“น้าธนาคงเป็ห่วงมากกว่าครับคุณดาคุณอิง” สถาปัตย์มองหน้าสองสาวพร้อมกับยิ้ม
“ปัตย์อย่าเดาความคิดน้า”ธนารีบแย้งสถาปัตย์ทันที
มื้อเย็นผ่านไปด้วยดีทุกคนต่างแยกย้ายเข้าห้องเพื่อไปพักผ่อนพีระดาเข้าไปอ่านนิทานกล่อมธัญวดีจนหลับก่อนหญิงสาวจะเผลอหลับไปข้างๆสาวน้อยด้วยความเพลีย
ธนาเปิดประตูห้องนอนของลูกสาวเมื่อเห็นไฟยังเปิดสว่างอยู่ชายหนุ่มกำลังหงุดหงิดที่พีระดาลืมปิดไฟเขาเดินไปข้างเตียงก่อนจะงงกับภาพหญิงสาวที่เป็พี่เลี้ยงของลูกสาวที่หลับคาหนังสือนิทานธนายิ้มคนเดียวก่อนจะหยิบหนังสือนิทานออกพร้อมกับแตะที่แขนหญิงสาวเบาๆเพื่อปลุกให้ตื่น พีระดาพลิกตัวหันข้างมาทางชายหนุ่มแต่ยังคงหลับสนิทราวกับเตียงนอนของตัวเอง
“แม่คุณหลับง่ายดายสงสัยปั่นจักรยานเหนื่อย”ธนาพึมพำเบาๆ
“อือ” เสียงหญิงสาวพูดคนเดียวราวกับละเมอ
“ไม่นะ! ออกไป!”คราวนี้เสียงดังขึ้นจนธนาอดสงสัยไม่ได้
“แม่รักหนูไหม แม่”พีระดายังคงเพ้อเบาๆ
“เธอๆ ตื่นๆ” ธนาแตะแขนหญิงสาวอีกครั้ง จู่ๆคนหลับก็ลุกพรวดขึ้นนั่งจนคนที่นั่งข้างๆ ไม่ทันระวัง ริมฝีปากคนหลับััริมฝีปากอุ่นทันที
“อุ๊ย”เสียงอุทานราวกับกระซิบของหญิงสาวพร้อมกับลืมตามองคนตรงหน้าด้วยสีหน้าใ
“คุณธนาทำอะไรฉัน!!”
“นี่คุณพี่เลี้ยงมาจูบปากผมเองนะ”ธนายังคงพูดอย่างหน้าตาเฉย
“ไม่จริง” พีระดาแย้งกลับทันที
“งั้นก็จริงซะ” ไม่ทันที่หญิงสาวจะพูดแย้งอะไรต่อ คนร่างหนาก็โน้มหน้าเข้ามาใกล้พร้อมกับจูบริมฝีปากคนที่ยังทำหน้างงอย่างรวดเร็วก่อนจะหอมแก้มอีกสองข้างคนที่ยังใได้แต่นิ่งและอึ้งจนทำอะไรไม่ถูก พอตั้งสติได้ถึงใช้สองมือของตัวเองดันชายหนุ่มออกจากตัวแต่ก็ช้าไปเพราะร่างบางถูกดันให้นอนลงบนที่นอนทันทีพีระดารีบดึงสติตัวเองกลับพร้อมกับพูดด้วยเสียงดังลั่น
“นี่ห้องน้องธัญนะ!!!”ธนารีบผละตัวออกทันทีราวกับเพิ่งนึกได้ว่าไม่ใช่ห้องนอนตัวเอง
“ผมลืม!!” ชายหนุ่มมีสีหน้าใเล็กน้อยเพราะเกรงว่าลูกสาวตัวน้อยจะตื่นขึ้นมาตอนนี้
“คุณไม่มีสิทธิทำแบบนี้กับฉันนะ!!”
“มากกว่านี้ก็ทำมาแล้ว คุณคงจำได้คืนแรกที่เข้าห้องผิด”ธนาพูดพร้อมกับยิ้มอย่างชอบใจ
“นั่นคุณเมาค่ะ”
“แสดงว่าเมาปล้ำใครได้หมดใช่ไหม?” ชายหนุ่มยิ้มอย่างมีเลศนัย
“คุณธนา!”
“งั้นเดี๋ยวผมไปกินเหล้าก่อนเดี๋ยวมาใหม่”ธนาพูดจบก็รีบเดินออกไปจากห้องทันที
“อีตาบ้า!!”พีระดาได้แต่ร้องะโตามหลังก่อนจะปิดไฟและรีบเดินกลับห้องตัวเอง
หญิงสาวล้มตัวลงนอนหลังจากเปลี่ยนชุดนอนเรียบร้อยแล้ว‘การเป็พี่เลี้ยงเด็กคนหนึ่งมันต้องเปลืองตัวขนาดนี้หรือแล้วที่ตัวเองยอมเพราะอะไร ถ้าเกิดธนาเกิดบ้าเมาขึ้นมาจริงตัวเธอเองจะเอาตัวรอดได้ไหม’
ร่างบางรีบลุกพรวดพร้อมกับลากเก้าอี้ไปขวางประตูไว้พอสำรวจแล้วว่าค่อนข้างจะปลอดภัยหญิงสาวก็ล้มตัวลงนอนทันที หลับไปได้สักพักเสียงเคาะประตูดังพอให้คนที่หลับงัวเงียตื่นพร้อมกับะโถามเสียงดังๆ
“ใคร?”
