สองวันหลังจากเหตุการณ์ผลึก
เสียงเคาะประตูห้องยังคงดังอยู่ในหัวของนัท
“หัวหน้ากิลด์เรียกพบ”
ตอนแรกเขาคิดว่าเรื่องคงไม่ใหญ่
เพราะหลังจากผลึกถูกนำไป เขากับมาร์โกก็ไม่ได้รับการติดต่ออีก
แต่เมื่อทั้งสองเดินมาถึงกิลด์ บรรยากาศกลับต่างจากทุกครั้ง
บริเวณชั้นบนของกิลด์เงียบกว่าปกติ
ไม่มีเสียงนักล่าพูดคุย
ไม่มีเสียงหัวเราะ
แม้แต่เจ้าหน้าที่ที่เดินผ่านก็ยังลดเสียงลง
มาร์โกเหลือบมองนัท
“ดูเหมือนเรื่องจะใหญ่กว่าที่คิด”
นัทพยักหน้า
“หวังว่าจะไม่ต้องไปสู้กับอะไรอีกนะ”
มาร์โกหัวเราะเบา ๆ
“นายพูดเหมือนรู้ล่วงหน้า”
“ประสบการณ์”
ทั้งสองเดินต่อ
ห้องหัวหน้ากิลด์
ประตูเปิดออก
หัวหน้ากิลด์นั่งอยู่หลังโต๊ะ
ข้างเขามีชายชราอีกคนหนึ่งกำลังเปิดเอกสารหลายแผ่น
นัทจำไม่ได้ว่าเคยเห็นชายคนนี้มาก่อน
หัวหน้ากิลด์มองทั้งสอง
“นั่งก่อน”
นัทกับมาร์โกนั่งลง
ชายชราเงยหน้าขึ้นมองนัท
สายตาของเขาทำให้นัทรู้สึกแปลก ๆ
เหมือนกำลังถูกตรวจสอบตั้งแต่หัวจรดเท้า
นัทเริ่มไม่สบายใจ
“เรียกพวกผมมาทำไมครับ?”
หัวหน้ากิลด์ไม่ตอบทันที
เขาหยิบเอกสารแผ่นหนึ่งขึ้นมา
“เรื่องผลึก”
นัทถอนหายใจเบา ๆ
“ว่าแล้ว”
มาร์โกมองเขา
“นายคิดว่าจะเป็นเรื่องอะไร?”
“เรื่องค่าจ้างมั้ง”
“แล้วนายยังไม่ได้รับเงินด้วยเหรอ?”
นัทชะงัก
“จริงด้วย”
หัวหน้ากิลด์มองทั้งสองคนเงียบ ๆ
ก่อนจะพูดขึ้น
“ผลึกที่พวกเจ้านำกลับมา ไม่ใช่แร่ธรรมดา”
นัทกับมาร์โกเริ่มจริงจังขึ้น
หัวหน้ากิลด์วางภาพวาดของผลึกลงบนโต๊ะ
“เราตรวจสอบมันหลายวิธี”
“ทั้งการใช้เวท การตรวจสอบพลังงาน และการใช้เครื่องมือของกิลด์”
เขาหยุด
“ผลลัพธ์ตรงกัน”
มาร์โกถาม
“มันคืออะไร?”
“ยังระบุชนิดที่แน่นอนไม่ได้”
นัทเลิกคิ้ว
“แล้วเรียกเรามาทำไม?”
หัวหน้ากิลด์มองตรงมาที่เขา
“เพราะมีสิ่งหนึ่งที่เราระบุได้”
เขาใช้นิ้วเคาะเอกสาร
“ผลึกตอบสนองต่อพลังของเจ้า”
ห้องเงียบ
นัทไม่ตอบทันที
มาร์โกหันมามองเขา
หัวหน้ากิลด์พูดต่อ
“คนอื่นใช้พลังกับมัน ผลึกตอบสนองเพียงเล็กน้อย”
“แต่ตอนที่เจ้าใช้พลังจิต...”
