หน้าตึกคณะวิศวะ
“โอเคขึ้นมั้ยมึง?” ดินยื่นน้ำให้แสงใต้และถามเขาด้วยความเป็ห่วง
“ก็ไม่ว่ะ เมียงอนและไม่สนใจฟังกันขนาดนี้ โอเคมากมั้ง” แสงใต้ตอบกลับด้วยความหงุดหงิด
“เอาน่า กูว่าเดี๋ยวเมย์ก็เข้าใจ” ดินปลอบแสงใต้ สักพักก็มีสายโทรศัพท์จากใยไหมเข้ามาที่ดิน ดินก้มลงไปมองโทรศัพท์มือถือ
“มึงใยไหมโทรมากูไปรับสายก่อนนะ” ดินกล่าวพร้อมกับเดินไปคุยกับใยไหม แสงใต้กลุ้มใจนั่งกุมมือตัวเองแน่น ตัวเขาคิดหนักมากว่าถ้าเป็แบบนี้ต่อไป ต้องเลิกกันแน่ๆ ทันใดนั้นแสงใต้ก็ได้ลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว จนหัวได้ไปชนกับผู้หญิงคนหนึ่ง ผู้หญิงคนนั้นได้เผลอทำน้ำหกใส่แสงใต้
“ขอโทษค่ะ เป็อะไรมากมั้ยคะ?” ผู้หญิงคนนั้นรีบขอโทษแสงใต้อย่างรวดเร็วและเอาผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดเสื้อให้แสงใต้ด้วยความรู้สึกผิด แสงใต้หงุดหงิดที่มีคนมาทำเสื้อเขาเปียก แต่ด้วยความเป็สุภาพบุรุษในตัวเขา เขาจึงไม่ว่าอะไรและพยายามบอกให้ผู้หญิงคนนั้นออกห่างไปจากเขา
“ไม่เป็อะไรครับ รบกวนอย่าเอาผ้ามาเช็ดบนเสื้อของผม เดี๋ยวผมไปจัดการที่ห้องน้ำเองได้ครับ” แสงใต้ปัดบ่ายเบี่ยงเพื่อที่ตัวเขาจะไม่ะเิอารมณ์ใส่ผู้หญิงคนนี้
“แต่ลินผิดเอง ให้ลินรับผิดชอบเถอะนะคะ” ผู้หญิงที่ชื่อลินก็ยังไม่ยอมหยุดเช็ดเสื้อของแสงใต้ แสงใต้จึงปล่อยให้เธอเช็ดไปอย่างนั้น จนเมย์เดินมาจากข้างหลังของลิน แสงใต้ใจนเผลอผลักลินล้ม ลินจึงมองหน้าแสงใต้และเมย์ด้วยความใ
“แสงใต้ นี่ใคร?” เมย์ถามแสงใต้ด้วยน้ำเสียงโมโห
“เราก็ไม่รู้จักอะเมย์” แสงใต้อธิบาย ลินจึงรีบยันตัวเองขึ้นเพื่อจะอธิบายเื่ทั้งหมดให้เมย์ฟัง
“สวัสดีค่ะ หนูชื่อลิน เรียนอยู่ศิลปกรรมปี1 พอดีเดินผ่านมาแถวนี้เผลอชนกับพี่คนนี้เข้า ต้องขอโทษด้วยนะคะ ถ้าทำให้พี่เมย์เข้าใจผิด” ลินก้มหัวขอโทษเมย์
“ไม่เป็ไรจ้ะ พี่เข้าใจ” เมย์กล่าว ลินจึงหันไปเช็ดเสื้อของแสงใต้ต่อ แต่เมย์มาจับข้อมือลินเอาไว้ก่อน
“น้องจะไปไหนก็ไปจ้ะ เดี๋ยวพี่ดูแลแฟนพี่เอง นี่ผ้าเช็ดหน้าของน้องเอาคืนไปด้วยค่ะ” เมย์กล่าว ลินยิ้มรับแล้วรีบเดินหนีไป
“ดุเนอะ” แสงใต้พูดกับเมย์พร้อมยิ้มดีใจที่เมย์หวงเขาขนาดนี้
