ทันทีที่สิ้นสุดคำสั่ง ลีโอก็พาร่างกายของเขามุ่งหน้าไปสู่ห้องเก็บกุญแจ ที่อยู่อีกมุมหนึ่งของโรงจอดรถซึ่งห่างออกไปประมารณ100 เมตรทันที
เมื่อเขาเดินไปได้ประมารณ 5 เมตร เขาก็หันกลับมามองข้างหลัง ปรากฏว่าเพื่อนๆของเขาอีก 3 คนยังไม่มีใครก้าวเท้าออกมาจากบริเวณประตูแม้แต่คนเดียว “จะมากลัวอะไรตอนนี้ มาเร็วเข้า ฆ่าพวกมันแล้วฝ่าออกไป ”
สิ้นเสียงของ ลีโอ เป็ ไอริสที่ก้าวขาออกมาคนแรกด้วยอาการกล้าๆ กลัวๆ
“ อายผู้หญิงบ้างไหมพวกนาย มากันได้แล้ว ” ลีโอ ตวาด ฮาเกน กับ เจมส์ ด้วยความโมโห เมื่อเห็นพวกเขา 2คนยังไม่เดินออกมาจากบริเวณประตู
เมื่อได้ยินถ่อยคำดูถูกของ ลีโอ พวกเขาทั้ง 2คนจึงหักห้ามใจที่เต็มไปด้วยความกลัวและเดินออกมาหา ลีโอ กับ ไอริส “เอาว่ะ ไม่สู้ก็ตาย ยังไงก็เลือกทางนี้แล้ว ” ฮาเกนพูดขึ้นหลังจากที่เดินมาถึงเพื่อปลอบใจตัวเอง
“กระชับอาวุธให้แน่น อย่าให้หลุดมือ เล็งไปที่หัวของมันแล้วแทง หรือ ฟันเพื่อทำลายระบบประสาท ตั้งสมาธิให้ดีอย่าสติแตก พวกมันมีทั้งหมด 12 ตัว ผมจะจัดการ 9 ตัวพวกคุณ 3 คนจัดการคนละ 1 ตัวก็พอพวกมันเคลื่อนที่ได้ช้ากว่าเรามาก ไม่ต้องกลัว เอาล่ะ สู้ ”
พูดจบ ลีโอ ก็พุ่งเข้าหาซอมบี้ตัวแรกที่อยู่ใกล้เขาที่สุด ซึ่งอยู่ห่างออกไปประมารณ 15 เมตรทันที เมื่อเข้าสู่โหมดต่อสู้ สัญชาติญาณนักล่าของเขาก็ตื่นขึ้น ในขณะที่อีก 3 คนยังกล้าๆกลัวๆ ลีโอ ก็ได้ใช้มีดของเขาผ่าหัวซอมบี้ตัวแรกจนขาดออกเป็ 2ท่อนแล้ว
จากนั้นเขาก็มุ่งหน้าไปหาตัวที่ 2ด้วยความเร็วสูงสุดโดยที่ไม่เปิดใช้ทักษะเสริม เพราะเกรงว่าเพื่อนร่วมทีมของเขาจะรู้ “เื่ความสามารถต่างๆ จะเปิดเผยมากไม่ได้ ” ลีโอคิดในใจขณะที่ บรรจงฟันใบมีดเข้าสู่ศีรษะของซอมบี้ตัวที่ 2 ด้วยความรัก
เมื่อตัวที่ 2 ล้มลงเขาก็หันกลับมามองที่เพื่อนๆของเขา “ ยังเลือกไม่ได้อีกเหรอว่าจะฆ่าตัวไหน มีตั้งหลายตัว จะรอให้พวกมันมาฆ่าก่อนหรือไง ไปจัดการพวกมันได้แล้ว ” ลีโอตวาดขึ้นอีกครั้งอย่างหมดความอดทน
“ จะไหวไหมนะ 2 คนนั้น แต่สำหรับ ไอริส เราให้อภัยได้เสมอ ” ลีโอคิดในใจพร้อมกับรอยยิ้มที่ระบายออกมาเต็มใบหน้า ในขณะที่มุ่งหน้าไปหาเหยื่อรายที่3 ของเขา หากซอมบี้พูดได้มันคงบอกว่ารอยยิ้มของลีโอ เหมือนรอยยิ้มของมัจจุราชที่ยิ้มให้ก่อนที่จะปลิดชีวิตพวกมันเป็แน่
