ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

            ภาพเหล่าผู้ยิ่งใหญ่ที่ตกลงสู่บาป ตายตกลงไปอย่างต่อเนื่อง ต่างก็ทำให้หมู่ชนทุกผู้คน ฮึกเหิมเป็นอย่างมาก เสียง โหร้องยินดี ออกมาก้องฟ้า ออกมาทั่วสารทิศไม่ขาดสาย ราวกับเป็นเสียงแห่งชัยชนะ
 

           แต่ทว่าผู้ที่ไม่สบอารมณ์ ยามนี้ที่สุดเกรงว่า จะเป็นพี่อี้ฟางหรง ที่ปล่อยให้จักรพรรดิเทพมาร ฟู่เฉิง หลุดรอดจากฝ่ามือของนางไปได้ นางแค่นเสียงคำราม ออกมาดังก้องฟ้า บ่งบอกถึงความเจ็บแค้น ของนางที่มีต่อจักรพรรดิเทพมาร ฟู่เฉิงไม่น้อย

“เจ้า เจ้า ไอ้เวรกลับมาเดี๋ยวนี้นะ!”

         ครั้นแม่นาง อี้ฟางหรง คิดจะสืบฝีเท้า ตามไปไล่ล่า จักรพรรดิเทพมารฟู่เฉิง ไปด้วยอายโทสะของนาง พร้อมใบหน้าขุ่นเคืองภายในใจ กระทืบเท้าออกมา ดังก้องสนั่นฟ้า

ปัง!!

        ด้านอี้เฉินเขาต้องรีบ เข้าไปห้ามปราม กลางฝ่ามือหยุดตัวพี่อี้ฟางหรง ไว้ในเสี้ยวฉับพลัน เมื่อเห็นทะเลมืด ด้านในส่วนลึก แผ่ซ่านความบ้าคลั่ง ปราณพลังไม่เสถียร เล็ดลอดความอันตรายออกมาไม่ขาด

“พี่หญิงท่านใจเย็นลงก่อน!!”

        ทว่าอี้เฉิน ที่มองแผ่นหลังจักรพรรดิเทพมาร ฟู่เฉิง บินทะยาน หายลับตา ภายในกรอบสายตาของเขาจากไป อี้เฉินเขารู้สึกแปลกใจไม่น้อย เมื่อเห็นท่าที ของจักรพรรดิเทพมาร ฟู่เฉิง ราวกับว่าเขาครองสติ ตนเองเอาไว้ได้ ไม่ถูกความมืดเข้าครอบงำ แต่ก็เป็นเพียงข้อสันนิษฐานของเขาเท่านั้น

        ก่อนอี้เฉินจะส่ายหัว สลัดความคิดฟุ้งซ่าน ออกไปจากโสตประสาท ความคิดเขาอย่างฉับไว เมื่อเห็นทะเลมืด หยงหย่วน เริ่มเกิดความบ้าคลั่ง หมอกควันความมืด หนา แพร่กระจายปกคลุมออกมาทั่วอาณา ค่อยๆ คืบคลานเข้าหาชายฝั่ง ที่เกิดศึกการนองเลือด กลืนกินร่างเหล่าผู้คน ที่ตายตกลงไปอย่างรวดเร็ว แม้แต่ร่างที่เหลือเศษกระดูก โลหิตกองกับพื้นเกลื่อนกลาด ยังปลุกให้ฟื้นตื่น กลายเป็นกองทัพหลายล้านชีวิต

