อากาศยามบ่ายของเดือนเมษายนช่างร้อนระอุจนแทบจะเผาไหม้ผิวหนัง แสงแดดจ้าสาดส่องลงมากระทบหลังคาบ้านทาวน์เฮาส์สองชั้นในหมู่บ้านจัดสรรแห่งหนึ่ง ความร้อนระบายผ่านฝ้าเพดานลงมาสะสมอยู่ในตัวบ้าน จนแม้แต่พัดลมเพดานเบอร์สามที่หมุนติ้วอยู่กลางห้องรับแขกก็ดูเหมือนจะทำได้แค่พัดเอาลมร้อนวนไปวนมาเท่านั้น
เสียงล้อรถกระเป๋าเดินทางที่ลากผ่านพื้นกระเบื้องหน้าบ้านค่อยๆ เงียบหายไป พร้อมกับเสียงเครื่องยนต์รถตู้สาธารณะที่แล่นออกไปจากซอย นั่นเป็นสัญญาณบอกว่า "แม่" ได้ออกเดินทางไปทำธุระต่างจังหวัดแล้ว และจะทิ้งบ้านหลังนี้ไว้ข้างหลังเป็นเวลาสองวันสองคืนเต็มๆ
ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมบ้านในทันทีที่เสียงรถจางหาย เหลือเพียงเสียงหึ่งๆ ของพัดลม และเสียงถอนหายใจยาวเหยียดของหญิงสาวที่นั่งก้มหน้าอยู่ตรงโต๊ะกินข้าว
"แพร" หญิงสาววัยยี่สิบหกปี เจ้าของใบหน้าสวยหวานที่มักจะถูกบดบังด้วยความกังวลในช่วงหลัง เธอนั่งเท้าคางมองกองกระดาษตรงหน้าด้วยสายตาที่ว่างเปล่า มันคือบิลค่าใช้จ่ายต่างๆ ทั้งค่าบัตรเครดิตที่รูดไปหมุนเวียนก่อนหน้านี้ ค่าผ่อนรถ และค่าใช้จ่ายจิปาถะที่ประดังเข้ามาพร้อมกันในสิ้นเดือน
เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดพรายขึ้นตามไรผมและลำคอระหง ผิวขาวจัดของแพรเริ่มขึ้นสีระเรื่อจากความร้อนอบอ้าว เธอสวมเพียงเสื้อยืดคอกลมสีขาวตัวบางที่ใส่อยู่บ้านกับกางเกงขาสั้นจุ๊ดจู๋เพื่อระบายความร้อน แต่ดูเหมือนว่าเสื้อยืดตัวนั้นจะคับแน่นจนน่าอึดอัด โดยเฉพาะบริเวณหน้าอกหน้าใจที่ใหญ่เกินตัวจนดันเนื้อผ้าออกมาจนตึงเปรี๊ยะ
แพรเป็นคนรูปร่างดี... ดีจนเกินกว่ามาตรฐานหญิงไทยทั่วไปมากนัก ผิวที่ขาวเนียนละเอียดเหมือนคนที่แทบไม่เคยโดนแดด ตัดกับผมยาวสลวยสีดำขลับ ยิ่งไปกว่านั้นคือสัดส่วนโค้งเว้าที่ชัดเจน เอวที่คอดกิ่วรับกับสะโพกที่ผายออกสวยงาม และภูเขาไฟคู่โตขนาด 36 ธรรมชาติที่แม่ให้มา มันคือเรือนร่างที่ผู้ชายร้อยทั้งร้อยต้องเหลียวมองจนคอเคล็ด แต่สำหรับแพรในเวลานี้ ความสวยงามพวกนั้นไม่ได้ช่วยให้หนี้สินตรงหน้าลดลงไปได้เลย
"เฮ้อ... จะหาจากไหนทันวะเนี่ย" แพรบ่นพึมพำกับตัวเอง มือเรียวหยิบใบแจ้งหนี้ใบหนึ่งขึ้นมาดูยอดตัวเลขแล้วก็ได้แต่กุมขมับ
"เครียดอะไรอีกล่ะเจ๊ หน้าผากย่นจนตีนกาจะขึ้นแล้วนะ"
เสียงทุ้มกวนประสาทดังขึ้นจากด้านหลัง ทำเอาแพรสะดุ้งโหยง หันขวับไปมองต้นเสียงที่เดินลงมาจากบันไดชั้นสอง