เขาหยุด
“ผลึกสว่างขึ้นอย่างชัดเจน”
นัทเริ่มนึกถึงตอนที่ตัวเองลองใช้พลังจิตสัมผัสผลึก
แสงที่ระเบิดออกมา
ความรู้สึกบางอย่างที่เหมือนมีสิ่งหนึ่งกำลังตอบกลับ
เขาพยักหน้า
“ครับ”
ชายชราที่นั่งอยู่ข้างหัวหน้ากิลด์ถามขึ้นเป็นครั้งแรก
“เจ้าฝึกพลังจิตมาจากที่ใด?”
นัทตอบตรง ๆ
“ไม่ได้ฝึกจากใครเป็นเรื่องเป็นราวครับ”
ชายชราขมวดคิ้ว
“หมายความว่า?”
“ก็ลองใช้เอง”
“ลอง?”
“ครับ”
ชายชรามองนัทนิ่ง
นัทเริ่มรู้สึกว่าคำตอบของเขาคงฟังดูแปลก
แต่เขาก็ไม่ได้โกหก
“ตอนแรกผมใช้มันผลักของ”
เขายกมือขึ้นเล็กน้อย
“หลังจากนั้นลองดึง”
“แล้วก็ลองใช้กับตัวเอง”
ชายชราถามทันที
“เจ้าสามารถควบคุมพลังจิตกับร่างกายได้?”
นัทพยักหน้า
“ประมาณนั้นครับ”
มาร์โกพูดเสริม
“เขาชอบทดลองอะไรแปลก ๆ”
นัทหันไปมอง
“พี่ก็ทำด้วยไม่ใช่เหรอ?”
“ฉันแค่สร้างของ”
“ก็เหมือนกันนั่นแหละ”
ชายชราไม่ได้หัวเราะ
เขากลับจดบางอย่างลงกระดาษ
โลกของผู้ใช้พลัง
หัวหน้ากิลด์เอนหลัง
“เจ้ารู้หรือไม่ว่าในโลกนี้มีผู้ใช้พลังอยู่กี่รูปแบบ?”
นัทคิด
ปราณ
เวท
พลังจิต
เขาส่ายหน้า
“ไม่รู้ครับ”
“แล้วคิดว่าพลังที่เจ้าเห็นทั้งหมดมีเพียงเท่านี้หรือ?”
นัทเงียบ
คำถามนั้นทำให้เขานึกถึงชายจากป่า
ชายเสื้อสีน้ำตาล
เงาที่ขยับผิดธรรมชาติ
และนักล่าหลายคนที่เขาเคยเห็นในเมือง
เขาตอบช้า ๆ
“ผมเริ่มคิดว่า...ไม่น่าใช่”
หัวหน้ากิลด์ยิ้มเล็กน้อย
“ถูกต้อง”
เขาหยิบเอกสารอีกแผ่นออกมา
แต่ไม่ได้ส่งให้นัท
“โลกนี้มีศาสตร์การใช้พลังอยู่มากมาย”
“บางคนใช้ปราณ”
“บางคนใช้เวท”
“บางคนใช้พลังจากสิ่งมีชีวิต”
“บางคนใช้สิ่งของเป็นสื่อกลาง”
“และบางคน...ใช้วิธีที่แม้แต่กิลด์ก็ยังไม่เข้าใจทั้งหมด”
นัทฟังเงียบ ๆ
ดวงตาของเขาเริ่มเป็นประกาย
ไม่ใช่เพราะอยากแข็งแกร่งขึ้นทันที
แต่เพราะ...
เขาเจอสิ่งที่ไม่รู้จักอีกแล้ว
สมุดเล่มเดิม
มือของนัทค่อย ๆ ล้วงเข้าไปในเสื้อ
หยิบสมุดออกมา
เปิดหน้าว่าง
มาร์โกเห็นแล้วถอนหายใจ
“อีกแล้วเหรอ?”
นัทไม่สนใจ
เขาเริ่มเขียน
รูปแบบการใช้พลังในโลก 2
ปราณ
เวท
พลังจิต
?????
?????
?????
