นิยายแห่งรักพันผูกที่ผูกพันธ์ พ่อลูก-ผูก-พัน-รัก เขียนโดย สลักกานต์
ตอนที่๑๐
คำถามที่ซีถามเพื่อน ทั้งนนและโก้ก็หาคำตอบให้ซีไม่ได้ ซีถอนหายใจด้วยความหนักใจ ตัวเขาเองก็อับจนหนทางเช่นเดียวกัน
โก้นิ่งคิดไปพักใหญ่ “เอางี้ ซี” โก้ลุกขึ้นไปเปิดคอมฯ ของเขา และเลือกไฟล์อยู่สักพัก จึงพูดขึ้น “มึงลองมาดูหนังโป๊ในคอมฯ กูนี่ ดูซิว่า..มึงมีอารมณ์กะผู้หญิงหรือกะผู้ชาย?”
“ได้ได้” ซีตอบเพื่อนแล้วก็ลุกไปนั่งดูหน้าจอคอมฯของโก้
“กูดูด้วยดิ” นนเสนอหน้าตามไปดู
"ไม่!!" โก้ปฏิเสธเสียงแข็ง “มึงน่ะทำงานไป กูสองคนทำมาเยอะแล้ว ตอนที่มึงไปสวีทกับผู้ชาย ตอนนี้..คือเวลาที่มึงต้องทำงาน” โก้สั่งเพื่อน
นนหน้าเจื่อนเดินกลับมาทำงานอย่างเสียไม่ได้
“กูก็จะทำงานอยู่กะมึงนี่แหละ ปล่อยให้ไอ่ซีมันดูไปคนเดียวมันจะได้รู้สึกได้เต็มที่” แล้วโก้ก็มาช่วยนนทำงานอีกคนเขาปล่อยให้ซีอยู่กับภาพในจอคอมฯ นั่นคนเดียว
ภาพผู้หญิงสาวหุ่นอวบอั๋นแก้ผ้าอวดนมสวยเอวคอด ผิวงาม กำลังถูกผู้ชายหุ่นดี กล้ามงาม ผมทองลูบไล้โลมเลียด้วยเรียวลิ้น แล้วสอดใส่และโยกคลอนถอนขึ้นลงอย่างจะแจ้ง ทำให้อารมณ์ซีกระเจิดกระเจิง
แก่นกายซีชูชันขึ้น ยิ่งตอนที่ทั้งคู่เมคเลิฟกันอย่างหฤหรรษ์ยิ่งทำให้ปรารถนาในเพศรสของซีเตลิดไปไกล เป้ากางเกงซีตุงจนเขาต้องนั่งตัวงอ
“ถ้าจะชักว่าวก็เข้าไปทำในห้องน้ำ” โก้บอกเพื่อนลอยๆ
ซีดูภาพในจออีกสักครู่ เสียงครวญครางของหญิงสาวกระตุ้นให้ปรารถนาของสุกงอมซีเดินตัวงอเข้าห้องน้ำไปตามที่โก้แนะนำ
นนเห็นอย่างนั้นก็ตาโต หันไปสบตาโก้
“มึงจะหน้าตื่นเต้นไปทำไมว่ะ” โก้กระซิบถามนน
นนมองหน้าโก้ แล้วก็ตอบในใจว่า..เออจริงด้วย กูจะตื่นเต้นไปทำไม ..