"กานต์" น้องชายต่างสายเลือดของเธอเดินเปลือยท่อนบนลงมาพร้อมกับแก้วน้ำในมือ ผิวสีแทนเข้มของเขาชื้นไปด้วยเหงื่อ มัดกล้ามเนื้อที่เกิดจากการเคยทำงานใช้แรงงานดูสมส่วนและแข็งแรง เขาใส่เพียงกางเกงบอลขาสั้นตัวเดียวที่เอวต่ำจนเห็นขอบกางเกงในแลบออกมาเล็กน้อย
กานต์เป็นลูกติดพ่อ ส่วนแพรเป็นลูกติดแม่ ทั้งสองคนมาอยู่บ้านเดียวกันตั้งแต่ช่วงวัยรุ่น แม้จะเรียกว่าพี่น้อง แต่ในทางพฤตินัยและนิตินัยแล้ว พวกเขาไม่มีความเกี่ยวข้องกันทางสายเลือดแม้แต่น้อย แต่ด้วยความที่โตมาด้วยกัน แพรจึงมองกานต์เป็นเหมือนน้องชายดื้อๆ คนหนึ่งมาตลอด
"ไม่ต้องมาแซวเลยกานต์ คนยิ่งเครียดๆ อยู่" แพรตวาดแหว แต่ไม่ได้จริงจังนัก เธอหันกลับมาสนใจกองเอกสารตรงหน้าต่อ
กานต์เดินมาหยุดยืนอยู่ข้างเก้าอี้ที่แพรนั่ง เขาจงใจยืนพิงขอบโต๊ะ จิบน้ำเย็นอึกใหญ่ พลางกวาดสายตามองไปที่บิลพวกนั้น แล้วเลยเถิดไปโฟกัสที่คอเสื้อกว้างๆ ของพี่สาว
มุมกดจากที่เขายืนอยู่ ทำให้เห็นร่องอกขาวผ่องที่เบียดชิดกันแน่นภายใต้เสื้อยืดสีขาวบางๆ ยิ่งตอนนี้เสื้อของแพรเปียกชื้นไปด้วยเหงื่อ มันยิ่งแนบเนื้อจนเห็นรอยนูนของชุดชั้นในลูกไม้สีเนื้อชัดเจน
"โห... ยอดรวมเกือบสามหมื่น หาเงินทันเหรอเจ๊ สิ้นเดือนนี้แล้วนะ" กานต์ผิวปากหวือ แกล้งพูดแทงใจดำ
"ก็ไม่ทันน่ะสิ ถึงได้นั่งกลุ้มอยู่นี่ไง" แพรตอบเสียงเครือ "แม่ก็ไม่อยู่ จะไปขอยืมแม่ตอนนี้ก็ไม่ได้ แกก็รู้ว่าแม่พึ่งเอาเงินก้อนไปลงทุน"
"แล้วจะทำไง? ยอมโดนยึดรถ? หรือยอมติดเครดิตบูโร?" กานต์ถามต่อ น้ำเสียงของเขาเริ่มเปลี่ยนจากกวนประสาทเป็นจริงจังขึ้นเล็กน้อย เขาวางแก้วน้ำลง แล้วขยับตัวเข้ามาใกล้แพรอีกนิด กลิ่นเหงื่อจางๆ จากตัวชายหนุ่มลอยมาแตะจมูกแพร
"ไม่รู้... โอ๊ย อย่าถามมากได้ไหม ยิ่งร้อนๆ อยู่" แพรพยายามปัดความรำคาญ หยิบพัดมือขึ้นมาโบกแรงๆ ลมจากพัดทำให้ผมปลิวไสว แต่ก็ทำให้กลิ่นกายสาวหอมกรุ่นฟุ้งกระจายออกมาจนกานต์ต้องลอบกลืนน้ำลาย
กานต์มองพี่สาวคนสวยด้วยแววตาที่ซ่อนความปรารถนาไว้ลึกๆ เขาแอบมองแพรมานานแล้ว ตั้งแต่เริ่มแตกเนื้อหนุ่ม ความสวยและความอึ๋มของพี่สาวต่างสายเลือดคนนี้เป็นวัตถุดิบชั้นดีในจินตนาการของเขาทุกคืน และตอนนี้... โอกาสที่แม่ไม่อยู่บ้าน ประจวบเหมาะกับปัญหาเรื่องเงินที่แพรกำลังเจอ มันเหมือนฟ้าประทานโอกาสทองมาให้เขา
"เจ๊..." กานต์เรียกเสียงอ่อนลง "ถ้าผมบอกว่ามีวิธีหาเงินได้ไวๆ... เจ๊สนปะ?"
