ตอนที่88 เผชิญหน้า
เฮ้ออออออออออออ~
เสียงถอนหายใจยาวเหยียดของแอนดรูว์ดังขึ้นฉับพลันดวงตาสีเขียวมรกตดุจสัตว์ร้ายของจ้าวมังกรจ้องมองมาทางเขา เทพหงสากับหงส์อมตะปลดปล่อยคลื่นพลังร้อนระอุขวางกั้น
วูบ!
ร่างจ้าวมังกรหายไปจากตรงหน้าของเทพหงสากับหงส์อมตะไปปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าแอนดรูว์ ขณะจ้าวมังกรกำลังเงื้อมือหมายคว้าจับลำคอแอนดรูว์มือขาวนวลของหงส์อมตะ ได้คว้าจับข้อมือของจ้าวมังกรไว้ไม่ให้ขยับ
“หงส์อมตะ”จ้าวมังกรส่งสายตาเต็มไปด้วยจิตสังหารมองหงส์อมตะ หงส์อมตะเผยรอยยิ้มเย้ายวนกลิ่นอายเพลิงสีทองเวียนวนเป็นละออง
“สิ่งมีชีวิตในเขตเผ่าหงสาเจ้าไม่มีสิทธิ์แตะต้อง” หงส์อมตะเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์จ้าวมังกรขมวดคิ้วพร้อมกระชากมือกลับแต่คลื่นพลังสีชาดร้อนระอุได้พุ่งเข้าใส่แผ่นหลัง
บึ่ม! เทพหงสาโจมตีจ้าวมังกรจากด้านหลัง เกิดคลื่นระเบิดรุนแรงกระจายคลื่นความร้อนเป็นวงกว้างแต่นอกจากมิติฉีกขาดกลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น จ้าวมังกรยังอยู่ที่เดิมอย่างมั่นคง..ไร้รอยขีดข่วน
“พวกเจ้า”จ้าวมังกรแค่นเสียงเย็น คลื่นพลังทรงอำนาจเผด็จการพวยพุ่ง จนหงส์อมตะต้องถอยห่างเทพหงสาต้องเคลื่อนตัวหลบ
แอนดรูว์เห็นท่าไม่ดีเขาเตรียมตัวจะลงมือเขากลับไม่คิดว่าจ้าวมังกรจะเก็บงำพลังทั้งหมดเข้าสู่ร่างกายอย่างช้า ๆและชี้มาทางเขา
“ส่งไอ้ตัวปลิ้นปล้อนนั่นมาข้าไม่อยากทำสงครามกับพวกเจ้า” คำพูดเผด็จการของจ้าวมังกรดูอ่อนข้อลงอย่างน่าตกใจหงส์อมตะยกคิ้วอย่างมีเลศนัยพลางถอยไปอยู่ด้านข้างแอนดรูว์
เทพหงสายังเคลื่อนตัวไปอยู่ใกล้กับหงส์อมตะในไม่กี่อึดใจต่อมา
“จ้าวมังกร เจ้าต้องการมนุษย์คนหนึ่งไปทำไมกัน? ท่าทีของเจ้ายังน่าสนใจ เสียจนข้าอยากรู้เกี่ยวกับมนุษย์ผู้นี้”หงส์อมตะใช้มือขาวนวลลูบไหล่แอนดรูว์พลางไล่ลงไปยังต้นแขน
เทพหงสาส่งสายตาให้หงส์อมตะเพื่อไม่ให้ยั่วยุจ้าวมังกร จ้าวมังกรกลับมีท่าทีอ่อนลงและยังคงย้ำคำเดิม
“ส่งตัวมันมาให้ข้าเป็นพอ”
“ไม่”หงส์อมตะพูดเสียงแข็ง ท่าทางเย้ายวนที่เธอทำกับแอนดรูว์คล้ายกำลังดูปฏิกิริยาของจ้าวมังกรว่าจะตอบสนองอย่างไร
“ส่งมันมาข้าจะถือว่าติดค้างน้ำใจพวกเจ้าครั้งหนึ่ง” จ้าวมังกรอ่อนข้อลงคราวนี้เทพหงสาละสายตาจากจ้าวมังกร ไปสำรวจดูแอนดรูว์ราวกับเธออยากรู้ว่ามีความลับอะไรซ่อนอยู่ในตัวเขา
