินเธอเอ่ยว่ามาลาครอบครัวของรุ่นพี่ตน
“แม่วันมาลาพี่เฟิงกับคุณฝนเหรอครับ” เขาถามอย่างประหลาดใจ
“ค่ะ” หญิงชราตอบเพื่อยืนยัน ก่อนที่เธอจะอธิบายเสริม “แม่วันว่าเสร็จจากนี้ จะลงไปหาคุณัพอดีเลยค่ะ”
ชายหนุ่มได้แต่ยืนขมวดคิ้วเป็ปม ไม่เข้าใจในสิ่งที่หญิงชรา้าจะสื่อ
“แม่วันกำลังจะไปไหนเหรอครับ” เขาถามเธอตามสัญชาตญาณของตัวเอง
“แม่วันจะขออนุญาตกลับไปอยู่บ้านนอก ไปอยู่ดูแลหลานที่บ้านน่ะค่ะ พอดีว่าแม่ของมันจะไปทำงานต่างประเทศ ไม่มีใครดูแลหลาน แม่วันก็เลยต้องไปดูแลหลานน่ะค่ะ” เธออธิบายเหตุผลของตน
“อ๋อ ได้ครับ ไม่มีปัญหาเลย” เขาตอบอย่างเข้าใจ “แต่ผมขอที่อยู่ของแม่วันได้ไหมครับ เผื่อว่าผมคิดถึง จะได้แวะไปหาแม่วันได้” เขาพูดเสนอ
“ได้สิคะ เดี๋ยวแม่วันเขียนให้นะคะ” เธอพูดพร้อมกับลุกขึ้นไปหยิบกระดาษและปากกามาจดที่อยู่ของตนให้กับชายหนุ่ม
“ขอบคุณครับ” หลังจากที่รับกระดาษจากหญิงชรามาแล้ว เขาก็เอ่ยคำขอบคุณ พร้อมกับพูดความในใจในสิ่งที่เขาหวังมาตลอดชีวิต
“เผื่อว่าถ้าวันนึงผมหายัยหลานเจอ ผมจะได้พาเธอแวะไปกราบแม่วันนะครับ” เขาพูดั์ตาเต็มไปด้วยความหวัง
“คุณัคะ อย่าหาว่าแม่วันใจร้ายเลยนะคะ แต่แม่วันแค่อยากจะบอกคุณัว่า คุณัเผื่อใจไว้บ้างก็ดีค่ะ นี่มันก็ผ่านมาตั้ง 10 ปีแล้ว ถ้าคุณหนูจะกลับมา เธอก็คงจะกลับมานานแล้วล่ะค่ะ ตอนนี้คุณหนูคงจะอายุ 20 ปีพอดี โตเป็สาวแล้ว ถึงคุณัจะได้เจอคุณหนู ก็คงจะจำกันไม่ได้หรอกค่ะ”
เธอพูดเพราะเป็ห่วงเ้านายหนุ่มรุ่นราวคราวลูก เธอไม่อยากให้เขาต้องมาหมกมุ่นอยู่กับความหวังอันริบหรี่ ที่แทบจะมองไม่เห็นทางเป็ไปได้เลย ที่เขาจะตามหาคุณหนูของเธอเจอ
“ถึงแม้ว่าจะไม่มีหวัง แต่ผมเชื่อว่าถ้าผมไม่เลิกตามหา สักวันหนึ่งผมจะต้องตามหาเธอเจอแน่ครับ” เขายืนยันความตั้งใจของตนกับหญิงชรา
“งั้นแม่วันก็ขออวยพรให้คุณัตามหาคุณหนูเจอละกันนะคะ” เธอเอ่ยคำอวยพรแก่ชายหนุ่ม
“แล้วแม่วันจะอยู่รอวันที่คุณัจะพาคุณหนูไปหาแม่วันที่บ้านสวนนะคะ” และพูดให้กำลังใจเขา
