หลังจากที่ผม วางแผนการทำฟาร์มกับ ลุงคิริว เอ๊ย พี่คิริว ผมกับคิมิสุเกะก็เก็บหญ้า ฮิเตะ ฮิเตะ ไปเป็จำนวนมากตามที่้า และต่างคนต่างก็กลับบ้าน
เงินก็มีแล้ว สมุนไพรก็มีแล้ว แบบนี้เริ่มต้นทำฟาร์มใหญ่เลยดีกว่า ผมกะจะเอาเงินไปกว้านซื้อที่ในที่ราบ ทางตะวันออกเฉียงเหนือ
เช้าวันใหม่.......
" ฮาคุโตะ ฮาคุโตะ ตื่นได้แล้ว " พี่มิรินมาเรียกผมให้ตื่นไปล้างหน้าแต่งตัว ซึ่งผมก็ลุกขึ้นมาอย่างงัวเงีย ผมแทบไม่ได้นอน ในตอนกลางคืน ผมกลั่น ไฮโพชั่น ทั้งคืนเลย
ซึ่งทำให้ผมได้ ไฮโพชั่นมาหลายขวด *-*
หลังจากนั้น ผมก็ลงไปกินข้าว คุณแม่นิโอะ ทำ เฟร้นฟราย ของโปรดของผม มาให้ผมกิน
" คืนนี้ ลูกว่างไหม "
" ไม่ว่าง ทำไมฮะ " ผมถามทั้งๆที่ใจอยากจะกลับไปทำไฮโพชั่นต่อ
" คืนนี้จะมีงานราตรีสโมสร ของสภานะ จะมีคนใหญ่คนโตมากันเยอะแยะเลยนะ " ดูเหมือนคุณแม่นิโอะอยากให้ผมไปงานนี้
" จะมีสาวๆมากันเยอะแยะเลยนะ ลูกอาจพบภรรยาในอนาคตก็ได้นะ "
" ไม่ละฮะ ผมไม่อยากไป "
" งานนี้ แม่สั่ง ต้องไปให้ได้นะ ไม่ว่าจะว่างหรือไม่ว่าง" คุณแม่นิโอะยื่นคำขาดทำให้ผมต้องไปงานในค่ำคืนนี้
" แต่งตัวให้หล่อๆนะ ฮาคุโตะ " พี่มิรินมาตบหลังผม พร้อมกับหยิบชุดสูทตัวหนึ่งมาให้
" ต้องใส่สูทด้วยเหรอ ครับพี่มิริน " ผมถามเพื่อความแน่ใจ
" ใช่ๆ ต้องใส่สิจ๊ะงานนี้ " พี่มิรินจับผมเข้าไปแต่งตัวให้ ทั้งๆที่ผมโตแล้วนะเนี่ย ผมไม่ใช่ตุ๊กตานะพี่มิริน
" แอ่น แอ๊น หล่อไหม คาโอริ " พี่มิริน เอาผมไปโชว ตัวกับพี่คาโอริ พี่คาโอริถึงกับหน้าแดงเลย
" หล่อ จ๊ะ มิริน นี่จับน้องแต่งตัวเลยเหรอ " พี่คาโอริถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
หลังจากผมแต่งตัวหล่อแล้ว ผมก็ไปนอนงีบเอาแรงตอนบ่าย พวกพี่มิริน กำลังเลือกชุดแต่งตัวสวยๆ ตัวแล้วตัวเล่า ใส่ให้อากาเนะ
ช่วงค่ำวันนั้น.....