“ก็ไม่ขนาดนั้น” เมย์ตอบกลับ แล้วยิ้มผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าขึ้นมาเช็ดเสื้อให้แสงใต้
“แล้วเมย์รู้ได้ไงว่าเราอยู่นี่?” แสงใต้ถามเมย์
“ก็ใยไหมบอก” เมย์ตอบกลับ
“เราลองมาคิดดูแล้ว ทุกครั้งที่แสงใต้หวงเรา แสงใต้มีเหตุผลตลอด เหมือนอย่างตอนนี้ ที่แสงใต้ไปต่อยแดเนียล เพราะแดเนียลกวนประสาทแสงใต้ใช่มั้ย?” เมย์อธิบายพร้อมกับถามแสงใต้
“อือ นี่แหละ สิ่งที่เราอยากบอกเมย์ แต่เมย์กลับเดินหนีและไม่ฟังเราเลย” แสงใต้กล่าวพร้อมกับจับมือของเมย์ที่กำลังเช็ดเสื้อให้เขาอยู่ แสงใต้มองหน้าเมย์ ทั้งคู่จ้องตากัน
“เมย์รู้มั้ย ว่าเรารักเมย์มากเลยนะ รักมาตลอดเลย” แสงใต้บอกเมย์
“เราก็รักแสงใต้เหมือนกัน เราขอโทษนะ ที่ไม่ฟังแสงใต้พูดเลย” เมย์กล่าว
“อื้อ เราก็เหมือนกันที่ไม่ยับยั้งอารมณ์ตัวเอง ทำให้เมย์เสียงานไปด้วยเลย”
“ไม่เป็ไรเลย เราถ่ายเสร็จแล้ว เทคเดียวผ่าน พี่เคเลยปล่อยให้เรามาเคลียร์กับแสงใต้นี่แหละ”
“อ้าวแสดงว่าไม่มีเรียนแล้วก็ไม่มีงานต่อแล้วใช่ป่ะ?” แสงใต้ถามเมย์
“อื้อ”
“งั้นดีเลยไปดูพวกไอ้แสงเหนือซ้อมน้องประกวดดาวเดือนกันดีมั้ย?”
“ไปสิ เพราะไม่รู้จะไปไหนเหมือนกัน”
ดินและใยไหมเห็นเพื่อนทั้งสองดีกันก็ะโออกมาจากหลังพุ่มไม้ที่ทั้งสองแอบหลบดูว่าเพื่อนของทั้งคู่จะดีกันมั้ย
“แหมมม ดีกันสักที” ใยไหมกล่าว
“นั่นสิ ทะเลาะกันที่ไร ลำบากพวกชั้นทุกที” ดินกล่าว
“เออน่า ก็ดีกันแล้วนี่ไง เออนี่พวกมึงไปดูไอ้แสงเหนือซ้อมน้องประกวดดาวเดือนมั้ย?” แสงใต้ถามดินกับใยไหม
“ไปดิ อยากจะไปส่องน้องเน็ตเดือนวิศวะปีนี้หน่อยเห็นมีคนบอกว่า น้องงานดีมากแกรรร” ใยไหมทำท่าดีใจ
เมย์ตีแขนใยไหม
“แกอะ ได้เห็นแค่ตอนนี้เท่านั้นแหละ เพราะน้องเน็ตเป็น้องเขยของแสงใต้จ้ะ” เมย์เกทับใยไหม
“หืมมมม จริงอะ ทำไมชั้นไม่รู้ๆๆ” ใยไหมกล่าว
“ก็แกไม่ถามชั้นเลยไม่บอก555” เมย์กล่าว
“พอกันเลยนะทั้งคู่เนี่ย” แสงใต้กล่าว
“ไม่ไหวว่ะ ไปส่องดาววิศวะได้บ้างมั้ยวะ” ดินกล่าวตัดพ้อ
“”ไม่ได้""" เมย์และใยไหมตอบพร้อมกัน
“แม่มึงดุละ ไปกันเถอะ555” แสงใต้เดินกอดคอเมย์ไปหาพวกแสงเหนือ
หอประชุมคณะวิศวฯ
