บทที่ 130: จบรอบคัดเลือก
การประลองรอบคัดเลือกแบบตะลุมบอนในโซนอื่นๆ ดำเนินไปอย่างดุเดือดและนองเลือด แตกต่างจากโซนของหลิงเซียวที่จบลงด้วยความเงียบงัน
เสียงอาวุธปะทะกัน เสียงระเบิดของพลังลมปราณ และเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดดังกึกก้องไปทั่วสนามประลองหลวง กฎกติกาที่อนุญาตให้สังหารได้ ทำให้เวทีกลายเป็นโรงฆ่าสัตว์ย่อมๆ
หลิงเซียวนั่งมองการต่อสู้จากที่พักนักกีฬา สายตาของเขาจับจ้องไปที่เหล่าตัวเต็ง
ในโซนที่ 1 "เจี้ยนเฉิน" แสดงพลังที่เหนือชั้น เขาไม่ได้ใช้กระบี่ด้วยซ้ำ เพียงแค่ใช้ปลอกกระบี่ฟาดฟันคู่ต่อสู้จนกระดูกหักสะบั้น ร่างกายของผู้เคราะห์ร้ายปลิวว่อนตกเวทีไปทีละคน รอยยิ้มอำมหิตประดับบนใบหน้าของเขาตลอดเวลา
ในโซนที่ 3 "องค์ชายรอง" ใช้ทวนยาวสีเงินกวาดแกว่งดั่งมังกรทะยาน ทุกท่วงท่าสง่างามแต่แฝงด้วยพลังทำลายล้างที่รุนแรง ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้รัศมีทวนของพระองค์
ในโซนที่ 5 "ขุนขวาน" เถี่ยซาน เหวี่ยงขวานยักษ์ไปมา ราวกับพายุหมุน ใครที่โดนเข้าไปจังๆ ร่างกายแทบจะขาดครึ่งท่อนในทันที
และในโซนที่ 7 "ธิดาอัคคี" เฟิงหลิง เปลี่ยนสนามประลองให้กลายเป็นทะเลเพลิงด้วยวิชาฝ่ามืออัคคีของนาง เผาผลาญคู่ต่อสู้จนต้องร้องขอชีวิต
เวลาผ่านไปจนกระทั่งดวงอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำ การประลองรอบคัดเลือกทุกกลุ่มก็สิ้นสุดลง
"จบการแข่งขันรอบคัดเลือก!"
กรรมการสูงสุดประกาศก้อง "ขอเชิญผู้ผ่านเข้ารอบทั้ง 32 คน ขึ้นมาบนเวทีกลางเพื่อจับฉลากประกบคู่ในรอบต่อไป!"
ผู้ชนะจากแต่ละกลุ่มเดินขึ้นมาบนเวที หลิงเซียวเดินขึ้นไปยืนปะปนกับพวกเขา กวาดสายตามองไปรอบๆ แล้วคิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย
จากผู้เข้ารอบ 32 คน...
มี "4 มังกรแห่งเมืองหลวง"
มีผู้ฝึกยุทธ์อิสระและศิษย์ตระกูลอื่นเพียง 8 คน (รวมหลิงเซียว)
แต่ที่เหลืออีก 20 คน... ล้วนสวมชุดศิษย์ของนิกายกระบี่คราม!
"นี่มันงานประลองของนิกายกระบี่ครามชัดๆ" หลิงเซียวคิดในใจอย่างเย็นชา
สัดส่วนนี้ผิดปกติอย่างมาก แม้นิกายกระบี่ครามจะเป็นนิกายอันดับหนึ่ง แต่การที่มีศิษย์ผ่านเข้ารอบมาได้เกินครึ่งขนาดนี้ ย่อมแสดงให้เห็นถึงการ "จัดฉาก" หรือการกำจัดคู่แข่งที่มีศักยภาพคนอื่นออกไปก่อนหน้านี้อย่างแน่นอน
สายตาของศิษย์นิกายกระบี่ครามทั้ง 20 คู่ จ้องมองมาที่ผู้ผ่านเข้ารอบคนอื่น โดยเฉพาะหลิงเซียว ราวกับฝูงหมาป่าที่จ้องมองลูกแกะที่หลงเข้ามาในฝูง
เจี้ยนเฉินเดินเข้ามาใกล้หลิงเซียว แสร้งทำเป็นเดินชนไหล่เบาๆ ก่อนจะกระซิบเสียงเหี้ยม
"ดวงดีนะที่ผ่านรอบแรกมาได้... แต่รอบต่อไป จะไม่มีที่ยืนสำหรับสวะนอกคอก"
หลิงเซียวปัดฝุ่นที่ไหล่ตรงจุดที่ถูกชนอย่างรังเกียจ โดยไม่พูดอะไรตอบโต้ การกระทำนั้นยิ่งทำให้เจี้ยนเฉินคิ้วกระตุกด้วยความโกรธ
กรรมการเริ่มทำการจับฉลาก
"รอบ 32 คนสุดท้าย คู่ที่ 1... ศิษย์นิกายกระบี่คราม 'หลิวหมิง' ปะทะ... 'หลิงเซียว' แห่งเมืองระฟ้า!"
เสียงฮือฮาดังขึ้นทันที หลิวหมิงเป็นศิษย์ระดับหัวกะทิคนหนึ่งของนิกาย มีฝีมือเป็นรองแค่เจี้ยนเฉินไม่มากนัก
หลิวหมิงก้าวออกมา แสยะยิ้มกว้างพลางทำท่าปาดคอส่งให้หลิงเซียว
หลิงเซียวมองป้ายชื่อคู่ต่อสู้ แล้วเงยหน้ามองไปทางพลับพลาประธาน สบตากับกู่เทียนฉิงที่กำลังมองลงมาด้วยสายตาเรียบเฉย
"ส่งสมุนมาลองเชิงสินะ..." หลิงเซียวคิด
การประลองรอบ 32 คนสุดท้ายกำลังจะเริ่มขึ้น และหลิงเซียวรู้ดีว่า... ตั้งแต่วินาทีนี้ไป มันจะไม่ใช่การประลองเพื่อชัยชนะ
แต่มันคือการ "กวาดล้าง" ตามสัญญาที่เขาให้ไว้กับองค์หญิง