มหาศึกห้าแผ่นดิน

“ ที่นักพรตทงเทียนอยากให้เจ้าอยู่ที่นี่ ก็เพื่อความปลอดภัยของเจ้า เพราะท้งจักรพรรดิต้วนอี้เฉิน แห่งอาณาจักรอุดร จักรพรรดิหลี่เอี้ยนแห่งอาณาจักรปัจจิม และ จักรพรรดิจางมู่เฉิน แห่งอาณาจักรมัจฉิมา ทั้งหมดล้วนมีประกาศจับเจ้า ทั้งสามอาณาจักร ให้ค่าหัวของเจ้า 20  ล้านเหรียญทองเชียว”

ราเชนได้แต่อ้าปากค้าง ไม่คิดว่าตอนนี้ตนเองกลายเป็นนักโทษที่สามอาณาจักรต้องการตัวขนาดนี้ สำหรับอาณาจักรอุดร และอาณาจักรปัจจิม ก็พอเข้าใจ แต่ทำไมอาณาจักรมัจฉิมา ก็ตามล่าค่าหัวเขาด้วย

“ ข้าไปมีความแค้นอะไรกับ จักรพรรดิจางมู่เฉิน?”

“ ในประกาศจับบอกว่า เจ้าสังหารองค์หญิงเจี้ยนหนิง พระคู่หมั้นของรัชทายาทจางอี้  ส่วน อาณาจักรทักษิน และ อาณาจักรบูรพา ได้ข่าวว่า กำลังออกประกาศจับตายเจ้าเช่นกัน เพราะพวกเขาไม่อยากให้ ผู้สืบทอดราชินีมารทศเย็น หลงเหลืออยู่บนโลกใบนี้”

เฮ้อ ตอนนี้เขาถูกตามล่าทั้งแผ่นดิน แล้วทีนี้จะอยู่อย่างสงบสุขได้อย่างไร

ราเชนสีหน้าเคร่งเครียดยิ่งนัก

“ เจ้าวางใจ ตอนนี้เจ้าเท่ากับกำเนิดใหม่แล้ว รูปร่างและใบหน้า ก็หาได้ใช่คนเดิมไม่ ขอเพียงใช้ชื่ออื่น ก็ไม่มีใครจำเจ้าได้แล้ว” ราเชนมองแขนขา ของตน ก็พยักหน้ามีรอยยิ้มขึ้นมา

“ แล้วข้าควรจะชื่อใหม่ว่าอะไรดีขอรับ”

“ ถูเฟย มันเป็นศิษย์คนที่เจ็ดของข้า อายุพอๆ กับเจ้า ตอนนี้มันตายไปแล้ว เจ้าก็ใช้ชื่อของมันแทนก็แล้วกัน”

ราเชนรับคำ นับแต่วันนั้น เขาก็ใช้ชื่อ ถูเฟย ซึ่งเขามารู้ทีหลังว่า ถูเฟยนั้นหายสาบสูญไปกว่า 10 ปีแล้ว ในป่าล้านปี ซึ่งเป็นสถานที่คล้ายๆ กับ ป่าลับแลของอาณาจักรปัจจิม  ซึ่งราเชนไม่สนใจ และ ไม่ถือเรื่องนี้ ทุกๆ วัน ราเชนไม่เพียงแต่ได้ฝึกวิชาแพทย์ จากเทพโอสถ เขายังถูกพาไปที่สุสานหลังเขา เพื่อขุดซากศพมาศึกษาอวัยวะภายในของมนุษย์อีกด้วย

“ ก่อนที่เจ้าจะเรียนรู้วิธี รักษา เจ้าต้องเรียนรู้ หลักการทำงานของอวัยวะภายในร่างกายเสียก่อน ไม่เช่นนั้น เจ้าหาสาเหตุของโรคไม่เจอ ก็ไม่มีทางรักษาคนไข้ได้”

ราเชนนึกชื่นชมเทพโอสถผู้นี้ยิ่ง การสอนของเขานั้นช่างเหมือนกับโลกสมัยใหม่ที่เขาจากมา แต่ที่โหดกว่านั้น เขาต้องเป็นคนขุดซากศพจากสุสาน มาชำแหละเพื่อดูอวัยวะของซากศพ ซึ่งหากเป็นผู้อื่นคงได้มีอาการ หรือโบกมือลาไปแล้ว

