ลิขิตฟ้าให้ข้าเป็นจอมเวท

        หลังจากพวกเขากลับมาถึงสถาบันเฟยหลงและเพื่อน ๆ ต่างแยกย้ายกันกลับไปหาอาจารย์ของพวกเขาในทันที เฟยหลงเองก็เช่นกันเพียงแต่ว่าเมื่อเฟยหลงมาถึงที่พักอาจารย์ของเขารีบพาตัวเฟยหลงออกมาจากสถาบันในทันที

        “ท่านอาจารย์ทำไมท่านต้องรีบร้อนถึงขนาดนี้ด้วยท่านจะพาข้าไปที่ไหนอย่างนั้นหรือ?”

        “เจ้าลืมแล้วหรือยังไงเจ้ายังมีการทดสอบเป็นนักหลอมโอสถ ตอนนี้กำหนดการต่าง ๆถูกเลื่อนเข้ามาทำให้เจ้าต้องทำการทดสอบหลอมโอสถในอีกสองวันข้างหน้านี้ข้าจึงจำเป็นต้องรีบพาตัวเจ้าไปเมืองหลวงเพื่อเตรียมตัวทำการทดสอบ”

        “ท่านอาจารย์แต่ตอนนี้ข้า....”

        “เจ้าไม่ต้องพูดอะไรมากตอนนี้เจ้าเตรียมตัวเข้าทดสอบในอีกสองวันข้างหน้าเจ้าต้องเป็นนักหลอมโอสถให้ได้เพราะอาจารย์เดิมพันกับสหายของอาจารย์ว่าเจ้าจะสามารถผ่านการทดสอบหลอมกลั่นโอสถระดับสามให้ได้”

        “อะไรนะท่านอาจารย์ข้ายังไม่เคยหลอมกลั่นโอสถระดับสามเลยแม้แต่ครั้งเดียวท่านไปเดิมพันกับสหายของท่านได้อย่างไร?”

        “เจ้าเองก็อ่านตำราที่ข้าบันทึกเอาไว้แล้วนี่ถึงแม้เจ้าจะหลอมกลั่นโอสถระดับสี่ เจ้าเองก็สามารถทำได้ ข้าสังเกตเจ้ามาตลอดข้าเชื่อว่าเจ้าสามารถหลอมกลั่นโอสถระดับสามออกมาได้ อย่างแน่นอน”

        “ท่านอาจารย์ท่านบอกข้ามาตรงๆ ว่าท่านเดิมพันกับสหายของท่านเพราะอะไรไม่เช่นนั้นข้าจะไม่ร่วมมือกับท่านอย่างแน่นอน”

        “เออก็ได้ ก็ได้ ข้าจะบอกเจ้า สหายที่ข้าเดิมพันด้วยจริง ๆแล้วเป็นคู่แข่งของข้ามาตลอด เขาชื่อ โอหยางลี่ ทุกครั้งที่เดิมพันกันข้าจะเป็นฝ่ายที่ต้องพ่ายแพ้มาโดยตลอดดังนั้นครั้งนี้ข้าเลยเดิมพันด้วยโอสถระดับเจ็ดหากเจ้าสามารถหลอมกลั่นโอสถระดับสามขึ้นมาได้ข้าจะมอบโอสถระดับเจ็ดนั้นให้กับเจ้า”

        “ท่านอาจารย์หากเป็นก่อนหน้านี้ข้าอาจจะไม่มีความมั่นใจ แต่เมื่อกลับจากดินแดนแห่งเวทครั้งนี้ท่านวางใจได้ ข้าจะไม่ทำให้ท่านต้องอับอาย และโอสถระดับเจ็ดที่ท่านเดิมพันเอาไว้ข้าจะไม่ขอรับเอาไว้ เพราะมันยังไม่ถึงเวลาที่ข้าจะต้องใช้มันข้าว่าอาจารย์น่าจะจำเป็นต้องใช้มันมากกว่าข้า แต่ข้ามีเรื่องหนึ่งที่ท่านต้องรับปากข้า หลังจากที่ข้าผ่านการทดสอบท่านต้องให้ข้าหยุดเพื่อกลับไปเยี่ยมท่านปู่ของข้าหนึ่งเดือนท่านรับปากข้าได้หรือไม่”

