Path of god เส้นทางของพระเจ้า

สามสิบนาทีก่อนการต่อสู้

“หัวหน้าไม่ได้นะ! คุณจะมาเป็นตัวล่อเพื่อให้ผมหนีออกจากป้อมปราการคนเดียวไม่ได้นะครับ”

ลูชกำลังจะอธิบายแผนการสำหรับการหลบหนีให้อดัมฟัง

“นี้นายคิดว่าฉันเป็นใครกัน  กับอีกแค่คนไม่กี่สิบกี่ร้อยคนฉันสามารถสลัดให้หลุดได้ไม่ยากอยู่แล้ว   ที่สำคัญ!นี่นายไม่ได้ฟังที่ฉันพูดไปเลยหรือไง   ว่าเรากำลังจะไปสำรวจดันเจี้ยนใหม่ที่ฉันพึ่งค้นพบ   แล้วนายได้เตรียมของใช้จำเป็นอย่างโพชั่นกับเสบียงไว้แล้วงั้นหรือ?”

อดัมมีสีหน้าสำนึกเล็กน้อยเพราะเขารู้ว่าการสำรวจดันเจี้ยนนั้นจำเป็นต้องใช้เสบียงและโพชั่นเป็นจำนวนมากและเขาเองก็ไม่ได้พกของพวกนี้ติดตัวไว้เลย   แต่เขาก็ไม่อาจยอมปล่อยให้หัวหน้าของตัวเองไปเป็นเหยื่อล่อได้

“แต่ยังไงก็ไม่ได้!   ถ้าเกิดหัวหน้าเป็นอะไรไปกิลด์ของเราจะต้องเสียชื่อเสียงอย่างแน่นอนได้โปรดช่วยใจเย็นลงด้วย”

“....”

ลูชหมดคำจะพูดอย่างแท้จริง   กิลด์ที่ยังไม่ได้สร้างขึ้นมาหรืออาจจะไม่ถูกสร้างขึ้นมาเลยด้วยซ้ำ    ถูกใช้มาเป็นข้ออ้างเพื่อไม่ให้เขาไปเป็นเหยื่อล่อ

‘หากเราสร้างกิลด์ไม่ได้ขึ้นมาไอหมอนี้คงไม่คิดที่จะฆ่าเราหรอกนะ’

“นายไม่ต้องห่วงเรื่องของฉันหรอก  ถึงจะเห็นอย่างนี้แต่ฉันก็มีทักษะล่องหนอยู่กับตัว   เพราะงั้นไม่มีใครในเมืองนี้ที่จะจับตัวฉันได้ง่ายๆหรอก  เพราะงั้นตั้งใจฟังฉันให้ดีๆ”

ดวงตาสีฟ้าเงางามของอดัมพลันลุกว้าวในทันทีที่ได้ยินว่าลูชมีทักษะล่องหน   ทักษะระดับตำนานที่สามารถครอบครองได้ก็ต่อเมื่อสำเร็จเควสที่เกี่ยวข้องกับเกล็ดของSilica

‘นี้หัวหน้าของเราสามารถสำเร็จเควสที่แม้กระทั่งนักผจญภัยในตำนานบางคนยังทำไม่สำเร็จเลยงั้นหรือ?’

ลูชที่เห็นใบหน้าของอดัมที่เปลี่ยนไปเป็นใบหน้าของสาวแรกแย้มที่ทำท่าอยากรู้อยากเห็นเขาจึงรีบเปลี่ยนประเด็นแล้วเข้าเรื่องในทันที   เขาไม่อย่างอธิบายวิธีที่เขาสำเร็จเควสของเกล็ดSilicaให้ใครฟังเท่าไรนัก

“เอาล่ะๆทีนี้นายก็รู้แล้วว่าไม่มีใครหน้าไหนมันจะจับตัวฉันได้ง่ายๆเพราะงั้นตั้งใจฟังฉันให้ดีๆ   อันดับแรกฉันจะขึ้นไปข้างบนก่อน   แล้วหลังจากฉันไปให้นายรอประมาณ 10นาทีก่อนแล้วจากนั้นค่อยตามออกไป   ในตอนนั้นพวกเครโบรุส คงจะสนใจฉันที่เข้าไปซื้อของในบริษัทการค้าจนลดการเฝ้าระวังไปหลายส่วน  ในตอนนั้นให้นายใช้ทักษะพลางตัวที่ดีที่สุดเท่าที่นายจะทำได้เพื่อออกจากเมืองนี้   แล้วให้ไปรอฉันในพิกัดที่ฉันระบุเอาไว้  และอีกไม่ถึงชั่วโมงฉันจะตามไปเจอกับนายที่นั้น   ส่วนเรื่องในเมืองก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันเป็นคนจักการเอง”

ลูชเล่าแผนการที่เข้าคิดออกมาด้วยสีหน้าสุดหมั่นใจ   แต่อดัมเองก็ยังไม่ได้ว่างใจซะสนิท   เพราะลูชเล่าแต่แผนการที่อดัมต้องทำเท่านั้นแต่เขายังไม่ได้เล่าส่วนของตัวเองออกมาเลยว่าเขาจะใช้วิธีไดในการออกจากเมืองแม้เขาจะมีสกิลล่องหนแต่อดัมก็คิดว่ามันจะต้องมีข้อจำกัดในการใช้งานอยู่บาง  อดัมอดไม่ได้เลยถามออกไปด้วยใบหน้าสงสัย

“แล้วหัวหน้าจะทำยังไงละครับ  ผมคงไปไม่ได้แน่ท้าหากไม่รู้ว่าหัวหน้าคิดจะทำอะไรแล้วจะเอาตัวรอดในสถานการณ์นั้นได้ยังไง”

“ฝั่งฉันงั้นหรือ? ฉันก็จะไปฆ่าไอบูเล็ตมันไง”

“.....”

