สกายโร้ด เกมโลกเสมือนพลิกชะตาเทพเกม (天行)

ผมเริ่มหัวเราะในใจอย่างบ้าคลั่ง ฝ่ามือกำลังสั่นเทาเพราะความตื่นเต้น ในอินเทอร์เฟซการซื้อขายผมใช้เงิน 50 เหรียญทองแดงเพื่อย้ายโล่เหล็กป่าที่สามารถใช้ได้ในเลเวล 1 นั้นไปยังช่องเก็บของของตัวเอง จากนั้นก็ดูในร้านอีกครั้ง มีดาบสั้นสีขาว พลังโจมตี 3-7 แต้ม ราคาเพียงแค่ 30 เหรียญทองแดง เช่นเดียวกับโล่เหล็ก ดูเหมือนจะกลายเป็นไอเทมที่ถูกที่สุดในร้านของช่างตีเหล็กในตอนนี้แล้ว

ไม่รอช้าผมขายดาบสั้นสำหรับมือใหม่ของตัวเอง จึงได้รับมา 10 เหรียญทองแดง ตอนนี้ก็สามารถซื้อได้แล้ว!

“ดิ้ง!”

ดาบสั้นตกลงไปในช่องเก็บของทันที ผมรู้สึกตื่นเต้นมาก รีบติดตั้งดาบสั้น และโล่เหล็กป่าอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นร่างกายของผมรู้สึกถึงพลังที่เพิ่มขึ้น ถึงแม้จะไม่มาก ทว่าก็รู้สึกดี ทีนี้ผมก็จะเป็นราชาในหมู่บ้านเริ่มต้นนี้อย่างแน่นอน และใครหน้าไหนก็ไม่สามารถสู้กับผมได้——

【จินซีเหอซี】(อัศวินมือใหม่)

เลเวล : 1

พลังโจมตี: 5-10

พลังป้องกัน: 11

ค่า HP: 100

พลังปราณ: 100/100

ค่าความโชคดี: 0

ค่าความสำเร็จพิเศษ: 0

กำลังสู้รบ: 15

……

ยอดเยี่ยม! สุดยอดจริงๆ! แม้แต่กำลังสู้รบก็เพิ่มขึ้นจาก 5 เป็น 15 แต้ม ในเวลาเดียวกันหลินเฉอ หวังจินไห่และจางเหว่ย ต่างจ้องมองที่ผมอย่างตกตะลึง

“แม่เจ้าโว้ย……”

หวังจินไห่ถึงกับอ้าปากค้าง หลังจากดึงสติกลับมาจึงเอ่ยถาม “บอส นี้กำลังเล่นกลอยู่ใช่ไหม? พี่ซื้อโล่เหล็กในราคา 50 เหรียญเงินมาได้อย่างไร?”

“ชู่ว……”

ผมส่งสัญญาณให้เงียบ พร้อมทั้งชี้ไปข้างหน้า “ไปกันเถอะ ออกจากหมู่บ้านไปเงียบ ๆ ไม่ต้องพูดอะไร พวกเราจะไม่สู้กับมอนสเตอร์เลเวล 1 มุ่งเป้าไปที่มอนสเตอร์เลเวล 4 ขึ้นไป ค่าสถานะในตอนนี้ของฉันสามารถป้องกันและโจมตีได้ แล้วยังสามารถดึงความเกลียดชังได้อีกด้วย”

“โอเค ไปกันเลย!”

ดังนั้น ผมจึงออกเดินนำอยู่ด้านหน้าอย่างองอาจ ถือดาบเหล็กในมือข้างหนึ่ง และอีกข้างหนึ่งถือโล่เหล็ก ดูเหมือนนักสู้ระดับสูงเลยทีเดียว พร้อมทั้งมีคนเปลือยกายสามคนที่สวมใส่กางเกงขาสั้นเพียงตัวเดียวเดินตามหลังมา จึงมีผู้เล่นชำเลืองมองตามไม่ขาดสาย ผู้เล่นหญิงบางคนก็ถึงกับปิดปากกลั้นเสียงหัวเราะ ทำเอาทั้งสามคนโกรธจนหน้าดำหน้าแดง

“พี่เฉิน นี่มัน ……”

หลินเฉอกัดฟันพูด “นี้มันเป็นกลอุบายขายเพื่อนร่วมทีมในตำนานใช่ไหม?”