แต่ราเชนนั้นถูกฝึกฝนมาตั้งแต่เด็ก ในการเรียนรู้จุดต่างๆ ของร่างกายคน ว่าจะทำให้เป้าหมายนั้นตายแบบไหน ขึ้นอยู่กับผู้ว่าจ้างจะสั่งการ แต่การผ่าศพเช่นนี้ เขากลับได้เรียนรู้ เพื่อจะเป็นพื้นฐานในการช่วยชีวิตคน มันตรงกันข้ามกับในโลกของเขาอย่างสิ้นเชิง

“ ไม่เลว เจอซากศพมากมายขนาดนี้ ไม่เคยมีศิษย์ของข้าคนใด สามารถทานทนได้อย่างเจ้ามาก่อน ดูเจ้าคุ้นชินกับการใช้มีดกรีดศพมาก่อนนะ”

“ บิดาของข้า เป็นแม่ทัพ เขาสอนวิธีใช้มีดฆ่าคนให้กับข้า เพราะในยามศึก มีแต่ผู้เข็มแข็ง และ รวดเร็วเท่านั้น ที่จะเอาชีวิตรอดได้” ราเชนพูดไปแบบนั้น เพราะไม่อาจบอกได้ ว่าเขาถูกครูฝึกสอนให้ลอบสังหารผู้คน ให้ตายภายในมีดเดียว หาใช่สู้รบในสงครามไม่

แต่ว่า เทพโอสถ กลับเชื่ออย่างสนิทใจ

“ ระบบการย่อยอาหารของมนุษย์นั้น มีอยู่สองอย่าง นั่นคือ การใช้อวัยวะเพื่อบดอาหารให้เล็กลงหรือละเอียดขึ้น อีกอย่างนั่นคือการใช้น้ำย่อยเพื่อช่วยในการย่อยอาหารให้มีขนาดเล็กลงเพื่อนำพลังไปใช้”

เทพโอสถสอนถึงเรื่องการย่อยอาหารเช่นนี้ ราเชนถึงกับแปลกใจ เลยลองทดสอบความรู้ของท่านเทพโอสถทันที

“ นอกจากฟันแล้ว ยังมีร่างกายส่วนใดช่วยย่อยอาหารได้อีก”

“ อาหารหลังจากเข้าปากจะถูกบดเคี้ยวด้วยฟัน โดยที่น้ำลายก็คือน้ำย่อยในขั้นตอนแรก จากนั้นอาหารก็ค่อยๆ ไหลไปตามหลอดอาหารตรงนี้ จากนั้นมันก็จะลงสู่กระเพาะอาหาร ซึ่งเจ้าเห็นไหมมันจะมีกล้ามเนื้อที่แข็งแรง มันจะช่วยบดอาหารอีกครั้ง ซึ่งในกระเพาะก็จะมีน้ำย่อยแบบนี้ออกมาเช่นเดียวกัน ซึ่งหากมันน้ำย่อยหลั่งออกมาเกินเจ็ดวัน ก็จะกลายเป็นพิษ ไหลย้อนออกมาถึงลำคอเลยทีเดียว จากนั้นอาหารมันจะลงไปในลำไส้ที่มีขนาดเล็กตรงนี้ แล้วมันก็จะมีการบีดรัดตรงลำไส้เล็กอีกรอบ ซึ่งในลำไส้เล็กก็จะมีน้ำย่อยคล้ายๆ กัน นี่ไง เจ้าเห็นไหม ถึงจะส่งไปที่ลำไส้ขนาดใหญ่ จากนั้นมันจะถูกดูดน้ำไปจนแห้ง ทำให้อุจจาระเริ่มแห้ง แล้วค่อยๆ ออกมาทางรูทวารตรงนี้”

เทพโอสถชี้ให้เห็นการย่อยอาหารของมนุษย์ โดยดูจากซากศพทีเดียวสามสี่ศพพร้อมๆ กัน ราเชนแม้นว่าเขาจะพอรู้มาบ้าง แต่พอฟัง เทพโอสถสอนเขาถึงกับโคตรนับถือเลยทีเดียว

“ แล้วเราจะศึกษาขนาดนี้ไปเพื่ออะไร?”