***

กลับมาที่ปัจจุบัน  หลังจากที่ลูชใช้ทักษะกลืนกินศักดิ์สิทธิ์  เขาก็รีบใช้ทักษะล่องหนออกมาทันทีก่อนที่เขาจะยกโพชั่นมานาออกมาซด   ไม่อย่างนั้นเขาคงได้ตายก่อนที่จะถึงประตูเมืองอย่างแน่นอน   เพราะจากการที่ลูชใช้2ทักษะที่เขาได้รับมาจากนักบุญดาบออกไปมานาของเขาก็เหลือเพียง390หน่วยเท่านั้น   แม้จะนำแต้มสถานะหลักไปลงที่สติปัญญาแล้วถึง20แต้มก็ตาม    หากเขาไม่ซดโพชั่นมานาเข้าไปเขาคงอยู่ในสถานะล่องหนได้เพียง19วิเท่านั้น

‘โธ่โว้ย!!! ทำไมมันถึงไม่ติดคริติคอลกันวะ  หรือว่าบูเล็ตมันจะมีทักษะพิเศษงั้นหรือ?’

ตอนนี้ลูชกำลังวิ่งไปในทิศทางที่เขาได้นัดกับอดัมเอาไว้  ลูชได้ปลดสถานะล่องหนมาสักพักหนึ่งแล้วหลังจากที่เขาออกห่างจากป้อมปราการมาได้พอสมควร  และเขาก็เริ่มนึกย้อนและทบทวนไปในตอนที่เขาต่อสู้อยู่กับบูเล็ต  และก็ไม่ผิดจะที่ลูชคิดไว้นักบูเล็ตนั้นมีสกิลติดตัวที่พิเศษมากๆเขาสามารถลดอัตราคริติคอลของศัตรูลงได้  ซึ่งหากลูชต้องการจะโจมตีบูเล็ตให้ได้ผลคริติคอลอย่างแน่นอนนั้น   การโจมตีของลูชจะต้องสมบูรณ์แบบยิ่งกว่านี้ขึ้นไปอีก

ลูชเริ่มมองหาวิธีที่เขาจะสามารถเอาชนะบูเล็ตได้   เขาเริ่มจำลองสถานการณ์การต่อสู้ไว้ในหัวแล้วเริ่มสู้ซ้ำไปซ้ำมา  ขณะที่เขากำลังวิ่งตรงไปยังจุดนัดพบ   ไม่นานลูชก็มองเห็นจุดอ่อนของตัวเองที่เขาไม่สามารถจะเมินได้อีกต่อไป  (มานา)

‘เราต้องการมานามากกว่านี้  ท่าหากเราใส่<แหวนไอริส> ได้ล่ะก็จุดอ่อนข้อนี้ก็จะหายไปทันที แต่เงื่อนไขในการสวมใส่แหวนวงนี้คือผู้ใส่ต้องมีเลเวล130ขึ้นไป’

สำหรับผู้เล่นขั้นสูงแหวงวงนี้ในปัจจุบันอาจเทียบได้กับสมบัติของกิลด์เลยก็ว่าได้  มันอาจจะไม่มีสกิลติดมากับแหวนด้วยก็จริงแต่เงื่อนไขในการส่วมใส่ถือว่าน้อยมากแถมค่าสถานะที่มันมอบให้ก็ไม่อาจจะทำเมินได้ด้วยเช่นกันแต่สำหรับลูชในตอนนี้แล้วเขาอาจจะต้องใช้เวลาอยู่เป็นสัปดาห์กว่าที่เขาจะบรรลุเงื่อนไขในการสวมใส่แหวน

‘ถ้าหากเราสามารถใส่แหวนวงนี้ได้ละก็เราก็น่าจะมีโอกาสฆ่าบูเล็ตได้สำเร็จถึง70%เลยทีเดียว  แต่เรายังต้องไปยัง<ป่าต้นไม้โลก>เราจะมัวมาเสียเวลาและติดเเหง็กอยู่ที่เมืองนี้ไม่ได้’

เป็นอย่างที่ลูชคิดไว้ไม่ผิดนักแม้ค่าสถานะหลักของลูชจะยังน้อยนิดแต่เขากับมีสกิลที่สามารถพลิกแผงสถานการณ์ได้อย่างหลากหลาย   หากเขามีมานาให้ใช้ทักษะสวนกลับและโจมตีอีกสัก1ชุดเขาอาจจะสามารถฆ่าบูเล็ตได้อย่างแน่นอน   แต่เขากับไม่มีมานา มากพอที่จะสามารถใช้พวกมันได้

