บทที่ 2 เรียกได้ว่าเริ่มต้นดี…คงได้?
“ทำไมถึงกลายเป็อย่างนี้ไปได้ละเนี่ย”
ก็ได้แต่ถามกับตัวเองระหว่างนอนพักอยู่บนเตียงคิงไซส์สุดหรูเตียงเดิมที่พึ่งลุกมาไม่นานามานี้เอง
หลังจากที่ล้มสลบหน้ากระจกแต่งตัวบานใหญ่ไป รู้สึกตัวอีกทีก็มานอนอยู่บนที่นอนสะแล้วคาดว่าเมดสาวคนนั้นคงช่วยพาผมมาบนเตียงด้วยตัวคนเดียวซึ่งเธอไม่อยู่ในห้องแล้ว คงไปเอาผ้าอะไรมาเช็ดหน้าให้มั้ง?
เอาละ เข้าเื่สำคัญก่อนดีกว่า
เป็ที่แน่นอนแล้วผมได้เกิดใหม่ในต่างโลกมาอยู่ร่างกายของเด็กหนุ่มที่ชื่อ เอมเบรส คัดเดิล ซี วอร์ม ลูกขุนนางดยุกแห่งอาณาจักรไวฮาร์แคส หนึ่งในตัวร้ายประจำ‘เกิดใหม่ครั้งนี้ขอใช้ชีวิตให้มันเทพสุดๆไปเลย’เป็ที่แน่ชัดแล้ว
ดูเหมือนร่างกายในตอนนี้ของเอมเบรสจะอ่อนแอมาก พอขยับร่างกายทำท่าประหลาดที่หน้ากระจกเป็เวลาทำให้เหนื่อยมาก บวกกับเื่ชวนหน้าใที่ตัวเองเกิดใหม่กลายเป็ตัวร้ายเอมเบรสในเื่‘เกิดใหม่ครั้งนี้ขอใช้ชีวิตให้มันเทพสุดๆไปเลย’ เลยทำให้รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคตบ้างและจะมีชะตากรรมความตายสุดBadEndอย่างไรเข้าก็เลยทำเอาจิตตกสุดๆทำใจไม่ไว้จนสลบไป บอกได้เลยเป็ความรู้สึกที่แย่มากและจะพยายามไม่เป็งั้นอีก…
ทำไมถึงกลายอย่างนี้ไปได้กันละเนี่ย ตอนแรกกำลังดีใจเกิดใหม่ในต่างโลกแฟนตาซีเหมือนในฝันกลับโดนฉุดดึงลงมารู้ความจริงที่ว่าตัวเองเกิดใหม่เป็เอมเบรสตัวร้ายของเื่เนี่ยสิ นับว่าเป็ตัวตนที่แย่สุดในการเกิดใหม่ก็ว่าได้มั้งเนี่ย
ก๊อกๆ ก๊อกๆ
เสียงเคาะประตูดังขึ้น คงจะเป็เมดสาวเมื่อตะกี้
“เชิญครับ”
“ข-ขออนุญาตคะ”
เด็กสาวเมดผมดำค่อยๆเปิดประตูมองยืนหน้ามองผมระหว่างช่องว่างประตู จากสีหน้าดูเป็กังวลแปลกๆ หรือว่าผมจะมีอะไรหรือเปล่านะ?