“ขอบคุณครับแม่วัน” ชายหนุ่มเอ่ยคำขอบคุณก่อนที่หญิงชราจะเดินเปิดประตูออกจากห้องนี้ไป ในนี้จึงเหลือเพียงแค่เขาอยู่ตามลำพัง
ัหยิบกรอบรูปตั้งโต๊ะตรงหัวเตียงขึ้นมาดูอย่างสนใจ
เด็กสาวหน้าตาจิ้มลิ้มน่าเอ็นดู อายุราว 10 ขวบ ยืนอยู่ตรงกลางระหว่างรุ่นพี่กับพี่สะใภ้ของเขา
“พี่เฟิง พี่สะใภ้ครับ ผมขอโทษนะครับที่ผมดูแลลูกสาวของพี่ได้ไม่ดีพอ แต่ผมสัญญานะครับว่าสักวันหนึ่งผมจะตามหาเธอให้เจอ พี่เฟิงอย่าเพิ่งหมดหวังในตัวผมนะครับ” เขาพูดกับรูปของรุ่นพี่คนสนิทด้วยแววตาแห่งความหวัง
เฟิงฉี อดีตหัวหน้าแก๊ง dragon fire รุ่นพี่ที่ร่วมสาบานเป็ตายกับั รุ่นพี่คนที่เขารักมากที่สุด ที่เป็ดั่งพี่ชายร่วมสายเืกับเขา
“พาฝัน เธอไปอยู่ไหน ทำไมฉันถึงตามหาเธอไม่เจอสักที นี่ฉันก็แทบจะพลิกแผ่นดินตามหาเธอแล้วนะ” เขาเอ่ยตัดพ้อกับเด็กสาวที่อยู่ในรูป หวังจะส่งผ่านไปให้ถึงเธอ
แต่เมื่อมองหน้าของเด็กหญิงคนนั้น เขากลับคิดถึงหญิงสาวคนที่ตนพาไปขังอยู่ในห้องเก็บขยะ
ใช่สิ ที่เขาขึ้นมาบนนี้ก็เพราะ้าจะมาเอาเสื้อผ้าของเด็กคนนี้ไปให้เธอ
ชายหนุ่มเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าที่อยู่ภายในห้องนี้ ตู้เสื้อผ้าที่เต็มไปด้วยเสื้อผ้าของเด็กสาวแรกรุ่น
เขากวาดสายตามองไปรอบห้อง ห้องที่ถูกตกแต่งด้วยโทนสีขาวกับชมพู เตียงนอนขนาดคิงไซส์ที่ถูกปูด้วยผ้าปูสีชมพูอ่อน ประดับด้วยผ้าม่านเป็ริ้วราวกับเตียงของเ้าหญิง โต๊ะเครื่องแป้งข้างตู้เสื้อผ้าที่ถูกประดับเต็มไปด้วยเครื่องสำอางราคาแพงหลายยี่ห้อ
ห้องนี้คือห้องที่เขาเตรียมไว้ให้กับหลานสาวของตน ทุกๆปีชายหนุ่มมักจะซื้อเสื้อผ้าหลากหลายสไตล์มาเตรียมไว้ให้กับหลานสาวของตน เพื่อให้ทันกับการเจริญเติบโตของเธอ จนตอนนี้ก็ผ่านมา 10 ปีแล้ว ที่ห้องนี้ยังไม่เคยมีใครมาอาศัยอยู่สักที
ัเลือกเสื้อผ้าในตู้ที่จะเอาไปให้จำเลยของเขาใส่ ไหนๆชุดพวกนี้อีกหน่อยก็คงต้องทิ้ง สู้เอาไปให้หล่อนใส่น่าจะมีประโยชน์กว่า เดี๋ยวเขาค่อยซื้อชุดใหม่มาให้หลานสาวของตนทีหลัง ชายหนุ่มคิดในใจ
เขาหยิบเสื้อผ้า 2-3 ชุดก่อนจะเดินลงบันไดไปเพื่อเอาไปให้หญิงสาวคนที่ตนขังเอาไว้ในห้องเก็บขยะ
2K