แพรชะงักมือที่กำลังพัด หันมามองหน้าน้องชาย "วิธีอะไร? อย่าบอกนะว่าจะชวนไปขายยา หรือทำเว็บพนัน ไม่เอานะเว้ย คุกตารางฉันไม่เอา"
กานต์หัวเราะร่วน "บ้าดิเจ๊ คิดไปไกล ผมไม่ทำเรื่องเสี่ยงคุกเสี่ยงตารางหรอก... งานนี้สุจริต แค่ต้อง... ใจกล้านิดนึง"
"งานอะไร?" แพรขมวดคิ้วสงสัย
กานต์ขยับเก้าอี้อีกตัวมานั่งข้างๆ แพร หันหน้าเข้าหาเธอตรงๆ เขามองลึกเข้าไปในตาของพี่สาว ก่อนจะเลื่อนสายตาลงมาหยุดที่หน้าอกภูเขาไฟคู่นั้นอย่างจาบจ้วง จนแพรเริ่มรู้สึกตัวและรีบยกมือขึ้นกอดอก
"มองอะไรของแก!" แพรดุหน้าแดง
"มองทุนของเจ๊ไง" กานต์ยิ้มมุมปาก "เจ๊รู้ตัวปะ ว่าเจ๊โคตรสวย หุ่นเจ๊เนี่ย... โคตรพรีเมียม นมใหญ่ เอวคอด ผิวก็ขาว... ผู้ชายเห็นใครก็อยากได้ทั้งนั้น"
"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับหาเงิน" แพรเสียงสั่น เริ่มใจคอไม่ดีกับสายตาของน้องชายที่ดูแปลกไปกว่าทุกวัน
"เกี่ยวสิ... ช่วงนี้ผมศึกษาเรื่องพวกทำคลิปในกลุ่มลับ OnlyFans หรือพวกกลุ่มปิดในทวิตเตอร์อยู่" กานต์เริ่มร่ายยาว "เจ๊รู้ไหม คนธรรมดาๆ หน้าตาบ้านๆ กว่าเจ๊เยอะ ถ่ายคลิปวับๆ แวมๆ หรือคลิปช่วยตัวเองลงกลุ่ม แป๊บเดียวได้เงินเป็นหมื่นเป็นแสน ยิ่งถ้าหุ่นระดับเจ๊แพรนะ... ผมรับประกันเลย คลิปเดียวสามหมื่นที่เจ๊เครียดเนี่ย จิ๊บๆ"
แพรตาโต อ้าปากค้าง "ไอ้กานต์! นี่แกจะบ้าเหรอ! จะให้ฉันไปขายตัว... เอ้ย ขายคลิปโป๊เนี่ยนะ!"