พอมองผมจนเหมือนแน่ใจแล้วก็เข้ามาในห้องพร้อมรถเข็นแบบสองชั้น ชั้นบนเป็น้ำชากับขนมกินเล่นส่งกลิ่นหอมหวานอ่อนๆ ส่วนชั้นล่างเป็กะละมังเล็กใส่น้ำสะอาดกับผ้าขุนหนูผืนเล็กผืนหนึ่ง
“ขออนุญาตคะ”
เมดสาวเข้ามาหาผมพร้อมผ้าชุบน้ำมาดๆในมือ ค่อยๆเช็ดหน้าผมอย่างเบามือ
พอได้มองใกล้ๆแล้วเธอเป็เด็กสาวดูที่น่ารักดีดูเอาใจใส่อยู่ด้วยรู้สึกอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก อายุน่าจะใกล้เคียงผมสั้นสีดำเข้มเรียบตรงทรงหน้าม้าเกือบปิดตากลมโตนัยตาสีดำผิวขาวเนียนหน้าััอยู่ในชุดคล้ายเมดคาเฟ่สีดำขาวดูเข้ากับภาพลักษณ์เมดสาวอบอุ่นดี ถ้าได้มีเมดสาวอย่างนี้อยู่ใกล้ตัวก็คงจะดีไม่น้อย …จะว่าไปตอนนี้ก็มีแล้วนี้หว่ากำลังเช็ดหน้าให้อยู่ด้วย
“อาการเป็ยังไงคะท่านเอมเบรส ยังรู้สึกไม่ดีตรงไหมไม่คะ”
“ไม่ครับ ผมอาการดีขึ้นแล้วต้องขอบคุณมาก”
“มะ-ไม่หรอกคะ มันเป็หน้าที่อยู่แล้วคะ”
แม้จะพยายามทำตัวนิ่งๆให้ดูเป็มืออาชีพ แต่ก็เห็นรอยยิ้มและแก้มที่แดงเขินอายชัด น่ารักดีจัง~
ดูจากท่าทางที่เคยชินกับการดูแลแล้ว เดาว่าคงเป็เมดส่วนตัวของเอมเบรสละมั้ง? ในอนิเมะจำได้ว่ามีคนรับใช้มากมายในคฤหาสห์หลังใหญ่ตอนฉากอวดบารมีของตระกูลให้พระเอกดู
“ว่าแต่เธอชื่ออะไรนะ?”
ตอนที่ดูมันเป็ฉากยิบย่อยไม่ได้สำคัญอะไรเลยไม่สนใจ
“…เอ๊ะ?”
?……!!?
จากใบหน้าที่มีรอยยิ้มน่ารักของเมดสาวตอนนี้กลายเป็ใบหน้าที่ซีดเผือกรอยยิ้มหายไปเหมือนเจอเื่ใสุดขีด
ยะ-แย่ละ ดันถามคำถามที่ไม่ควรไปสะได้! เพราะเผลอถามคำถามในใจอย่างไม่ได้คิดอะไร สำหรับเธอแล้วเอมเบรสอาจจะเป็เ้านายที่สำคัญหรืออะไรสักอย่างแน่นอน การที่จำชื่อเธอไม่ได้ก็เหมือนไม่ให้ความสำคัญกับเธอเลย แต่อย่างเอมเบรสไม่ควรได้รับหรอกเล่นทำเื่ร้ายไว้มากมาย…ไม่ใช่เวลามาคิดเื่พันนั้นสะหน่อยต้องรีบทำอะไรสักอย่าง
เริ่มมีสิ่งที่ใสๆกำลังรวมในดวงตาเธอทำหน้าเหมือนอยากจะร้องไห้ออกมา
แย่แล้วๆ เธอจะร้องไห้แล้ว!
ต้องรีบนึกชื่อให้ออก ประสบการณ์การดูอนิเมะซ้ำหลายรอบต้องช่วยให้รู้ชื่อได้แน่!
อื่ม…
อื้อ……
อื๊ออออ………
บ้าเฮ้ย! นึกไม่ออกเลยว้อยยยย!
จะไปรู้ได้ไง ในเื่มันไปโฟกัสพระเอกกับพักพวกไม่ใช่ตัวร้ายสะหน่อย ไม่มีทางที่จะรู้ชื่อได้ เผลอๆถึงออกมาก็คงเป็ประกอบฉากไม่มีบทพูดหรืออะไร
“นายท่านเอมเบรส… นายท่านจำฉัน…ไม่ได้เหรอค่ะ!?”
เมดสาวจับแขนซ้ายด้วยมือที่สั่นเทา เอาหน้าเข้ามาใกล้ถามด้วยเสียงสะอื้นที่พร้อมจะร้องไห้ได้ทุกเมื่อ
นี้มาเกิดใหม่บุ้บจะทำเด็กสาวร้องไห้เลยหรอ!? เอาไงดีๆ จะต้องทำยังไงดี จะตอบยังไงดี!!!