“จะเป็นแบบนั้นได้ยังไงล่ะ ทั้งหมดนี้ก็เพื่อแผนการใหญ่ทั้งนั้นแหล่ะน่าเสี่ยวเฉอ!” ผมมองดูพวกเขาทั้งสามคนอย่างเห็นใจ จากนั้นพูดต่อว่า “ฉันสัญญาเลยว่า เมื่อไหร่ที่พวกเรากลับมาที่หมู่บ้านเริ่มต้นนี้ ทุกคนจะมีอุปกรณ์ใหม่อย่างแน่นอน!”

“ดีเลย!”

หวังจินไห่เต็มไปด้วยความคาดหวัง ในขณะที่ใบหน้าของจางเหว่ยนั้นดูว่างเปล่า ซึ่งดูเหมือนกำลังจมดิ่งลงในความคิดของตน ก่อนจะถามขึ้นว่า “พี่ใหญ่ พี่ซื้ออุปกรณ์มากมายขนาดนี้ได้อย่างไร…มันเป็นไปได้หรือเนี่ย?”

……

บรรยากาศด้านนอกหมู่บ้านเริ่มต้น เต็มไปด้วยความคึกคัก เหล่าผู้เล่นใหม่กำลังไล่ตีมอนอย่างกระตือรือร้น ทว่าบรรยากาศโดยรอบค่อนข้างวุ่นวาย

มอนสเตอร์ที่ทุกคนกำลังไล่ล่าอยู่คือมาร์มอตเลเวล 1 มาร์มอตเหล่านี้ล้วนถูกปีศาจเข้าครอบงำ จึงกลายเป็นมอนสเตอร์ที่ดุร้ายเหมือนหมาป่า ด้วยเพราะพลังโจมตีที่สูงถึง 3-5 มันจึงสามารถฆ่าผู้เล่นที่มีพลังป้องกันเพียงแค่ 2 แต้มได้อย่างง่ายดาย จนทำให้แทบทุกที่ระงมไปด้วยเสียงครวญคราง พร้อมทั้งกลายเป็นแสงสีขาวลอยกลับไปเกิดใหม่ที่หมู่บ้านเริ่มต้น เมื่อฟื้นคืนชีพขึ้นมา ความแค้นยังคงคับคั่งอยู่ในใจ จึงต้องกลับมาบดขยี้มอนสเตอร์เลเวล 1 ใหม่อีกครั้ง แม้ว่าจะตายอีกกี่ครั้งก็ไม่มีถอย ดั่งสุภาษิตที่ว่า ลูกวัวแรกเกิดไม่กลัวเสือ

แต่อย่างไรก็ตามจำนวนมอนสเตอร์มีจำกัด ดังนั้นมอนสเตอร์ 1 ตัวจึงมีคนรุมโจมตีถึงสี่ห้าคน ทำให้มาร์มอตถูกฆ่าตายก่อนจะทันส่งเสียงร้องด้วยซ้ำ ในเวลานี้ไม่มีใครเลยที่จะกล้าไปยังพื้นที่มอนสเตอร์เลเวล 2 ที่อยู่ไกลออกไป นั้นเพราะหากยังไม่ถึงเลเวล 2 เมื่อพุ่งเข้าไปก็อาจถูกฆ่าในไม่กี่วินาที

ผมมองดูมอนสเตอร์ที่อยู่บนแผนที่อย่างระมัดระวัง ก่อนจะยื่นมือชี้ไปยังเส้นทางหนึ่ง “ไปกันเถอะ พวกเราไปทางนั้นกัน”

ณ บริเวณหุบเขาเล็ก ๆ จุดที่มีมาร์มอตเลเวล 1 อยู่ทางซ้าย และไก่ฟ้าเลเวล 1 ในทางด้านขวา หากทิ้งระยะห่างเพียงพอ ก็จะไม่ดึงดูดความเกลียดชังของมอนสเตอร์

จางเหว่ยตะลึงไปชั่วขณะ “ต้าเฉิน นายรู้ได้ไงว่าจากที่นี่เดินไปพวกเราจะปลอดภัย?”