“วัยรุ่นแบบพวกเราก็ชักว่าวเป็ปกติเปล่าวะ หรือมึงไม่ทำ? ฮะ”
“เออว่ะ จริงด้วย กูลืมไป กูก็ทำนี่นา” นนตอบโก้และยิ้มแห้งๆ “กูคิดว่าหน้าสวยๆ อย่างซีจะไม่มีอารมณ์ทางเพศ”
“คนหน้าสวยไม่ใช่คนรึไง ฮะ” พูดจบโก้ก็ตบหัวนนทีนึง
“โอ๊ยยยยย”
“ไอ่ซีเพื่อนเราก็ผู้ชายนะมึง” โก้ย้ำกับนนชัดๆ “นี่.. เอาข้อมูลตรงนี้ไปไส่รายงาน เร็ว”
นนได้แต่หยิบหนังสือที่โก้ชี้ให้มาทำรายงานต่อ
สักพักใหญ่.. ซีเดินออกมาจากห้องน้ำ มานั่งที่เก้าอี้ข้างๆโก้ เหงื่อเม็ดโตๆ พร่างพรมเต็มใบหน้าสวยของเขา
“ไงมึง? ได้ปลดปล่อยแล้วดีขึ้นใช่ไหม?” โก้ถามเพื่อน
ซีพยักหน้าให้ “เออ” แม้จะเหนื่อยอ่อน แต่ก็อิ่มสุขที่ได้ระบายอารมณ์ออกไปบ้าง
“ถ้าตะกี๊ มึงเห็นนมเห็นจิ๋มได้ยินเสียงครางผู้หญิง แล้วมีอารมณ์จนอยากว่าว จนว่าวเสร็จ มึงก็ยังเป็ผู้ชาย ..แต่ถ้าเมื่อครู่ กล้ามงาม จู๋ผู้ชายโตๆ ทำมึงมีอารมณ์ มึงก็เป็เกย์ แต่มึงจะเป็อะไร มึงก็เป็เพื่อนกู จำไว้” โก้พูดตรงๆ แฟร์ๆ อย่างที่ใจมันคิด
“ขอบใจมึงมากโก้ น้ำแตกกะนางเอกของมึงรอบนี้ กูสบายใจขึ้นเยอะเลย”
คราวนี้เป็โก้ ที่ยิ้มให้ซี
“พวกมึงมาช่วยกูทำงานต่อเลย” นนโวยวาย “เดี๋ยวไม่เสร็จจะมาโทษกูไม่ได้นะเว่ย”
“เออออออ” โก้กับซีตอบพร้อมกัน แล้วทั้งสองก็มาช่วยเพื่อนทำรายงาน
จากทฤษฎีของเพื่อนโก้ .. ช่วยให้ซีรู้สึกดีขึ้นเยอะ.. อย่างน้อยตอนดูหนังโป๊ .. เขาก็มีอารมณ์กับผู้หญิงจริงๆ ..ไม่ได้รู้สึกอะไรกะเรือนร่างของชายผมทองมาดแมนหุ่นดีกล้ามสวยเลยสักนิด ..
หลังจากที่ทำรายงานเสร็จและกินข้าวกับเพื่อนโก้และเพื่อนนนแล้ว ซีก็กลับมาที่หอพักตนเอง เขาถอดเสื้อผ้า อาบน้ำล้างคราบเหงื่อไคลจนสบายตัว แล้วก็นอนแผ่หราที่กลางเตียง ความสบายใจที่ได้รู้ว่าเขามีอารมณ์กับผู้หญิงในหนังโป๊และการที่ได้ระบายอารมณ์จนเสร็จสมอารมณ์หมาย.. คงทำให้ซีหลับสบายเป็แน่
.. “ซี พรุ่งนี้พ่อชลไปส่งแต่เช้าเช้ากว่าเดิมชั่วโมงนึง ถ้าตื่นไม่ไหว ก็ไม่ต้องมารอรับนะ” ..
.. “ไหวสิ ทำไมจะไม่ไหวล่ะ แค่นี้เอง”..
.. “ดีจัง” ..
.. “เจอกันเช้าขึ้น ๑ ช.ม. ก็เท่ากับว่าเราได้อยู่ด้วยกันสองคนนานขึ้น ๑ ช.ม.นะ”..