เขาหยุด
แล้วเขียนเพิ่ม
ต้องศึกษา
หัวหน้ากิลด์มองสมุดของเขา
“เจ้าจดทุกอย่างจริง ๆ สินะ”
นัทตอบโดยไม่เงยหน้า
“ถ้าไม่จด เดี๋ยวลืม”
มาร์โกหัวเราะ
“นั่นแหละเขา”
ผลึกยังไม่จบ
หัวหน้ากิลด์ดึงความสนใจกลับมา
“แต่เรื่องผลึกยังมีอีกอย่างหนึ่ง”
นัทเงยหน้า
“อะไรครับ?”
“เรายังไม่รู้ว่ามันตอบสนองต่อเจ้าทำไม”
นัทมองชายชรา
“แล้วรู้ไหมว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของอะไร?”
ชายชราส่ายหน้า
“เรารู้เพียงว่ามันมีลักษณะคล้ายกับแกนพลังของสิ่งมีชีวิตบางประเภท”
มาร์โกถาม
“สิ่งมีชีวิตที่ตามมันมา?”
หัวหน้ากิลด์พยักหน้า
“มีความเป็นไปได้สูง”
นัทนึกถึงเสียงคำรามในป่า
“แล้วตอนนี้มันอยู่ไหน?”
“ยังอยู่ในพื้นที่ควบคุมของกิลด์”
“แล้วสิ่งมีชีวิตล่ะ?”
หัวหน้ากิลด์เงียบไปครู่หนึ่ง
“ยังไม่มีรายงานว่ามันเข้ามาในเมือง”
นัทพยักหน้า
อย่างน้อยเรื่องนี้ยังไม่กลายเป็นปัญหาใหม่
คำถามที่นัทอยากรู้
นัทมองหัวหน้ากิลด์
“แล้วผมต้องทำอะไรกับผลึก?”
หัวหน้ากิลด์ตอบทันที
“ยังไม่ต้องทำอะไร”
นัทชะงัก
“แค่นั้น?”
“ใช่”
“แล้วเรียกผมมาทำไม?”
หัวหน้ากิลด์มองเขา
“เพื่อถามว่าเจ้ารู้สึกอะไรตอนสัมผัสมัน”
นัทนิ่ง
คราวนี้เขาเริ่มเล่าจริง ๆ
“ตอนแรกเหมือนมันตอบสนอง”
“แล้ว?”
“เหมือนมีอะไรบางอย่าง...ส่งกลับมา”
ชายชราขยับตัว
“ส่งกลับมา?”
นัทพยักหน้า
“ผมไม่แน่ใจว่าคืออะไร”
“ภาพ?”
“อาจจะ”
“เสียง?”
“ไม่”
นัทหลับตา
พยายามนึกถึงความรู้สึกในวันนั้น
“มันเหมือน...ผมแตะอะไรบางอย่างที่ไม่ควรอยู่ในมือผม”
ห้องเงียบลง
หัวหน้ากิลด์มองชายชรา
ทั้งสองแลกสายตากัน
นัทสังเกตเห็นทันที
พวกเขารู้บางอย่าง
แต่ไม่พูด
สิ่งที่นัทไม่ได้ถาม
นัทเกือบถามว่า
“แล้วพวกคุณรู้อะไร?”
แต่เขาหยุด
เพราะรู้ว่าถ้าคนพวกนี้ต้องการบอก ก็คงบอกไปแล้ว
เขาจึงเปลี่ยนคำถาม
“ถ้าอย่างนั้นผมต้องทำอะไรต่อ?”
หัวหน้ากิลด์ตอบ
“ใช้ชีวิตตามปกติ”
นัทกระพริบตา
“จริงเหรอ?”
“จริง”
“ไม่มีภารกิจลับ?”
“ไม่มี”
“ไม่มีให้ไปตามหาสัตว์ประหลาด?”
“ไม่มี”
นัทพยักหน้าอย่างพอใจ
“ดีครับ”
มาร์โกหัวเราะ
“นายโล่งใจเกินไปแล้ว”
ก่อนออกจากห้อง
ชายชราเรียกนัทไว้
“เดี๋ยวก่อน”
นัทหันกลับ
“ครับ?”
