ผู้เล่นคนสุดท้ายแห่งหอคอยล่มสลาย

ตอนที่ 75
The Intruder

ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!

เสียงแจ้งเตือนสีแดงดังขึ้นทั่วเมืองล่มสลายอย่างต่อเนื่อง จนแม้แต่อากาศยังเหมือนสั่นสะเทือนตามจังหวะของระบบ

Executioner ทุกตัวที่คุกเข่าอยู่เริ่มเงยหน้าพร้อมกัน

ดวงตาสีแดงกะพริบถี่รัว

ติ๊ง!

[Emergency ]

[Unauthorized Entity detected]

[Intruder Threat Level :
Unknown]

สีหน้าของอาเธอร์เปลี่ยนไปทันที

รอยยิ้มสบายๆ ก่อนหน้านี้หายไปหมด เหลือเพียงสายตาเย็นเฉียบแบบเดียวกับตอนที่ Administrator ควรเป็น

หลินอวี่หรี่ตา

“…ใครกันแน่ที่ทำให้ Administrator ยังเครียดได้”

จางฟานเองก็เริ่มรู้สึกแปลก

ตั้งแต่เข้าหอคอยมา—

นี่เป็นครั้งแรกที่ระบบดู “ตื่นตระหนก”

ทันใดนั้น—

ครืนนนนนนนนนนนนนน!!!

ท้องฟ้าสีแดงของเมืองเริ่มแตกร้าว

เหมือนมีบางอย่างกำลังฉีกมิติจากด้านนอก

อาเธอร์เงยหน้าทันที

“…เป็นไปไม่ได้”

“…มันเข้ามาที่นี่ได้ยังไง”

จางฟานเลิกคิ้ว

“ดูเหมือนนายจะรู้จัก”

Administrator เงียบไปครู่หนึ่ง

ก่อนตอบเสียงต่ำ

“…ถ้ามันเป็นตัวที่ข้าคิด”

“…ปัญหาครั้งนี้ใหญ่กว่าที่เจ้าคิดมาก”

ทันทีที่พูดจบ—

ท้องฟ้าก็แตกออก

แกร๊งงงงงงงงง!!!

รอยแยกสีดำขนาดมหึมาปรากฏเหนือเมือง

แรงกดดันมหาศาลไหลลงมาทันที

Executioner หลายตัวถึงกับทรุดลงกับพื้น

แม้แต่หลินอวี่ยังหายใจติดขัด

แต่จางฟานกลับหรี่ตาเล็กน้อย

เพราะแรงกดดันนี้—

เขาคุ้นเคย

ฟ้าววววววววว!!!

เงาร่างหนึ่งค่อยๆ เดินออกมาจากรอยแยก

ชายหนุ่มผมสีดำยาว

สวมเสื้อคลุมสีเทาเข้ม

ใบหน้าหล่อเหลาคมคาย

และดวงตา—

เป็นสีแดงเข้มเหมือนเลือด

ทันทีที่เขาปรากฏ—

ระบบทั้งเมืองเริ่มรวน

ติ๊ง!

[ERROR]

[ERROR]

[Foreign Authority detected]

อาเธอร์กำหมัดแน่น

“…นาย”

ชายผมดำกวาดตามองเมืองเงียบๆ ก่อนสายตาจะหยุดที่จางฟาน

จากนั้น—

เขาก็ยิ้ม

“…ในที่สุดก็หาเจอ”

หลินอวี่ขมวดคิ้วทันที

“รู้จักกันอีกแล้ว?”

จางฟานส่ายหน้าเบาๆ

“…ไม่เคยเห็นหน้า”

แต่แปลกตรงที่—

เขารู้สึกคุ้นกับพลังของอีกฝ่าย

ชายผมดำเดินลงมาช้าๆ

ทุกย่างก้าวทำให้พื้นเมืองแตกร้าว

ก่อนหยุดห่างจากจางฟานประมาณสิบเมตร

อาเธอร์ก้าวมาขวางทันที

“…ที่นี่ไม่ต้อนรับคนนอก”

ชายผมดำหันไปมองเขาเพียงแวบเดียว

ก่อนตอบเรียบๆ

“…ฉันไม่ได้มาหานาย”

ฟ้าวววววว!!!