ขะ–
“ขอโทษที ฮันนาดูเหมือนฉันจะยังมึนหัวนิดหน่อยเลยทำให้เบลอๆไปบ้าง แต่ตอนนี้ฉันไม่ได้เป็อะไรหรอกเพราะงั้นอย่าร้องไห้เลยน่ะ”
ว่าแล้วก็เอามือข้างที่โดนจับลูบหัวเธอเบาๆอย่างอ่อนโยนก่อนจะค่อยๆบาดน้ำตาที่ติดอยู่ที่ขอบตา
ฮันนาหรือเมดสาวที่เหมือนจะร้องตอนนี้จะสงบลงแล้วกลับมายิ้มอีกครั้ง
“ดูเหมือนจะเตรียมของว่างมาด้วยสินะ พอดีเลยรู้กำลังหิวพอดี”
“ดะ–เดี๋ยวจะรีบไปให้เดี๋ยวนี้คะ โปรดรอสักครู่นะคะนายท่าน”
เธอรีบปรับอารมณ์ใหม่ก่อนจะลุกตรงไปรถเข็นเตรียมของว่างอย่างร้อนรน
…ดูเหมือนจะรอดตัวไปได้ละนะ
ค่อยยังชั่วโชคดีที่ไม่ทำให้ร้อง ไม่งั้นรู้สึกผิดแย่เลยที่ทำเมดสาวหน้าตาน่ารักแบบนี้ต้องร้องไห้อะนะ
อันนา ไลท์ฟลาย เมดสาวประจำตัวของเอมเบรส เมื่อ 5 ปีก่อนระหว่างเดินทางเขาพร้อมน้องสาวได้บังเอิญไปเจอเธอที่ขบวนรถขายทาสหนึ่งในเมือง ด้วยความถูกชะตาหรือไงไม่รู้เขาได้ทำการซื้อฮันนาพร้อมพี่ของเธอมาอีกคนหนึ่งแล้วให้มาเป็สาวใช้ประจำตัวของเขา ั้แ่นั้นมาฮันนาสาบานว่าจะซื่อสัตย์ภักดีรับใช้แก่ เอมเบรสแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น
นั้นคือเื่ราวของฮันนาเมดสาวผู้รับใช้เอมเบรส เื่ราวที่ไม่มีในเนื่อเื่อนิเมะเื่ราวผมไม่รู้จัก แต่ทำไมถึงรู้ได้กันละ?
พอมองไปกระจกภาพที่สะท้อนใบหน้าของเอมเบรสหรือตัวผมนั้นเอง
นั้นสินะ ผมได้เกิดใหม่เป็เอมเบรสและนี้คงเป็ความทรงจำของเขา ถึงจะแค่บางส่วนแต่ก็เข้าถึงภาพและความทรงจำในอดีตเขาได้ ภาพของฮันนาที่คอยรับใช้เอมเบรสอย่างตั้งใจและจริงใจแต่กลับไม่ได้อยู่ในสายตาของเอมเบรสเลย ใช้งานเธอเยี่ยงทาสทั้งคำด่าทอและความรุนแรงต่างๆนาๆที่ทำกับฮันนาจนไม่อาจให้อภัยในตัวเอมเบรสได้! แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังรับใช้ซื่อสัตย์ภักดีต่อเอมเบรสไม่เปลี่ยนแปลงดังเช่นตอนนี้
“น้ำชากับของว่างเตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้วคะ จะทานที่โต๊ะหรือเตียงดีคะ”
ฮันนาหันมาถามหลังหลังเตรียมของเสร็จ
“เอาเป็ที่เตียงละกัน”
“เข้าใจแล้วคะ”
ว่าแล้วเธอก็นำโต๊ะเล็กที่อยู่มุมห้องวางข้างๆเตียงนอน หยิบชุดน้ำชาเซรามิกดูมีราคา รินชาร้อนลงแก้วพร้อมเสริฟก่อนนำของว่างหรือคุกกี้ผลไม้รวมที่อยู่บนจานหลายสิบชิ้นมาว่างบนโต๊ะ
“ทะ–ท่านเอมเบรส!?”