.. “ไม่คุยละ นอนดีกว่า เจอกันพรุ่งนี้” .. ชีทเลือกตัดบทเพื่อจบการพูดคุย
.. “ครับ ฝันดีนะครับ” .. ซีตอบไป เขาก็ไม่เลือกเซ้าซี้ นี่ก็เป็อย่างหนึ่งที่ทำให้ชีทชอบในตัวซี
ตัวหนังสือ ‘ฝันดีนะครับ’ ของซีดูจะเริ่มมีพลังบางอย่างที่ทำให้เด็กสาวเริ่มยิ้มละไม ขณะที่ได้อ่านมันมากขึ้นทุกวัน ทุกวัน
เมื่อสิ้นสุดการพูดคุยแล้วซีอยู่กับตัวเอง เริ่มคิดไปถึงเช้าพรุ่งนี้ การที่ซีจะได้พบชีทและพ่อชลในเวลาเดียวกันแบบนี้น่าจะช่วยหาคำตอบให้ซีได้ชัดเจนเช่นกัน
คิดได้อย่างนั้นเขาก็หลับตาลงอย่างสบายใจ และค่อยๆ หลับไปในที่สุด
เช้าวันนี้ ชลมีถ่ายละครใกล้ๆ กับโรงเรียนของชีท เขาจึงไปส่งลูกสาวในตอนเช้าที่เช้ามากกว่าปกติ ก็.. กองถ่ายมักจะนัดกันเช้ามากเสมอ
ชีทก็ยินดีที่จะไปกับพ่อชล อย่างน้อย..ตอนเดินทางเธอได้หลับไปในรถอย่างเต็มที่ แต่ถ้าเป็อาแซนไปส่งชีทชอบเม้ากะอาแซน เลยไม่ค่อยได้นอนซักเท่าไหร่
พอไปถึงโรงเรียน ซีรอรับชีทอยู่ เขามาเช้ากว่าปกติตามที่ชีทไลน์บอกเมื่อคืน ซีอยากเห็นหน้าชีทกับพ่อชล อยากพิสูจน์ความรู้สึกตัวเอง
เมื่อซีพบหน้าชีท .. เขารู้ได้ทันที.. ใจซีที่รู้สึกดีกับชีท ก็ยังคงรู้สึกดีอยู่เช่นเดิม และรู้สึกดีเพิ่มเติมยิ่งขึ้นกว่าที่ผ่านมา..
แต่ .. พอซีมองเห็นพ่อชล เขาไหว้พ่อชล รูปร่างและผิวพรรณของชล ก็ทำให้ซีรู้สึกเช่นเดิมแก่นกายเขาชูชันขึ้นดังเช่นที่เคยเป็ จนเ้าตัวต้องเอากระเป๋านักเรียนมาปิดและกดไว้
คำตอบก็ยังชัดเจนเหมือนเดิม!!
ซีลอบถอนหายใจ..
พอชลขับรถออกไปจากโรงเรียนแล้ว ซีก็พาชีทไปที่สวนดอกไม้ที่อยู่มุมหนึ่งของโรงเรียนซึ่งไม่ไกลจากจุดที่ชีทลงรถเมื่อครู่เลย คงเป็เพราะยังเช้ามากกระมัง นักเรียนจึงยังมาถึงโรงเรียนไม่เยอะ ที่สวนดอกไม้จึงมีพื้นที่ให้ซีนั่งสวีทหวานกับชีท
“วันนี้มาแปลกนะเนียะ” ชีทมองซี และพูดขึ้นเมื่อเธอเห็นอาการของซี
“อย่าเพิ่งขัดสิชีท บรรยากาศดีๆ แบบนี้ ไม่ได้มีบ่อยๆ นะ”
“ไม่ขัดละ ชีทถามซีละกัน ซีจะนั่งมองหน้าชีทยังงี้ตลอดเวลาเลยเหรอ”
“ก็.. ขอเก็บบรรยากาศแบบนี้ กับใบหน้าชีทแบบนี้ไว้ในความทรงจำก่อนสิ”
“เห็นมะ แล้วจะไม่ให้ชีททักว่าแปลกได้ยังไง”
“แหม.. อุตส่าห์บิ๊วมาสวยๆ ก็ซีว่าซะละ” ซีตัดพ้อ
“ไม่ว่าแล้ว ทีนี้จะยังไง”
“ก็.. ซีจะขอชีทเป็แฟนอีกสักครั้ง แต่ก็กลัวถูกปฏิเสธอีก เลยต้องเก็บบรรยากาศดีๆ ไว้ก่อน” ซีอธิบายอย่างแมนๆ