        “อย่าว่าแต่หนึ่งเดือนเลยแม้แต่หนึ่งปี ข้าจะก็จะอนุญาตให้เจ้ากลับไปหาปู่ของเจ้าแถมข้าเองยังจะกลับไปเป็นเพื่อนเจ้าด้วย ข้าเองก็อยากจะรู้จักปู่ของเจ้าเช่นเดียวกัน”

        “เช่นนั้นก็ไม่มีปัญหาข้ามีความมั่นใจเกินร้อยว่าจะสามารถผ่านการทดสอบนี้ไปได้ ท่านอาจารย์โปรดวางใจข้าจะไม่ทำให้ท่านต้องผิดหวัง”

        “เจ้าพูดเช่นนี้ข้าเองก็เบาใจลงมาก แต่เจ้าอย่าได้ประมาทการทดสอบหลอมกลั่นโอสถเป็นอันขาดหากเจ้าสามารถผ่านการทดสอบได้ เจ้าก็จะเป็นนักหลอมโอสถราคาโอสถของเจ้าที่หลอมกลั่นออกมาจะมีราคาที่สูงอย่างแน่นอน”

        “ว่าแต่ท่านอาจารย์สหายของท่านคงไม่เดิมพันแค่ให้ข้าทดสอบผ่านอย่างเดียวใช่หรือไม่เพราะโอสถที่ใช้เดิมพันนั้นเป็นโอสถที่มีระดับสูงถึงระดับเจ็ดเลยทีเดียว”

        “เจ้านี่ไม่เลวเลยที่ข้ารับเป็นศิษย์ สหายของข้าเองก็ส่งศิษย์ของเขาเข้าร่วมทดสอบเช่นกันดังนั้นเจ้าจะต้องไม่แพ้ศิษย์ของสหายข้าเป็นอันขาด”

        “ท่านอาจารย์ท่านเห็นสิ่งนี้แล้วท่านคิดว่าข้าจะแพ้ให้แก่ศิษย์ของสหายของท่านอีกหรือ?”

        เฟยหลงปลดปล่อยเปลวเพลิงออกมาเปลวเพลิงที่เฟยหลงปลดปล่อยออกมาสามารถก่อตัวเป็นรูปต่าง ๆ ตามใจนึกของเฟยหลง

        “เจ้านี่เจ้าหลอมรวมกับจิตวิญญาณเปลวเพลิงได้เช่นนั้นหรือ?”

        “ใช่แล้วท่านอาจารย์ข้าโชคดีที่สามารถหลอมรวมจิตวิญญาณเปลวเพลิงได้ตอนที่เข้าไปยังดินแดนแห่งเทพ แถมข้ายังสามารถใช้ธาตุสายฟ้าและธาตุมิติได้ดีกว่าเดิมอีกด้วย”

        “ฮ่าฮ่า ฮ่า ข้าละอยากจะเห็นหน้าเจ้าโอหยางลี่ตอนที่มันพ่ายแพ้ให้กับข้าครั้งแรกมันจะทำหน้ายังไงกันนะแต่ว่าเจ้าอย่าได้ประมาทลูกศิษย์ของเจ้าโอหยางลี่เป็นอันขาดเพราะข้าได้ยินมาว่าฝีมือหลอมกลั่นโอสถของมันนั้นไม่เลวเลยทีเดียว”

        “ขอรับท่านอาจารย์ศิษย์จะพยายามทำให้ดีที่สุด แต่ว่าตอนนี้ข้ายังไม่เคยหลอมกลั่นโอสถระดับสามเลยแม้แต่ครั้งเดียวอาจารย์พอจะมีสมุนไพรให้ข้าได้ฝึกฝนหรือไม่?”