ทันทีที่ได้ยินคำถาม ผมถึงกับพูดไม่ออก “เป็นเรื่องปกติ เกมส่วนใหญ่มักมีกฎแบบนี้ ระยะห่างระหว่างอาณาเขตมอนสเตอร์ทั้งสอง จะเรียกว่าโซนเริ่มต้น โดยปกติจะไม่ค่อยพบมอนสเตอร์บนถนนสายนี้ และถึงแม้ว่าจะเจอพวกเราก็สามารถจัดการได้อย่างง่ายดาย เข้าใจไหม?”

“ไม่เข้าใจ!”

“ถ้าอย่างนั้นครั้งหน้าก็อย่าถาม เปลืองน้ำลายฉันเปล่าๆ!”

“ฮ่าๆๆๆ ~~~”

หวังจินไห่ระเบิดหัวเราะเสียงดัง ดูเหมือนเขากำลังค่อยๆเข้ากับทีมของพวกเราได้แล้ว ในช่วงสามเดือนที่ผ่านมาทุกคนได้ใช้ชีวิตอยู่กินด้วยกัน ซึ่งทำให้พวกเรากำลังจะพัฒนาจนกลายเป็นทีมที่แท้จริงแล้ว

ภายในเกมเวลานี้อยู่ในช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วง ในคูน้ำเล็กๆจึงเต็มไปด้วยใบไม้ที่ร่วงหล่นลงมา สุ้มเสียงเหยียบใบไม้แห้งบนทาง ทำให้จิตใจของทุกคนรู้สึกสงบ ห่างออกไปไม่ไกลมอนสเตอร์อีกตัวก็ปรากฎตัวขึ้น มันคือหมูป่าเลเวล 3 ซึ่งมีเลเวลสูงกว่าพวกเรา ดังนั้นชื่อของมันจึงเป็นสีแดง ดูน่ากลัวพอสมควร

หลังจากเดินเข้าไปใกล้ คุณสมบัติของมันก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าทันที ——

【หมูป่า】(มอนสเตอร์ทั่วไป)

เลเวล: 3

พลังโจมตี: 4-7

พลังป้องกัน: 5

ค่า HP: 300

สกิล: [พุ่งทะลวง]

แนะนำ: หมูป่าชนิดนี้อาศัยอยู่ในป่าลึก หลังจากที่ถูกเลี้ยงเพิ่มไขมันในฤดูใบไม้ร่วง พวกมันจะอ้วนและแข็งแรงมากขึ้น ทว่าอย่าประมาทหมูป่าเหล่านี้เลยเชียว การกำจัดพวกมันไม่ใช่เรื่องง่าย เพียงแค่มันเริ่มวิ่งก็เพียงพอที่จะทำให้พวกคุณต้องรีบหันหลังวิ่งหนีทันที

……

“ลุย!”

ผมไม่มีสกิลอะไร จึงทำได้แค่พุ่งตรงเข้าไป ในเวลาเดียวกันก็ตะโกนบอกทุกคนว่า “หลังจากที่ฉันดึงความเกลียดชังของมันไว้ พวกนายก็รีบโจมตีด้วยหมัดเลยนะ สร้างความเสียหายให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ พยายามเร่งความเร็วในการอัพเลเวล เพื่อจะได้ผ่านพื้นที่หมูป่านี้ไปได้”

“โอเค!”

ในชั่วพริบตาหมูป่าก็อยู่ตรงหน้า หมูป่าตัวนี้น่าจะมีน้ำหนักอย่างน้อยสองร้อยกิโลกรัม เพียงมันขยับเล็กน้อยพื้นดินก็ถึงกับสั่นสะเทือน ทันใดนั้นมันก็ก้มหัวลง พร้อมกับเปิดใช้สกิลพุ่งทะลวงสองเขี้ยวของเปล่งแสงสีแดงเลือดออกมา ถีบเท้าไปข้างหลังพุ่งเข้ามาทันที "ปึก!" เสียงเขี้ยวกระทบกับขาของผม แต่มันเป็นเพียงความเจ็บปวดเล็กน้อย จึงสร้างความเสียหาย 5 แต้มเท่านั้น พลังโจมตีสูงสุดของมันคือ 7 แต้ม ส่วนพลังป้องกันของผมมี 11 แต้ม เมื่อพลังป้องกันมากเกินพลังโจมตี การลดความเสียหายจะกลายเป็นไม่มีที่สิ้นสุด

