ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

  จอมยุทธหลายๆ คน ทยอยขึ้นลานประลองออกไปต่อสู้ ทั้ง10สนามไม่มีว่างเว้นแม้แต่สนามเดียว คนที่ต่อสู้ไปแล้วส่วนใหญ่ต่างนั่งปิดขั้นพลังหมายฟื้นฟูกายาที่บาดเจ็บ กับฟื้นฟูปราณพลังให้กลับมาสมบูรณ์เตรียมพร้อมต่อสู้ในรอบถัดไป


กลุ่มจอมยุทธสำนักเซียน มี ซีเผิง เวินรั่วเจียง ปาโม่จือ ที่ออกไปต่อสู้พวกเขาทั้ง3ล้วนชนะการประลอง

แต่สูญเสียปราณพลัง ไปมาก พวกเขาล้วนนั่งฟื้นฟูปราณพลังที่สูญเสียไปให้มากที่สุด เพื่อต่อสู้ในรอบถัดไป


มีเพียงอี้เฉินกับ ชิงอี้เท่านั้นที่ยังไม่ได้ขึ้นประลอง พวกเขารอ จอมยุทธคนอื่นๆ เข้ามาท้าทาย ชิงอี้ก็คิดเหมือนอี้เฉิน

อยากเก็บสิทธิ์ท้าประลองไว้ ในรอบถัดไป



ผ่านไปไม่ถึงร้อยลมหายใจ ชิงอี้ก็ถูกท้าประลอง เขาถึงกับหน้ามืดทะมึนเมื่อเห็นคู่ต่อสู้ เขาไม่เคยคิดมาก่อน

จะถูกจอมยุทธต่างดินแดนท้าประลอง



ชายหนุ่มดินแดนเซียน ยืนอยู่บนลานประลอง เอามือไพล่หลัง มองมาที่ชิงอี้ด้วยดวงตาโอหัง "เจ้ายังจะชักช้าอยู่อีก รีบๆ เดินขึ้นลานประลองมาเสียที"



กลุ่มจอมยุทธดินแดนเซียนที่ลงประลอง ต่างพากันหัวเราะชอบใจ เมื่อเห็น เซียนโม่พูดจาถากถาง จอมยุทธดินแดนร้อยแคว้น



"เซียนโม่ เจ้าก็ใจเย็นๆ ข้าว่ามันกลัวจนขาสั่นหมดแล้ว ถึงได้เดินมาช้าเช่นนั้น"



ชิงอี้ ที่ได้ยินถึงกับเดือดดาล   ทันทีที่เขาขึ้นลานประลอง เขาระเบิดปราณพลังขั้นวีรชนระดับปลายออกมาอย่างบ้าคลั่ง

ปราณพลังหลั่งไหลหุ้มกายาจนส่องแสงสีทองออกมา ก่อนจะเหยียบพื้น พุ่งออกไปด้วยความรวดเร็ว ง้างกำปั้นโจมตี เซียนโม่



ทันที ที่เซียนโม่ เห็นชิงอี้ พุ่งเข้ามาเขา ระเบิดปราณพลังหลั่งไหลเข้าไปในมือของเขา สร้างกระบี่ขึ้นมา ก่อนง้างกระบี่ปราณพลังฟาด ชิงอี้



เสียง"ตูม"ดังก้อง ปราณพลังทั้ง2เสียดสีกันอย่างรุนแรง ก่อนที่ กระบี่ของเซียนโม่ จะพุ่งเข้าเฉียดกายาชิงอี้



ชิงอี้ ถึงกับร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด ช่วงหน้าอกมีบาดแผลใหญ่ เลือดไหลนอง เขาไม่คิดว่าปราณพลังของ

เซียนโม่ที่สร้างดาบขึ้นมาจะแข็งแกร่งถึงขนาดที่เขาทำลายกระบี่ไม่ได้



กระบี่ที่เซียนโม่ สร้างเองก็แตกร้าว เขาถึงกับขมวดคิ้วมุ่น ก่อนจะปล่อยปราณพลังผสานรอยให้กลับมาเป็นปกติ