“ เพื่อที่จะได้รักษาคนไข้ที่เจ็บป่วยยังไงเล่า เจ้าไม่รู้หรอก เวลาคนไข้ปวดท้อง มันมีสาเหตุมากมาย เช่น หากเจ้าปวดตรงท้องส่วนบน ก็แสดงว่า กระเพาะอาหารอาจถูกพิษจากอาหารที่กินเข้าไป แต่ว่าเจ้าปวดท้องส่วนล่าง ก็อาจเกิดจากลำไส้เล็ก วิธีการรักษาก็ต่างกัน หากเจ้าไม่ศึกษาต้นเหตุ มันก็ยากที่จะหาทางรักษาที่ถูกต้อง”

ราเชนตอนนี้อึ้งไปเลย ไม่คิดว่า สิ่งที่อาจารย์เทพโอสถอธิบาย ช่างเหมือนกับอาจารย์แพทย์ที่สอนตามมหาลัยแพทย์จริงๆ

“ ตอนนี้เจ้าพอจะมีความรู้เรื่องการทำงานของ อวัยวะบ้างแล้ว พรุ่งนี้เจ้าก็จะได้เรียนรู้โรคภัย ไข้เจ็บ ทั้งภายในและภายนอก พร้อมทั้งวิธีการรักษา ซึ่งไม่ใช่มีเพียงแค่ ใช้ยาเพียงอย่างเดียว อาจต้องใช้เข็มรักษา และ บางโรคอาจต้องใช้พลังจิตช่วยรักษา เรื่องนี้เจ้าก็คงรู้มาบ้างแล้ว เพราะข้าเองก็ร่ำเรียนวิชาเขียนยันต์มารักษาคนป่วยของอาจารย์เจ้ามาเช่นกัน"

ราเชนได้ฟังก็ยิ่งอึ้งไปอีก ไม่น่าเชื่อ อายุเทพโอสถก็มากแล้ว ยังหาเวลาไปเรียนเขียนยันต์รักษากับ อาจารย์นักพรตทงทีอีก

“ ไม่ใช่แค่นั้น โรคบางชนิด หมอคนอื่นอาจบอกว่า ไร้หนทางรักษา แต่ข้าเชื่อมั่นว่า ยังไม่สามารถค้นพบวิธีรักษามากกว่า เพราะการรักษาตามตำรา หรือ พลังจิต บางครั้งก็ไม่อาจช่วยได้เสมอไป แต่ต้องใช้พลังปราณยุทธ์รักษา ยิ่งผู้ที่มีพลังปราณระดับสูงด้วยแล้ว แทบจะสามารถชุบชีวิตคนที่ใกล้ตายให้ฟื้นคืนชีพ มาได้เลยอีกด้วย นอกจากนี้ ยังมีของวิเศษมากมายที่สามารถรักษาผู้คนได้ อย่างเช่น หนอนโลหิตในร่างของเจ้าไง”

ราเชนนั่งฟังอย่างสงบ ตอนนี้เขามีอยู่บนเขาเทียนซาน กับ เทพโอสถ เขาได้เห็นคนมากมายขึ้นเขามา ให้เทพโอสถรักษา ซึ่งท่านก็ไม่ได้เก็บเงิน คนไข้แม้แต่คนเดียว ไม่ว่าพวกเขาจะมอบให้ก็ตาม แต่ก็ถูกปฏิเสธทุกๆ คนไป

“ อาจารย์ พวกเขาล้วนมีน้ำใจ ทำไมท่านไม่รับเอาไว้ ท่านต้องซื้อยาสมุนไพร ซื้ออุปกรณ์มารักษาพวกเขา ท่านก็ต้องลงทุน ไม่อย่างนั้น ท่านจะเอาเงินทองที่ไหนมากิน มาใช้ และซื้อยาสมุนไพร มารักษาพวกเขา” ราเชนเอ่ยถามเทพโอสถ อย่างแผ่วเบา ไม่กล้าเอ่ยให้คนอื่นได้ยิน