ในขณะที่เลือดถูกหักจนเหลือ 1 แต้มนั้น ดาบสั้นในมือก็ถูกขว้างออกไป พุ่งปักกลางหัวหมูป่าอย่างรวดเร็ว "ฉึก!" เลือดพุ่งกระฉูดออกมาในทันที พร้อมกับที่ตัวเลขความเสียหายขนาดใหญ่"72" ลอยขึ้นมา หมูป่าตัวนี้ สามารถรับดาบสั้นผมได้มากที่สุดสี่เล่ม ทว่าอุปกรณ์ในตอนนี้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แถมยังไม่มีทักษะอะไร ความเร็วในการโจมตีก็ยังช้าไป ใช้เวลาตั้ง 1.5 วินาทีในการออกดาบสั้นหนึ่งครั้ง และพวกหลินเฉอ หวังจินไห่ และจางเหว่ย นั้นก็ทำได้เพียงเหวี่ยงหมัดซัดเข้าไปรอบๆหมูป่า โดยทุกครั้งที่โจมตีก็สร้างความเสียหายได้เพียงเล็กน้อย แต่มันก็ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย

เพียงพริบตาเดียว หมูป่าก็คำรามลั่นล้มลงกองกับพื้นสิ้นใจตาย จากนั้นร่างของมันแตกสลายและดรอป หนังหมูและเหรียญทองแดง 5 เหรียญออกมา หลินเฉอเก็บของเหล่านั้นขึ้นมา โดยเขาได้รับหน้าที่เก็บอุปกรณ์ชั่วคราว เขาพูดขณะที่ชั่งน้ำหนักหนังหมูด้วยมือว่า “ น่าจะขายได้แค่ไม่กี่เหรียญนะ ยังจะขายไหมพี่?”

“ขายสิ ขายุงนั้นก็เป็นเนื้อ อะไรที่ขายได้ก็ขายให้หมด” ผมบอกกับหลินเฉอ

“ขายเถอะ จะได้เอาเงินมาซื้อกางเกงไง” หวังจินไห่พูดพร้อมกับใช้มือสองข้างกุมเป้า

“ฮ่าๆๆๆ ไปไป เดินหน้ากันต่อ”

พื้นที่ด้านหน้าพวกเขาคือ ทุ่งข้าวสาลีที่ควรออกรวงสีเหลืองทองเต็มท้องทุ่งที่พร้อมสำหรับเก็บเกี่ยวในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้า ทว่าในเวลานี้ทุ่งข้าวสาลีได้ถูกหมูป่าทำลายจนย่อยยับไปหมดแล้ว ระหว่างทางพวกเราได้จัดการหมูป่าเลเวล 3 เจ็ดตัวติดต่อกัน จากนั้นแสงสีทองก็โปรยปรายตกลงบนศีรษะของทุกคน พร้อมกับอัพเลเวลเป็นเลเวล 2 ทันที！

ทันใดนั้น ผมได้รับแต้มสถานะ 10 แต้ม ซึ่งสามารถจัดสรรเพิ่มให้กับค่าสเตตัสทั้งสี่ได้แก่ ความแข็งแกร่ง, ความอดทน, จิตวิญญาณ และความว่องไว แม้ว่าผมจะเล่นเป็นอัศวินและมุ่งเน้นไปที่ค่าสถานะป้องกัน แต่เส้นทางที่ผมไล่ตามคือมีทั้งรุกและรับ ซึ่งการป้องกันสามารถสะสมได้จากอุปกรณ์และสกิล ตรงกันข้ามกับพลังโจมตีที่อัศวินขาดที่สุด ดังนั้นผมจึงเพิ่ม 10 แต้มให้กับพลังโจมตีโดยไม่ลังเล ซึ่งตามการเติบโตพลัง 0.9 ของอัศวิน พลังโจมตีเพิ่มเป็น 6-9 ในทันที พร้อมทั้งค่าสเตตัสทั้งหมดก็พุ่งสูงขึ้น โดยเลือดได้เพิ่มขึ้นถึง 200 แต้ม ส่วนกำลังสู้รบก็เพิ่มขึ้นเป็น 34 แต้ม

“อู๊ดๆๆ~”

หมูป่าอีกตัวหนึ่งก็เกิดใหม่อยู่ข้างหน้า พร้อมทั้งเปิดใช้สกิลพุ่งทะลวงเข้าใส่พวกเขาอย่างฉับพลัน

ผมฟาดฟันดาบออกไปอย่างรวดเร็ว อึดใจเดียวหมูป่าตัวนั้นก็ล้มลงดิ้นพล่านสิ้นใจตายในทันที!