ฮันนาเรียกผมอย่างใ ก็ช่วยไม่ได้ระหว่างที่เธอกำลังจัดของว่างผมเอามือไปลูบหัวเธออีกครั้งอย่างดีใจ ดีใจที่ได้เธอดูแล
“ขอโทษที่ผ่านมาฉันคงทำเื่ไม่ดีไว้กับเธอมากมาย… แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังรับใช้ฉันไม่เปลี่ยนแปลงขอบใจนะฮันนา”
“ท่านเอมเบรส…”
สีหน้าหน้าของฮันนาทั้งดีใจและใสุดๆกับคำพูดที่ผมได้พูดไปเมื่อกี่นี้แต่ดูเหมือนจะไม่ได้รังเกรียดอะไร คงช่วยไม่ได้ก็ตัวเอมเบรสไม่เคยพูดอย่างนี้เลยนี่นะ ถึงมันจะดูแปลกประหลาดในสายตาเธอถึงการเปลี่ยนแปลงนี้
ใช่แล้ว การเปลี่ยนแปลงนี้และจะเป็จุดเริ่มต้นของชีวิตใหม่ของผม ตัวตนที่แตกต่างจากเดิมเพื่อหนีBadEndของเอมเบรสที่กำลังจะมาถึง
“นี้คะ”
“ขอบคุณ”
ผมรับชาร้อนจากฮันนากลิ่นหอมของใบชาชั้นดีที่ชาติที่แล้วไม่เคยได้ััถือเป็การฉลองที่ดีเลย
ชาแก้วนี้จะเป็การฉลองให้การเริ่มใหม่ ชีวิตใหม่ในฐานะเอมเบรส!
ดื่ม!!! อึกๆ
.
.
“……จืดแหะ”
เป็การเริ่มต้นใหม่ที่จืดสนิทเลยแหะ ทำเอาคิดถึงชานมไข่มุกหวานๆ
“ฮันนา ขอนมกับน้ำตาลหน่อยสิ”
“ได้คะ”
เธอหยิบใส่นมสดกับน้ำตาลก้อนมาให้ ไม่รอช้าผมรีบทำการเติมไปอย่างเต็มที่
“ค่อยยังชั่วหน่อย”
ค่อยหวานชื่นใจหน่อย หลังจากเกิดเื่อะไรมาเยอะก็ต้องของหวานเนี่ยและที่ช่วยเพิ่มพลังให้ ว่าแล้วก็หยิบคุกกี้เข้าปากต่อ อร่อย~
“ถ้าอย่างนั้น ขอตัวนะคะ”
“เดี๋ยวสิ ไม่มากินด้วยกันละ?”
“เอ๊ะ”
ทั้งชาและของว่างก็มีเยอะจะให้กินหมดคนเดียวได้ไง พอได้ยินงั้นเธอรีบสายหน้าปฏิเสธใหญ่เลย
“มะ–ไม่ได้หรอกคะ จะให้สาวใช้ของฉันไปกินร่วมกับนายท่านมันไม่ดีหรอกคะ ถ้ามีคนอื่นมาเห็นเข้าจะไม่ดีได้เอานะคะ”
“ไม่เห็นเป็ไรนี่ คนอื่นจะคิดยังไงก็เื่ของคนเขาไม่ต้องไปสนใจอีกอย่างที่นี้ไม่มีใคร มีแค่เราสองคนไม่ใช่เหรอ”
“……”
เธอถึงกับพูดไม่ออก ก็ไม่รู้เอมเบรสตัวจริงเป็ยังไงแต่ที่รู้แน่ๆคงไม่ทำอย่างที่ผมทำแน่จากสีหน้าฮันนาบอกได้เลย
ผมทำมือเชิญเธอให้นั่งทานด้วยกัน พอโดนเชิญอย่างนี้คงจะปฏิเสธไม่ได้เลย ทำใจไปหยิบเก้าอี้ที่อยู่ใกล้มานั่งตรงข้ามผมพอรินชาใส่แก้วตัวเองเสร็จพวกก็เริ่มทานน้ำชาและของว่างด้วยกันสองคน
“ก็เป็อย่างที่เล่าไปนะคะ”
“เป็อย่างนั้นเองหรอ แย่เลยนะเนี่ยขอบใจมากนะที่ช่วยเล่าให้ฟัง”
“ไม่หรอกคะ”
ผมที่ได้ฟังเื่ราวที่ฮันนาเล่ามาก็ถึงกับต้องพิงตัวถไลลงไปซุกนอนกับเตียงเหมือนตอนพึ่งตื่น
ระหว่างที่ทานชากับของว่างกับฮันนาผมก็ได้ถามไปหลายเื่แบบพยายามไม่ให้ผิดสังเกตุก็ได้ความว่า ผมที่ได้มาเกิดใหม่ในร่างเอมเบรสนี้เป็season1่กลางๆของเื่อนิเมะ
