หลังมื้อเย็นเสร็จ เอกช่วยเก็บจานแล้วก็แยกตัวขึ้นห้องนอนบนชั้นสองทันที
บรรยากาศในบ้านเงียบลงเหลือเพียงพิมกับนงค์ที่นั่งคุยกันต่อที่โซฟาในห้องนั่งเล่น
อรอนงค์ หรือนงค์ รอจนแน่ใจว่าหลานชายขึ้นห้องไปแล้ว เธอแอบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ลังเลเล็กน้อย
ความคิดแรกคือจะเปิดคลิปวิดีโอที่เธอแอบถ่ายหลานชายกำลังใช้กางเกงในของน้องสาวตัวเอง
สำเร็จความใคร่ให้พิมพ์ผกาดู เพื่อจุดประกายความปรารถนาที่เก็บกดของทั้งคู่
แต่แล้วเธอก็เปลี่ยนใจอย่างกะทันหัน มือที่กำลังจะกดเล่นคลิปหยุดชะงัก
เธอหันไปยิ้มให้พิม แล้วเปลี่ยนเื่คุยด้วยน้ำเสียงเป็กันเอง
“พิม พี่ว่าเธอเองก็ควรหาแฟนใหม่บ้างแล้วนะ"
"อยู่ตัวคนเดียวมานานขนาดนี้ เงี่ยน... เอ่อ เหงาไม่ใช่เหรอ? ผู้หญิงวัยเราแบบนี้ ควรมีคนคอยเติมเต็มบ้าง”
พิมพ์ผกา หรือพิม หัวเราะคิกออกมา เธอยกมือปิดปากเบาๆ แล้วตอบกลับด้วยสีหน้าเขินๆ
“พี่นงค์ พูดเหมือนตัวเองไม่มีปัญหาเลยสิคะ พี่เองก็ควรหาแฟนใหม่เหมือนกันนะ"
"อย่ามาโฟกัสแต่เื่น้องอย่างเดียวนะคะ ทั้งคู่ยังสาวอยู่ ชีวิตยังอีกยาวไกล”
ทั้งสองคนมองหน้ากันแล้วพากันหัวเราะดังขึ้นมา เสียงหัวเราะที่ดูสนุกสนาน
แต่เื้ักลับแฝงไว้ด้วยความปรารถนาที่กำลังเดือดพล่าน
โดยเฉพาะนงค์ที่ยังเก็บภาพหลานชายไว้ในใจแน่น และพิมที่ไม่รู้เลยว่าลูกชายของเธอกำลังกลายเป็ศูนย์กลางของความลับนี้
การหัวเราะในค่ำคืนนั้น ดูเหมือนจะเป็จุดเริ่มต้นของบางสิ่งที่ไม่อาจหวนกลับได้อีกต่อไป...
ขณะที่ทั้งสองคนยังนั่งคุยกันอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่นนั้น บรรยากาศค่อยๆ เงียบลงอย่างประหลาด
ในหัวของพิมพ์ผกา หรือพิม เธอกำลังคิดถึงเหล่าหนุ่มๆ ในที่ทำงานที่พากันมาจีบเธออยู่บ่อยครั้ง
แต่ละคนล้วนมีภรรยาและลูกอยู่แล้ว หากเธอยอมคบเพื่อแก้เหงา เธอก็รู้ดีว่าจะได้แค่สถานะคู่นอนลับๆ
หรือเมียน้อยเท่านั้น ความปรารถนาที่เก็บกดมานานทำให้เธอรู้สึกสับสนและว่างเปล่า
ส่วนในหัวของอรอนงค์ หรือนงค์ กลับมีแต่ภาพของหลานชายเอกคนเดียวที่วนเวียนอยู่ไม่หาย
โดยเฉพาะคลิปวิดีโอที่เธอแอบถ่ายไว้ เธอจินตนาการถึงร่างกายที่เต็มเปี่ยมด้วยความเป็ชายของเขา
ความเงี่ยนที่รุนแรงทำให้เธอทนไม่ไหว ทั้งสองนั่งเงียบกันอยู่นานพอสมควร
จนกระทั่งอรอนงค์ที่สมองเต็มไปด้วยเื่ลามกเริ่มแสดงท่าทางแปลกๆออกมา
เธอนั่งบิดตัวไปมา หนีบขาแน่นๆ สะโพกขยับเล็กน้อยเธอกำลังพยายามระบายความร้อนรุ่มที่กำลังเดือดในกาย
พิมสังเกตเห็นจึงหันไปแซวด้วยรอยยิ้ม
“พี่นงค์ เป็อะไรเหรอคะ? ดูท่าทางไม่ค่อยสบายเลย ตัวบิดไปบิดมาแบบนี้... หรือว่าเหงาหนักแล้วล่ะคะ?”
