“คุณลุงตื่นพาพวกหนูไปเที่ยวที ตื่นๆ” เสียงของไอวี่และไอรี่ดังอยู่ข้างๆหูสตีฟก่อนเขาจะรู้สึกว่าร่างของเขาถูกเขย่าอย่างแรง
“พี่สาวด้วยตื่นได้แล้วค่ะสายแล้วนะ” ไอรี่ไปปลุกซาร่าบ้าง
“อือ...เช้าแล้วเหรอ” เสียงสตีฟพูดขึ้นอย่างงัวเงียก่อนจะค่อยๆลืมตา
ครืด !!! เสียงม่านที่ระเบียงถูกเปิดออกก่อนแสงอาทิตย์จะพุ่งเข้ามาแยงตาสตีฟ
“จะเที่ยงแล้วค่ะคุณลุง” เสียงซาช่าบอก
พรึ่บ !! สตีฟได้ยินดังนั้นรีบเด้งตัวขึ้นจากที่นอนทันที
“จะเที่ยงแล้ว !!!” สตีฟอุทานอย่างตกใจก่อนจะหยิบมือถือออกมาดูเวลา
“สิบเอ็ดโมงครึ่งนี่เราหลับเป็นตายเลยหรือนี่ แล้วพวกเธอกินข้าวเช้าหรือยัง” สตีฟถามเด็กๆ
“หนูสั่งรูมเซอร์วิสเรียบร้อยตั้งแต่เก้าโมงแล้วค่ะเพราะปลุกเท่าไหร่คุณลุงและพี่สาวก็ไม่ตื่น” ซาช่าพูดพลางทำสีหน้าเบื่อโลก
สตีฟได้แต่หัวเราะแห้งๆก่อนจะหันไปมองซาร่าที่ยังไม่ตื่นเหมือนกันไม่รอช้าเขาลุกไปปลุกซาร่าทันที
“มานี่ซาร่าน่ะต้องปลุกแบบนี้” สตีฟพูดพลางบอกให้ไอรี่หลบออกไป
“ซาร่าตื่นได้แล้ว” สตีฟพูดเบาๆก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปจนเกือบจะติดกับหน้าซาร่าทำเอาไอรี่และไอวี่หน้าแดงยกมือขึ้นปิดหน้ากันใหญ่เพราะนึกว่าสตีฟจะจูบอรุณสวัสดิ์
ฟู่ !! สตีฟเลื่อนหน้าไปที่ข้างๆหูซาร่าก่อนจะเป่าลมเข้าหูเธออย่างแรง
“ว้าย !!” ซาร่าร้องออกมาอย่างตกใจร่างของเธอกระเด้งจนลุกขึ้นนั่งก่อนจะเห็นสตีฟและเด็กๆมองมาที่เธอเป็นสายตาเดียว
“ผัวะ !! เล่นบ้าอะไรสตีฟปลุกดีๆก็ได้ใครให้ปลุกแบบนี้” ซาร่าถีบเข้าที่ท้องสตีฟแต่มีหรือสตีฟจะรู้สึกอะไร
“ก็คุณปลุกไม่ตื่นนี่นาจริงมั้ยเด็กๆ” สตีฟหันไปถามหาพวก
“ใช่ๆพี่สาวตื่นยากมากเลยหนูทั้งเขย่าทั้งเรียกไม่มีวี่แววว่าจะตื่นเลยอ่ะ” ไอรี่บอกซาร่าได้ยินดังนั้นก็หน้าแดงทันทีก่อนจะกระแอมออกมาและถามเปลี่ยนเรื่องแทน
“นี่กี่โมงแล้ว !!” ซาร่าถาม
“จะเที่ยงแล้วคุณไปอาบน้ำก่อนสิ” สตีฟพูด
“หาเที่ยง !!!” ซาร่าอุทานออกมาก่อนจะรีบวิ่งไปอาบน้ำทันที
“ว่าแต่ทำไมคุณลุงกับพี่สาวตื่นสายจังล่ะ” ไอวี่ถาม
“ก็.......” สตีฟยังไม่ทันพูดซาช่าก็พูดออกมาเสียก่อน