"โธ่เจ๊... อย่าเพิ่งโวยวาย ฟังผมก่อน" กานต์รีบยกมือห้าม "ไม่ได้ให้ไปขายตัวซะหน่อย เราไม่ได้ไปนอนกับคนแปลกหน้า เราแค่ถ่ายกันเอง... ถ่ายในบ้านเรานี่แหละ"
"ไม่เอา! น่าเกลียดตายชัก ใครมาเห็นจะเอาหน้าไปไว้ไหน" แพรปฏิเสธทันควัน หน้าแดงก่ำด้วยความอาย
"ใครจะเห็นล่ะเจ๊ เราก็ถ่ายแบบไม่เห็นหน้าสิ" กานต์รุกหนัก เขารู้จุดอ่อนของพี่สาวดี "เจ๊ก็ใส่หน้ากาก หรือไม่เราก็ถ่ายแค่คอลงมา... คนเขาดูนม ดูหุ่น เขาไม่ได้มานั่งจับผิดหรอกว่าเป็นใคร อีกอย่าง กลุ่มพวกนี้มันกลุ่มปิด คนต้องจ่ายเงินเข้ามาดู เขาไม่เอาไปปล่อยมั่วซั่วหรอก"
แพรนิ่งเงียบไป คำว่า "สามหมื่น" กับ "ไม่เห็นหน้า" เริ่มตีกันในหัว ความขัดสนเรื่องเงินมันน่ากลัว แต่ความอายมันก็ค้ำคออยู่
"แล้ว... แล้วใครจะถ่ายให้" แพรถามเสียงอ้อมแอ้ม
"ก็ผมนี่ไง" กานต์ตบอกตัวเอง "ผมเป็นน้องเจ๊นะ ผมไม่เอาไปประจานหรอก ผมช่วยเจ๊หาเงิน... เราพี่น้องกัน(คนละสายเลือด) ไม่ต้องอายหรอก ผมเห็นเจ๊มาตั้งแต่เด็กแล้ว"
คำพูดของกานต์ดูเหมือนจะมีเหตุผล แต่สายตาที่เขามองเธอมันไม่ได้บริสุทธิ์ใจเหมือนพี่น้องเลยสักนิด มันเป็นสายตาของผู้ชายที่กำลังมอง "เหยื่อ" อันโอชะ แต่แพรในตอนนี้มืดแปดด้านจนเริ่มไขว้เขว
"ถ่าย... ถ่ายแบบไหน" แพรลองหยั่งเชิง
"ก็... เริ่มจากเบาๆ ก่อน" กานต์ขยับตัวเข้าไปใกล้อีกนิด จนขาของเขาเบียดกับขาขาวเนียนของแพรใต้โต๊ะ "ใส่ชุดวับๆ แวมๆ โชว์นมนิดๆ หน่อยๆ ยั่วๆ ให้คนอยากดู... เจ๊เชื่อผมเถอะ ของดีขนาดนี้ เก็บไว้ดูคนเดียวเสียดายของ"
แพรกัดริมฝีปากล่างอย่างใช้ความคิด บรรยากาศในห้องที่ร้อนอยู่แล้ว ยิ่งดูเหมือนอุณหภูมิจะสูงขึ้นไปอีก เธอรู้สึกถึงไอร้อนจากร่างกายของกานต์ที่แผ่ออกมา และสายตาของเขาที่เหมือนจะทะลุเสื้อผ้าเธอเข้าไป
"แต่ฉันทำไม่เป็น... ฉันไม่เคย..." แพรพยายามหาข้ออ้าง
"ไม่ยาก เดี๋ยวผมสอน ผมเป็นตากล้องกำกับให้เอง เจ๊แค่ทำตามที่ผมบอก" กานต์เสียงกระเส่าขึ้นเล็กน้อย "ถือว่าช่วยๆ กัน ผมก็ได้ส่วนแบ่ง เจ๊ก็ได้เงินไปใช้หนี้ วิน-วิน ทั้งคู่... นะเจ๊ ลองดู ไม่เสียหายหรอก ถ้าถ่ายแล้วไม่ชอบ ค่อยลบทิ้งก็ได้"
ข้อเสนอที่ว่า "ถ้าไม่ชอบค่อยลบทิ้ง" คือฟางเส้นสุดท้ายที่ดึงความลังเลของแพรให้ขาดสะบั้น เธอคิดว่าแค่ลองดูก่อนคงไม่เป็นไร ในบ้านนี้มีแค่เธอกับกานต์ ไม่มีใครรู้เห็น
"ก็ได้..." แพรตอบรับเสียงเบาหวิวเหมือนยุงบิน "แต่... ห้ามเห็นหน้านะ แล้วถ้าฉันบอกให้หยุด แกต้องหยุดทันทีนะ"
"สัญญาลูกผู้ชายเลยครับเจ๊!" กานต์ยิ้มกว้าง แววตาเป็นประกายวาววับเหมือนหมาป่าที่ตะครุบเหยื่อได้สำเร็จ "งั้น... เรามาเริ่ม 'ซ้อม' กันเลยไหม?"
