ทะลุมิติมาเป็นแพทย์หญิงตัวร้ายพร้อมลูกชายอัจฉริยะ【จบ】

        โม่อวี้เฉินและกู้ชิงเฉิงจ้องมองเฟิงเจ๋อที่คล้ายเทพสงครามไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยว

        หลังจากที่พวกบ่าวไพร่ที่กู้ตงหลิงส่งมาสังหารกู้จิ่งเซวียนถูกกำจัดจนสิ้นเฟิงเจ๋อก็ก้มลงคุกเข่าต่อหน้าโม่อวี้เฉินและกู้ชิงเฉิง ใบหน้าเคร่งขรึมยิ่งพลางกล่าวว่า “กระหม่อมสมควรตาย” จากนั้นเขาก็เงื้อกระบี่เปื้อนเลือดแทงเข้าใส่ตนเอง

        “เซวียนเอ๋อร์เล่า?” กู้ชิงเฉิงเอ่ยถามเสียงแผ่วราวกับยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

        เฟิงเจ๋อในตอนนี้ทั่วร่างอาบโลหิตแลดูน่าสะพรึงยิ่ง กู้ชิงเฉิงขยับปลายนิ้วเข็มเงินเล่มหนึ่งพุ่งเข้าสู่กลางอกของเฟิงเจ๋อ ทำให้เขารู้สึกหายใจติดขัดร่างทั้งร่างไม่อาจขยับเขยื้อน ล้มลงกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง

        “เซวียนเอ๋อร์!” กู้ชิงเฉิงรู้ถึงภัยอันตรายจึงได้กำชับเฟิงเจ๋อและเฟิงฮ่วนให้ปกป้องกู้จิ่งเซวียนให้ดีแต่นางก็ไม่คาดคิดว่าจะเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้น

        แม้ว่าเรื่องราวในเรือนหลังนางจะกุมอำนาจไว้ได้ทว่าสถานการณ์ในตอนนี้กลับไม่อาจควบคุม นางยังคงใจเย็นสระน้ำที่เปลี่ยนเป็นสีแดงฉานสะท้อนอยู่ในดวงตา คมลึกจนน่าหวาดกลัว

        “ใครก็ได้ ลงไปในน้ำ หากหาเซวียนเอ๋อร์ไม่เจอพวกเจ้าทุกคนจงปลิดชีพตนเองเสีย” โม่อวี้เฉินตระหนักถึงความร้ายแรงของสถานการณ์เช่นกันเขาก็คิดว่าฝีมือของเฟิงเจ๋อและเฟิงฮ่วนนั้นแข็งแกร่ง คงไม่เกิดปัญหาคนนับสิบปรากฏกายออกมาจากความมืด และกระโดดลงไปในสระน้ำ

        โม่อวี้เฉินในตอนนี้ใบหน้ามืดครึ้มยิ่งนักรอบกายปกคลุมไปด้วยไอสังหารอันเย็นยะเยือก

        “เฟิงฮ่วนเล่า?” กู้ชิงเฉิงรู้สึกเจ็บแปลบในใจก่อนจะเอ่ยถามขึ้นมาทันที นางเชื่อว่ากู้จิ่งเซวียนนั้นฉลาดหลักแหลม คงไม่เป็นอะไร

        โม่อวี้เฉินก็รู้สึกงุนงงเล็กน้อยก่อนจะมองไปรอบทิศ และจะเอ่ยปากอีกครั้ง “ขึ้นมาให้หมดแล้วกลับไปรับโทษ”

        สถานการณ์ในตอนนี้ถูกรายงานไปยังกู้ตงหลิงเช่นกันกู้ตงหลิงไม่ใช่คนโง่เง่า ชายชราผู้นั้นเป็นนางที่จัดเตรียมไว้ให้กู้ชิงเฉิงทว่าเขากลับปรากฏตัวในห้องของถังเชี่ยว จึงเข้าใจว่าตัวเองถูกย้อนรอยเสียแล้ว 

        ขณะที่นางกำลังจะบุ่มบ่ามลงมือปลิดชีพกู้ชิงเฉิงนางก็ได้รับข่าวว่าซือจื่อเกิดเรื่องทำให้ความอัดอั้นในใจคลายลงไปได้บ้าง