ฮืน ฮืน ฮื้นนนนนนนนนนนนนนน เสียงบรรเลงเพลงในบรรยากาศงานราตรีสโมสรยามค่ำคืน พวกพี่มิริน กับ อากาเนะ เฉิดฉาย ในชุดราตรี สีแดง และสีน้ำเงิน โดยมีพี่คาโอริยืนชื่นชมอยู่ เป็นที่ต้องตาต้องใจของ หนุ่มน้อย หนุ่มใหญ่
ในงานมีการบริการ อาหารแบบเต็มที่ ซึ่งอากาเนะ ก็หยิบถุงมาใส่อาหารเอากลับบ้าน ตามภาษาเด็กน้อย อากาเนะในชุดราตรี สีน้ำเงินดูสวยงามเหมือนนางฟ้าตัวน้อยๆ
ส่วนผมก็รับประทานอาหารอย่าง สเต็กปลา ตามระเบียบ มันเป็นสเต๊กที่ส่งมาจากเมือง ไซไนต์ทางใต้เลยนะ เพราะมีถนนนี่ละ ทำให้การคมนาคมสะดวก พูดแล้วจะหาว่าคุย ผมสร้างถนน สายนี้เองกับมือเลยทีเดียว ถึงจะมีคนอื่นช่วยก็เถอะ แต่ตัดถนนนะมันเป็นงานของผม
ส่วนคิมิสุเกะ ก็กำลังกินไป คุยกับสาวๆ พวกคุณหนูตระกูลใหญ่ไป ดูเหมือนคิมิสุเกะจะต้องการจีบสาวๆมากกว่ากินข้าวนะ หรืออยากกินข้าว มากกว่าจีบสาวๆ หว่า เหอๆ
ในขณะที่ผมปลีกวิเวกออกมาจากงาน ก็มีหญิงสาวตระกูลใหญ่คนหนึ่งมาทักผม ดูจากการแต่งตัวอะนะ เธอใส่ชุดราตรีสีแดง ดู กิริยามารยาทแล้วเหมือน ผู้หญิงตระกูลสูงศักดิ์
" ขอโทษ ที่ไม่ได้แนะนำตัวก่อนข้าชื่อ ฟราน เป็นญาติห่างๆของผู้พันอัล แต่ข้าเองก็ไม่คุ้นกับที่แห่งนี้ซักเท่าไหร่ "
เธอกำลัง โกหก ผมอยู่ ผมดูรูปในกระเป๋า เธอคือ ริโอล่าแน่ๆ แถมเธอยังเชี่ยวชาญยาพิษด้วย ถ้าฟังมาจากคิริวผู้เป็นอาจารย์ของเธออะนะ หรือผมจะเป็นเป้าหมายของเธอ
" ถ้าท่านรู้สึกไม่สบายละก็ ให้ข้าหาอะไรให้ท่านดื่มไหม "
ระหว่างที่ผมกำลังเลิกลั่กไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร คิมิสุเกะก็เข้ามาหาผม
" ถ้ามีเพื่อนก็ไม่เป็นไรค่ะ ขอตัวก่อนค่ะ " แล้วฟราน เอ๊ย ริโอล่าก็จากไป
" ร้ายกาจมากนี่ ฮาคุโตะ นี่ชั้นมารบกวนนายหรือเปล่า "
" เปล่าๆ นายมาช่วยชั้นไว้ทันเวลาพอดี คิมิสุเกะ "
แต่ริโอล่า มาอยู่ที่นี่มันหมายความว่ายังไง เธอมาฆ่าใครงั้นหรือ ผมสงสัย
ผมจึงรีบติดตามเธอไป โดยไม่ได้บอก พี่มิริน กับ คุณแม่นิโอะ แต่ผมฝากคิมิสุเกะไปบอก
ผมตามเธอเข้ามาใน ตรอกซอยหนึ่ง ริโอล่า กำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ ผมเห็นท่าไม่ดี จะลี้ภัยแล้ว เพราะ ริโอล่าไม่ระวังตัวเลย แต่ขาผมก็ไปสะดุดกับด้ายที่ริโอล่าทำกับดักเอาไว้ เสียงกระดิ่งดัง
กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงง
ริโอล่า ออกมาในลักษณะ นุ่งกางเกงในตัวเดียว ที่อกพันผ้าพันแผลไว้ ก็เธอเป็นนินจานี่ สัดส่วนถึงได้เพอแฟ็ก ขนาดนี้ ผมมองตาแทบไม่กระพริบ เธอชักมีดนินจาออกมาสองเล่ม เตรียมจะกระโจนเข้ามาโจมตีใส่ผม
" แย่ ล่ะ " ผมอุทาน
" ทำอะไรตรงนั้นนะ " ริโอล่าตะโกนใส่ผมด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว
" ดะ.......เดี๋ยวก่อน ฟราน เอ๊ย ไม่สิ ริโอล่า ฉันรู้จักกับคิริวอาจารย์ของเธอนะ "
" รู้จัก คิริวด้วยเหรอ!!!"