    ชิงอี้ มั่นใจชายตรงหน้าไม่ธรรมดาหากไม่สำแดงพลังทั้งหมดตัวเขาชนะไม่ได้แน่
ชิงอี้ ระเบิดพลังกายาสำแดงวิชา"เผาจันทรา" กายาเขาส่องแสงสีทองร้อนแรงด้านหลังเหมือนมี ดวงอาทิตย์ แผดเผา

แม้แต่อากาศรอบๆ ยังบิดเบี้ยวจากความร้อนสูง ชิงอี้ พุ่งออกไปดั่งสายศร หมายจบการต่อสู้ครั้งนี้ เขาศูนย์เสียปราณพลังไปมากหากไม่จบการต่อสู้โดยไวตัวเขาไม่ได้ เข้าประลองในรอบถัดไปแน่



เซียนโม่ที่เห็นวิชาของชิงอี้ เขาถึงกับหนังตากระตุกหากเขาเข้าไปอยู่ในระยะ ของชิงอี้ ตัวเขาได้บาดเจ็บหนักเป็นแน่ ทันทีที่เขาเห็น ชิงอี้พุ่งเข้าใส่

เซียนโม่ระเบิดปราณพลังสำแดง"วิชากระบี่ร่างเงา" หมายเข้าต่อสู้ตรงๆ วัดผลแพ้ชนะกับชิงอี้ ตัวเขามั่นใจในพลังโจมตีของเขาเป็นอย่างมาก กระบี่ที่อยู่ในมือกลับมีร่างเงาเวลาร่ายรำ ช่วยพลังโจมตีให้เขาเป็นอย่างมาก



เซียนโม่เอี้ยวตัวหลบการโจมตีของ ชิงอี้ ก่อนจะง้างดาบเข้าฟาดฟัน

กำปั้นของ ชิงอี้ ถึงกับเลือดสาด เซียนโม่เองถูกความร้อนเผาจนตัวแดงฉานแต่เขายังดีกว่าชิงอี้ อยู่มาก



เซียนโม่ยิ้มก่อนเอ่ยพูด "เจ้ายอมแพ้ซะถ้ายังไม่อยากบาดเจ็บหนักไปกว่านี้"



ชิงอี้ กวักมือก่อนเอ่ยพูด "เข้ามา ข้าอยากรู้เจ้ากับข้า ใครจะได้ไปต่อ"



เซียนโม่ที่ได้ยินถึงกับหน้ามืดทะมึนไม่คิดว่า ชิงอี้ จะดื้อด้านขนาดนี้

พวกเขาทั้งสองพุ่งเข้าใส่กันอย่างบ้าคลั่ง โจมตีใส่กันนับ 100กระบวนท่า
เสียงตูมดังไม่ขาดสาย เลือดค่อยๆ เริ่มสาดกระเซ็นทั่วลานประลอง



เซียนโม่เริ่มถูกความร้อนแผดเผาจนกายาไหม้ไปหลายส่วน ตัวเขาถึงกับหน้ามืดทะมึนเหตุใด ชายตรงหน้าถึงได้ทนทานขนาดนี้



ถึงร่างกาย ชิงอี้ จะเต็มไปด้วยบาดแผล จากกระบี่ของเซียนโม่ แต่เขาก็ยืนหยัด ขึ้นมาได้
ทั้งคู่ปะทะกันอีกนับ10กระบวนท่า ก่อนที่ทั้งจะ คู่ลอยกระเด็นออกไปคนละทิศคนละทาง



..
ฝูงชนที่เห็นการโจมตีของพวกเขาทั้งสอง ยังหวาดเสียวแทน รอบๆ ลานประลองเลือดสาดกระเซ็นไปทั่ว
"ลูกศิษย์สำนักเซียนประมาทไม่ได้จริงๆ"

"ข้าว่าถึงพวกเขาจะชนะไปก็ต้องถอยตัวอยู่ดี พวกเขาบาดเจ็บกันมากเกินไป"
..