“ เจ้าอยู่กับข้ามาก็นานแล้ว เห็นข้าใช้เงินทองบ้างไหม ข้าวปลาอาหาร ชาวบ้านก็นำมาให้อยู่ในห้องเสบียง สมุนไพรมากมายที่อยู่ในห้องยา ก็ล้วนแล้วแต่มีผู้คนมอบให้  ส่วนการรักษาชาวบ้าน คือ ความสุขของข้า ยิ่งได้เห็นพวกเขาหายเจ็บป่วย ข้าก็มีความสุขไปกับพวกเขาด้วย แต่เมื่อรักษาไม่หาย เขาเสียชีวิต ข้าเองก็เศร้าใจเช่นกัน แต่ว่า นี่แหละคือคุณค่าแห่งชีวิต ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ เจ้าเองก็เช่นกัน  ตามหาคุณค่าแห่งชีวิต ของเจ้าให้เจอ เมื่อนั้น เจ้าจะพบกับความสุขที่แท้จริง”

“ ความแค้นของข้ามันมากมายเหลือเกิน ข้าคงมีกรรม คงไม่อาจตามหาคุณค่าแห่งชีวิตแบบอาจารย์ได้แน่ๆ”

“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า อนาคตของแต่ละคน ใครเล่าจะรู้ ขอเพียงเจ้ามีเป้าหมาย และ ปณิธานแน่วแน่  แม้นมันไม่สำเร็จ แต่เจ้าก็จะรู้สึกภาคภูมิใจที่ได้กำเนิดเกิดมาในโลกใบนี้แล้ว”

ราเชนเรียนรู้ศึกษาวิชาแพทย์อย่างตั้งใจ เพราะคิดว่า หากได้ออกไปจากที่นี่ บางทีเขาอาจจะไปรับจ้างรักษาผู้คน จะได้ไม่อดตาย เวลาผ่านไปเกือบหกเดือน  เทพโอสถ ได้ทดลองให้เขารักษาคนไข้ดูบ้าง ราเชนก็สามารถจ่ายยารักษาอาการของโรค พร้อมกับเขียนยันต์รักษา ฝังเข็ม และ เขียนยันต์คุ้มครองชาวบ้าน ให้แคล้วคลาดปลอดภัยอีกด้วย ทำให้ชาวบ้าน เรียกเขาว่า เทพโอสถน้อยไปแล้ว

นอกจากนั้นราเชนยังได้ค้นพบของบางอย่างที่ห้องยาของท่านเทพโอสถ นั่นคือ

ดินประสิว กำมะถัน และถ่านเบา ซึ่งของเหล่านี้แม้จะมีไม่มากแต่ก็มีเพียงพอที่จะทำให้เขาสร้างระเบิดที่มีอานุภาพร้ายแรงกว่ายันต์ระเบิดที่เขามี ซึ่งลำพังพลังปราณจิตของเขามีแค่เพียงน้อยนิด ไม่อาจมีอานุภาพร้ายแรงได้ แต่หากได้นำของสำคัญเหล่านี้มาประกอบกัน แล้วสลักอักขระยันต์ระเบิดด้วยแล้ว มันจะมีอานุภาพร้ายแรงกว่าเดิมหลายเท่า

ท่านเทพโอสถเทียนซาน ได้สะสมแร่ธาตุเหล่านี้มากมาย เพื่อนำไปทดสอบการสร้างตัวยาใหม่ ๆ เพื่อรักษาเพื่อนมนุษย์ แต่หารู้ไม่ ราเชนกลับนำพวกมันมาสร้างเป็นอาวุธมหาประลัย เตรียมผลาญชีวิตทุกสรรพสิ่ง ในโลกหล้านี้แทน

