ระบบผู้ล้มเหลว

ตอนที่ 32 พลังที่ไม่อาจควบคุม

ฟู่มมม!!

เปลวเพลิงทมิฬระเบิดออกจากร่างซูผิงอย่างบ้าคลั่ง

พื้นสนามละลายกลายเป็นลาวาสีดำ

อากาศรอบตัวเขาบิดเบี้ยวจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

นักเรียนจำนวนมากรีบถอยหนีด้วยความหวาดกลัว

“พลังนี่มันผิดปกติแล้ว!”

“เขาควบคุมไม่ได้!”

บนเวที
ดวงตาของซูผิงกลายเป็นสีแดงเข้มเต็มไปด้วยความเย็นชา

เปลวเพลิงสีดำแดงหมุนวนรอบร่างราวกับสัตว์ร้ายกำลังตื่นขึ้น

ติ๊ง!

[คำเตือนระดับสูงสุด]

[ผู้ใช้สูญเสียการควบคุมเพลิงทมิฬ 37%]

[โปรดหยุดใช้งานทันที]

แต่เสียงระบบเหมือนค่อยๆห่างไกลออกไป

ในหัวของซูผิงเริ่มมีเสียงกระซิบดังขึ้น

“ปลดปล่อยมัน…”

“เผาทุกอย่าง…”

“เจ้าคือผู้ครอบครองเพลิงทมิฬ…”

ทันใดนั้น
เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองรอบสนาม

เพียงสายตาก็ทำให้หลายคนตัวแข็ง

แม้แต่พวกอาจารย์ยังสัมผัสได้ถึงอันตราย

ชายชราผมขาวกัดฟันแน่น

“แย่แล้ว…”

“เด็กคนนี้ยังรับพลังนั้นไม่ไหว”

ส่วนชายหน้ากากแห่งวิหารเงากลับหัวเราะอย่างตื่นเต้น

“ใช่!”

“ปล่อยพลังออกมา!”

“เพลิงทมิฬต้องเป็นอิสระ!”

ทันใดนั้นเอง

ซูผิงยกมือขึ้นช้าๆ

ฟู่ม!

ลูกไฟสีดำแดงขนาดใหญ่เริ่มก่อตัวเหนือสนาม

แรงกดดันมหาศาลทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน

ผู้คนเริ่มสิ้นหวัง

เพราะหากลูกไฟนั้นตกลงมา

ทั้งมหาวิทยาลัยอาจหายไปในพริบตา

ถิงถิงกัดฟันแน่นก่อนพุ่งเข้าหาซูผิงทันที

“หยุดนะ!”

ฟึ่บ!

เธอฝืนเข้าไปในเปลวเพลิงแม้ผิวหนังเริ่มถูกเผาจนแดง

แต่ก็ยังไม่หยุด

ในที่สุดเธอก็มาถึงตรงหน้าซูผิง

“ซูผิง!”

เธอตะโกนสุดเสียง

แต่เขายังคงไร้ปฏิกิริยา

ดวงตาแดงฉานไร้อารมณ์

ถิงถิงกำหมัดแน่น ก่อนตัดสินใจ—

เพียะ!

เธอตบหน้าเขาเต็มแรง

เสียงดังสะท้อนทั่วสนาม

ทุกคนชะงัก

แม้แต่ชายหน้ากากยังนิ่งไปครู่หนึ่ง

ถิงถิงมองเขาด้วยดวงตาแดงก่ำ

“นายจะบ้าหรือไง!”

“นายบอกว่าจะเอาชนะทุกคนไม่ใช่เหรอ!”

“ถ้านายควบคุมพลังตัวเองไม่ได้แล้วจะไปชนะใครได้!”

เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย

“ถ้านายเผาทุกอย่างตอนนี้…”

“นายก็ไม่ต่างจากสัตว์ประหลาดพวกนั้น!”

ทันใดนั้นเอง

นิ้วของซูผิงกระตุกเล็กน้อย

ดวงตาที่แดงฉานเริ่มสั่นไหว

เหมือนสติของเขากำลังต่อสู้กับบางอย่าง

ติ๊ง!

[จิตใจกลับคืน 52%]

[ตรวจพบแรงยึดเหนี่ยวทางจิต]

เสียงระบบดังขึ้นอีกครั้ง

เปลวเพลิงรอบตัวเริ่มสั่นรุนแรง

ซูผิงกุมหัวแน่น สีหน้าเจ็บปวด

“อ๊ากกก!!”

ตูม!!

ลูกไฟบนท้องฟ้าระเบิดกลางอากาศ

เปลวเพลิงกระจายเต็มฟ้าเหมือนฝนดาวตกสีดำแดง

แรงกระแทกกวาดทั่วสนาม

แต่โชคดีที่มันไม่ตกลงพื้น

ถิงถิงรีบเข้าไปพยุงเขา

ซูผิงหอบหายใจหนัก ดวงตาค่อยๆกลับเป็นปกติ

เปลวเพลิงรอบตัวเริ่มดับลงทีละน้อย

เขามองมือของตัวเองเงียบๆ

ก่อนกำแน่นช้าๆ

“เกือบไปแล้ว…”

ชายชราผมขาวถอนหายใจด้วยความโล่งอก

แต่สายตาที่มองซูผิงกลับซับซ้อนกว่าเดิม

เพราะพลังแบบนั้น…

หากควบคุมได้จะกลายเป็นสุดยอดอัจฉริยะ

แต่หากพลาดเพียงครั้งเดียว

อาจกลายเป็นภัยพิบัติระดับเมือง

ขณะเดียวกัน
ชายหน้ากากแห่งวิหารเงากลับหัวเราะเบาๆ

“น่าสนใจจริงๆ…”

“เจ้าผ่านด่านแรกแล้ว ซูผิง”

“แต่ครั้งหน้า…จะไม่มีใครช่วยเจ้าได้อีก”

ฟึ่บ!

หมอกสีดำปกคลุมร่างเขาก่อนหายไปจากสนาม

หลังจากนั้นไม่นาน
อสูรมารที่ถูกเพลิงทมิฬเผาก็ค่อยๆสลายเป็นเถ้าถ่าน

วิกฤตครั้งใหญ่ของมหาวิทยาลัยจบลงในที่สุด

แต่ทุกคนรู้ดีว่า…

นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น

ก่อนที่ซูผิงจะหมดสติไปเขาได้ยินเสียงระบบดังขึ้นเบาๆ

ติ๊ง!

[เงื่อนไขปลดล็อกภารกิจหลักสำเร็จ]

[เปิดเส้นทาง : ผู้สืบทอดเพลิงทมิฬ]

……จบตอน……