แรงกดดันสีแดงปะทุออกจากร่างเขาชั่วขณะ

อาเธอร์ถึงกับถอยหลังครึ่งก้าว

หลินอวี่เบิกตากว้างทันที

คนที่ทำให้ Administrator ถอยได้—

ไม่ใช่มนุษย์ธรรมดาแน่นอน

ติ๊ง!

[Danger]

[The system cannot evaluate the target]

จางฟานหรี่ตา

“…แกเป็นใคร”

ชายผมดำยิ้มบางๆ

“…เรียกฉันว่า”

“…คาอิน”

จากนั้น—

เขาก็มองจางฟานตรงๆ

“…ฉันมาจากโลกที่ถูกทำลาย”

ความเงียบปกคลุมทันที

อาเธอร์สีหน้ามืดลง

ส่วนจางฟานเริ่มเข้าใจบางอย่าง

คาอินพูดต่อช้าๆ

“…โลกของฉันเคยมีหอคอยเหมือนกัน”

“…และสุดท้าย”

“…Administrator ก็ปล่อยมันพัง”

บรรยากาศรอบตัวเริ่มเย็นลงทันที

Executioner หลายตัวเริ่มสั่น

แม้แต่ระบบยังมีเสียง Error ต่อเนื่อง

ติ๊ง!

[ERROR]

[ERROR]

[Hostility Detected]

อาเธอร์พูดเสียงต่ำ

“…นั่นเป็นการตัดสินใจของระบบ”

คาอินหัวเราะเบาๆ

“…ใช่”

“…พวกแกเรียกมันว่าระบบ”

“…แต่สำหรับพวกเรา”

ดวงตาสีแดงของเขาเย็นเฉียบ

“…มันคือการเลือกว่าคนกลุ่มไหนควรตาย”

หลินอวี่เริ่มหน้าซีด

เพราะเธอสัมผัสได้ถึงแรงแค้นมหาศาลจากชายคนนี้

คาอินหันกลับมามองจางฟาน

“…ฉันตามหานายมานาน”

“…คนที่ทำลายระบบเก่าได้”

จางฟานถอนหายใจเบาๆ

“…ฟังดูเริ่มยุ่งอีกแล้ว”

คาอินยิ้ม

“…ฉันต้องการให้ช่วย”

คำพูดนั้นทำให้ทุกคนชะงัก

แม้แต่อาเธอร์ยังขมวดคิ้ว

“ช่วย?”

คาอินพยักหน้า

ก่อนเงยหน้ามองหอคอยสีขาวกลางเมือง

“…ฉันจะทำลาย Eternal Tower”

ตูมมมมมมม!!!

แรงกดดันสีแดงระเบิดออกจากร่างเขาทันที

ท้องฟ้าเริ่มแตกร้าวอีกครั้ง

Executioner หลายตัวถูกกดจนคุกเข่าลง

หลินอวี่แทบหายใจไม่ออก

ชายคนนี้—

คิดจะทำลายหอคอยทั้งหมดจริงๆ

อาเธอร์ดวงตาเย็นเฉียบ

“…นายคิดว่าตัวเองทำได้?”

คาอินยิ้มบางๆ

“…คนเดียวอาจไม่ได้”

“…แต่ถ้ามีอดีตราชันช่วย”

จากนั้น—

เขาก็ยื่นมือมาทางจางฟาน

“…เลือกสิ”

“…จะอยู่ข้างระบบใหม่”

“…หรือจะทำลายมันอีกครั้ง”

ความเงียบปกคลุมทั่วเมือง

สายลมเย็นพัดผ่านซากอาคาร

หลินอวี่หันไปมองจางฟานทันที

ส่วนอาเธอร์เองก็จ้องเขาไม่กะพริบ

เพราะคำตอบของจางฟานตอนนี้—

อาจเปลี่ยนอนาคตของ Eternal Tower ทั้งหมด