ในโลกของนักฆ่า ราเชนได้เรียนรู้การหล่อหลอมระเบิดขั้นพื้นฐาน ดังนั้นพอมีวัตถุดิบเช่นนี้ การสร้างระเบิดควันพิษ จากพิษงู ล้วนทำได้ง่ายมาก ยิ่งได้รวมกับวิชาการเขียนยันต์ระเบิดแล้ว นำมาใช้ร่วมกัน ทำให้มันมีพลังทำลายล้างมากกว่าที่เขาคิดนัก ราเชนไม่อาจบอกเรื่องนี้กับ อาจารย์เทพโอสถได้ ซึ่งนอกจากการสร้างระเบิดควันพิษ ราเชนยังค้นพบว่า เตาหลอมยาของอาจารย์เทพโอสถ สามารถนำมาหลอมโลหะได้อีก ราเชนจึงได้คิดค้นอาวุธมหาประลัย เพื่อที่จะทำให้เขาเอาตัวรอดจาก โลกใบนี้ให้จงได้ 

สำหรับอาวุธมหาประลัยที่เขาทำขึ้น นั่นคือ ลูกธนูหัวระเบิด ราเชนนำอาวุธที่เขาเก็บสะสมจากคนตายมากมาย มาหลอมสร้างเป็นหัวธนู แล้วใส่ดินปืนที่เขาได้ประกอบขึ้นมา ซึ่ง่เขาเคยสร้างขึ้นมาใช้ในโลกเก่าของเขามาก่อน แต่บัดนี้เขาได้สร้างมันขึ้นมาใหม่อีกครั้ง แม้จะมีวัตถุดิบไม่ครบก็ตาม  ราเชนเคยนำระเบิดควันพิษ และ ธนูหัวระเบิดไปแอบทดลองที่หน้าผาที่ห่างไกลจากที่อาจารย์เทพโอสถอยู่ ซึ่งมันก็ไม่ทำให้เขาผิดหวัง

“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า หลี่เอี้ยน เกาจิ้งอัน หลี่หมิง ต่อไปนี้เป็นต้นไป พวกเจ้านับเวลาชีวิตถอยหลังได้เลย”

ราเชนมือซ้ายจับธนูระเบิด มองไปที่ทิศตะวันตก ด้วยสายตาที่อาฆาตแค้น ซึ่งทุกค่ำคืนราเชน ล้วนไม่อาจข่มตานอนหลับสนิท เพราะภาพการตายขององค์หญิงเจี้ยนหนิง และ เด็กๆ ชนเผ่ารัตติกาล มันฝังอยู่ในความทรงจำเขามาตลอด ดังนั้นเขาต้องหาทางกลับไปอาณาจักรปัจจิมแก้แค้นให้พวกเขาอย่างแน่นอน

แต่อย่างไรก็ตาม การมีอาวุธมหาประลัยเช่นนี้มันยังไม่เพียงพอ เขาต้องพยายามฝึกฝนพลังจิตเทพจักรวาล พร้อมกับกินยาสมุนไพรบำรุงเข้าไป แต่ทว่า

พลังจิตของเขา มันเพิ่มขึ้นมาแค่เล็กน้อย ตอนนี้เขามีพลังปราณจิตระดับที่ 60 เท่านั้นเอง หากฝึกฝนเช่นนี้ คงต้องใช้เวลาอีกเป็นร้อยปี จะเข้าขั้นปราณราชัน ถึงจะสามารถเขียนมหายันต์ที่ร้ายกาจขึ้นมาได้  

แต่วันนี้ ราเชนกลับคิดถึงเจ้าหนอนโลหิตขึ้นมา คล้ายกับสัมผัสได้ว่า มันกำลังจะตื่นแล้ว

“ เจ้าหนอนโลหิต เจ้านี่ก็หลับไหลยาวนานเกินไปแล้ว ข้าอยู่ที่นี่เกือบปี เจ้ายังไม่ตื่นอีกเร๊อะ”

เหมือนเจ้าหนอนโลหิต จะรู้ มันเริ่มขยับตัวเล็กน้อย คล้ายกับเด็กน้อยบิดขี้เกียจ

วันนี้ก็เป็นเหมือนทุกๆ วัน ท่านเทพโอสถ ออกไปหาสมุนไพร ราเชนเองจึงได้ทำหน้าที่รักษาคนไข้แทน แต่คนไข้ที่มาว่านี้กลับเป็นคนที่ราเชน จดจำได้ไม่รู้ลืม เขาเป็นชายร่างเตี้ยๆ ไม่ได้เดินมาเหมือนคนปกติ แต่กลับผุดขึ้นมาที่พื้นดินหน้าบ้าน

“ หงซือถู เทพปฐพี”  ราเชนเอ่ยออกมาในใจ แต่เหงื่อของเขาเริ่มซึมออกมา

“ ท่านเทพโอสถไม่อยู่รึ?”