เมื่อโดน ลีโอ ตวาดเป็ครั้งที่ 2 ฮาเกนจึงกระชับหอกคู่กายของเขาขึ้นมาก่อนที่จะวิ่งไปทางซ้ายมือเข้าหาซอมบี้ตัวหนึ่งที่อยู่ใกล้เขาที่สุด เมื่อไปใกล้มันในระยะ5 เมตร ฮาเกน ก็รีบหยุดฝีเท้าลงทันที ก่อนที่จะตั้งท่าเตรียมต่อสู้เต็มกำลัง
ใบหน้าที่จริงจังของเขาทำให้ ลีโอถึงกับเกือบหลุดหัวเราะออกมาเลยทีเดียว ฮาเกนจ้องหน้าของซอมบี้ตัวนั้นอย่างเอาเื่เมื่อมันเข้ามาห่างจากเขาในระยะราว 1.5เมตร เขาจึงกัดฟันแทงหอกไปที่หน้าอกของมันอย่างจัง
ใบมีดที่ติดไว้บริเวณปลายหอก จมหายเข้าไปในเนื้อของซอมบี้ตัวนั้นจนมิด แต่ถึงกระนั้นมันก็ยังพยายามที่จะเข้ามากัดเขาให้ได้ เห็นดังนั้น ฮาเกนถึงกับเหงื่ออาบแผ่นหลังทันที “ แทงหรือฟันที่หัวมัน ฮาเกน ”ลีโอะโมาจากอีกทางหนึ่ง ในขณะที่เขาจัดการซอมบี้ตัวที่ 5
“ พูดมันง่าย แต่ทำมันยากนะลีโอ พวกมันเคลื่อนที่ตลอดแถมแขนสองข้างของมันก็เป็อุปสรรคด้วย ” ฮาเกน พูดขึ้นในขณะที่เขากำลังพยายามดึงหอกกลับมาจากหน้าอกของซอมบี้ ที่เขาต่อสู้ไม่ถนัดเป็เพราะเขากลัวกรงเล็บทั้ง 2ข้างของซอมบี้ที่ยื่นออกมาเพื่อขย้ำเขานั้นเอง
ตัดมาที่ ไอริสกับเจมส์ เมื่อพวกเขาเห็น ฮาเกนสู้กับซอมบี้แล้วไม่โดนมันกัดหรือข่วน เพราะระยะของหอกสามารถใช้ยันกับพวกมันไว้ได้ พวกเขาจึงพากันเลือกเป้าหมายคนละตัวและเริ่มที่จะสู้กับพวกมัน
ไอริส เลือกตัวที่อยู่ใกล้ๆกับ ลีโอ ส่วนเจมส์เลือกตัวที่อยู่ฝั่งขวา “ แทงมันเข้าไป ไอริสพยายาม หาช่องว่างแล้วเล็งไปที่หัวของมัน ต้องสู้เท่านั้นถึงจะรอดถ้าเธอผ่านมันไปได้ความกลัวของเธอก็จะน้อยลง” ลีโอ พูดกับ ไอริส เพื่อกระตุ้นให้เธอมีพลังฮึดสู้ขึ้นมา
ได้ฟังดังนั้น ไอริส กระชับหอกในมือขึ้นจนเหงื่อของเธอไหลซึมออกมา เมื่อมันเข้ามาในระยะต่อสู้แล้วด้วยความกลัวเธอจึงเล็งไปที่หัวของมันก่อนจะหลับตาแล้วแทงหอกของเธอออกไป ผลปรากฏว่าหอกของเธอแทงเข้าตรงบริเวณปากของมันแล้วทะลุออกบริเวณท้ายทอย ทำให้ซอมบี้ตัวนั้นสิ้นใจและล้มลงทันที