อรอนงค์ยิ้มเขินๆ แล้วส่ายหน้า “ไม่มีอะไรหรอกพิม แค่เมื่อยตัวนิดหน่อย”
เธอตอบเสียงแ่ แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยภาพหลานชายกำลังเย็ดเธอแรงๆ
ไม่นานทั้งสองก็ตัดสินใจแยกย้ายกันขึ้นห้องนอนของตัวเอง พิมเดินขึ้นไปด้วยความคิดฟุ้งซ่าน
ส่วนนงค์นั้น... ความ้าที่ถูกกดไว้กำลังจะะเิออกมาในไม่ช้า
หลังจากที่พิมแซวพี่สาวเื่ท่าทางแปลกๆ แล้ว อรอนงค์รีบปฏิเสธด้วยใบหน้าแดงก่ำ
“ไม่ใช่เื่เหงาหรอกพิม... พี่แค่คิดถึงไอ้สัสสามีเก่าที่เลิกกันไปเมื่อสิบกว่าปีก่อนต่างหาก”
เธอพูดเสียงต่ำ
“คิดถึงตอนที่มันเอาพี่แรงๆนะเว้ย มันปรนเปรอพี่ทุกคืนเลย ร้อนแรงจนพี่จน...เอ่อ....เสียวจนแตกคาหมอนบ่อยๆ”
ขณะที่อรอนงค์กำลังเล่าด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ด้วยความเงี่ยน พิมพ์ผกาก็ทรุดตัวลงนั่งข้างๆ
นึกถึงรสชาติควยสามีเก่าของตัวเองที่เคยซอยหีเธอแรงๆ จนน้ำเงี่ยนไหลทะลักทุกครั้ง
ความทรงจำเก่าๆ ทำให้เนินหีของเธอร้อนผ่าวขึ้นมาทันที
ทั้งสองคนต่างนั่งหนีบขาแน่น บิดสะโพกไปมาเบาๆ พยายามระบายความคันในท้องน้อยที่กำลังเดือดพล่านโดยไม่รู้ตัว
ใบหน้าของทั้งคู่แดงจัด ตาเริ่มพร่ามัวด้วยความปรารถนา
แล้วทั้งสองก็ะเิเสียงหัวเราะออกมาพร้อมกัน เสียงหัวเราะที่แฝงความอายและความหื่นที่ไม่อาจพูดออกมาได้ตรงๆ
“พี่นงค์... เราสองคนนี้มันเงี่ยนเหมือนกันเลยนะคะ”
พิมพูดพลางหัวเราะคิก
“ใช่แล้ว...เราเดี๋ยวนี้มันคันชิบหาย”
อนงค์ตอบกลับด้วยรอยยิ้มเ้าเล่ห์ ทั้งคู่หัวเราะกันอยู่อีกพักใหญ่ ก่อนจะแยกย้ายขึ้นห้องนอน
แต่ในหัวใจของทั้งสอง ตอนนี้มีแต่ภาพของผู้ชายคนเดียวกัน... เอก ที่กำลังกลายเป็สิ่งยั่วยวนที่ใหญ่ที่สุด