“ถ้าเจ้าต้องการศึกษาเรื่องพลังจิตให้ลึกกว่านี้...”
เขาหยุดเล็กน้อย
“อย่าคิดว่าการเพิ่มพลังคือคำตอบ”
นัทนิ่ง
ชายชราพูดต่อ
“ความเข้าใจสำคัญกว่าพลัง”
ประโยคนั้นทำให้นัทเงียบไป
เขามองมือของตัวเอง
แล้วนึกถึงสิ่งที่กำลังฝึกอยู่
การดึง
การผลัก
การควบคุม
การหยุด
เขาเริ่มเข้าใจว่าที่ผ่านมาตัวเองสนใจแต่คำถามว่า
“ทำได้แรงแค่ไหน?”
แต่บางทีคำถามที่สำคัญกว่าคือ
“ทำได้ละเอียดแค่ไหน?”
นัทพยักหน้า
“ขอบคุณครับ”
ด้านนอกกิลด์
เมื่อออกมาแล้ว มาร์โกเดินเงียบอยู่พักหนึ่ง
นัทหันไปมอง
“พี่คิดอะไร?”
“เรื่องที่ชายคนนั้นพูด”
“เรื่องพลัง?”
“อืม”
มาร์โกมองมือของตัวเอง
“ถ้าพลังมีหลายรูปแบบจริง...”
เขาหยุด
“ของที่ฉันสร้างก็คงไม่ได้มีแค่แบบเดียวเหมือนกัน”
นัทหันไปมอง
“หมายถึง?”
มาร์โกยิ้ม
“ตอนนี้ฉันกำลังคิดเรื่องเกราะ”
นัทหัวเราะ
“เกราะแขนที่ยังใส่แล้วคันอยู่เนี่ยนะ?”
“ต้นแบบ”
“มันหนักด้วย”
“กำลังแก้”
“แล้วปากกายังไม่ต้องสร้างนะ”
มาร์โกหันขวับ
“ปากกาอะไร?”
นัทชะงัก
“ไม่มีอะไร”
“นายคิดอะไรอีกแล้วใช่ไหม?”
นัทยิ้ม
“ยังไม่ได้คิดจริงจัง”
แล้วเดินต่อ
มาร์โกมองตาม
“ฉันรู้จักนายดีเกินไปแล้ว”
ค่ำวันนั้น
กลับถึงห้อง
นัทเปิดสมุดอีกครั้ง
วันนี้มีข้อมูลเพิ่มขึ้นหลายอย่าง
เขียนไว้ว่า
ผลึก
ตอบสนองต่อพลังจิต
ยังไม่ทราบสาเหตุ
อาจเกี่ยวข้องกับแกนพลังของสิ่งมีชีวิต
เขาเปิดอีกหน้า
พลังในโลก 2
มีมากกว่าปราณ / เวท / พลังจิต
ต้องศึกษาเพิ่มเติม
จากนั้นอีกหน้า
อุปกรณ์
ชุดเริ่มต้นไม่เพียงพอ
เกราะเฉพาะส่วน
วัสดุใหม่
อาวุธใหม่
นัทกำลังจะปิดสมุด
แต่หยุด
เขียนอีกหนึ่งบรรทัด
ต้องควบคุมพลังจิตให้ละเอียดขึ้น
นัทมองข้อความนั้นอยู่ครู่หนึ่ง
ก่อนปิดสมุด
นอกหน้าต่าง
เมืองยังคงสว่างด้วยแสงจากร้านค้า
ผู้คนเดินผ่านไปมา
นักล่ากลับจากภารกิจ
ช่างฝีมือยังทำงานจนดึก
โลกใบนี้ยังมีสิ่งที่นัทไม่รู้จักอีกมากมาย
และตอนนี้...
เขาเริ่มรู้แล้วว่า
พลังที่เขาเห็นมาตลอดสองเดือน อาจเป็นเพียงส่วนเล็ก ๆ ของโลกใบนี้เท่านั้น
64K
![มังกรพิชิตฟ้าออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727670317_62269292.webp)
![พลิกฟ้าคืนชีวาชายาอนุ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1673880780_61221625.webp)
