ผู้ร่วงหล่น

ยิ่งพูดมากแจ๊คยิ่งกระอักเลือดออกมา คราวนี้เลือดในตัวเริ่มจะน้อยลงทุกทีสีผิวเริ่มจะขาวซีดราวกับคนมีโรค

หู่เสวียเห็นดังนั้นจึงส่งพลังของเธอมาจากมิติชุดแห่งความว่างเปล่า พลังเวทมนตร์อันมหาศาลไหลเข้าสู่ร่างกายของแจ๊คทันที

ทว่า ตูม ตูม ตูม

แจ๊คกระเด็นราวกับกระดาษที่ปลิวในอากาศพร้อมมีบาดแผลตามร่างกายอีกเป็นจำนวนมาก หู่เสวียและเฟรยารู้สึกตกใจ

หู่เสวียรู้สึกผิดเป็นอย่างมากและตกตะลึงกับพลังบางอย่างที่กำลังผนึกการรักษาร่างกายของแจ๊คเอาไว้ แจ๊คลุกขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง

เขาไม่ได้โทษหู่เสวียเพราะรู้ว่าเธอหวังดี หู่เสวียอาจจะได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับกงล้อหมื่นการเปลี่ยนแปลง แต่เธอไม่เคยเห็นหรืออยู่ในมิติ

เพราะคนที่เคยติดอยู่ในมิติมันไม่มีชีวิตและดวงวิญญาณรอดอีกต่อไป ทำให้แจ๊ครู้ว่าสิ่งที่เขาพบเจอในดวงดาวนี้แค่ของเล่นเด็กเท่านั้นเมื่อเทียบกับมิติที่ตนเองอยู่ในตอนนี้

“นี้มันพลังบ้าอะไร”

“นายท่านจะเป็นอะไรไหม”

หู่เสวียไม่ได้แสดงอาการเย็นชาของเธอออกมาในคราวนี้ เพราะแจ๊คยังมีระดับไม่ถึงจักรพรรดิปีศาจถ้าดวงวิญญาณออกจากร่างกายมีแต่ความตายเท่านั้น

เพราะดวงวิญญาณที่ระดับยังไม่ถึงจักรพรรดิปีศาจถ้าตายลงไป ดวงวิญญาณครั้งหนึ่งจะตกไปสู่โลกวิญญาณทันที

ถ้าจะคืนชืพคนนั้นต้องไปหาดวงวิญญาณอีกครั้งหนึ่งในโลกวิญญาณ ไม่งั้นถ้าคืนชีพดวงวิญญาณครึ่งหนึ่งอาจจะส่งผลร้ายในอนาคต

แจ๊คเห็นทั้งคู่แสดงอาการห่วงใยจึงหัวเราะขึ้นอย่างร่าเริง หู่เสวียและเฟรยาโกรธเป็นอย่างมากที่ในเวลานี้แจ๊คยังหัวเราะได้อีก

“นายยังหัวเราะได้อีกหรือในเวลาแบบนี้”

“กลับมาเจอหน้าพวกเธอฉันก็ดีใจแล้ว อีกอย่างหนึ่งฉันไม่ตายง่าย ๆ หรอก”

หู่เสวียถอนหายใจ เฟรยาพยายามคิดทุกวิถีทางเพื่อรักษาร่างกายของแจ๊ค ตอนนี้ร่างกายของแจ๊คเหมือนกับจิ๊กซอที่กำลังพังทลายลงมาเรื่อย ๆ

ทุกวินาทีตอนนี้มีค่ามากเลือดปีศาจในตัวแจ๊คกำลังรักษาอย่างบ้าคลั่งแต่ถูกพลังสีขาวทำลายลงอย่างง่ายดาย

หู่เสวียและเฟรยาจนปัญญาที่จะรักษาแจ๊คจึงเฝ้าดูว่าแจ๊คจะทำอะไรต่อไปอย่างเป็นห่วง

...............................

