[จบแล้ว] นครแห่งบาป - City of Sin - เล่ม 2 ตอนที่ 179 การเดิมพัน ตอนที่ 1

ในเวลานั้นเองเสียงระฆังก็ดังขึ้นมาจากสนามต่อสู้พร้อมด้วยเสียงผู้ดำเนินรายการที่เดินออกจากสนามไป ในไม่ช้าก็ได้ปรากฏร่างของคนแคระที่มีหนวดเคราสีแดงเพลิง ด้านหลังของเขามีหญิงสาวร่างกายเปลือยเปล่าอีก 2 คน ร่างของพวกนางถูกชโลมไปด้วยน้ำมันจนแวววับตั้งแต่หัวจรดเท้าซึ่งทำให้พวกนางดูราวกับอัญมณีที่ถูกจุ่มลงในน้ำ ระหว่างที่พวกเขาเดินออกมา คนแคระก็ตะโกนด้วยน้ำเสียงที่โอ้อวดตลอดเวลา

ในเวลาเดียวกันเขาก็เริ่มเดินวนเป็นวงกลมเพื่อเก็บค่าเดิมพันของผู้เข้าชม หญิงสาวที่มาจากหลากหลายเชื้อชาติเดินขึ้นมายังชั้น 2 ซึ่งไม่เพียงแต่บริการเครื่องดื่มและอาหารเท่านั้น ทว่ายังมีบริการเสริมอื่น ๆ อีกด้วย เมื่อการแข่งขันดำเนินไปจนถึงจุดที่เริ่มนองเลือด ผู้เข้าชมบางคนก็ดึงหญิงสาวเหล่านั้นออกไปจากสนามทันที

สนามต่อสู้นี้มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 20 เมตรและมีความลึกน้อยกว่า 1 เมตร บริเวณรอบ ๆ ถูกกั้นไว้ด้วยกำแพงต่ำที่สูงครึ่งเมตร การป้องกันขั้นต่ำนี้เป็นหนึ่งในสิ่งที่น่าสนใจเพราะมันอาจจะก่อให้เกิดอุบัติเหตุกับคนที่อยู่ใกล้สนามได้อย่างไม่ตั้งใจเมื่อมีการต่อสู้ที่ดุเดือดรุนแรง

ชั้น 2 นั้นถูกจับจองจนเต็มแล้วโดยมีโบเว่น ไครอน มาร์ค และโฮวี่ที่ต่างก็นั่งประจำที่ของตนเอง ส่วนสตอร์มแฮมเมอร์คือคนสุดท้ายที่ยังไม่มาปรากฏตัว ริชาร์ดถือโอกาสนี้หันไปมองและสังเกตมาร์คอยู่ครู่หนึ่ง

ชายผู้นี้มีกล้ามเนื้อที่แข็งแรงราวกับเหล็กและมีขนหนาสีดำปกคลุมอยู่บนหน้าอกของเขา เสื้อของเขาเผยให้เห็นหน้าอกอย่างชัดเจนราวกับว่าจงใจที่จะให้ใครก็ตามได้จ้องมองมัน ท่าทางของเขาดูเหมือนกับบาร์บาเรียน หากไม่ใช่เผ่าพันธุ์นั้นก็อาจจะเป็นเชื้อสายของออร์ค หลังจากที่ริชาร์ดแยกตัวออกไป เขาก็สังเกตเห็นว่ามาร์คเองก็จ้องเขามาตั้งแต่ต้นแล้วจึงทำให้เขาหันไปหามาร์คในทันที

ในขณะที่มาร์คทำท่าทางราวกับว่าพร้อมที่จะกระโจนเข้าใส่ริชาร์ดได้ตลอดเวลาทว่าริชาร์ดกลับแสดงท่าทีเฉยเมยและใจเย็น หางตาของเขาหยุดอยู่ที่ฝ่ายตรงข้ามอย่างไม่ใส่ใจเท่าไหร่นัก ส่วนสายตาของมาร์คที่จับจ้องมารวมถึงเสียงขู่คำรามและท่าทางที่หยาบคายของเขานั้น กลับไม่ได้ทำให้ริชาร์ดละสายตาจากการจ้องมองไปที่เขาได้เลย และยิ่งมาร์คเคลื่อนไหวตัวมากเท่าไหร่ ริชาร์ดก็สามารถที่จะจับจ้องตัวเลขที่อยู่ด้านบนตัวของชายผู้นั้นได้อย่างง่ายดายมากขึ้นเท่านั้น