"ซ้อม? ตอนนี้เลยเหรอ?" แพรตกใจ
"ใช่สิ แม่ไม่อยู่ ทางสะดวก แสงตอนบ่ายๆ แบบนี้กำลังสวยเลย" กานต์ไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดมือ เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แล้วมองลงมาที่พี่สาว "ไปห้องน้ำชั้นล่างกันเจ๊ ห้องนั้นแสงดี กระจกบานใหญ่... แถมเก็บเสียงดีด้วย เผื่อเจ๊... เผลอส่งเสียงดัง"
ประโยคท้ายกานต์แกล้งกระซิบข้างหูแพร ทำเอาขนอ่อนทั่วกายสาวลุกชันด้วยความเสียวซ่านแปลกๆ
กานต์จูงมือแพรที่ยังคงงุนงงแกมตื่นเต้นให้ลุกขึ้น มือหนาบีบมือนุ่มนิ่มของพี่สาวไว้แน่น แพรเดินตามแรงดึงของน้องชายไปอย่างว่าง่าย ขาที่ก้าวเดินรู้สึกสั่นเทานิดๆ หัวใจเต้นรัวแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีกันวุ่นวาย แต่ความตื่นเต้นท้าทายกลับมีอำนาจเหนือกว่า
ทั้งคู่เดินมาหยุดที่หน้าห้องน้ำชั้นล่าง กานต์เปิดประตูเข้าไปแล้วเปิดไฟ กลิ่นสบู่หอมอ่อนๆ และความเย็นจากกระเบื้องสีขาวช่วยลดอุณหภูมิความร้อนลงได้บ้าง แต่กลับเพิ่มความเร่าร้อนในอกของคนทั้งคู่
"เอาล่ะเจ๊... เข้าไปเลย" กานต์ดันหลังแพรให้เข้าไปยืนกลางห้องน้ำ แล้วตัวเองก็ตามเข้าไปพร้อมล็อกกลอนประตูเสียงดัง กริ๊ก
เสียงล็อกประตูดังสะท้อนก้องในโสตประสาทของแพร มันเหมือนเป็นการปิดกั้นโลกภายนอก และขังเธอไว้ในโลกแห่งตัณหากับน้องชายต่างสายเลือดเพียงสองคน
กานต์หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เปิดโหมดกล้องวิดีโอ แล้วหันเลนส์มาทางแพร "ลองเทสต์มุมกล้องก่อนนะเจ๊... ยืนพิงอ่างล้างหน้าหน่อย แอ่นอกขึ้นนิดนึง"
แพรทำตามอย่างเก้ๆ กังๆ เธอยืนพิงเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า แอ่นหน้าอกตูมตามคำสั่ง ความประหม่าทำให้เธอหายใจแรง หน้าอกภูเขาไฟภายใต้เสื้อยืดสีขาวกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรงตามจังหวะการหายใจ
ภาพในจอมือถือของกานต์ช่างยั่วยวนจนเขาแทบจะทนไม่ไหว หญิงสาวหน้าสวย หุ่นสะบึม ยืนหน้าแดงในห้องน้ำแคบๆ แววตาตื่นตระหนกเหมือนกวางน้อยยิ่งกระตุ้นสัญชาตญาณนักล่าของเขา