“ ไม่ ไม่ ไม่อยู่ ท่านออกไปหาสมุนไพร”

“ เจ้าคงเป็นศิษย์หมอโอสถซินะ เจ้ามียาสมานแผลสิบทิศติดตัวบ้างหรือเปล่า

ข้าต้องการ 10 เม็ด”

“ ไม่ ไม่มี อีกสองสามวัน อาจารย์ถึงจะกลับ ท่านค่อยกลับมาขอท่านเองก็แล้วกัน”

หงซือถู ขมวดคิ้ว ทำจมูกฟุตฟิต แล้วเดินเข้ามาใกล้ๆ ราเชน แล้ว สูดกลิ่นกายของของเขาอีกครั้ง ราเชนถึงกับถอยหลังไปหลายก้าว

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า หยางเฟยหลง เจ้าคิดหรือว่าเจ้าเปลี่ยนแปลงรูปร่างและใบหน้า แล้วจะหลบเลี่ยงข้าได้อย่างนั้นรึ?  ข้านึกว่าเจ้าตายไปแล้วเสียอีก”

“ ท่าน..ท่านจำผิดคนแล้ว ข้าถูเฟย ศิษย์อันดับเจ็ดของเทพโอสถ ไม่ใช่หยางเฟยหลงอะไรนั่น”

“ แม้รูปร่างและใบหน้าเจ้าจะเปลี่ยน แต่กลิ่นสาปแห่งความแค้นของพี่สาม ยังคงติดอยู่ในกายของเจ้า นี่คือวิชาลับของสำนักม่านหมอกก่อนตาย เจ้ายังคิดแก้ตัวอีกเร๊อะ ”

ราเชนถึงกับปฏิเสธไม่ออก แล้วรีบพูดออกไปว่า

“ ข้าไม่ได้สังหารเทพวารี เป็นคนสำนักหลงเหมินโน่น”

“ ยังคิดหลอกลวงข้าอีก ข้ากับพี่น้องบุกไปสำนักหลงเหมือน ปะทะกับ เจ้าสำนักหลงเหมินและ สี่ผู้เฒ่ามังกร ทำให้ข้ากับพี่น้องบาดเจ็บกลับมา ต้องรักษาตัวอีกเป็นปี พอได้ยินข่าวว่า เจ้าคือมารโลหิต ที่ฆ่าพี่สามของข้า ยังกล้าปฏิเสธอีกเร๊อะ”

เทพปฐพี ต่อยเข้าใส่หน้าอกของราเชนเต็มแรง

โครม !!

ร่างของราเชนกระเด็นไปติดกำแพงห้อง กระดูกหน้าอกหักไปหลายซี่ กำแพงบ้านถึงกับพังทลาย

“ บัดซบเอ้ย ข้ายังไม่ทันตั้งตัวเลย” ราเชนตอนนี้ในมือถือระเบิดควันพิษเอาไว้ รอให้มันเคลื่อนที่เข้ามาใกล้ๆ  แต่ว่าไม่ทันได้ใช้ระเบิดควันพิษ ร่างของเขาก็ถูกมันใช้พลังสะกดเอาไว้ ไม่อาจขยับตัวได้  ถูกมันวาร์ปเข้ามาแล้วบีบคอเอาไว้แน่น

“ ไปรับใช้พี่สามของข้าในแดนยมโลกเถอะ” มือที่กลายเป็นหิน บีบที่ลำคอของราเชนแน่นขึ้นไปอีก

ราเชนใกล้จะทนไม่ไหว พยายามใช้จิตของตนส่งระเบิดอัดใส่มัน แต่ตอนนี้สติของเขาเริ่มพร่ามัวไม่อาจใช้พลังจิตได้ราเชนกำลังใกล้จะหมดสติเพราะไม่อาจหายใจได้ แต่ทันใดนั้นเอง เขาก็รู้สึกถึงอะไรบางอย่างในตัวเขามันตื่นขึ้นมา มีแสงสีแดง พุ่งออกจากร่างของเขา เจาะเข้าหัวใจของ หงซือถู ที่ได้แต่อ้าปากตาค้าง ยืนนิ่ง หน้าอกของมันกลายเป็นรูโหว่ หงายหลังไปกับพื้นตายคาที่ไม่มีโอกาสแก้ตัวอะไรทั้งนั้น