ในที่สุดบลัดไซท์ก็ไม่สามารถทนต่อการจ้องมองอย่างเฉยเมยของริชาร์ดได้อีกต่อไป เขาสบถปนสาปแช่งผสมกับลมหายใจที่รุนแรงก่อนที่จะหันหน้าไปยังสนามประลอง ถึงแม้ว่าเขาจะมีความบ้าคลั่งทว่าเขาก็ไม่คิดที่จะเปิดการต่อสู้กับคนนอกกลางสนามแข่งขันแห่งนี้เพราะนั่นอาจจะทำให้สร้างความไม่พอใจรวมไปถึงละเมิดอำนาจของสตอร์มแฮมเมอร์ผู้ที่มีพลังมากที่สุดในค่ายแห่งนี้ก็ได้ แน่นอนว่ามันคงจะดีกว่าหากคนนอกเลือกที่จะยั่วยุและเป็นฝ่ายเปิดการโจมตีก่อนทว่าน่าเสียดายที่เรื่องนั้นไม่ได้เกิดขึ้น

การแข่งขันเริ่มต้นขึ้นแล้ว รอบแรกนี้เป็นทาสจำนวน 4 คนที่ต้องเผชิญหน้ากับหมีที่หิวโหย การต่อสู้เกิดการนองเลือดอย่างรวดเร็วทันทีที่หมีใช้กรงเล็บของมันทิ่มไปที่หน้าอกของวอริเออร์ก่อนที่จะลากเล็บของมันลงมาเป็นทางยาว หลังจากนั้นเพียงครู่เดียว สัตว์ร้ายก็หมอบตัวลงกับพื้นก่อนที่จะเคี้ยวหัวใจของศัตรูต่อหน้าผู้ชมในสนาม

เลือดและอวัยวะภายในไหลออกมาด้านนอกโดยเลือดที่พุ่งออกมานั้นพุ่งแรงจนไกลมากพอที่จะกระเด็นไปโดนคนดูที่อยู่ใกล้ ๆ ได้ซึ่งทำให้เกิดเสียงเชียร์ดังกระหึ่มขึ้นมาอีกครั้ง กลุ่มผู้คนต่างรู้สึกว่าเลือดในกายสูบฉีดอย่างรวดเร็วเพราะตื่นเต้นกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า ขณะที่ทุกคนกำลังเบียดกันไปมาอยู่นั้น ทันใดนั้นก็มีผู้โชคร้ายคนหนึ่งถูกผลักไปด้านหน้าจนทำให้เขาเข้าไปอยู่ในสนามต่อสู้โดยไม่ตั้งใจ และทันทีที่ร่างของเขาเข้าไปอยู่ในสนามก็เรียกความสนใจจากหมีตัวนั้น มันกระโจนเข้าหาชายผู้นั้นในขณะที่เขาเปล่งเสียงร้องออกมาด้วยความสิ้นหวังและหวาดกลัว ทันทีที่หมีพุ่งตัวออกมา มันก็ฝังคมเขี้ยวเข้าที่ศีรษะของเขาอย่างจังก่อนเพิ่มความลึกจนทำให้ศีรษะหลุดออกจากร่างภายในไม่กี่วินาที อย่างไรก็ตาม ผู้ชมที่อยู่ด้านนอกไม่ได้สนใจกับเหตุการณ์นี้เลย มิหนำซ้ำพวกเขายังคงเปล่งเสียงเชียร์ออกมาราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกต่างหาก !

การแข่งขันยังคงดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ หลังจากที่ผ่านไปหลายรอบแล้ว เหล่านักสู้ที่มีความสามารถเริ่มโชว์ศักยภาพของพวกเขาซึ่งแสดงถึงพลังอำนาจของหัวหน้าของพวกเขาไปในตัวด้วย สำหรับการแข่งขันยกนี้ดูเหมือนว่าโบเว่นและไครอนจะวางเดิมพันกัน ในขณะที่โฮวี่เองก็ดูเหมือนว่าจะเดิมพันกับลูกน้องของสตอร์มแฮมเมอร์อยู่ ซึ่งแม้ว่าออร์คของบลัดสโตนจะแพ้ทว่าพวกเขาก็ดูเหมือนจะไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไร

เมื่อเห็นเช่นนั้น ริชาร์ดก็สังเกตว่ามาร์คดูเหมือนจะไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่ดีกับคนอื่น ๆ เท่าไหร่นัก

เมื่อชายผิวสีที่ทำงานให้กับบลัดไซท์ก้าวเท้าเข้าสู่สนาม ริชาร์ดก็เรียกพนักงานเสิร์ฟสาวก่อนที่เขาจะโยนเหรียญทองลงไปในถังที่อยู่ในมือของนาง เขาชี้ไปทางชายผิวสีผู้นั้นก่อนจะพูดขึ้นว่า “ข้าพนันว่าชายผู้นั้นจะพ่ายแพ้ในรอบนี้”