"ดีมากเจ๊... สวยโคตร" กานต์ชมเสียงแหบพร่า สายตาไม่ได้มองที่หน้าจอโทรศัพท์ แต่มองจ้องไปที่เนินเนื้อขาวๆ ที่โผล่พ้นคอเสื้อแพรออกมา "ทีนี้... ลองปลดกระดุมกางเกงหน่อยสิเจ๊ เอาแค่ให้เห็นขอบกางเกงในนิดๆ"
"กานต์... มัน... จะดีเหรอ" แพรลังเล มือสั่นระริกวางอยู่ที่กระดุมกางเกงขาสั้น
"เชื่อผมสิ... แค่นี้คนดูก็คลั่งแล้ว เร็วเข้าเจ๊ เงินรออยู่นะ" กานต์เร่งเร้า
แพรหลับตาลง สูดลมหายใจเข้าลึกๆ นึกภาพบิลค่าใช้จ่ายที่รออยู่ ก่อนจะตัดสินใจปลดกระดุมกางเกง แป๊ก เสียงกระดุมหลุดออกจากรังดุมดังก้องในความเงียบ เธอกดซิปลงช้าๆ เผยให้เห็นหน้าท้องขาวเนียนแบนราบ และขอบกางเกงในตัวจิ๋วสีชมพูอ่อน
"เยี่ยม..." กานต์ครางในลำคอ เขาขยับเข้าไปใกล้แพรมากขึ้น จนเลนส์กล้องแทบจะจ่ออยู่ที่หน้าท้องเธอ "ทีนี้... เสื้อเจ๊มันเกะกะว่ะ ถอดไม่ได้หรอก แต่ช่วยเลิกมันขึ้นมาหน่อยได้ไหม เอาให้เห็น... นม"
คำขอที่เริ่มรุกรานมากขึ้นทำให้แพรหน้าร้อนผ่าวไปทั้งหน้า แต่ในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว จะถอยกลับก็คงไม่ได้ เธอค่อยๆ ใช้สองมือจับชายเสื้อยืดตัวบาง แล้วค่อยๆ ถลกมันขึ้นช้าๆ... ช้าๆ...
ผิวเนื้อขาวเนียนที่ซ่อนอยู่ภายใต้ร่มผ้าค่อยๆ ปรากฏสู่สายตา หน้าท้องแบนราบ เอวคอดกิ่วที่น่าบีบขยำ และในที่สุด... ชายเสื้อก็ถูกเลิกขึ้นมาจนถึงเนินอกอวบอัดที่ล้นทะลักออกมาจากบราลูกไม้สีเนื้อ
กานต์กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ภาพตรงหน้ามันสวยงามและเย้ายวนเกินจินตนาการ เขาจ้องมองหน้าอกคู่นั้นราวกับต้องมนต์สะกด ความใหญ่โตของมันแทบจะเก็บไว้ในบราไม่มิด เนื้อนุ่มนิ่มสีขาวจัดตัดกับสีของลูกไม้ ยอดอกที่ดันเนื้อผ้าออกมาเป็นไตแข็งแสดงให้เห็นว่าเจ้าตัวก็กำลังตื่นเต้นไม่แพ้กัน
"เจ๊... มันสวยมาก... ใหญ่ชิบหาย" กานต์เผลอหลุดปากพูดหยาบคายออกมา แต่แพรกลับไม่ได้รู้สึกรังเกียจ กลับกัน เธอรู้สึกวูบวาบในท้องน้อยอย่างประหลาดที่ถูกชมและถูกจ้องมองแบบนี้
"พอ... พอหรือยังกานต์" แพรเสียงสั่น พยายามจะดึงเสื้อลง
"เดี๋ยวก่อนเจ๊!" กานต์รีบคว้าข้อมือเธอไว้ มือของเขาร้อนผ่าวจนแพรสะดุ้ง "อย่าเพิ่ง... ขออีกนิดเดียว... ลองปลดตะขอเสื้อในดูหน่อยสิ... นะเจ๊ แค่ปลดตะขอ ไม่ต้องถอดออกก็ได้ ให้มันหลวมๆ หน่อย"