“เมื่อคืนคุณลุงสตีฟกับพี่สาวซาร่ากายบริหารกันจนเกือบเช้าเลยน่ะสิ” ซาช่าพูด
“กายบริหาร ???x2” ไอรี่และไอวี่สงสัยว่ามันคืออะไร
“ใช่แต่คุณลุงคะทำไมต้องไปออกกำลังกายในห้องน้ำล่ะคะ” ซาช่าพยักหน้าก่อนจะหันมาถามสตีฟอย่างไม่รู้
“ห้องน้ำ !!!” สตีฟอุทานออกมาก่อนหน้าของเขาจะค่อยๆขึ้นสีเพราะเขารู้แล้วว่าซาช่าเห็นแต่ดูเหมือนซาช่าจะไม่รู้ว่าเขาและซาร่าทำอะไรกัน
“กะ กะ ก็ไม่อยากทำให้พวกเธอตื่นน่ะ พอดีพึ่งหายป่วยเลยต้องออกกำลังกายไง ฮ่ะๆๆๆ” สตีฟหาข้อแก้ตัวก่อนจะหัวเราะแห้งๆ เมื่อคืนเขานั้นทำกับซาร่าจนเกือบสว่างดังนั้นวันนี้จึงตื่นสายยังไงล่ะ
“ว่าแต่อยากไปเที่ยวไหนล่ะเดี๋ยวพาเที่ยวเอง” สตีฟถามเด็กๆ
“หนูอยากไปสวนสนุกเมื่อคืนตอนเหาะกลับมากับพี่สาวหนูเห็นมันสวยมากเลย” ไอรี่ยกมือขึ้นก่อนจะตอบ
“ใช่ๆหนูก็อยากไปหนูอยากนั่งม้าหมุน” ไอวี่เองก็อยากไป
“สวนสนุกงั้นเหรอก็ดีนะ” สตีฟพูดพลางภาวนาในใจไม่ให้เกิดเรื่องขึ้นถ้าเขาไปเพราะครั้งก่อนไปสวนสนุกกับซาร่าดันมีวายร้ายมาโจมตีซะงั้นอ่ะ
“แล้วซาช่าล่ะอยากไปไหนเป็นพิเศษมั้ย” สตีฟถามเธอ
“หนูยังไงก็ได้ค่ะ” ซาช่าตอบอย่างที่เธอคิด
“ถ้าอย่างนั้นอีกชั่วโมงค่อยไปนะ” สตีฟพูดก่อนจะรอให้ซาร่าอาบน้ำเสร็จแล้วเขาก็รีบเข้าไปอาบบ้าง
ชั่วโมงต่อมา
กรี๊ด !!!!!!!!!!! เสียงไอรี่และไอวี่กรีดร้องออกมาจากด้านในบ้านผีสิงสตีฟที่นั่งอยู่ด้านนอกอดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้
“ว่าแต่ไม่กลัวจริงๆเหรอ” สตีฟหันมาถามซาช่าที่อยู่ข้างๆเขาเนื่องจากมันเข้าไปได้รอบละสามคน
“มันก็แค่ของปลอมค่ะหนูไม่เห็นว่ามันจะน่าตื่นเต้นและน่ากลัวตรงไหน” ซาช่าพูดออกมานิ่งๆแต่สตีฟเห็นมือของเธอนั้นชุ่มไปด้วยเหงื่อถ้าสังเกตดีๆล่ะก็จะเห็นว่าทุกครั้งที่มีเสียงกรี๊ดออกมาเธอจะสะดุ้งทุกครั้ง
สตีฟเห็นดังนั้นก็อดเล่นอะไรแผลงๆไม่ได้
“รอนี่เดี๋ยวนะขอไปซื้อน้ำตรงนั้นหน่อยจะเอาด้วยมั้ย” สตีฟถามซาช่า
“มะ มะ ไม่เอาแต่...ปะ ปะ ไปด้วย” ซาช่าพูดเสียงสั่นๆหลังจากรู้ว่าสตีฟจะปล่อยให้เธออยู่คนเดียวที่หน้าบ้านผีสิงนี่
“รอนี่แหละถ้าไปด้วยกันก็ต้องเข้าคิวใหม่น่ะสิ” สตีฟพูดพลางเดินไปทันทีโดยไม่รอคำตอบ