ด้านนอกป่ายักษ์ตาเดียว

รากีอยู่ในสภาพหอบหายใจอย่างเหนื่อยล้า ชุดเกราะพุพังมีรอยดาบ เวทมนตร์หลายตำแหน่งมีเลือดไหลออกมารูชุดเกราะ กลุ่มนักผจญภัยทอง 4 สวรรค์ตายไปมากกว่าครึ่ง

โล่คนที่ชนกับยักษ์ตาเดียวได้ยืนป้องกันรากีอย่างสุดชีวิตโดยที่ตนเองไม่ได้พูดอะไร ถ้ามีใครมองไปที่ดวงตาของเขาจะพบว่าดวงตาของโล่เหม่อลอยราวกับไม่มีชีวิตจิตใจ

ชุดนักฆ่าและนักเวทของกลุ่มทอง 4 สวรรค์ไม่ได้ดีเหมือนกันบางคนมีบาดแผลสาหัส แขนขาด เลือดไหลทั่วตัวแต่ทั้งคนกัดฟันไม่ยอมแพ้

ทว่ากลุ่มของนักเวทสะท้อนฟ้าก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันมากนักหรือร้ายแรงกว่าเพราะแมกครอบครองเลือดยักษ์ตาเดียว สภาพของแมกไม่เหมือนกับนักเวทผู้ดีตอนแรก

เสื้อผ้าเวทมนต์ชำรุดเสียงหาย ไม้คทาในมือมีรอยแตกหัก สีหน้าของแมกดูโกรธแค้นเป็นอย่างมาก

แมกมองดูรอบ ๆ ที่มีกลุ่มอีก 2-3 กลุ่มกำลังล้อมรอบกลุ่มของแมกและรากี แมกรู้สึกเสียใจเป็นอย่างมากที่ตนเองให้ลูกน้องไปเรียกคนมาช่วยกำจัดรากี

ปรากฏว่าหลังจากที่ตนได้เลือดยักษ์ตาเดียวจากลูกน้องรากีที่ตายด้วยน้ำมือของตน กลุ่มที่ตอนแรกเป็นพันธมิตรได้หันดาบเข้าหากลุ่มแมก

กลุ่มของแมกเป็นนักเวททั้งหมด ทำให้ไม่ทันได้ตั้งตัวถูกจอมนักรบสังหารอย่างง่ายดายเหลือแมกคนเดียวที่เทเลพอร์ตทัน

ตอนนี้กลุ่มเวทมนตร์สะเทือนฟ้าหลงเหลือแค่แมกคนเดียว รากีเห็นสีหน้าของแมกก็หัวเราะขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

แม้ว่าตนเองจะเสียใจและโกรธแค้นที่ถูกกลุ่มพวกนี้ลุ่มล้อม แต่มีคนที่เกือบจะยุบกลุ่มเพราะความโลภจึงทำให้รากีดีใจเป็นอย่างมาก

แมกได้ยินเสียงหัวเราะของรากีสีหน้าบิดเบี้ยวจนอัปลักษณ์ พร้อมกับคำรามขึ้นด้วยความโกรธแค้น

“รากีวันนี้แกก็ไม่รอดเหมือนกัน”

“ฮ่า ๆ แมกนายแน่ใจว่าฉันจะไม่รอด ดูคนของฉันกับคน.....ไม่สิตัวนายเอง ฮ่า ๆ”

กลุ่มทอง 4 สวรรค์หัวเราะเยาะเย้ยแมกเพราะถ้าไม่ใช้แมกตนอาจจะร่ำรวยจากการขายอวัยวะของยักษ์ตาเดียว เมื่อเห็นทุกคนลุ่มหัวเราะตนแมกหน้าแดงพร้อมกับพูดว่า

“งั่นก็ตายไปพร้อมกัน”

ร่างกายของแมกแก่ลงทันทีพร้อมกับกางนิ้วทั้ง 10 ขึ้นชี้ฟ้าก่อนจิกเล็บลงไปในหัวสมอง

เลือดจากหัวสมองแมกจำนวนมากสีหน้าของแมกดูน่ากลัวพร้อมกับเสียงหัวเราะอันสยอง ทุกคนภายในที่นี้เห็นแมกกระทำอย่างบ้าคลั่งจึงมีสีหน้าเปลี่ยนไป