บรรยากาศในห้องน้ำตอนนี้เต็มไปด้วยแรงดึงดูดทางเพศที่รุนแรง สายตาอ้อนวอนปนหื่นกระหายของกานต์ทำให้แพรใจอ่อนยวบ เธอเม้มปากแน่น สบตากับน้องชายผ่านกระจกเงาบานใหญ่ที่สะท้อนภาพของทั้งคู่
หญิงสาวผู้พี่ที่กำลังยืนเปลือยพุงขาวโพลน เสื้อเลิกขึ้นสูง กับน้องชายที่ยืนซ้อนหลังถือกล้องถ่าย มือข้างหนึ่งของเขาจับเอวเธอไว้ ส่วนอีกมือถือกล้อง
แพรค่อยๆ เอื้อมมือไปด้านหลัง สอดเข้าไปใต้เสื้อ สัมผัสกับตะขอชุดชั้นใน นิ้วเรียวเกี่ยวตะขอตัวแรก... กริ๊ก ความรัดรึงคลายออกเล็กน้อย
กานต์จ้องเขม็ง ลมหายใจของเขารดต้นคอเธอ
นิ้วของแพรขยับไปที่ตะขอตัวที่สอง... กริ๊ก
บราตัวสวยดีดตัวออกจากการโอบอุ้ม ความอิสระทำให้หน้าอกคู่โตทิ้งตัวลงตามแรงโน้มถ่วงเล็กน้อย แต่อยู่ทรงสวยงามยิ่งกว่าเดิม สายชุดชั้นในหลุดร่วงลงจากไหล่เนียน เผยให้เห็นเต้าทรงอวบอัดที่ปราศจากพันธนาการใดๆ ต่อหน้าสายตาของกานต์และเลนส์กล้อง
แพรยืนนิ่ง ตัวแข็งทื่อ ลุ้นระทึกกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อไป กานต์ค่อยๆ ลดมือถือลงวางไว้บนชั้นวางของ โดยหันกล้องให้ถ่ายเก็บภาพกว้างเอาไว้
"เจ๊..." เสียงของกานต์แหบพร่าจนแทบไม่ได้ยิน เขาขยับตัวเข้ามาชิดแผ่นหลังของเธอจนแนบสนิท แพรสัมผัสได้ถึงความแข็งขึงบางอย่างที่ดุนดันอยู่ที่บั้นท้ายของเธอผ่านกางเกงผ้าเนื้อบาง
"กานต์... จะทำอะไร" แพรเอ่ยถามเสียงเบาหวิว แต่ไม่ได้ขยับหนี
กานต์ไม่ตอบ เขาค่อยๆ เอื้อมมือทั้งสองข้างมาโอบเอวคอดของพี่สาวจากด้านหลัง แล้วค่อยๆ เลื่อนมือขึ้นสูง... สูงขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งฝ่ามือสากระคายสัมผัสกับฐานหน้าอกนุ่มหยุ่น
"ขอจับหน่อยนะเจ๊... เพื่อเช็กมุมกล้อง"
นั่นคือข้ออ้างที่ฟังไม่ขึ้นที่สุดในโลก แต่แพรกลับพยักหน้ายอมรับอย่างจำยอม... หรืออาจจะเต็มใจ
วินาทีที่มือหนาของน้องชายตะปบลงบนหน้าอกขนาด 36 ของพี่สาวเต็มแรง แพรแหงนหน้าขึ้น ครางฮือในลำคอด้วยความเสียวซ่านที่แล่นปราดไปทั่วร่าง บทบาทพี่น้องกำลังจะจบลง และบทบาทใหม่ใน "คลิปลับ" ที่เร่าร้อนกำลังจะเริ่มต้นขึ้น... ในห้องน้ำสี่เหลี่ยมแห่งนี้