         หมู่ชนสูดลมหายใจเย็นเยือก เข้าไปลึกจนเต็มปอดอีกครั้ง เมื่อเห็นร่างสีดำสนิทดุจหมึก ของเหล่าจักรพรรดิ ผู้ตกลงสู่บาป ภายในคุกกรงขังผู้ไม่ดับสูญ ถูกปลดปล่อย เรียกตัวออกมา ยังทะเลมืด หยงหย่วน พร้อมหมอกปราณพลังสีดำหนา ซัดสาดแพร่กระจาย ไปพร้อมปราณพลังของผู้ยิ่งใหญ่ ปกคลุมไปทั่วจักรวาล ให้เขย่าสั่นไหวโยกคลอน อย่างบ้าคลั่ง ฉาบไปด้วยอายความมืด เย็นเหยียบ หนาวไปถึงกระดูก เมื่อร่างผู้เชี่ยวชาญ บนจุดสูงสุดของโลกหล้า ปรากฏกายภายในทะเลมืด หยงหย่วน ทำให้คิ้วพวกเขา ขมวดเข้าหา ติดกันเป็นปมโดยพลัน

        ภาพที่อี้เฉินเห็นร่างจักรพรรดิอี้เทียนหรง บรรพชนตระกูล อี้ ของเขาอีกครั้ง แม้แต่จักรพรรดิโบราณ จักรพรรดิต้นกำเนิด ตั้งแต่ยุคสมัยเบิกฟ้า ถูกเรียกวิญญาณดั้งเดิมออกมา มันจะไม่ทำให้หมู่ชน พวกเขาหัวใจสั่นสะท้านได้อย่างไร เมื่อต้องยืนต่อหน้า ผู้เชี่ยวชาญเต๋า ธรรม บนจุดสูงสุดของโลกหล้า เกลื่อนกลาดออกไปทั่วทะเลมืด แม้แต่ร่างของเยว่ฉาน สตรีที่อี้เฉิน ไม่อาจลืมเลือนนางได้ ยังปรากฏกายออกมา ทำให้อี้เฉินใบหน้าบูดบึ้งไม่น้อย

       เยว่ชิงเซียน นางกลอกกลิ้งดวงตาขึ้นมาทันที เมื่อเห็นใบหน้า เยว่ฉาน หญิงสาวที่ใบหน้าคลับคล้ายคลับคลานางอีกครั้ง ทำให้คลื่นอารมณ์ ทั้งนางและอี้เฉินปั่นป่วนไม่น้อย เมื่อนึกถึงช่วงเวลาที่พาลพบกันในยามอดีต จวนพวกเขา ต้องกุมหน้าอกที่เจ็บแปลบๆ เอาไว้แน่น

        ด้านอี้หลินนางเผยอ ริมฝีปาก สั่นกระตุก น้อยๆ เอ่ยพูดพึมพำออกมาทันใด “สตรีนางนั้น นางเป็นใครกันแน่ เหตุใดถึงมีใบหน้าคล้ายท่านอาจารย์ เยว่ชิงเซียนของข้าเหลือเกิน?”

        คนอื่นๆ เองก็กล่าวพูดออกมาเสียงดังระเบ็งเซ็งแซ่เช่นกัน เมื่อรับรู้ความน่าหวาดกลัว พรั่นพรึงแท้จริง ภายในทะเลมืด หยงหย่วน ที่ถูกแอบซ่อน จากทุกผู้ทุกคน กำลังจะเผยคมเขี้ยวแท้จริง เขย่าโยกคลอนมหาพิภพ ให้ถึงจุดจบ

         แม้แต่อี้ฟางหรง ที่เห็นท่านพ่อ จักรพรรดิอี้เทียนหรง อีกครั้ง นางถึงกับบีบรัดฝ่ามือแค่นเสียงสบถด่าออกมาดังลั่น “ไอ้พวกเวร จักรพรรดิต้นกำเนิด ภายในส่วนลึกของทะเลมืด หยงหย่วน พวกเจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่ กับมหาพิภพแห่งนี้!!”