แสงสีแดงนั้นก็พุ่งวาร์ปมาที่หน้าอกของราเชน มันคือ หนอนสีแดงมีเขี้ยวโง้ว มันอ้าปากหาวเหมือนเด็ก แล้วซุกไปที่หน้าอกของราเชน มีไยไหมสีแดงพุ่งออกจากตัวของมัน แทรกซึมเข้าไปที่หน้าอกของราเชน กระดูกหน้าอกที่ถูกกระแทกแตกหัก ก็ค่อยๆ สมานกลับมาเป็นเหมือนเดิม ราเชนหาได้รู้สึกเจ็บปวด รอยฝ่ามือก็หายไป เขากลับมาเป็นปกติอีกครั้ง

“ เจ้าหนอนโลหิต?”

ราเชนจับเจ้าหนอนโลหิตมาไว้ในมือ มันจ้องตาของเขาแป๋ว มันซุกไซ้มือของเขาคล้ายต้องการความอบอุ่น 

“ เกิดอะไรขึ้น”  เทพโอสถกลับเข้ามาพอดี เห็นบ้านพัง พบศพคนตาย และเห็นราเชนอุ้มเจ้าหนอนโลหิตอยู่ในมือ

“ คือว่า มันจะสังหารข้า แต่เจ้าหนอนโลหิตช่วยข้าไว้”

เทพโอสถเข้ามาดูเจ้าหนอนโลหิต แล้วมองไปที่ศพของหงซือถู ก็ถอนใจออกมา

“ ไม่น่าเชื่อ เทพปฐพี ผู้มีพลังปราณยุทธ์ขั้นราชัน ระดับกลาง จะถูกเจ้าหนอนโลหิตฆ่าตาย อย่างง่ายดาย”

ราเชนกำลังจะเอ่ยบางอย่าง แต่เจ้าหนอนโลหิตมันกลับพุ่งตัวเข้าไปในร่างของเขา

แล้วอาศัยอยู่ในห้องหัวใจด้านซ้ายที่ไม่ได้ใช้งาน

“ มันเข้าไปนอนหลับอีกแล้ว”

“ มันใช้พลังมาก จึงต้องการพักผ่อน มันปกป้องเจ้า เพราะคิดว่า เจ้าคือมารดาของมัน”

“ มารดา?”

“ ใช้ เจ้าให้เลือดกับมันดังนั้นมันจึงต้องปกป้องเจ้า แต่ว่า หงซือถูตายไปเช่นนี้ คนของสำนักม่านหมอกคงไม่ยอมแน่ เจ้าต้องไปจากที่นี่แล้ว”

“ อาจารย์ ข้า..ขอโทษ”

“ ไม่ต้องขอโทษข้า นี่คือชะตาลิขิต เจ้าฆ่าเทพวารี ตอนนี้เจ้ายังฆ่าเทพปฐพีหงซือถู สำนักม่านหมอก ยังมีเทพวายุหลิวฟง  กับเหลยเจี้ยนเทพอัสนีบาต พวกมันฝีมือร้ายกาจยิ่ง  หากมากันในตอนนี้ เจ้าหนอนโลหิตตัวเดียวไม่อาจต้านทานได้แน่”

พวกมันมีอีกตั้งสองคนหรือนี่ ไม่รู้ว่าเจ้าหนอนโลหิต จะต้องหลับอีกนานแค่ไหนกัน ช่างมัน อยากมาก็เรียงหน้ากันเข้ามาเลย ราเชนในตอนนี้ แม้นจะมีอาวุธมหาประลัย แต่ว่าพอเจอเหตุการณ์กระทันหัน อาวุธสำคัญไม่อาจใช้ออกได้ทัน ต่อไปเขาคงต้องฝึกฝน การใช้อาวุธให้รวดเร็วยิ่งขึ้นไปกว่านี้....