ชีทยิ้ม คราวนี้เธอไม่ปฏิเสธแต่ก็ไม่ได้พูดยอมรับออกมา
พี่คอมปรากฏตัวขึ้น เขาเดินตรงมาหาซีอย่างเอาเื่ พี่คอมหยุดตรงหน้าซี ชกซีที่หน้าอย่างแรงโดยไม่พูดไม่จา ซีล้มลง พี่คอมจะเข้าไปซ้ำ ซีสวนกลับมาเพื่อป้องกันตัว และเตะต่อยอย่างไม่กลัวเกรง พี่คอมเองก็ออกอาวุธอะไรไม่ได้มากนัก เพราะซีปัดป้องและจู่โจมตลอดเวลา
ชีทส่งเสียงห้ามก็ไม่เป็ผล ทั้งคอมและซีซัดกันปั๊วะป๊ะจนเจ็บตัวกันไปพอควร ชลวิทย์เข้ามาห้ามเด็กหนุ่มทั้งสองไว้ แต่ทั้งซีและคอมก็ยังมีท่าทีฮึดฮัดจะฟัดกันต่อ อีกแป๊บเดียว.. ครูเอก็ตามเข้ามาห้าม ทุกอย่างจึงยุติลงอย่างแท้จริง
“ขอบคุณคุณพ่อของชีทมากนะครับที่เข้ามาห้าม” แล้วครูเอก็หันหน้ามาจ้องเด็กทั้งสองอย่างเอาเื่ “วันนี้พวกเธอทั้งสองต้องไปรายงานตัวกับฝ่ายปกครองของโรงเรียน ชีทอยู่เป็พยานด้วยนะครับ” ครูเอครูที่เข้ามาช่วยชลห้ามเด็กทั้งสองพูดกับทุกคนชัดเจน
แล้วครูเอก็พาซีกับคอมไปห้องพยาบาล
“โชคดีจังที่พ่อกลับมา ชีทใจไม่ดีเลย” ชีทพูดไปกอดพ่อไปด้วย
“ที่พ่อกลับมา ก็จะเอากระเป๋ามาให้ชีทน่ะสิ ถึงได้เข้ามาห้ามได้ แล้วนี่มันเป็ยังไง”
“รุ่นพี่คนนี้แหละค่ะพ่อ ที่เข้ามาขอเบอร์ชีทวันที่คัดตัวหลีดฯ ที่เคยจะชกกับซีที่ทำให้พ่อต้องมานั่งเฝ้าชีทซ้อมหลีดไงคะ”
ชลพยักหน้ารับรู้
“แต่วันนี้ เค้าเดินเข้ามาหาซี ไม่พูดอะไรซักคำ ต่อยซีก่อนด้วยค่ะ”
“งั้นก็ไม่น่าเป็ห่วง ชีทบอกครูไปตามตรงอย่างนี้แหละ ซีไม่น่าจะโดนทำโทษอะไรรุนแรงหรอก”
“ค่ะพ่อ”
เล็กมาถึงโรงเรียนพอดีเห็นกลุ่มนักเรียนมุงดูอะไรกันก็ไม่รู้ แต่ความหล่อและความสูงของชลวิทย์ทำให้เล็กแหวกหลุ่มนักเรียนไทยมุงเข้ามา เล็กเห็นชีทยืนอยู่กับพ่อ กับพี่คอมยืนอยู่กันคนละมุม เล็กรีบเดินกึ่งวิ่งมาหาชีท โดยไม่ลืมที่จะสวัสดีพ่อชล แล้วถามไถ่เื่กับชีทพอรู้เื่
“พ่อไปดูกองถ่ายเขาหน่อยนะ ถ้ายังไม่มีอะไร พ่อจะกลับมาอยู่เป็เพื่อน ชีทอยู่กับเล็กได้ใช่ไหม” ชลถามด้วยความห่วงลูกสาว
“ค่ะ”
“เล็กจะช่วยดูแลชีทให้นะคะพ่อ”
ชลยิ้มให้สองสาว แล้วเดินกลับไปที่รถ และขับรถออกไป
ออฟโทรไลน์เข้ามาหาแซน แต่แซนกำลังเตรียมงานจะถ่ายรายการอาหารออนไลน์ของเขาอยู่ แซนจึงไม่อยากรับสายออฟ
โทรศัพท์ไลน์ตัดไปเพราะไม่มีคนรับสาย
.. “เื่ด่วน” .. ออฟไลน์เข้ามา
.. “พี่ปลาถูกตำรวจจับ” .. ข้อความไลน์ของออฟก็โชว์ที่หน้าจอมือถือ
.. “เลยมาโรงเรียนซีไม่ได้” ..