        “ดูสิว่าเจ้าจะอยู่ในตำหนักบูรพาได้อย่างไร” กู้ตงหลิงกัดฟันกรอดดวงตาฉายแววชั่วร้ายนางจะไม่มีทางปล่อยให้ใครก็ตามที่บังอาจหมายปององค์รัชทายาทรอดไปได้

        ย้อนกลับไปในอดีตหญิงสาวที่พยายามเข้าใกล้องค์รัชทายาท หรือหญิงสาวที่องค์รัชทายาทเหลือบมองนางก็จะยืมมือกู้ชิงเฉิงจัดการพวกนางไปเสีย ในตอนนั้นกู้ชิงเฉิงเชื่อฟังนางยิ่งกว่าอะไรดี

        เมื่อสถานการณ์เป็นเช่นนี้แผนการของกู้ตงหลิงจึงไม่อาจดำเนินต่อไปได้อีก เมื่อเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นองค์รัชทายาทก็คงไม่พักอยู่ที่นี่แล้ว แม้จะรู้สึกเสียดายอยู่บ้างแต่กู้ตงหลิงก็ยังพอใจอยู่ไม่น้อย อย่างน้อยก็ได้กำจัดบุตรนอกสมรสผู้นั้นไปได้

        กู้ชิงเฉิงและโม่อวี้เฉินเรียกบ่าวรับใช้จากจวนตระกูลกู้มาและผลักพวกเขาทั้งหมดลงไปในสระน้ำเพื่อค้นหาเด็กน้อยส่วนพวกเขาทั้งสองก็กระโดดลงไปในสระน้ำเพื่อค้นหาเด็กน้อยเช่นกัน โดยไม่สนใจสิ่งใดการค้นหาดำเนินไปจนฟ้ามืดสนิท

        จวนตระกูลกู้ทั้งจวนถูกปกคลุมไปด้วยความมืดมิดและน่าหวาดหวั่นราวกับมีเชือกเส้นหนึ่งที่ถูกดึงจนตึง พร้อมที่จะขาดได้ทุกเมื่อ

        --------

        ในตำหนักบูรพากู้จิ่งเซวียนกำลังเกาะอยู่บนตัวเฟิงฮ่วน พลางกล่าวว่า“วันนี้กู้ตงหลิงต้องตกอยู่ในสภาพอนาถแน่”

        ผู้ใดที่บังอาจทำให้ท่านแม่ของเขาไม่พอใจล้วนต้องตายอย่างน่าอนาถ

        “ซือจื่อ พวกเราทำเช่นนี้…จะดีหรือพ่ะย่ะค่ะ?” เฟิงฮ่วนกังวลยิ่งนักยามนี้เป็นยามจื่อ (ช่วงเวลา 23.00 น. ถึง 01.00 น.) แล้ว องค์รัชทายาทและพระชายายังไม่กลับมาเขาพอจะจินตนาการได้ว่าสถานการณ์ทางนั้นจะเป็นอย่างไร

        “ดีสิ! เจ้าไม่รู้สึกตื่นเต้นหรอกหรือ? แต่เฟิงเจ๋อช่างโง่งมนักอาจจะไม่เข้าใจ” กู้จิ่งเซวียนกล่าวพร้อมใบหน้าที่ฉายแววกังวล“เขาคงจะไม่ปลิดชีพตัวเองเพื่อรับโทษหรอกนะ”

        “เขาทำแน่พ่ะย่ะค่ะ” เฟิงฮ่วนพยักหน้า “ท่านอาจจะทำให้เขาตาย”

        “นี่…” กู้จิ่งเซวียนรู้สึกไม่รู้จะทำอย่างไรดี“แล้วจะทำอย่างไรดี? พวกเราไปที่จวนตระกูลกู้กันเดี๋ยวนี้เลย”

        “เซวียนเอ๋อร์ เจ้าช่างไม่รู้จักประมาณตนเลย!” เสียงของกู้ชิงเฉิงดังขึ้นในตอนนั้น

        เดิมทีนางคิดจะใช้โอกาสนี้เล่นงานกู้ตงหลิงให้เจ็บปวดเสียใจแต่กู้จิ่งเซวียนกลับก่อเรื่องเร็วเกินไป ทำให้แผนการทั้งหมดพังทลายลง