“175!”

ยอดเยี่ยม! เพียงสองดาบก็สามารถสังหารหมูป่าเลเวล 3 ได้แล้ว โดยที่คนอื่นแทบจะไม่ทันได้ลงมือด้วยซ้ำ ทันทีที่ผมฟันหมูป่าตาย ร่างของมันก็สลายหายไป แทนที่ด้วยอุปกรณ์สีขาวชิ้นหนึ่ง ไม่นึกเลยว่ามันจะดรอปอุปกรณ์ออกมาด้วย ซึ่งมันเป็นชุดเกราะกำบังสีขาว หลังจากหลินเฉอหยิบขึ้นมาดู ก็ได้ส่งคุณสมบัติเข้ามาในช่องแชทของทีม ——

【เสื้อเกราะหมูป่า】 (อุปกรณ์ระดับขาว)

ประเภท: เกราะป้องกัน

พลังป้องกัน: 5

……

“ให้พี่เฉินละกัน!” หลินเฉอยิ้มยิงฟัน “ชุดเกราะอันนี้ พวกเราที่เหลือก็ไม่สามารถใส่ได้ ถัดไปคือพื้นที่มอนสเตอร์เลเวล 4 แล้ว หากการป้องกันของพี่สูงอีกหน่อย ก็ไม่ต้องมานั่งเพื่อฟื้นเลือดแล้วล่ะ”

ผมพยักหน้า พลางรับเสื้อเกราะหมูป่ามาสวมทันที ทำให้พลังป้องกันเพิ่มขึ้นเป็น 16 แต้ม ส่วนชุดมือใหม่ที่ถูกแทนที่ผมก็ยกให้กับหลินเฉอ ซึ่งเขาเป็นคลาสเกราะผ้า มีโอกาสตายง่ายที่สุด ดังนั้นจำเป็นต้องให้ความสำคัญกับการป้องกัน

ณ ตอนนี้ พวกเราได้ทิ้งห่างจากผู้เล่นในหมู่บ้านเริ่มต้นมาไกลแล้ว แม้ว่าจะยังสามารถเห็นผู้เล่นมากมายวิ่งเข้าออกหมู่บ้านเริ่มต้นจากระยะไกลเมื่ออยู่บนเนินดิน อย่างไรก็ตามพวกเราก็ยังคงเป็นเพียงกลุ่มเดียวที่สามารถพิชิตพื้นที่มอนสเตอร์เลเวล 3 ได้ ซึ่งพิสูจน์ได้ถึงคุณสมบัติของราชา ต่อหน้าผู้มีคุณสมบัติสมบูรณ์ การดำเนินการก็จะเป็นไปอย่างราบรื่น

พวกเรามุ่งหน้าต่อไป เมื่อออกจากเขตทุ่งข้าวสาลี ป่าเขียวชอุ่มก็ปรากฎอยู่ตรงหน้า สามารถได้ยินเสียงเสียงหมาป่าเห่าหอนมาแต่ไกล อีกทั้งยังสามารถมองเห็นร่างของหมาป่าอยู่ลางๆ

“พี่เฉิน มีทหารอยู่ตรงนั้นด้วย” หลินเฉอชี้ไปข้างหน้า

บริเวณทางเข้าสู่ป่า มีทหารของราชวงศ์เซี่ยนั่งอยู่ที่นั่นพร้อมกับดาบในมือ แววตาของเขานั้นดูหม่นหมองไม่มีชีวิตชีวา จับจ้องเตาที่กำลังเดือดอยู่ตรงหน้าอย่างว่างเปล่า ทั้งยังดูอ่อนเพลียอีกด้วย จนกระทั่งพวกเราเดินเข้าไปใกล้ เขาถึงจะตื่นขึ้น เหลือบมองมาที่พวกเราอย่างระแวดระวัง พร้อมทั้งถามว่า “พวกเจ้าเป็นนักผจญภัยที่มาจากหมู่บ้านใช่หรือไม่?”

“ใช่แล้ว”

หลินเฉอเอ่ยถามอย่างตรงไปตรงมา “ไม่ทราบว่าท่านมีภารกิจอะไรให้พวกเราบ้างไหม? พวกเราแข็งแกร่งมาก!"