อ่านได้เท่านั้น แซนรีบโทรไลน์กลับไปหาออฟทันที “มีอะไรด่วนเหรอออฟ”
“ออฟไม่รู้อะไรละเอียด รู้แต่ตำรวจพาพี่ปลามาหาออฟ พี่ปลาให้ออฟบอกให้แซนไปโรงเรียนที่ซีเรียนอยู่ ไปเซ็นเป็ผู้ปกครองของซีวันนี้ พี่ปลาไปไม่ได้ เพราะถูกตำรวจจับ ออฟก็ไม่รู้ว่าคดีไหน พี่ปลาแกมีหลายคดีอยู่นะแซน”
“พี่ปลาให้แซนไปเป็ผู้ปกครองซีใช่ไหม” แซนถามย้ำ
“ใช่ !! พี่ปลาบอกให้แซนไปในฐานะพ่อซี”
“จริงเหรอ?”
“จริง!!”
แซนยิ้มกับคำตอบที่ได้รับ
“ออฟไม่รู้หรอกนะ ว่าพี่ปลาบอกซีว่าไงบ้าง รีบไปโรงเรียนลูกเถอะ รีบไปดูลูกนะแซน”
“จ้ะ จ้ะ ขอบคุณมากนะออฟที่ส่งข่าว” พอวางสายจากออฟ แซนรีบบอกให้ทีมงานเตรียมของไปก่อน เขามีธุระด่วนจริงๆ แล้วแซนก็รีบขับรถออกไป
พอแซนไปถึงที่โรงเรียนที่ซีเรียนอยู่ เขารีบถามเื่ราวกับครูเวรจนรู้เื่คร่าวๆ ครูเวรบอกให้แซนไปที่ห้องฝ่ายปกครองและชี้เส้นทางให้ แซนรีบเดินอย่างเร็ว แต่คงช้ากว่าใจของแซนที่น่าจะไปถึงห้องฝ่ายปกครองก่อนตัวเขาเสียอีก
แต่พอแซนไปถึงห้องฝ่ายปกครอง ชลเซ็นต์เอกสารแทนแซนไปแล้ว
“ขอบคุณพ่อชลมากนะครับที่เซ็นเป็ผู้ปกครองให้ผม” ซียิ้มขอบใจชลจากใจจริง เขาอยากให้พ่อชลเป็พ่อเขาเหลือเกิน
ชลยิ้มรับ แล้วก็มองเห็นแซนเข้ามาให้ห้องพอดี
ซีหันไปมองแซนตามสายตาของชล พอสายตาซีประสายสายตากับแซน
น้ำตาแซนคลอหน่วยขึ้นมาทันที
ซีกลับหลบสายตาแซน ก็.. เขาทำอะไม่ถูกเหมือนกันเพราะที่บ้านที่เขาโตมา จะไม่แสดงความรักต่อกัน ไม่ว่าจะในรูปแบบใด
“ซี” ชลเรียก
ซีมองหน้าชล
“ไปหาพ่อเค้าสิ” ชลบอกเรียบๆ
ซีค่อยๆ เดินไปหาแซน ที่ยืนอยู่ตรงประตูห้อง ในใจซีคิด .. ทำไมพ่อเขาไม่ใช่พ่อชล ..ทำไมพ่อเขาต้องเป็อาแซนด้วย .. ทำไม? ..
แซนน้ำตาไหลด้วยความปลื้มปิติ พลางอ้าแขนกอดซี เขาขยับตัวเดินเข้าไปหาซี
ซีหยุดยืน เขายังคงมองแซนในแววตานั้นไม่ดีใจเลยสักนิดที่เห็นแซน ซีไหว้แซนแล้ววิ่งออกจากห้องไป
แซนยืนนิ่ง ค้างอยู่ตรงนั้น เขาค่อยๆ ลดมือลง
ทั้งงง!!
ทั้งทำอะไรไม่ถูก!!
ชลเดินเข้าไปโอบปลอบแซน “ให้เวลาซีหน่อยนะ วันนี้หัวใจเขารับเื่หนักเหลือเกิน”
“มีอะไรเหรอชล เกิดอะไรขึ้น”
“เมื่อเช้า อยู่ๆซีก็ถูกรุ่นพี่ชก ทั้งที่ไม่มีเื่อะไรกัน”
“แล้วซีเป็ไงมั่ง?”