        “เฟิงฮ่วน รีบช่วยข้าด้วย!” กู้จิ่งเซวียนรีบคลานไปใต้โต๊ะ“ท่านแม่โมโหแล้ว”

        กู้ชิงเฉิงมองกู้จิ่งเซวียนที่ซ่อนตัวอยู่ใต้โต๊ะไม่ยอมออกมาใบหน้าของนางพลันมืดครึ้ม

        “ใครใช้ให้เจ้าทำอะไรตามอำเภอใจ รบกวนแผนการของแม่กัน?” กู้ชิงเฉิงจ้องเขาด้วยความรู้สึกไม่พอใจ

        “ท่านแม่ ข้า... ข้าไม่ได้ตั้งใจ พวกเขาเริ่มก่อนนะขอรับ” กู้จิ่งเซวียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงน่าสงสาร

        “ถ้าเช่นนั้น แม่จะไม่ถือโทษเจ้า ออกมาเถิด” กู้ชิงเฉิงก็ตกใจไม่น้อยในตอนนั้นนางคิดว่ากู้จิ่งเซวียนเกิดเรื่องขึ้นจริงๆ หากไม่ใช่นางพบว่าเฟิงฮ่วนไม่อยู่นางคงบุกจวนราชครูและเข่นฆ่าผู้คนไปแล้ว

        สีหน้าของโม่อวี้เฉินยังคงเย็นชาราวกับน้ำแข็งดูน่ากลัวยิ่งนัก เขาไม่คาดคิดว่าคนของตระกูลกู้จะกล้าหาญถึงเพียงนี้นับว่าเหนือความคาดหมายของเขาจริงๆ

        “หากไม่ใช่เพราะเซวียนเอ๋อร์เกิดเรื่องที่ไม่คาดฝันท่านคงได้รับผลตอบแทนอันน่าประหลาดใจเป็นแน่” กู้ชิงเฉิงยิ้มมุมปากเล็กน้อยนางรู้ดีถึงแผนการของกู้ตงหลิง และรู้ว่าวันนี้กู้ตงหลิงทำได้ไม่ดีเท่าที่ควร

        หากแผนการของนางสำเร็จลุล่วงกู้ชิงเฉิงจะต้องเสื่อมเสียชื่อเสียง กู้จิ่งเซวียนเองก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยและโม่อวี้เฉินจะต้องมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับนางเรื่องความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งนี้ กู้ตงหลิงพยายามอยู่หลายครั้งแต่ก่อนหน้านี้นางไม่เคยมีโอกาสเลย วันนี้จึงเป็นโอกาสที่หาได้ยากยิ่งนัก

        โม่อวี้เฉินอุ้มกู้จิ่งเซวียนที่ซ่อนอยู่ใต้โต๊ะขึ้นมาแนบอกพร้อมกับกอดแน่นขึ้นเล็กน้อย เขาเองก็เป็นห่วงเด็กน้อยมากเช่นกันเจ้าตัวน้อยนี่ช่างไม่ระมัดระวังเสียจริง ตอนนั้นเขามีเพียงความคิดเดียวนั่นคือให้คนตระกูลกู้ทั้งหมดต้องตายตกตามกันไป

        “พี่สาวคนนั้นดูแปลกๆ เป็นนางที่ทำลายแผนการทั้งหมดขอรับ” กู้จิ่งเซวียนเบะปากเล็กน้อย ตามแผนเดิมกู้จิ่งเซวียนควรจะหายตัวไปอย่างเงียบๆ ไม่ใช่เปิดเผยจนเป็นที่เอะอะโวยวายเช่นนี้

        กู้ชิงเฉิงและโม่อวี้เฉินสบตากันและไม่ได้กล่าวสิ่งใด อาจเป็นเพราะกู้ตงหลิงเร่งรีบมากเกินไปอยากจะลงมือให้เร็วกว่านี้