แอนดรูว์หันไปมองเทพหงสาก่อนหันมองหงส์อมตะ เขาเห็นว่าท่าทีของทั้งสองไม่ได้เป็นทั้งมิตรหรือศัตรูเพียงแค่ยึดถือเรื่องเขตแดนของเผ่าตัวเองเท่านั้น ทั้งหมดล้วนเป็นการแสดงออกว่าไม่ให้ใครมารุกรานพื้นที่ได้ตามใจชอบ
‘ค่อนข้างน่าสนใจ ลองไหลไปตามน้ำอีกสักหน่อยไม่รู้ว่าทั้งสองจะตอบสนองยังไง’ แอนดรูว์คิดในใจพลางแอบปลดปล่อยอักขระอมตะจำนวนหนึ่งกระจายออกไปรอบด้านโดยไม่ให้ใครรู้ตัว
“ข้าสัมผัสอะไรจากตัวมนุษย์ผู้นี้ไม่ได้ไม่มีความพิเศษ เป็นแค่มนุษย์ธรรมดา” เทพหงสาพึมพำ หงส์อมตะกลับพยักหน้าแต่จ้าวมังกรกลับหรี่ตาลงและชี้มาทางแอนดรูว์
“ไอ้ตัวปลิ้นปล้อนกลับมาหาข้า” เสียงจ้าวมังกรดังก้องแอนดรูว์เพียงเมินหงส์อมตะที่กำลังทำท่าหยอกล้อเขาก่อนบอกกับจ้าวมังกรด้วยน้ำเสียงนิ่งสงบ ไม่มีความนอบน้อมอีกต่อไป
“ผู้น้อยบอกไปแล้ว...พันธสัญญาถูกทำลายทุกอย่างล้วนจบลง โปรดอย่าดึงดันและกลับไปเถอะผู้อาวุโส”
“เจ้ากล้าไล่ข้าไอ้ตัวบัดซบ เดี๋ยวนี้ชักอวดดี” จ้าวมังกรแค่นเสียงเย็นน้ำเสียงแฝงพลังทำลายล้างส่วนหนึ่งตรงเข้าใส่แอนดรูว์
ปึ่ง!
เทพหงสาหยุดยั้งพลังทำลายล้างและสลายมันทิ้งไปทันใดนั้นหงส์อมตะควงแขนแอนดรูว์พร้อมบอกกับจ้าวมังกรด้วยท่าทางยั่วยุ
“จ้าวมังกรดูสนใจมนุษย์ธรรมดาไม่น้อยเห็นทีคงมีความสัมพันธ์บางอย่างลึกซึ้งต่อกัน”
“หงส์อมตะ!” เทพหงสาส่งสายตาให้หงส์อมตะหยุดยั่วยุจ้าวมังกร จ้าวมังกรกลับส่งเสียง ‘เฮ๊อะ’ ไม่พอใจครั้งหนึ่ง ก่อนดวงตาจะเปลี่ยนไปดูน่ากลัวกว่าเดิมหลายเท่า
“พวกเราไม่มีความสัมพันธ์อะไรต่อกันผู้น้อยเพียงทำงานเล็กน้อยให้ผู้อาวุโสจ้าวมังกร พี่สาวทั้งสองโปรดเข้าใจ”แอนดรูว์ป้องมืออย่างมีมารยาทให้จ้าวมังกร
เทพหงสามองแอนดรูว์เหมือนกำลังพิจารณาหงส์อมตะกลับมองอย่างใกล้ชิดและมีความหมายแอบแฝง ส่วนจ้าวมังกรนั้นมีความไม่พอใจเป็นล้นพ้นเหมือนกับว่า...แค่ได้ยินเสียงเขาก็อยากจะบดขยี้ทิ้งยังอย่างงั้น
“บอกพี่สาวได้ไหมว่าเจ้าทำงานอะไรให้จ้าวมังกร” หงส์อมตะถามแอนดรูว์จ้าวมังกรพลันปลดปล่อยจิตสังหารพร้อมพลังกดดันมหาศาลทำเอาเทพหงสากับหงส์อมตะต้องปลดปล่อยพลังต่อต้าน
“เกี่ยวกับเผ่ามังกร”แอนดรูว์พูดสั้น ๆ หงส์อมตะแสดงท่าทางสนใจผิดกับจ้าวมังกรที่ปลดปล่อยพลังมากกว่าเดิมจนเทพหงสากับหงส์อมตะต้องเพิ่มพลังต่อต้าน