กรี๊ด !!!!!!!!!! เสียงร้องของเหล่าคนที่เข้าไปในบ้านผีสิงดังออกมาทำให้ซาช่าต้องหลับตาและเอามืออุดหูทันใดนั้นเองจู่ๆเธอก็รู้สึกว่ามีอะไรเย็นๆมาแตะที่แก้มของเธอ
“ว้าย !!!!” ซาช่าร้องออกมาก่อนจะกระโดดหนีไปหลายเมตรก่อนจะกลับมามองดูว่าเกิดอะไรขึ้นและเห็นสตีฟที่ยืนถือขวดน้ำเย็นอยู่
“คุณลุงเล่นอะไรกันคะเนี่ยตกใจหมด” ซาช่าพูดอย่างโกรธๆ
“โทษทีไม่นึกว่าจะตกใจขนาดนั้น” สตีฟพูดซาช่าถอนหายใจออกมาก่อนจะเดินกลับมาต่อแถว
“กรี๊ด !! ว้าย !! ฮ่าๆ” เสียงกรีดร้องของสองแฝดและซาช่าดังออกมาจากทางออกก่อนพวกเธอจะวิ่งพรวดออกมา
“เป็นไงบ้างสนุกกันมั้ย” สตีฟถามพวกเธอ
“สนุกคร่าx2” สองแฝดตอบ
“แฮ่กๆๆๆ !! ไม่อยากจะเชื่อว่าบ้านผีสิงสมัยนี้จะน่ากลัวมากเลยตานายกับซาช่าแล้วสตีฟฉันจะรอแถวๆนี้นะ” ซาร่าพูดเพราะบ้านผีสิงนี่ไม่ได้ใช้เวลานานอย่างที่คิดมันแค่สิบนาทีเท่านั้นต่อรอบ
“อือตรงนั้นมีร้านน้ำอยู่ซื้อมากินแล้วรอแถวๆนี้ก็ได้เดี๋ยวก็ออกมาแล้วถึงคิวเราแล้วไปกันเถอะซาช่า ส่วนคุณมาคนเดียวสินะครับไปกับเราสิ” สตีฟพูดก่อนจะหันมาบอกคนข้างหลังเขาที่ต่อแถวอยู่
“นี่ๆพี่สาวลุงสตีฟเขาพูดกับใครอ่ะ” ไอรี่ดึงแขนซาร่าพลางถาม
“นั่นสิไม่เห็นจะมีใครต่ออยู่ข้างหลัง” ซาร่าเองก็สงสัยเพราะที่ทางเข้ามีสตีฟกับซาช่าแค่สองคนเท่านั้นแล้วสตีฟหันมาพูดกับใครกันล่ะ
“พี่สาวหนูหิวน้ำอ่ะเมื่อครู่หนูกรี๊ดคอแทบแตก” ไอวี่บอก
“อืองั้นเราไปซื้อน้ำกันเถอะแล้วรอสตีฟกับซาช่าแถวๆนี้กัน ว่าแต่หนูไอวี่กับหนูไอรี่อยากจะไปเล่นอะไรต่อล่ะ” ซาร่าถาม
“หนูอยากเล่นอันนั้นค่ะx2” ทั้งสองคนตอบก่อนจะชี้ไปที่รถไฟเหาะ
“อือได้เลยรอสตีฟออกมาแล้วเราไปกัน” ซาร่าพยักหน้าก่อนจะพาสองแฝดไปซื้อน้ำเพื่อรอสตีฟ
ทางด้านสตีฟ
หมับ !! ซาช่าเกาะแขนสตีฟไว้แน่นจนเขารู้สึกถึงแขนเธอที่กำลังสั่นอยู่
“กลัวเหรอ” สตีฟแกล้งถาม
“กะ กะ กลัวที่ไหนหนูแค่กลัวหลงเพราะมันมืด” ซาช่าพูดเสียงสั่น
“อืม..มันก็มืดจริงๆนะ อ๊ะคุณเองก็มาเดินกับพวกเราก็ได้นะครับไม่ต้องเดินห่างขนาดนั้น” สตีฟหันไปบอกอีกคนที่เดินอยู่ข้างหลังห่างไปหลายก้าว
“ค่ะ !!!” เสียงของคนที่สตีฟคุยด้วยตอบกลับมา