ก่อนร่างพวกเขา เหล่าจักรพรรดิผู้ตกลงสู่บาป ที่เผยกายออกมา เขย่าโยกคลอนภายในใจพวกเขาไม่น้อย จะสืบฝีเท้าถอยกลับไปตามหมอกควันความมืด หนา ราวกับผู้ตกลงสู่บาปเชิญชวนพวกเขา ให้เข้าไปสำรวจภายในทะเลมืด ชั่วนิจนิรันดร์

        พร้อมเสียงถอนลมหายใจ หมู่ชนทุกหมู่เหล่าเผ่าพันธุ์ จะดังออกมายาว เฮ้อ!!!! ด้วยความโล่งอก เมื่อความวุ่นวายยุติลงไปชั่วคราว ให้พวกเขามีเวลาได้พักหายใจ ก่อนสายตาพวกเขา หมู่ชน จะจ้องเขม็งมองไปที่เหล่าผู้ยิ่งใหญ่ของโลกหล้า ไปที่อี้เฉินเป็นสายตาเดียว เมื่อรับรู้ คนที่มีสิทธิ์สั่งการเด็ดขาด ยามนี้เป็นผู้ใด พร้อมเสียงกลืนน้ำลายลงคอ ดังออกมาอึกใหญ่

        เมื่อร่างอี้เฉินพุ่งปราด บินทะยานลงมายืน ยังพื้นชายฝั่งทะเลมืดเบื้องล่าง ส่งให้รอบด้านเต็มไปด้วยบรรยากาศ ที่อึมครึมหนักอึ้งขึ้นมาทันที เมื่อรับรู้แรงกดดันของเหล่าผู้ยิ่งใหญ่ เล็ดลอดปลดปล่อยออกมา

       จักรพรรดิแมลง เหยียนซินหลาน ชายแก่จักรพรรดิต้องสาป เปาเปา พวกเขาต่างก็สีหน้าเคร่งขรึม สืบฝีเท้าลงมาหาอี้เฉินอย่างแช่มช้า ทว่าไม่วายจะปลดปล่อยแรงกดดัน ถึงความไม่จำยอมของพวกเขา เหล่าคนทวีปมืดออกมา

         อี้เฉินเอ่ยเสียงเรียบช้าออกมา ทว่าแฝงไว้ด้วยสิ่งที่เขาต้องการอย่างเด่นชัด ส่งตรงเข้าไปภายในโสตประสาท ทะเลความรู้ของผู้ยิ่งใหญ่ “เราจะบุกฝ่าฟันเข้าไปภายในทะเลมืด หยงหย่วน จัดการกับต้นตอหายนะ คงจะไม่มีใครคัดค้านหรอกกระมัง”

        เมื่ออี้เฉินกล่าวพูดเสร็จสิ้น เขากวาดสายตาเฉียบคม มองทิ่มแทงไปที่เหล่าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ ทุกผู้คนที่แสดงท่าทาง กิริยาออกมาแตกต่างกันออกไป อย่างเห็นได้ชัด บางคนถึงกับเห็นด้วยกับอี้เฉิน บางคนถึงกับหน้าบูดบึ้ง มีแม้แต่บางคนที่ไม่ยินยอม ที่จะสืบฝีเท้า เข้าไปภายในทะเลมืด หยงหย่วน ที่อันตรายน่าหวาดกลัวนั่น

        ภาพที่ผู้ยิ่งใหญ่ยืนนิ่ง ล้อมวงกันอยู่หลายชั่วอึดใจ ต่างก็ทำให้หมู่ชนโดยรอบอยากรู้ พวกเขาบัดนี้พูดคุยตกลงอะไรกันแน่ เสียงซุบซิบหมู่ชน จึงดังเล็ดลอดออกมาไม่ขาดสาย พร้อมกับการคาดเดาไป ต่างๆ นานา ของพวกเขา

         ก่อนสายตาอี้เฉินจะไปหยุดสายตา ที่จักรพรรดิอัสนีเพลิง หยางมี่ จ้องมองนาง ด้วยดวงตาเขม็ง ครั้นเห็นความไม่ยินยอม จากกรอบสายตาของนาง แม้ตัวอี้เฉินจะมีสัญญาโลหิต สามารถเอ่ยสั่งการได้ ตรงๆ แต่ก็ไม่อยากบีบบังคับพวกเขา ด้วยวิธีการเช่นนี้