“ไม่ใช่ความลับอะไรผมบอกพี่สาวทั้งสองได้ทั้งหมด” แอนดรูว์พูดพร้อมรอยยิ้มจังหวะนั้นเองเสียงทรงอำนาจของจ้าวมังกรพลันดังก้อง
“กล้าพูดข้าจะปลิดชีพเจ้า”
“พูดมาพี่สาวจะปกป้องเจ้าเอง” หงส์อมตะเผยรอยยิ้มพร้อมจ้องมองจ้าวมังกรที่เริ่มแสดงความขุ่นเคืองออกมา
แอนดรูว์ไม่ได้ใส่ใจกับคำพูดของจ้าวมังกรหรือคำพูดของหงส์อมตะแต่เขากลับแสดงท่าทีอึดอัดเล็กน้อยคล้ายไม่สบายใจอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดด้วยความพยายาม
“ผมช่วยพัฒนาเผ่าพันธุ์ของจ้าวมังกรให้แข็งแกร่งขึ้นดัดแปลงยีนเล็กน้อย เสริมแต่งโครงสร้าง ให้พัฒนาได้รวดเร็ว...”
“ไอ้ตัวบัดซบ”จ้าวมังกรระเบิดพลังทำลายล้างขัดจังหวะ เทพหงสากับหงส์อมตะต่อต้านไว้ได้แต่แอนดรูว์กลับเล่าต่อไป แล้วยังเล่าละเอียดมากขึ้น
“เพิ่มพลังสายเลือดสามส่วนใช้ทรัพยากรอย่างดอกโลหิต ผงหินฟ้า เป็นสารสกัดหลักยกระดับยีนของเหลววิญญาณเพิ่มความเร็วในการรักษา...ทำนู่นนี่นั่น...
...ผมช่วยทุกอย่างด้วยความเต็มใจ...
...สุดท้ายผมถูกมองว่าเอาเปรียบจ้าวมังกรกับเผ่ามังกร...
...พอหยุดพักเพื่อรักษาตัวบ้างยังมาบังคับให้กลับไป ฉีกพันธสัญญาที่ลงนามไว้ ไล่ล่าผมในโลกจิตวิญญาณ...
...จนมาถึงที่นี่”
แอนดรูว์เล่ายาวไม่ว่าเรื่องที่เขาเล่าจะเป็นเรื่องอะไร เทพหงสากับหงส์อมตะเข้าใจหรือไม่เข้าใจสิ่งที่เขาเล่าทั้งหมดเทพหงสากับหงส์อมตะต่างเข้าใจไปในทิศทางเดียวกันว่าเผ่ามังกรแข็งแกร่งขึ้นเป็นฝีมือแอนดรูว์จ้าวมังกรโลภมากอยากเอาเปรียบจึงใช้กำลังบังคับ
“ไม่น่าเล่าหงสารุ่นเยาว์ในเผ่าเราถึงสู้มังกรรุ่นเยาว์ไม่ได้ ในการประลองเมื่อยี่สิบปีก่อน”หงส์อมตะพูดด้วยความเข้าใจ พลางส่งสายตาไปหาเทพหงสา
ทันใดนั้นเองเทพหงสาได้ถามแอนดรูว์
“หากเจ้ายินดีช่วยยกระดับรุ่นเยาว์ในเผ่าหงสาข้าสัญญาว่าจ้าวมังกรจะไม่คุกคามเจ้าอีกต่อไป”
แอนดรูว์นิ่งเงียบไม่ตอบเขามองดูเทพหงสาที่พร้อมเปลี่ยนการต้านรับเป็นการโจมตี
“นับรวมข้าด้วยข้าจะปกป้องเจ้าและช่วยเจ้าบุกเบิกเส้นทางการบ่มเพาะ”หงส์อมตะยื่นข้อเสนอเพิ่มเติม
แอนดรูว์ก็ยังไม่ตอบเขาแค่มองหงส์อมตะต้านรับพลังมหาศาลของจ้าวมังกรที่เพิ่มขึ้นพร้อมกับความโกรธที่แสดงออกมาทางสีหน้าของจ้าวมังกร
ฮรึ่ม!