พรึบ !! ร่างของเธอพุ่งเข้ามาปรากฎใกล้ๆกับสตีฟและซาช่าในเสี้ยววินาที
หือไวมากมองไม่ทันเลยนี่เธอคนนี้มีความเร็วเท่าไหร่กันเนี่ย สตีฟคิดในใจเขากำลังจะตรวจสอบว่าเธอคนนี้เป็นใครเลเวลเท่าไหร่แต่ตอนนั้นเองที่ด้านหน้าก็มีเสียงซาวด์จากบ้านผีสิงดังขึ้นเสียก่อน
เคี๊ยกๆๆๆๆๆ !! เสียงหัวเราะหลอนดังขึ้นมาทำให้สตีฟเลิกสนใจคนที่เข้ามาด้วยกับเขา
“โหเสียงหัวเราะหลอนน่าดู” สตีฟพูดพลางมองซาช่าที่เกาะแขนเขาอยู่ซึ่งเธอหลับตาปี๋ขาไม่ขยับจากจุดที่ยืนเลยสักนิด
“นี่ไปกันเถอะซาช่าถ้ามัวแต่ยืนอยู่อย่างนี้ก็ไม่ได้ออกไปซักทีน่ะสิ” สตีฟพูด
“คะ คะ ค่ะ” ซาช่าพยักหน้าก่อนจะออกแรงผลักสตีฟให้เดินนำ
“หึ” สตีฟหัวเราะเบาๆก่อนจะเดินนำ
ตลอดทางเหล่าพนักงานที่แต่งเป็นผีก็พยายามหลอกสตีฟและซาช่าให้กลัวแน่นอนสตีฟโตขนาดนี้แล้วเขาไม่กลัวผีพวกนี้หรอก
“โหน่ากลัวกว่าสมัยก่อยเยอะเลย” สตีฟอดชื่นชมไม่ได้ก่อนจะเหลือบมองซาช่าซึ่งยังหลับตาเดินตามสตีฟอยู่แบบนั้น
เฮ้อ !! กลัวแต่ก็ยังทนแถมไม่แสดงออกว่ากลัวอีกเด็กคนนี้นี่นะไม่ต้องเข้มแข็งขนาดนี้ก็ได้มั้งเป็นเด็กก็ควรทำตัวให้สมเป็นเด็กบ้างสิ สตีฟอดถอนหายใจไม่ได้ตอนนั้นเองเขาก็เห็นป้ายที่เขียนว่าทางออกซึ่งมันน่าจะอยู่อีกไม่ไกลแล้วเขาฉีกยิ้มออกมาก่อนจะเอามือล้วงเข้าไปในกระเป๋าผ้ากันเปื้อนของเขาและหยิบบางอย่างออกมาสวม
สวบ !! สตีฟสวมบางอย่างเข้าไปที่หน้าของตัวเองซึ่งเป็นสิ่งที่เขาแอบซื้อมาตอนที่บอกซาช่าว่าไปซื้อน้ำนั่นเอง
“จะถึงทางออกหรือยังคะคุณลุง” ซาช่าถามทั้งๆที่ยังหลับตาอยู่
“ใกล้แล้วล่ะ” สตีฟพูด
“อ๊ะเจอทางออกแล้ว” สตีฟแกล้งพูดทั้งๆที่ยังไม่ถึงตอนนั้นเองเขาก็ก้มหน้าลงมาจนแทบจะติดกับหน้าของซาช่าและทันทีที่ซาช่าลืมตามาเธอก็กรี๊ดลั่นไปทั่วบ้านผีสิงแห่งนี้
“กรี๊ด !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!” ซาช่ากรีดร้องออกมาจนสุดเสียงเพราะทันทีที่เธอลืมตาจู่ๆก็พบเข้ากับใบหน้าเละๆลูกตาของใบหน้าข้างหนึ่งทะลุเบ้าออกมาอยู่ด้านนอก
กึก !! ทันทีที่สิ้นเสียงกรี๊ดจู่ๆคอของซาช่าก็พับไปทันที