        “ท่านพ่อ ท่านแม่” กู้จิ่งเซวียนมองดูทั้งสองที่ดูมอมแมมและเหนื่อยล้าพลางเลิกคิ้วเล็กน้อย “อันที่จริงตระกูลกู้ถูกก่อกวนจนวุ่นวายไปหมดแล้วขอรับ หากก่อกวนมากเกินไปงานเลี้ยงพรุ่งนี้ก็อาจจะล่มได้”

        ทั้งสามคนต่างเหนื่อยล้าเรื่องนี้คงต้องหยุดลงเพียงเท่านี้ พวกเขาไม่ได้สูญเสียสิ่งใดเลย หลังจากอาบน้ำกู้ชิงเฉิงเฝ้ากู้จิ่งเซวียนจนหลับใหล แล้วจึงกลับไปที่ห้องของตน

        โม่อวี้เฉินรออยู่ที่นั่นแล้วในชุดเสื้อผ้าสีขาวบริสุทธิ์ ขับใบหน้าที่งดงามดุจหยกให้เปล่งประกายราวเซียนเพียงแค่แรกเห็นก็สามารถตกหลุมรักได้โดยง่าย

        “ข้าขอโทษ” โม่อวี้เฉินเอ่ยอย่างแผ่วเบา

        “ไม่จำเป็นเพคะ” กู้ชิงเฉิงส่ายหน้า “แม้ไม่มีท่าน ตระกูลกู้ก็ไม่อาจทนเห็นข้ากับเซวียนเอ๋อร์อยู่ได้”

        ตระกูลกู้ได้ทำเรื่องมากมายในอดีตจึงย่อมรู้สึกหวาดระแวงเป็นธรรมดา และจะพยายามทุกวิถีทางเพื่อสังหารกู้ชิงเฉิงเพื่อมิให้เรื่องราวในอดีตถูกเปิดเผย

        “ต่อไปเจ้าอย่าได้เสี่ยงอันตรายอีกเลย” โม่อวี้เฉินยังคงรู้สึกเป็นห่วงไม่หายเขาเคยเห็นเล่ห์กลมามากมาย แต่เล่ห์กลสกปรกเช่นตระกูลกู้นั้นทำให้เขาไม่อาจยอมรับได้จริงๆ

        กู้ชิงเฉิงไม่ได้ตอบสิ่งใดนางกลับมาเพื่อแก้แค้นเรื่องราวในอดีต ความอันตรายเพียงแค่นี้นับว่าเล็กน้อยเท่านั้น นางจะค่อยๆ ล่อลวงตระกูลกู้ให้ก้าวไปสู่จุดจบทีละเล็กทีละน้อย เพื่อแก้แค้นให้สาสม!

        “ฮองเฮาเองก็ร่วมมือได้ดีเช่นกัน!” กู้ชิงเฉิงเอ่ยอย่างแผ่วเบาอีกครั้งมิเช่นนั้นโม่อวี้เฉินคงไม่จากไปกลางคัน

        โม่อวี้เฉินชะงักไปครู่หนึ่ง“ต่อไปจะไม่เป็นเช่นนี้อีกแล้ว!” หากเขารู้ว่าอันตรายถึงเพียงนี้เขาจะไม่เข้าวังเป็นอันขาด

        เมื่อนึกถึงบทสนทนาระหว่างกู้ชิงเฉิงกับกู้ตงหลิงเขาก็รู้สึกไม่สบายใจนัก ดูเหมือนว่าตั้งแต่ต้นจนจบสตรีผู้นี้ไม่ได้สนใจเขามากเท่าไรนักเรื่องราวที่น่าอับอายในอดีตที่ทำให้เขาต้องแต่งงานกับกู้ชิงเฉิงแท้จริงแล้วล้วนเป็นแผนการของกู้ตงหลิงทั้งสิ้น เพียงแต่ระหว่างทางเกิดผิดพลาดขึ้นมา

        “งานเลี้ยงฉลองวันเกิดพรุ่งนี้จะยิ่งน่าตื่นเต้นกว่าเดิมเป็นแน่” กู้ชิงเฉิงยิ้ม แต่รอยยิ้มนั้นไม่ถึงดวงตา ดูเยือกเย็นเล็กน้อยตระกูลกู้ในวันนี้ได้รับความเสียหายอย่างหนัก พรุ่งนี้คงจะยิ่งน่าตื่นเต้นกว่าเดิม