“ผมเองเปิดหน่อย”
“ผมไหน”
“เ้าของฟาร์ม เปิดเดี๋ยวนี้!!”ธนาส่งเสียงดังจนคนฟังรู้สึกกลัวทันที
“ไม่เปิด!”เสียงตอบค่อนข้างชัดเจนทำให้คนเคาะประตูรู้สึกโกรธจนเริ่มเคาะรัวๆ
“อยากโดนตัดเงินเดือนเหรอ” คนหงุดหงิดเริ่มพูดเอาแต่ใจตัวเองทันที
“คนละเื่ค่ะ แยกแยะให้ออกนะคุณธนา”
“ผมสั่งให้เปิดเดี๋ยวนี้!! พีระดา!!”ธนาเริ่มเสียงดังจนหญิงสาวเริ่มไม่แน่ใจในความปลอดภัยของตัวเอง
“ไม่เปิดพัง!!” พูดจบเสียงถีบประตูเริ่มดังขึ้นทีละนิดๆจนคนบนเตียงต้องรีบมาเลื่อนเก้าอี้ออกและแง้มประตูออกก่อนคนหงุดหงิดจะโผตัวเข้าหาจนไม่ทันตั้งตัว
“คุณธนาจะทำอะไร!!”
“กอดไงเมาแล้วกอดใครก็ได้”
“คุณไม่ได้เมาไม่ได้กลิ่นแอลกอฮอล์เลย”หญิงสาวพยายามดันตัวเองออกจากอ้อมกอดคนที่บอกว่ากำลังเมา
“ผมเมาอย่าเถียงสิ!”
“คนบ้า! จะทำอะไรฉัน ปล่อยนะ!”
“ไม่ปล่อย!” ชายหนุ่มรวบคนร่างบางไว้แนบตัวก่อนจะค่อยๆยื่นมือไปปิดประตูพร้อมกับล็อกทันที
“อย่าดิ้น!!”เสียงดังดุพอให้อีกคนหยุดนิ่งก่อนจะกัดที่ต้นแขนชายหนุ่มเต็มแรง
“โอ๊ย!!” ธนาร้องแต่ยังคงกอดรัดหญิงสาวไว้แน่นไม่ยอมปล่อย
“คุณทำแบบนี้ไม่ได้นะ”พีระดายังคงพยายามพูดเพื่อเตือนสติชายหนุ่ม
“ผมยังคาใจเื่ที่เข้าห้องผิดอยู่นะ”ชายหนุ่มยื่นหน้ามาชิดแก้มคนที่ยืนตัวสั่นราวกับลูกนกตกน้ำ
“คือ คืนนั้นไม่มีอะไรค่ะ”พีระดารีบตอบทันที
“ผมเมานิดหน่อยแต่พอมีสติยังพอจำได้แต่คุณบอกผมลวนลาม อยากรู้ลวนลามแบบไหน!” ชายหนุ่มยังคงกอดหญิงสาวไว้แน่นและยื่นใบหน้าคมคายแนบชิดกับแก้มบางไม่ยอมห่าง
“คุณลวนลามฉันแต่ไม่ได้เอ่อ…”
“ไม่ได้อะไรตอบเดี๋ยวนี้!!”ธนาตวาดจนอีกคนเริ่มกลัว
“ไม่ได้มีอะไรเกินเลยค่ะ”พีระดาตอบพร้อมกับหลับตาทันที
“ลืมตาคุย ยัยพีระดา!”
“ฉันไม่อยากจ้องหน้าคุณ”
“ทำไม หล่อเกินห้ามใจเหรอ” ธนาหอมแก้มหญิงสาวอีกครั้ง
“ปล่อยค่ะ!”
“ไม่ปล่อย! ผมจ่ายสี่แสนนี่ไม่คุ้มเลย”
“ฉันไม่เคยมีแฟนที่คุณทำมันควรจ่ายค่าใค่าเสียผีอีก”
“พีระดา!!เสียผีนี่เขาใช้กับคนได้เสียกันนะ”
“ลวนลามก็เสียผีค่ะฉันถือ”
“แม่คุณเอ๊ย งั้นได้เสียกันจริงๆเลยดีกว่า” ชายหนุ่มดันคนร่างบางลงที่เตียงอย่างรวดเร็วก่อนจะทิ้งตัวลงทับพร้อมกับกดแขนคนร่างบางไว้
“ไม่นะ คุณทำแบบนี้ไม่ได้”พีระดาทั้งดิ้นทั้งร้องแต่เสียงแทบไม่หลุดรอดออกมาให้ได้ยินเมื่อริมฝีปากอุ่นประกบริมฝีปากบางจนสนิทก่อนจะค่อยถอนริมฝีปากออกอย่างนิ่มนวลจนคนที่ดิ้นเริ่มนิ่งธนายิ้มพร้อมกับกระซิบที่ข้างหู
“แค่นี้นะ ไม่เมาทำมากกว่านี้ไม่ได้”
2K