“ไอ้ตัวปลิ้นปล้อนคิดว่านกโง่สองตัวจะปกป้องเจ้าได้รึ” จ้าวมังกรส่งเสียงดังลั่น ใบหน้าเทพหงสากับหงส์อมตะเปลี่ยนไปเป็นจริงจัง
“จ้าวมังกรรับกระบวนท่า” เทพหงสาหยุดต้านรับ โบกมือส่งขนเพลิงนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าใส่จ้าวมังกร
“คิดจะช่วยเหลือมันเพื่อผลประโยชน์ถามความเห็นข้ารึยัง” จ้าวมังกรปลดปล่อยภาพธรรมมังกรโบราณขนาดใหญ่
“หงส์อมตะพาตัวมนุษย์กลับไปที่เผ่า” เทพหงสาบอกกับหงส์อมตะ
หงส์อมตะรีบพุ่งเข้าหาแอนดรูว์มือซ้ายคว้าแขนหมายจับและพาเข้ารอยแยกเพื่อจากไป แต่พอจับแขนแอนดรูว์และพยายามดึงร่างแอนดรูว์กับอยู่ที่เดิมไม่ขยับไปไหน
“อะไร?” หงส์อมตะอุทาน ใบหน้าเธอแสดงความงุนงงเล็กน้อยแอนดรูว์กลับส่ายหน้าพลางถอนหายใจ
เฮ้ออออออออออออออ~
“พี่สาวเพื่อผมประโยชน์ไม่คิดให้ผมตอบด้วยความสมัครใจสักหน่อยรึไง” แอนดรูว์เปิดปากถามหงส์อมตะกลับเพิ่มพลังและพยายามดึงร่างแอนดรูว์
“ไปเร็วก่อนจ้าวมังกรจะลงมือ” หงส์อมตะพูด แอนดรูว์กลับส่ายหน้าพร้อมตอบกลับ
“ไม่ไปผมไม่ตกลงอะไรทั้งนั้น สุดท้ายถึงหนีไปได้ คงจบลงด้วยการถูกบังคับอยู่ดี”
“ฮึข้าใช้กำลังแล้วอย่ามาโทษกันทีหลัง” หงส์อมตะใช้พลังสุดแรง แต่แอนดรูว์กลับไม่ขยับเธอจังปล่อยแขนเขาและพุ่งตัวออกห่างอย่างรวดเร็ว เพราะรู้ว่าเขามีอะไรไม่ชอบมาพากล
“สุดท้ายแล้วไม่มีใครสามารถไว้ใจได้ เห็นผมประโยชน์เล็กน้อยก็ตาเป็นมัน” แอนดรูว์พูดเสียงเบาเสียงเขากลับดังก้องไปทั่วพื้นที่ เทพหงสากับจ้าวมังกรที่กำลังสู้กันอยู่ใช้พลังผละตัวแยกจากกันแล้วหันมอง
เวลานี้เทพหงสา หงส์อมตะและจ้าวมังกรต่างจ้องมองแอนดรูว์เป็นสายตาเดียว
“เผ่าหงสาต้องมียีนน่าสนใจเหมือนเผ่ามังกร” แอนดรูว์เผยรอยยิ้มยากคาดเดา
“เจ้าหมายความว่ายังไงมนุษย์!” เทพหงสาแสดงความไม่เป็นมิตรเล็กน้อย หงส์อมตะมีท่าทีระมัดระวังมีเพียงจ้าวมังกรเผยรอยยิ้มยินดี เพราะรอบตัวแอนดรูว์ไม่มีใครอยู่ใกล้
“หมายความว่า...ประโยชน์ใช้สอยในตัวพี่สาวทั้งสองคงมีไม่น้อย” แอนดรูว์ยกยิ้ม ความนอบน้อมมีมารยาททั้งหมดต่างหายไปใบหน้าเขากลับมานิ่งสงบ แถมยังดูเย็นชา
วูบ!!