‘นี่คงเป็นสาเหตุที่สมดุลของ Path of God ไม่เคยพังลงมาเลย ขนาดเราเองที่มีสกิลสุดโกงอยู่ตั้งมากมายแต่กลับไม่สามารถใช้พวกมันได้อย่างมีประสิทธิภาพเลยสักครั้ง’

ไม่แปลกนักที่ลูชจะคิดแบบนั้นเพราะเกมนี้ถูกสร้างขึ้นมาโดยการคำนวนให้เกมมีความสมดุลที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ ด้วยระดับของซุปเปอร์คอมพิวเตอร์ที่สามารถสร้างโลกทั้งใบขึ้นมาได้  กับอีแค่สมดุลของเกม   คงไม่ต่างจากงานล้างจานสำหรับคราเดียร์ 

ลูชยังคงมีสีหน้าเคร่งเครียด   แต่ไม่นานเขาก็ยิ้มออกมาอย่างมีความสุขเมื่อเขานึกถึงสมดุลของเกมนี้

‘สักวันหนึงเราจะพังมันได้มั้ยนะ? สมดุลในเส้นทางของพระเจ้า’

***

 “หัวหน้า!!!  ฮือ~ฮือ~”

ไม่นานลูชก็มาถึงจุกนัดพบที่เขาระบุไว้   อดัมที่เห็นการมาถึงของลูชก็พลันร้องไห้ออกมา ใบหน้าที่บิดเบียวกำลังพอดีพร้อมกลับดวงตาสีฟ้าที่มีน้ำตาคลออยู่เล็กน้อย   ชั่งเป็นใบหน้าที่สามารถทำให้ชายหนุ่มมากมายล้วนหลงใหล   หากพวกเขาเหล่านั้นไม่รู้ว่าอดัมเป็นผู้ชาย  แม้แต่ลูชเองที่รู้ทั้งรู้ก็ไม่อาจจะรอดพ้นจากดาเมจชุดนี้ไปได้  ก่อนที่เขาจะได้สติกลับมา

“ฉันบอกแล้วไง  ว่าให้นายทำตัวให้มันเหมือนกับผู้ชายหน่อยนี้นายไม่ได้ฟังเลยรึไงกัน  แล้วก็เลิกร้องไห้ได้แล้ว”

‘หรือว่าไอหมอนี้จะเป็นน้องชายของเรากัน’

ลูชเริ่มส่งสัยว่าอดัมอาจจะเป็นน้องชายของเขาที่แอบเข้ามาเล่นเกมนี้แม้ทั้งสองคนจะสวยไปในคนละแบบแต่นิสัยกับถอดแบบออกมาอย่างสมบูรณ์ในทุกระเบียบ และอีกอย่างที่เริ่มทำให้ลูชส่งสัยว่าอดัมเป็นน้องชายของตัวเอง   เพราะเขาไม่สามารถดูหน้าต่างสถานะของอดัมได้หรือแม้กระทั่งการเพิ่มเพื่อนเองก็เช่นกัน   เขาต้องตื้ออดัมในท่อระบายน้ำกว่าครึ่งวันกว่าอีกฝ่ายจะยอมให้เขาเพิ่มเพื่อนเพราะมันคงจะเป็นไปไม่ได้เลยที่อดัมจะทำสองสิ่งนี้ไม่ได้เพราะแม้กระทั่งNPCเองก็ยังสามารถที่จะแชร์หน้าต่างสถานะหรือแม้กระทั่งเพิ่มเพื่อนกับผู้เล่นด้วยก็เช่นกัน

ฮึก~ฮึก~  อดัมที่เริ่มกลั่นน้ำตาเริ่มออกปากถามลูชถึงจุดหมายทัดไป

“แล้วพวกเราจะไปทางไหนกันต่องั้นหรือครับหัวหน้า”

หือ?

ลูชได้สติขึ้นมาจากคำถามของอดัม  ที่อยู่ปัจจุบันของพวกเขานั้นอยู่ห่างจากดันเจี้ยนถึง1พ้นหลา  และเหตุผลที่ลูชเอาพิกัดนี้เป็นจุดนัดพบก็เนื่องจากเขายังไม่ต้องการบอกตำแหน่งของดันเจี้ยนให้อดัมทราบเพื่อกันเหตุไม่คาดฝันอย่างการที่อดัมหลบหนีไม่สำเร็จและอาจทำให้ตำแหน่งของดันเจี้ยนนี้ถูกเปิดเผย

“อ่า เราจะต้องเดินทางไปยังทิศตะวันตกอีกหน่อยก่อนที่จะถึง <สุสานโกลมาส>นั้นคือดันเจี้ยนที่เราจะเริ่มสำรวจกัน”

“ครับ”

ลูชสำรวจดูอดัมที่เตรียมตัวพร้อมเดินทาง

“เอาล่ะท่านายพร้อมแล้วก็ออกเดินทางกันเลย”