“หนีเร็ว”

รากีตะโกนขึ้นพร้อมกับดึงคอโล่มาปิดบังร่างกายของตนเอง ส่วนคนอื่นที่เห็นดังนั้นรีบวิ่งหนีออกไปทันที

แมกเห็นทุกคนวิ่งหนีจึงหัวเราะอย่างขั่วร้ายก่อนจะพูดว่า

“ไม่ทันแล้ว พวกเราต้องตายไปพร้อมกับฉัน”

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

พลังเวทมนตร์จำนวนมากไหลเข้าสู่ร่างกายของแมก ร่างกายแมกเริ่มอ้วนขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับมีอะไรบางอย่างถูกอัดเข้าไปภายใน

สมองของแมกส่องแสงสว่างจ้าและแสงนั้นส่องสว่างปกคลุมไปทั่วทิศทาง ทุกคนที่พยายามจะหลบหนีได้ถูกแสงสว่างปกคลุมร่างกายจึงโผล่ให้เห็นดวงตาที่สิ้นหวัง เสียใจและโกรธแค้นที่ตนน่าจะฆ่าแมกก่อนหรือไม่น่าบีบบังคับให้แมกทำแบบนี้

ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เสียงระเบิดราวกับวันสิ้นโลกได้ปกคลุมพื้นที่ด้านนอกป่ายักษ์ตาเดียว ต้นไม้ ใบหญ้า ก้อนหินสลายกลายเป็นฝุ่นควันราวกับไม่เคยมีสิ่งนั้นปรากฏมาก่อน

จุดที่แมกระเบิดตัวเองกลายเป็นหลุมลึกจนมีลาวาไหลทะลักออกจากภายใต้เปลือกโลก ราวกับภูเขาไฟระเบิด

ลาวาได้ทำลายธรรมดาด้านนอกป่ายักษ์ตาเดียวตนไม่เหมือนเดิม

อยู่ ๆ พื้นดินด้านล่างได้ขยับเล็กน้อยก่อนจะมีพลังบางอย่างทำลายพื้นดินจากด้านล่างเพื่อเปิดทางและมีเงาสีดำกระโดดออกมาจากหลุม

แค่ก แค่ก แค่ก

รากีกระอักเลือดออกมาพร้อมกับมองบริเวณรอบตัวเห็นแต่ลาวาและพื้นที่ว่างเปล่าจึงรู้สึกหวาดกลัวเล็กน้อย

ร่างกายของรากีเต็มไปด้วยบาดแผลสาหัสแค่เดินยังรู้สึกเจ็บปวด รากีกัดฟันทนต่ออาการเจ็บปวดและพยายามหนีไปจากที่นี้และแววตาโผล่ให้เห็นถึงความดีใจที่ตนรอดชีวิตมา

ทว่าได้มีเสียงร้องคำรามโศกเศร้า เสียใจและโกรธแค้นดังขึ้นภายในป่ายักษ์ตาเดียว ร่างกายของรากีแข็งทื่อราวกับอะไรบางอย่างพันธนาการร่างกายเอาไว้

เหมือนกับมีเงาอะไรบางอย่างอยู่เหนือหัวรากี รากียกหัวตนเองอย่างยากลำบากเพื่อมองดูว่าอะไรอยู่เหนือหัวตนเอง

พอรากีเห็นสิ่งนั้นรู้สึกตกใจ หวาดกลัวและเสียใจเพราะมันคือยักษ์ตาเดียวในตำนาน สิ่งต่อไปที่รากีคิดและเป็นสิ่งสุดท้ายก่อนทุกอย่างจะดับลง

“ยักษ์ตัวนั้นยังมีชีวิตอยู่”

