ปัง!
กรี๊ด!!!
"คิดว่าจะหนีพ้นหรือไง ตามมันไป"คิดส์ที่นั่งอยู่เบาะหลังแสยะยิ้มขึ้น สายตาเหลือบไปมองรถอีกคันที่พึ่งแล่นรถออกไป
ปัง! ปัง! ปัง!
กรี๊ด!!!
"ขับเร็วกว่านี้สิ มันตามมาแล้ว"แพรววาพูดขึ้นขนาดที่จ้องรถของคิดส์ที่ขับเข้ามาประชิดมากขึ้นก่อนที่ชายอีกคนจะสาดะุใส่ล้อรถทั้งข้างหน้าและหลังของแพรววาจนเสียการทรงตัวแล้วรถได้พุ่งรถด้านข้างไป
ตูม!
โอ๊ย~
แพรววาค่อยๆ ยกมือขึ้นมากุมขยับแล้วเห็นเืที่ค่อยซึมออกมาจากาแก่อนสะดุ้งไปมองไปด้านคนขับแล้วเบิกตากว้างเมื่อเห็นนามิแนบนิ่งไป
"นามิตื่นสินามิ"แพรววาพยายามปลุกนามิให้ตื่นแต่ไร้วี่แวว ทำให้ร่างของนามิเอียงล้มมาชงไหล่ของแพรววาและเห็นเืที่ซึมออกมาจากาแที่ศีรษะของเพื่อน
"ไม่นะ!"
ปัง! ปัง! ปัง!
กรี๊ด!!!
แพรววากรีดร้องลั่นพยายามกอดนามิก้มหน้าลงพร้อมใช้มือสองข้างปิดรอบบริเวณหูไว้ด้วยความใเมื่อกระจกบานใหญ่ตรงหน้าเธอถูกยิงจนแตก
"วิ่งไล่จับกันพอล่ะนะ"ชายใส่สูทสีดำพูดขึ้นก่อนจะมีอีกคนเข้ามาเปิดประตูฝั่งที่เธออยู่แล้วแพรววาออกมา
"ปล่อยนะ"
"ไงเจอกันอีกแล้วนะ"เวลานี้แพรววาสั่นไปทั่วตัวเมื่อต้องเผชิญหน้าคิดส์อีกครั้ง"กลัว?"
ฟิ้ว~
"หืม!"คิดส์จ้องมองลูกน้องของเขาที่ล้มตัวไปนอนจมกองเือยู่บนพื้น ก่อนจ้องมองไปรอบๆ ด้านแต่ไม่พบใคร พบเพียงแค่ลูกน้องของเขาค่อยๆ ล้มไปนอนจมกองเืทีละคนสองคน
"ใครออกมา"
ฟิ้ว~
เสียงลมพัดไปมาไม่มีแม้แต่วี่แววของผู้คนเลยด้วยซ้ำแม้แต่เสียงก็ถูกกลบเกลื่อนไปกับสายลม หายไปอย่างไร้ร่องรอยราวกับว่าไม่เคยมีตัวตนของบุคคลเลย
ในจังหวะนั้นแพรววาค่อยๆ ย่องฝีเท้าไปอีกทางใน่จังหวะที่คิดส์เผลอ แล้วเร่งฝีเท้าหนีทันที ในจังหวะนั้นเองะุใครบางคนได้ฝังไปบนไหล่ของคิดส์จนเขาต้องใช้มือข้างซ้ายมากุมาแไว้
"ออกมาสิ เป็ิญญาหรือไม่ถึงมุดหัวอยู่แต่ในป่า"
คิดส์ขบกรามแน่นด้วยความเจ็บใจเมื่ออีกฝ่ายได้ใช้มือเก็บเสียง ทำเอาคิดส์หาที่อยู่เ้าของะุปืนไม่พบ
คิดส์จึงเหลือบไปมองรอบๆ ป่าแทน ก่อนฉุดคิดได้ว่าแพรววาอยู่ตรงนั้น แต่พอหันกลับไปมองจุดที่แพรววาอยู่กับไม่พบเธอเสียแล้ว คิดส์จึงหันไปรอบๆ ถนนแทนจนเผยให้เห็นร่างบางที่กำลังวิ่งอยู่ คิดส์แสยะยิ้มก่อนเล็งปืนไปทางแพรววา
ปัง!
เืสีแดงสดๆ ได้หยดลงบนพื้นขนาดที่คิดส์เบิกตากว้างเมื่อเห็นคนเบื้องหน้าแสยะยิ้มขึ้นมาก่อนมองไปทางแพรววาที่กรีดร้องแล้ววิ่งหนีสุดชีวิต
"นี่แก!"