ไอริส รู้สึกว่ามีพลังงานบางอย่างไหลเข้าสู่ร่างกายของเธอ เธอจึงลืมตาขึ้นมา ภาพที่เห็นทำให้เธอช็อคสุดขีด เพราะทั้งชีวิตของเธอไม่เคยแม้แต่ที่จะ้าฆ่าสัตว์ตัวเล็กๆ การฆ่าครั้งแรกของเธอแม้ว่ามันจะเป็ซอมบี้ แต่ด้วยเืและน้ำเหลืองที่ไหลออกมาจากาแที่ปากของมัน เพียงเท่านี้ก็ทำให้ผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างเธอ รู้สึกเข่าอ่อนและหมดเรี่ยวแรงแล้ว
ไอริส กำหอกไว้แน่นพร้อมกับร่างกายที่สั่นเหมือนกับเ้าเข้า ลีโอที่บั่นหัวซอมบี้ตัวสุดท้ายอยู่ไม่ไกลเมื่อเห็นอาการของเธอเป็ดังนั้น เขาจึงรีบวิ่งมาหาเธอทันที เมื่อมาถึงลีโอ จึงจับไปที่ไหล่ของ ไอริส แล้วถามเธอว่า “ เธอ ok ไหม ไอริส ”
“ ฉัน ฉัน ฉันฆ่ามันไปแล้ว ลีโอ ” ไอริสพูดขึ้นพร้อมกับเสียงที่สั่นเครือ ลีโอ จึงค่อยๆแกะหอกออกจากมือของเธอ ด้ามหอกบริเวณที่เธอจับนั้นเต็มไปด้วยเหงื่อที่แสดงให้เห็นถึงความหวาดกลัวของเธอ
“ ไม่เป็ไร ไอริส เราต้อง ฆ่า มันเพื่อให้เราอยู่รอด ที่เธอทำมันถูกต้องแล้ว แม้ว่าซอมบี้พวกนี้จะเคยเป็คนมาก่อน แต่ตอนนี้พวกมันไม่เหลือความเป็คนอยู่แล้ว เธอไม่ต้องคิดอะไรมาก กับโลกที่โหดร้ายแบบนี้ ต้องคิดถึงตัวเองให้มากที่สุด จำไว้ ”
ลีโอ เข้าใจความคิดของไอริสเป็อย่างดี เพราะพวกเขาอยู่ด้วยกันมาหลายปีั้แ่เรียนมหาวิทยาลัย เขารู้ว่าเธอเป็คนที่มีจิตใจอ่อนโยนเป็อย่างมาก เธอจะคอยเป็ห่วงคนอื่นๆอยู่เสมอ สิ่งที่เธอทำในวันนี้ เป็สิ่งที่เธอ ยากจะยอมรับมันได้
แต่ในขณะที่ ลีโอ กำลังปลอบใจ ไอริส อยู่นั้นเอง เจมส์ ก็ะโขึ้นมาอย่างสุดเสียงว่า“ ช่วยด้วย ช่วยฉันด้วย ” ลีโอ และ ไอริส หันขวับไปตามต้นเสียงนั้นทันที ภาพที่เห็นทำให้ใจของทั้ง 2 คนตกไปอยู่ตาตุ่ม ส่วน ฮาเกน นั้นตอนนี้เขาไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้างแม้แต่นิดเดียว เพราะตัวเองก็แทบจะเอาตัวไม่รอดแล้ว
ตอนนี้หอกของ เจมส์ ตกอยู่ที่ด้านข้างของ ซอมบี้ ตัวนั้น ส่วนเขานั่งอยู่กับพื้นพร้อมด้วยร่างกายที่สั่นสะท้าน เขาในขณะนี้ไม่มีแม้แต่แรงที่จะลุกขึ้นยืน ใบหน้าที่ขาวซีดพร้อมกับน้ำตาที่ไหลลงมาอาบ 2 แก้ม และปากที่ะโไม่หยุดว่า “ ช่วยฉันด้วยๆ ” ช่างเป็ภาพที่ดูแล้วหน้าเวทนายิ่งนัก
เมื่อ ลีโอ เห็นซอมบี้ตัวนั้น เขาก็ะโขึ้นมาอย่างสุดเสียงเหมือนกันว่า“ เวรแล้วไง เจมส์ ถ้าไม่อยากตายก็รีบวิ่งหนีเร็วเข้า อย่ามัวแต่กลัว วิ่งเร็ว ”