ตูม ตูม ตูม

เท้าขนาดใหญ่บดขยี้ร่างกายรากีจนกลายเป็นซอสมะเขือเทศใต้เท้ายักษ์ตาเดียว ยักษ์ตาเดียวตัวนี้คือราชาที่ราบต่ำ

“เจ้าพวกมนุษย์”

โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ราชาที่ราบต่ำคำรามเพื่อเห็นบ้านเกิดของตนเองถูกทำลาย ระบบนิเวศเสียใจหนักถ้าอยากจะฟื้นฟูต้องใช้เวลาถึง 10-20 ปี

“ฉันจะฆ่าพวกมนุษย์นั้นให้หมด”

สิ้นสุดเสียงของราชาที่ราบต่ำได้กระโดดไปตามหาเมืองที่อยู่ใกล้สุดของป่ายักษ์ตาเดียว หลังจากที่ราชาที่ราบต่ำไปได้สักพักหนึ่งแผ่นดินได้แยกตัวออกจากกัน

พร้อมมีภูเขาขนาดใหญ่โผล่ตัวขึ้น ภูเขานั้นคือราชาภูเขา

ราชาภูเขาจ้องมองทิศทางที่ราชาที่ราบต่ำไปก่อนจะหันกลับมามองลาวาจากเปลือกโลกกำลังเผาไหม้กำลังต้นไม้ หญ้า พลังชีวิตและอื่นอีกมากมาย

ดวงตาใหญ่โตตรงหน้าผากราชาภูเขาส่องประกายก่อนจะดับลงพร้อมกับหยิบดวงวิญญาณหนึ่งขึ้นมา

ดวงวิญญาณในมือราชาภูเขาสั่นกลัวและพูดขึ้น

“ท่าน....นายท่านได้โปรดปล่อยฉันไปเถอะ ให้ฉันทำอะไรก็ได้อย่าทำลายดวงวิญญาณของฉันเลย”

ดวงวิญญาณนั้นคือแมก นักเวทบางคนที่ฝึกฝนไปถึงจอมนักเวทเวลาตายสามารถคงอยู่สภาพของดวงวิญญาณได้ และต้องหาร่างใหม่ก่อนที่จะถูกพลังของธรรมชาติกัดกินจนหายไป

ดวงวิญญาณแมกได้หนีลงดินเพราะหลบหนีไปหาร่างใหม่ก่อนจะกลับไปแก้แค้น ทุกคนที่ไล่ล่ามันให้วันนี้

แต่โชคร้ายถูกราชาภูเขาพบเข้าเสียก่อนจะได้ไปไหน ราชาภูเขาจ้องมองดวงวิญญาณมองสักพักหนึ่ง

“ฉันกำลังหิวอยู่พอดี”

ดวงวิญญาณแมกได้ยินดังนั้นจึงรีบกระตุ้นพลังทั้งหมด เทเลพอร์ตดวงวิญญาณของตนเองรีบไปทันที ราชาภูเขาไม่ได้ตามแต่เปิดปากกว้างพร้อมกับมีพลังบางอย่างดูดดวงวิญญาณของแมกเขาไป

“ไม่...ไม่....ได้โปรด....อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก”

ดวงวิญญาณของแมกถูกดูดเข้าไปในปากของราชาภูเขาทันที ราชาภูเขาเคี้ยวสักพักหนึ่งและกลืนเข้าไป

“รสชาติดวงวิญญาณของจอมเวทไม่ได้ลิ้มรสมานานกว่า 1 พันปี”

หลังกินดวงวิญญาณแมกได้สักพักหนึ่งราชาภูเขาหันไปมองทิศทางที่ราชาที่ราบต่ำไปสลับกับด้านในป่ายักษ์ตาเดียว

แววตาของราชาภูเขาลังเลเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้นมา

“ไม่มีใครสามารถเข้าไปได้ แม้แต่พวกมนุษย์ที่ผนึกที่นั่น แต่ราชาที่ราบต่ำจะตายไม่ได้”

สิ้นสุดเสียงราชาภูเขาจมดินหายไปราวกับไม่ได้ปรากฏตัวออกมา