“เฮ้ยสลบเลยเหรอเนี่ย !!!” สตีฟอุทานออกมาเขานึกไม่ถึงว่าซาช่าจะสลบไปแบบนี้
“โหเป็นเสียงกรีดร้องที่ดังที่สุดในรอบเดือนเลยนะเนี่ย” พนังงานที่แต่งตัวเป็นผีอยู่ที่มุมหนึ่งของบ้านผีสิงอดพูดออกมาไม่ได้
“นั่นสิพวกเราหลอกแทบตายทำอะไรเด็กคนนั้นไม่ได้เลย พี่ชายคนนั้นแค่ใส่หน้ากากซอมบี้นั่นหน่อยเดียวเล่นเอาซะเด็กคนนั้นสลบไปเลยอ่ะ” พนักงานผีอีกคนพูด
“หรือพวกเราจะไปหาหน้ากากมาใส่มั่งดีฟระตรูขี้เกียจแต่งหน้า” พนักงานอีกคนลองเสนอความคิดเห็นเล่นๆก่อนทั้งหมดจะหัวเราะออกมาเบาๆ
“เฮ้อสงสัยแกล้งแรงไปตรูจะโดนงอลมั้ยล่ะเนี่ย” สตีฟถอนหายใจออกมาก่อนจะอุ้มซาช่าขึ้นมาและพาเดินออกไป
เมื่อสตีฟเดินออกมาพนักงานที่อยู่ที่ทางออกก็พูดขอบคุณเขาทันที
“ขอบคุณลูกค้าทั้งสองท่านที่มาใช้บริการบ้านผีสิงของเรานะครับโอกาศหน้าเชิญใหม่นะครับ” พนักงานพูด
“สองคน ???” สตีฟสงสัยว่าทำไมพนักงานคนนี้ถึงขอบคุณแค่สองคนในเมื่อเขาเข้ามากันสามคน
“ใช่ครับสองคนมีอะไรเหรอครับ” พนักงานถามหลังจากเห็นสตีฟทำหน้างง
“ก็ตอนเข้ามาผมเข้ามาสามคนน่ะสิครับ” สตีฟพูด
“สามงั้นเหรอบ้าน่าที่ทางเข้าผมยังได้รับแจ้งว่าสองอยู่เลยนะครับแถมในกล้องก็มีแค่สองคน” พนักงานพูดก่อนจะชี้ให้ดูที่หน้าจอซึ่งฉายภาพในมุมต่างๆของบ้านผีสิงเอาไว้อยู่แน่นอนมันมีภาพฉายที่หน้าทางเข้าด้วย
“โหเป็นกล้องแบบกลางคืนเสียด้วย” สตีฟพยักหน้าก่อนพนักงานคนนั้นจะลองเล่นย้อนหลังให้สตีฟดูภาพตอนที่เขาเข้ามาในบ้านผีสิงแห่งนี้
“อ๊ะ !!” สตีฟอุทานหลังจากเห็นภาพว่าเขาเข้ามาสองคนจริงๆทันทีที่เห็นแบบนั้นเขาก็หน้าซีดมือเย็นทันที
แล้วที่ตรูเห็นและคุยด้วยนั่นใครกันฟระ สตีฟคิดในใจตอนนั้นเองจู่ๆสตีฟก็ได้ยินเสียงของเธอคนนั้นอีกครั้ง
แล้วมาเที่ยวใหม่นะ !!
ควับ !! สตีฟรีบหันกลับไปทันทีก่อนจะเห็นร่างของเธอคนนั้นกำลังโบกมือให้อยู่
“ว๊าก !!!” สตีฟกรีดร้องออกมาก่อนจะรีบเผ่นทันทีเพราะร่างของเธอคนนั้นมันลอยอยู่กับพื้นไม่สิพูดให้ถูกคือมันๆไม่มีขาต่างหากและแล้วสตีฟก็ได้รู้วันนั้นเองว่าตัวเขานั้นมีสัมผัสที่หกกับเขาด้วย !!!
จบ...
พิมพ์คำอธิบายที่นี่
127K
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)