เซียนโม่เริ่มหวาดหวั่นในตัวของชิงอี้ เขาโจมตีไปมากขนาดนี้ยังไม่สามารถทำอะไรชิงอี้ ได้แถมกระบี่ที่เขาสร้าง เริ่มถูกหลอมละลายจากความร้อน



ตัวชิงอี้เองก็อ่อนล้าเป็นอย่างมาก แต่เมื่อเขาเห็นโอกาส ที่เซียนโม่ ไม่พุ่งเข้ามาโจมตี  ตัวเขาพุ่งเข้าประชิดในเสี้ยววินาที ก่อนจะปล่อยกำปั้นชกใส่เซียนโม่อย่างแรง "เอาหมัดข้าไปกินเสีย"



เซียนโม่ ที่เห็นชิงอี้ เข้ามาอย่างฉับพลันเขาง้างกระบี่ฟาดฟันสวนการโจมตีไปทันที หมายผ่าร่าง ชิงอี้ ให้ขาดเป็นสองท่อน
เสียง"ตูม"ดังก้อง กระบี่ของเซียนโม่ ถึงกับผ่าแขนของ ชิงอี้จนแยกออก แต่กระบี่กลับหยุดนิ่งแค่นั้นมันไม่ผ่าร่างของชิงอี้ให้ขาดเป็นสองท่อน กระบี่ของเขาค่อยๆ ถูกเลือดของชิงอี้ หลอมละลายจนแตกสลายจากความร้อนที่มากเกินไป



"อ๊าก" ชิงอี้ ร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด แต่เขาไม่ถอยหนี ยกยิ้มอย่างบ้าคลั่ง
ง้างหมัดอีกข้างเข้าใส่ เซียนโม่ อย่างแรง



เซียนโม่ ถึงกับตาเบิกกว้าง เมื่อเห็นหมัดอีกข้างหนึ่งของชิงอี้ กำลังพุ่งเข้ามาใส่ใบหน้าของเขา "ไม่ๆ เป็นไปได้อย่างไร"ตัวเขาไม่สามารถหลบได้มันใกล้เกินไป



เสียง"ตู้ม"ดังก้อง เซียนโม่ ลอยกระเด็นออกไปไกล กระอักเลือดออกมากองใหญ่



เซียนโม่ พยามยันร่างของเขาขึ้นมา ตัวเขามึนงงเป็นอย่างมาก แต่ก็ไม่อยากยอมแพ้ เซียนโม่คำรามด้วยความแค้นเคือง "เหตุใดเจ้ายังยืนอยู่ได้โดน การโจมตีของข้าไปมากขนาดนั้น"



ชิงอี้ เองก็ไม่ปล่อยโอกาสนี้ไป เขาพุ่งออกไปดั่งสายศร ก่อนจะเตะชายหนุ่มดินแดนเซียนที่ยังไม่ฟื้นจากอาการมึนงง จนตกลานประลองไปในทันที



เซียนโม่ กลิ้งไปหลายตลบ ก่อนจะกระอักเลือดออกมาคำใหญ่ "เจ้า เจ้า"



....
จอมยุทธดินแดนเซียนที่ลงประลองหลายคนต่างใจสั่นสะท้าน ไม่คิดว่าเซียนโม่ จะแพ้
เซียนอี้เทียนเอ่ยพูด"พวกเจ้าไม่ต้องคิดมาก ไอ้คนที่ชนะเซียนโม่ ไปก็ไม่อาจลงประลองได้เหมือนกัน"
พวกเขาต่างพยักหน้ารับ
....



ถึงชิงอี้จะชนะการประลอง ตัวเขาไม่อาจสู้ได้อีกต่อไป เขาถอนตัวออกจากการต่อสู้ในรอบถัดไปทันที เขาศูนย์เสียปราณพลังไปมาก บาดแผลเองก็สาหัสไม่อาจหายได้ในเวลาอันรวดเร็ว