“เดิน ฉับๆ เอ้าหยุดตรงจุดที่พี่มากส์ไว้และโพสท่าและหมุนตัวกลับเลยนะคะ” น้ำแข็งะโบอกเน็ตกับจี๊ด
“เฮ้ย ไอ้เน็ต เก๊กหล่อหน่อยเอาแบบสาวกรี๊ดเลยอะ” ราเชนะโบอกเน็ต เน็ตจึงทำตามที่ราเชนบอก ความหล่อของเน็ตนั้นทำให้ใยไหมที่เดินมาพร้อมกับแสงใต้กรี๊ดให้กับความเท่ของเน็ต
“กรี๊ดดดด” ใยไหมกรี๊ดในความเท่ของเน็ต ทุกคนหันมาที่ใยไหมพร้อมกัน
“อ้าวพี่ๆ สวัสดีค่ะ” น้ำแข็งหันมาทักทายทั้ง 4 คน
“สวัสดี เป็ไงเหนื่อยมากมั้ยน้องน้ำแข็ง?” เมย์ถามน้ำแข็ง
“ไม่เท่าไหร่ค่ะพี่ เหมือนน้องพวกนี้รู้งานกันดี” น้ำแข็งกล่าว
“แน่นอนดิ มีทั้งดาวและเดือนคณะและมหาลัยมาสอนขนาดนี้ ก็ต้องเป็งานเร็วดิ” ราเชนกล่าว
“อวยตัวเองเก่งนะมึงเนี่ย” แสงใต้บอกราเชน
“ผมก็เหมือนพี่แหละ 5555”ราเชนตอบกลับแสงใต้
“แล้วนี่พวกพี่ว่างกันแล้วเหรอถึงมาหาพวกผมได้เนี่ย?” แสงเหนือถามแสงใต้
“ก็ว่างน่ะสิเลยอยากจะเห็นผลงานของพวกมึงหน่อยว่าไปถึงไหนกันละ” แสงใต้กล่าว
“เื่ของการจัดงาน ตัวแทนจากทุกคณะก็ไปช่วยแล้วนะพี่ เนี่ยของคณะวิศวะปี 3 ส่ง โมกกับมะนาวไป” แสงเหนืออธิบาย
“แล้วทำไมมึงไม่ไปด้วยล่ะ?” แสงใต้ถามแสงเหนือ
“ไม่ไปอะ เฝ้าเมียอยู่นี่ดีกว่า เดี๋ยวมีหมามาวุ่นวายไม่ได้ ผมหวงของผม” แสงเหนืออธิบายให้แสงใต้ฟังพร้อมหันหน้าไปทางเน็ต
“พี่เนี่ย เมื่อไหร่จะเลิกพูดแบบนี้สักทีเนี่ย ผมอายเค้า” เน็ตยิ้มเขินอาย
“งื้อ เป็ผัวเป็เมียกันแล้วเหรอเนี่ย เืวายในตัวพี่สูบฉีดเลยค่ะคุณน้อง” ใยไหมกล่าว พร้อมกับเอามือลูกแขนซ้ายขวา
“นี่ๆ พอเลยๆ เธออะ เรายืนอยู่ตรงนี้นะเธอ” ดินกล่าวตัดพ้อน้อยใจใยไหม
“โอ๋ เขาก็แค่ปลื้มน้องที่ความหล่อ แต่เรารักเธอด้วยความรักของเราน้าาา” ใยไหมหยอดมุกเพื่อให้ดินหายงอน
“โห เจ๊ มุกนี้ใช้ได้ เดี๋ยวผมเอาไปใช้กับไอ้เน็ตบ้าง” แสงเหนือกล่าว
ในขณะที่ทุกคนกำลังสนุกสนานอยู่กับมุกหยอดของใยไหมอยู่นั้น แดเนียลก็ได้เดินมาขัดจังหวะพวกเขา
“สวัสดีครับทุกคน พอดีผมก็ประกวดดาวเดือนของมหา'ลัยด้วยเหมือนกัน ผมอยากจะซ้อมด้วยได้มั้ยครับ” แดเนียลเดินมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้มและส่งสายตาปะทะมาที่แสงใต้ ราวกับว่าพร้อมเปิดศึกกับแสงใต้อีกครั้งแล้ว…