ใน่กลางเื่ของอนิเมะ เอมเบรสที่เคยพ่ายแพ้ให้กับผู้กล้าริวจิไปในครั้งแรกที่สู้ ทำให้เขาคิดจะโกงได้ใช่เวทย์ธาตุมืดต้องห้ามเพื่อหวังจะชนะผู้กล้าริวจิให้ได้ในงานประลองและได้เข้าต่อสู้อีกครั้ง ผลก็คือเอมเบรสได้พ่ายแพ้แก่ผู้กล้าริวจิอีกครั้งและผลในครั้งนั้นทำให้สูญเสียพลังเวทย์โดยเฉพาะเวทย์ธาตุไฟซึ่งเป็ธาตุหลักที่ภาคภูมิใจของเขาต้องเสียมันไป
ไม่แค่นั้นยังถูกประนามถึงการกระทำนั้นจนเป็น่าอับอายสูญเสียชื่อเสียงและอำนาจ ถูกคนในครอบครัวส่วนใหญ่และคนรอบตัวทอดทิ้งกันหมด เหลือเพียงฮันนาแค่คนเดียวที่ยังคงติดตามเขาอยู่ ผลจากการให้เวทย์ต้องห้ามธาตุบวกกับการสูญเสียทุกอย่างทำให้เขาแถบเป็บ้าและนั้นก็เป็จุดเริ่มต้นจะนำเอมเบรสเข้าสู่ลัทธิแห่งความมืด
และตอนนี้เอมเบรสหรือตัวผมกำลังจุดกึ่งกลางระหว่างการก้าวเท้าเข้าสู่ด้านมืดและนั้นจะนำไปสู่บทสรุปBadEndของผมเอง
“เฮ้อออออ”
พอได้ยินงั้นก็อดถอนหายใจดังๆไม่ได้ เรียกได้ว่าอยู่จุดที่แย่สุดในชีวิตของเอมเบรสเลยไม่ใช่หรือไงกัน สูญเสียทุกสิ่งพลังและอำนาจก็ไม่เหลือทำไมไม่เกิดใหม่ก่อนหน้านี้สักหลายปีหน่อยจะได้แก้ไขอะไรได้หลาย นี้มันฮาร์ดโหมดเกินไปไม่เนี่ย…อยากจะเป็ลมอีกรอบ
“ฮันนาขอเติมอีกแก้วนะ”
“ได้คะ”
ว่าแล้วยกดื่มชาที่เหลือในถ้วยก่อนส่งให้เธอ เวลาเครียดๆก็ต้องของหวานนะดีที่สุดเลยละจะบอกให้
“เอาน้ำตาล 3 ก้อนกับนมเยอะๆ”
“ถูกต้อง”
ดูเหมือนเธอจะเริ่มชินกับผมที่เป็เอมเบรสคนใหม่แล้วมั้ง… ไม่สิ พยายามให้ชินต่างหาก ว่าเ้านายอาจจะไม่เหมือนเดิม
ฮันนาเล่าผมให้ฟังว่า ก่อนผมจะตื่นขึ้นมาเอมเบรานอนหลับตลอดไปเกือบ 3 วันเต็มๆไม่ยอมตื่น จากที่ให้หมอมาดูคาดว่าเป็ผลจากเวทย์ต้องห้ามและเวทย์ความมืดที่ใช้ทำให้ร่างกายและมานาได้กระทบอย่างรุนแรงอาจไม่ยอมตื่นถึงแม้ตื่นขึ้นมาจะกลับมาเป็ปกติได้หรือเปล่าก็ไม่รู้
หมอบอกแบบนั้นทำให้ท่าทางที่แปลกไปของเอมเบรสเธอเลยคิดว่าผลจากเื่นั้น ซึ่งช่วยผมได้มากเวลาทำอะไรแปลกไปจากเดิมจะได้ไม่มีคนสงสัย
‘ที่จริงอาจเกิดใหม่ถูกเวลาก็ได้’
ผมคิดงั้นระหว่างฮันนากำลังรินชาให้ผม
จากเนื้อหาในนิยายมีพูดไว้เหมือนกันว่า เอมเบรสที่จะใช่คนสนิทคนหนึ่งเป็เครื่องสังเวยให้กับลัทธิแต่ไม่สำเร็จเพราะพักพวกริวจิรู้ทันเลยขัดขวางได้ทัน ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็ฮันนาไม่ต้องสงสัย…เธอต้องเสียใจมากแน่
“นี้คะ”
“ขอบใจนะ”
รับแก้วน้ำชาจากฮันนาแล้วได้สาบานกับตัวเองจะต้องไม่ทำให้เธอเสียใจเด็ดขาดก่อนยกดื่ม
2K