        “เรื่องนั้นเจ้าไม่ต้องห่วงข้าได้เตรียมทุกอย่างไว้ให้เจ้าแล้ว เจ้าสามารถใช้สมุนไพรเหล่านี้ฝึกฝนหลอมกลั่นโอสถระดับสามได้เลย”

        สมุนไพรจำนวนมากถูกนำออกมาให้เฟยหลงเพื่อฝึกฝนในทันทีเฟยหลงที่ตอนนี้อยู่บนเรือบินที่กำลังเดินทางไปยังเมืองหลวงอีกหลายชั่วโมงกว่าที่เขาจะเดินทางไปถึงไม่รอช้า เขารีบทบทวนการหลอมโอสถระดับสามแต่ละอย่างในทันที

        เฟยหลงเริ่มหลอมกลั่นโอสถระดับสามทีละชนิดจากความจำของเขา ที่ศึกษาตำราของอาจารย์ของเขาอย่างละเอียดโอสถหลายชนิดถูกเขาหลอมกลั่นออกมาได้อย่างราบรื่นจิตวิญญาณเปลวเพลิงทำให้เฟยหลงสามารถบังคับอุณภูมิที่ใช้หลอมกลั่นโอสถได้อย่างแม่นยำ

        จนกระทั่งพวกเขาทั้งสองเดินทางไปถึงยังเมืองหลวงภาพที่อยู่ตรงหน้าของเฟยหลงในตอนนี้เมืองหลวงกลับเต็มไปด้วยผู้คนจำนวนมากมายมหาศาลพวกเขาทั้งหมดรับรู้เรื่องการทดสอบหลอมกลั่นโอสถที่ถูกเลื่อนเข้ามาทำให้มีผู้คนมากมายเดินทางมายังเมืองหลวงแห่งนี้

        บางคนเดินทางมาเพื่อเข้าร่วมการทดสอบบางคนมาเพื่อค้าขาย หลายคนมาเพื่อที่จะมาเลือกซื้อสินค้าต่าง ๆ รวมถึงพวกที่มาเพื่อท่องเที่ยวแต่จุดประสงค์หลักของผู้คนที่หลั่งไหลมายังเมืองหลวงแห่งนี้กลับเป็นการประมูล

        เพราะทุกครั้งที่จัดการทดสอบจะมีการประมูลของมีค่าต่าง  ๆ ไม่ว่าจะเป็นอาวุธ หรือทรัพยากรต่าง  ๆ  รวมถึงโอสถที่เหล่าผู้ฝึกเวทและผู้ฝึกพลังยุทธ์ทั้งหลายต่างรอคอยกัน

        เมื่อเฟยหลงเดินทางมาถึงยังเมืองหลวงเขาถูกอาจารย์ของเขาสั่งให้ไปรายงานตัวก่อนที่จะพวกเขาจะเดินทางไปยังที่พักที่อาจารย์ของเขาได้จัดเตรียมเอาไว้ก่อนแล้วเฟยหลงฝึกฝนอย่างตั้งใจตลอดระยะเวลาที่เหลือ

        เมื่อวันทดสอบมาถึงเฟยหลงและอาจารย์ของเขาเดินทางมาถึงยังสถานที่ทดสอบ

        “เจ้าเตรียมตัวมาพร้อมหรือไม่?”

        “ท่านอาจารย์ไม่ต้องกังวลศิษย์ไม่ทำให้อาจารย์ขายหน้าอย่างแน่นอน”

        “เช่นนั้นก็ดีขอให้เจ้าผ่านการทดสอบในครั้งนี้ ถึงแม้จะแพ้ข้าก็ยอมรับได้ เจ้าอย่าได้กดดันตัวเองเด็ดขาด  จงทำทุกอย่างด้วยความมีสติจำไว้ว่าสมุนไพรทุกต้นต้องไม่ให้พวกมันต้องสูญเปล่า”

        “ขอรับท่านอาจารย์ศิษย์พร้อมแล้ว”

        “เจ้าไปประจำตำแหน่งของเจ้าได้แล้วข้าจะรอดูผลงานของเจ้า”

        “ขอรับท่านอาจารย์ท่านอาจารย์โปรดวางใจ”

เฟยหลงเดินไปยังสถานที่รายงานตัวพร้อมสำหรับการเข้าร่วมการทดสอบ