“ใจเย็นๆ แซน รุ่นพี่คนนั้นถูกทำทัณฑ์บนไปแล้ว ทางโรงเรียนเลยโทรไปตามผู้ปกครองซี มาเซ็นต์เอกสารรับรู้ว่ามีเื่เกิดขึ้น แล้วที่ซีเจ็บตัวจะได้เบิกประกันได้”
แซนพยักหน้ารับรู้ และเข้าใจแล้วว่าทำไมเมื่อครู่ที่หน้าซีมีผ้าพันแผลปิดอยู่
“แต่พอทางโรงเรียนโทรไปหาผู้ปกครองของซีที่ต่างจังหวัด ก็รู้ความจริงว่า ลุงคนที่เป็ผู้ปกครองที่ดูแลซีอยู่ เป็ผู้ร้ายฆ่าคนตาย เพิ่งถูกจับเมื่อเช้านี้เองเค้าเป็ญาติคนสุดท้ายของซี .. ซีเสียใจร้องไห้หนักมากนะ ชลเลยตัดสินใจเซ็นเป็ผู้ปกครองให้ซี”
แซนขอบใจชลแต่แทบไม่มีเสียงลอดออกมาจากริมฝีปากที่กำลังสะอึกสะอื้นเขาร้องไห้สงสารลูกชายสุดหัวใจ
ชลบีบมือให้กำลังใจแซน “พอซีติดต่อลุงได้ ลุงเค้าก็ะเิอารมณ์ด่าว่าซีด้วยคำที่แรงมาก”
“แซนนึกออก พี่ปลาแกเป็อย่างนั้นแหละ”
“แล้วที่หนักกว่านั้นคือ ลุงเค้าบอกว่า.. แซนเป็พ่อ และว่าแซนหยาบคายมาก จนซีต้องวางสายไปเพราะทนฟังไม่ได้ แซนเข้าใจลูกนะ อย่าเพิ่งน้อยใจเค้า”
แซนพยักหน้ารับคำชล น้ำตาร่วงเผาะๆจนชลต้องหากระดาษทิชชูให้ซับน้ำตา “เราควรออกไปอยู่เป็เพื่อนซีไหม?” แซนถามชล
“ก็ดี แต่ถ้าเขาพูดอะไรทำอะไรไม่ดี อย่าเสียใจ อย่าน้อยใจนะ”
“แซนสัญญา”
แล้วสองคนก็เดินออกจากห้องไปด้วยกัน
...
ซีนั่งนิ่งอยู่ที่ระเบียงตรงมุมตึกซึ่งอยู่ชั้นเดียวกับห้องฝ่ายปกครองนั่นเอง พอซีเห็นแซนกับชลเดินมาหาเขา.. ใจหนึ่งซีอยากซุกหน้าที่อกชลร้องไห้ให้สาแก่ใจ .. อีกใจก็ไม่อยากเจอหน้าอาแซนเลย .. เขาไม่รู้จะพูดอะไร.. ไม่อยากเห็นหน้า .. เพราะลุงปลาพูดไว้จนซีไม่อยากมองหน้าแซนอีก
ซีตัดสินใจลุกขึ้น จะเดินหนี
“ซี” ชลเรียกเขา ทำให้ซีก้าวขาไม่ออก เขาร้องไห้จนตัวสั่น
แซนเดินไปถึงตัวซี เขาจะกอดซี
“อย่า!! อย่าแตะตัวผม!!” แม้จะร้องไห้สะอึกสะอื้น แต่คำพูดก็ชัดพอที่จะทำให้แซนยืนนิ่งค้างอยู่อย่างนั้น
“ลูก” แซนพูดได้แค่นั้น
ชลเองก็พูดไม่ออก ไม่รู้ว่าจะช่วยฝ่ายไหนพูดอะไรดี
“ทิ้งผมไปั้แ่ผมยังไม่เกิด มาตอนนี้.. กล้าเรียกผมว่าลูกด้วยเหรอ”
คำพูดซีทำให้แซนร้องไห้หนักขึ้น
“คนใจดำ มีความสุขอยู่ที่นี่ เคยรู้มั้ย? .. ว่าแม่ทนทุกข์ทรมานแค่ไหน .. แม่รอ.. รอ.. รอจนใจสลาย .. รอจนตาย .. ก็ไม่เคยกลับไปหา .. ถึงตอนนี้ .. ทำมาเป็ห่วง .. ทำมาเป็รัก .. ไม่มีใครเชื่อหรอก” ซีพูดเน้นแต่ละคำแต่ละคำ จงใจเว้นเสียง ไม่ยอมออกเสียงคำว่า ‘พ่อ’ เลยสักคำเดียว
จบตอน๑๐