" รู้จักสิ ผมรู้จักคุณลุง คิริว ดี "
" อาจารย์ คิริวส่งนายมาเหรอ "
" ใช่แล้ว นี่ไงรูปเธอที่ ตาลุงคิริวนั่นให้ฉันมา "
แล้วริโอล่า ก็เริ่มเล่าเรื่องของเธอ เรื่องมีอยู่ว่า
คิริว มีชื่อเสียงมาอย่างยาวนาน พวกนินจาต่างก็รู้จักเขา เขามีฝีมือมาก แต่ทว่าตอนนี้เขา อายุ 60ปี แล้ว ฝีมือมีแต่อ่อนแอลงเรื่อยๆ เลยหันไปปลูกหญ้า ฮิเตะ ฮิเตะ แทน ริโอล่าที่อยู่ใกล้ชิดเขาก็รู้สึกว่า เป็นภาระที่ต้องสืบทอดวิชานินจาต่อจากเขา แต่เขาก็คอยว่าเธอว่า รีบร้อนเกินไป ตอนนี้ยังเป็นเด็กฝึกหัดอยู่เลย แล้วในตอนนั้นเองงานใหญ่ก็เข้ามา มันเป็นงานที่คิริวเกลียดมาก และสุขภาพเขาก็ไม่ค่อยดี แน่นอนว่าเขาปฏิเสธงานนี้ไป แต่ริโอล่าตัดสินใจรับงานนี้ มันเป็นงานสายลับเก็บรวบรวมข้อมูลคนสำคัญ แล้วก็ฆ่าเป้าหมายด้วย แล้ว ริโอล่าก็ใช้เงินทั้งหมดไปกับการเตรียมการ เพื่อจะทำภารกิจนี้ให้สำเร็จ แต่เธอยังไม่ได้รับเป้าหมาย ผู้ว่าจ้างก็มาด่วนตายไปซะ ก่อน ทำให้ทุกอย่างถูกยกเลิก
" แล้วใครเป็นผู้ว่าจ้าง " ผมอยากรู้ว่าใครเป็นผู้ว่าจ้าง
" บอกชื่อผู้ว่าจ้างไม่ได้มันเป็นกฏของมืออาชีพน่ะ "
" แล้วเข้ามาหาผมด้วยเรื่องอะไรเหรอ ริโอล่า "
" ฉันได้ยินว่า นายรวย แถมยังบ้ากามเลยใช้โอกาสนี้เข้าตีสนิทนายไง"
" ผมว่า กลับไปปลูกหญ้า ฮิเตะ ฮิเตะ กับ ลุงคิริวดีกว่านะ งานนักฆ่าไม่เหมาะกับเธอ "
แล้วผมก็ส่งเงินที่มีเหรียญทองเต็มถุงให้เธอ ให้เธอกลับไปปลูกหญ้า ฮิเตะ ฮิเตะ
" ขอบใจนะ นายคือ......"
" อ้อ ผม ฮาคุโตะ " ผมบอกชื่อของตัวเองไป
" ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกได้นะ ฮาคุโตะ "
แล้วผมก็ได้นินจาสาว ริโอล่ามาเป็นเพื่อนด้วยประการละฉะนี้
317