          จักรพรรดิอัสนีเพลิง หยางมี่ นางถึงกับกัดกรามกรอด ดังเล็ดลอดไรฟันออกมา “ข้าเข้าใจแล้วน่า อี้เฉิน” จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่คนอื่นๆ เองก็พยักหน้ารับคำอี้เฉินเช่นกัน พร้อมกับกล่าวพูดออกมา

        “เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่ เกี่ยวพันความอยู่รอดของเผ่าพันธุ์ พวกข้าขอเวลาไปพูดคุย ปรึกษา ฝ่ายต่างๆ ที่เกี่ยวข้องก่อนแล้วกัน ..อี้เฉิน หวังว่าเจ้าคงจะไม่รีบร้อนไปวันพรุ่ง หรอกกระมัง” พร้อมพวกเขาที่ขำแห้งๆ ออกมาตัดบรรยากาศที่อึมครึมออกไป

อี้เฉินพยักหน้ารับคำ “ข้าให้เวลา15วัน เพียงพอหรือไม่?”

         หลายคนที่ได้ยินเตรียมจะเอ่ยโต้แย้งอี้เฉินออกมา ทว่าเมื่อพวกเขาเห็นสายตาอี้เฉิน มองทอดยาวไปด้านในส่วนลึกทะเลมืด หยงหย่วน อย่างไม่วางตา ราวกับอี้เฉิน เขาอยากจะไปตอนนี้ จวนจะรอไม่ไหวเสียด้วยซ้ำ มันก็ทำให้พวกเขาผู้ยิ่งใหญ่ ไม่กล่าวพูดอะไรออกมาอีกต่อไป ปิดปากเงียบฉับ!! เร่งสืบฝีเท้าพาคนของพวกเขา จากไปทันที

         ไม่นานข่าวที่พวกเขาจะบุกฝ่าฟันทะเลมืด หยงหย่วนก็แพร่กระจาย ออกไปทั่วทุกดินแดน ราวกับรองเท้าติดปีก ไม่เว้นแม้แต่ดินแดนหลบซ่อน ทำให้หมู่ชน ทุกหมู่เหล่าเผ่าพันธุ์บรรพกาล แม้แต่ตระกูลราชัน พวกเขายังอกสั่นขวัญแขวน หายใจไม่ทั่วท้อง เมื่อได้ยินข่าวคราวนี้
 

        ทว่าก็ไม่มีใครคัดค้าน ความคิดของอี้เฉิน ซึ่งมันเกี่ยวพันกับการอยู่รอด ของมหาพิภพแห่งนี้ พวกเขาต่างก็ส่งเหล่าผู้เยี่ยมยุทธ์ เข้าร่วมสงครามสร้างชื่อครั้งใหญ่ อย่างพร้อมเพรียง

       เหล่าจอมยุทธ์ที่หลบซ่อน อยู่อย่างสันโดษมานานร่วมยุคสมัย ต่างก็มาเข้าร่วมศึกสงครามใหญ่ที่สุดครั้งนี้ แม้แต่หมู่ชนภายในเมืองอมตะ ของดินแดนจักรพรรดิ ยังไม่อยากเชื่อว่า จักรพรรดิแสง จะยังมีชีวิตอยู่ เมื่อยอดเขาสูงปลดปล่อยผนึก แสงอบอุ่น ฉายทอดยาวลงมา เก้าสวรรค์สิบชั้นฟ้า ทำให้ผู้คนเมืองอมตะ ที่พอจะรู้เรื่องราวของบรรพชน ซานซี ต่างก็โหร้องยินดีออกมา

       ด้านจักรวรรดิทวีปมืดเองก็เกิดความวุ่นวายเช่นกัน เมื่อชายแก่ เหยียนหรู จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ของคนทวีปมืดปลดผนึก ร่างตนเองออกมา จากการจำศีล ทำให้คนทวีปมืด โห่ร้องดีใจกันออกมาถ้วนหน้า เมื่อผู้ยิ่งใหญ่ตระกูลราชัน ยังมีชีวิตอยู่ เผยกายออกมาสู่โลกหล้า พร้อมเข้าร่วมสงครามอีกครั้ง