ทหารคนนั้นตกตะลึง เห็นได้ชัดว่าเขาไม่คาดคิดว่าจะเจอกับคำพูดที่ตรงไปตรงมาเช่นนี้ เขากระแอมไอเล็กน้อย จากนั้นพูดขึ้นว่า “ตัวข้าอยู่ที่นี่เพื่อปกป้องผืนป่าแห่งนี้ พร้อมทั้งคอยขับไล่หมาป่าออกไป เพื่อไม่ให้พวกมันสร้างปัญหาให้กับชาวบ้าน หากพวกเจ้าต้องการภารกิจ เช่นนั้นจงไปสังหารหมาป่า 20 ตัวเถิด จากนั้นให้กลับมาที่นี่ ข้าจะมอบรางวัลให้อย่างงาม!"

“ดิ้ง!”

แจ้งเตือนจากระบบ: คุณได้รับภารกิจ 【สังหารหมาป่า】 (ภารกิจระดับ F) โดยเข้าไปในป่าสังหารหมาป่า 20 ตัว แล้วกลับไปหาทหารคนนี้ เพื่อรับรางวัล!

ดีมาก เป็นภารกิจระดับต่ำสุด ระบบภารกิจของสกายโร้ด มีตั้งแต่ระดับ F จนถึงระดับ SSS

ซึ่งระดับ F เหมาะกับตอนนี้ที่สุดแล้ว ถึงแม้รางวัลตอบแทนจะต่ำหน่อย แต่ก็ไม่เลว การทำภารกิจยังไงก็ดีกว่าไปไล่ฆ่ามอนสเตอร์พวกนั้น

หลังจากรับภารกิจแล้ว ผมก็พาทุกคนเข้าไปในป่าโดยที่เดินนำด้านหน้าสุด นั้นเพราะในทีมผมสามารถแบกรับการโจมตีได้ดีที่สุด เมื่อดึงดูดความเกลียดชัง ก็จะไม่มีอันตรายถึงตาย

“บรู้ววววว ~~~” ซุ่มเสียงหอนโหยหวยชวนสยองของหมาป่าดังแว่วมา

บริเวณนั้น มีหมาป่าที่สูงสองเมตรยืนหอนอยู่ไม่ไกลนัก มันยกหูขึ้นตั้งทันทีเมื่อได้ยินเสียงสิ่งแปลกปลอมรุกล้ำเข้ามาในอาณาเขตของมัน เมื่อมันเจอพวกเรา มันก็กระโจนเข้ามาอย่างรวดเร็ว ในขณะนั้นเองค่าสถานะของมันก็เด้งขึ้นมา

หลินเฉอรีบส่งค่าสถานะของหมาป่าลงในช่องแชทของทีมในทันที พร้อมทั้งเอ่ยเตือน “ระวัง มันเป็นมอนสเตอร์เลเวล 5 ค่าสถานะของมันบ้าไปแล้ว!”

【หมาป่า】(มอนสเตอร์ทั่วไป)

เลเวล: 5

พลังโจมตี: 9-15

พลังป้องกัน: 8

ค่า HP: 500

สกิล: [กัดกระชาก]

แนะนำ: หมาป่าที่อาศัยอยู่ในป่า เหล่านักผจญภัยรุ่นเยาว์อย่าได้ยั่วโมโหมันเข้าล่ะ ไม่อย่างนั้นพวกมันจะทำให้คุณเสียใจที่ได้เข้ามาโลกนี้

……

พลังโจมตี 15 แต้ม ต่อให้การโจมตีแรงถึงขีดจำกัด แต่ก็ไม่สามารถทำลายการป้องกัน ก็ไม่เป็นไร!

ดังนั้น ผมจึงกุมดาบสั้นในมือแน่น พร้อมกระโจนตรงเข้าไปอย่างไม่เกรงกลัว!

************************

โปรดติดตามตอนต่อไป.....

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

เล่มที่ 1 บทที่ 6 มั่นคงไม่หวั่นไหว

นิยายแนะนำ

สกายโร้ด เกมโลกเสมือนพลิกชะตาเทพเกม (天行)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

เล่มที่ 1 บทที่ 6 มั่นคงไม่หวั่นไหว

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้