จ้าวมังกรเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้แอนดรูว์ในเสี้ยวพริบตาเขาเห็นท่าทางอันสูงส่งและเผด็จการพร้อมกับรอยยิ้มเหยียดหยัน
“ไอ้ตัวปลิ้นปล้อนเจ้าต้องเป็นทาสของข้า...ตลอดไป!”
หมับ!
จ้าวมังกรยื่นมือเข้าคว้าลำคอแอนดรูว์อย่างง่ายดายโดยที่เขาไม่ได้ต่อต้าน หงส์อมตะกับเทพหงสายังอยู่ที่เดิมคอยดูสถานการณ์อันแปลกประหลาด
“สลักตรา...”
วื้บบบบบบบบบบบบ
จ้าวมังกรกำลังใช้ทักษะบังคับเป็นทาสต้องหยุดชะงักเมื่อร่างแอนดรูว์ตรงหน้า เปลี่ยนไปเป็นตัวอักขระอมตะตัวหนึ่งที่เขียนว่า‘ลวงหลอก’ ก่อนจางหายไป
ปิดกั้นพื้นที่!
เสียงแอนดรูว์ดังก้องเสียงเขาอาจฟังดูนิ่งเรียบ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นในเวลาต่อมา ใบหน้าหงส์อมตะเทพหงสาและจ้าวมังกรต้องเปลี่ยนไป เพราะอยู่ ๆ รอยแยกที่ใช้เดินทางข้ามมาถูกปิดลงซ้ำยังไม่สามารถสัมผัสพื้นที่รอบนอกได้ นอกจากในรัศมีหนึ่งหมื่นกิโลเมตรกลายเป็นพื้นที่มิติแยกย่อย
วู้บ!
แอนดรูว์ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งด้านหลังจ้าวมังกร เขาปรากฏตัวอย่างไร้ซุ่มเสียง วาดอักขระอมตะลงบนแผ่นหลังจ้าวมังกรโดยอีกฝ่ายไม่รู้ตัวแต่เทพหงสากับหงส์อมตะต่างเห็นทั้งหมด
ผนึก!
อักขระอมตะด้านหลังจ้าวมังกรส่องแสงภาพธรรมและพลังในตัวจ้าวมังกรต่างหายวับไปเหมือนกลายเป็นเพียงคนธรรมดา
ควับ!
จ้าวมังกรหันหลังมาพร้อมมือขวายื่นไปทางแอนดรูว์แต่คราวนี้แอนดรูว์ไม่อยู่นิ่ง เขายื่นมือไปจับลำคอจ้าวมังกรเช่นกัน
หมับ! จ้าวมังกรคว้าลำคอแอนดรูว์ แอนดรูว์คว้าลำคอจ้าวมังกร
“ตายซะ”จ้าวมังกรพูดด้วยน้ำเสียงเต็มไปด้วยความเผด็จการและความโกรธ น่าเสียดายที่พลังของจ้าวมังกรถูกอักขระอมตะผนึกไว้ด้วยพละกำลังของร่างเนื้อจึงไม่สามารถทำอะไรแอนดรูว์ได้
“อะไร!?” จ้างมังกรเผยใบหน้าตกใจ อึดใจต่อมาแอนดรูว์ได้กุมลำคอจ้าวมังกรและดึงเข้ามาหาตัวเขา
อึก! จ้าวมังกรส่งเสียงผ่านลำคอ สายตาหยิ่งผยองมองทุกสิ่งต่ำกว่ามองแอนดรูว์อย่างไม่เข้าใจ
103K
![สำนักเถื่อนเดือดปฐพี [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1592451905_80705599.webp)
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)
![บ้านสกุลหลินมีปฐมเทพหญิง [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731470069_52932225.webp)