คนที่อยู่ด้านนอกต่างพากันเข้ามายังชั้น 2 เพราะนอกจากริชาร์ดจะเป็นที่จับตามองแล้ว เหรียญที่เขาเดิมพันก็ยังทำให้คนเหล่านั้นเกิดสายตาเป็นประกายมากขึ้นกว่าเดิม ในเวลานี้ยังไม่มีคู่ต่อสู้ในสนามเลยทว่าริชาร์ดกลับเดิมพันว่าชายผู้นี้จะต้องพ่ายแพ้ในการแข่งขันครั้งนี้ไปซะแล้ว นี่มันทำให้เห็นได้ชัดแล้วว่าวัตถุประสงค์ของเขาก็เพื่อท้าทายใครสักคนในที่นี้โดยเฉพาะและแน่นอนว่ามันย่อมทำให้เกิดความโกลาหลในหมู่ผู้คนภายในสนามแข่งขันและพวกเขาก็ถกเถียงกันขึ้นมาทันที

มาร์คมองไปยังริชาร์ดด้วยสายตาที่แหลมคม ในเวลานี้เขาไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมาเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไปเพราะเขายังคงเลือกที่จะเงียบเสียงโดยไม่ตอบโต้อะไรกลับมา

การต่อสู้จบลงภายในเวลาอันรวดเร็วและชายผิวสีผู้นั้นก็ชนะการแข่งขันอย่างง่ายดาย ซึ่งนั่นทำให้ริชาร์ดรู้แล้วว่าชายผู้นี้เป็นวอริเออร์ระดับ 10 ซึ่งมีพละกำลังที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด ส่วนคู่ต่อสู้ของชายผู้นั้นเป็นเพียงแค่คนธรรมดาที่อยู่เพียงระดับ 8 เท่านั้น แน่นอนว่าผลลัพธ์ของการแข่งขันจึงต้องออกมาเช่นนี้

มาร์คจ้องไปที่ริชาร์ดก่อนส่งเสียงคำรามออกมาด้วยความพึงพอใจ เขาจับพนักงานสาวไว้ก่อนจะดึงนางเข้ามาใกล้ตัวและตรึงร่างของนางไว้กับราวบันได เขาฉีกกระโปรงของนางอย่างหยาบคายพร้อมกับผลักความเป็นชายของเขาเข้าสู่ร่างของหญิงสาวอย่างแรง

ริชาร์ดยิ้มอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะเรียกหญิงสาวมาอีกครั้ง เขาชี้ไปที่ชายผิวสีผู้นั้นอีกหนก่อนที่จะพูดขึ้นว่า “ข้าพนันว่าเขาจะต้องพ่ายแพ้ในการแข่งขันรอบถัดไป”

เหรียญทอง 10 เหรียญถูกโยนเข้าถังเก็บเหรียญอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้ ทันทีที่เหรียญเหล่านั้นถูกใส่ลงในถังไม่ได้เพียงแค่เรียกความสนใจให้กับผู้ชมคนอื่น ๆ เท่านั้น เพราะมันทำให้ความเป็นชายของมาร์คหยุดลงทันทีที่เห็นการพนันของริชาร์ดด้วยจนทำให้เขาลืมไปชั่วขณะว่าตนเองควรจะทำอะไร

เขาหลุดออกจากภวังค์ก่อนที่จะตระหนักขึ้นได้ว่าเมื่อครู่เกิดอะไรขึ้น ความอับอายที่เกิดขึ้นจากการไม่สนใจของริชาร์ดทำให้เขาผลักหญิงสาวตรงหน้าออกไปก่อนที่จะชี้หน้าริชาร์ดและตะโกนเสียงดัง “ข้าอยากจะพนันกับเจ้า ! เจ้ากล้าที่จะส่งคนมาสู้กับแบล็ค ริปเปอร์ของข้าไหมล่ะ ? ถ้าเจ้ากล้า ข้าจะยอมพนันจำนวนเงินเท่ากับที่เจ้าพนัน !”

ริชาร์ดยิ้มเยาะ ๆ ในเวลานี้ท่าทางของเขาทำให้รู้สึกราวกับว่าเขาเป็นคนชนชั้นสูงที่แท้จริง ท่าทางที่สง่าผ่าเผยของเขาทำให้ฝ่ายตรงข้ามรู้สึกไม่พอใจมาก “หึ ! ช่างเป็นท่าทางที่กล้าหาญซะจริง ! ข้าคิดว่าเจ้าจะพูดว่าเจ้าจะพนัน 2 เท่าจากราคาของข้าเสียอีก ที่ไหนได้กลับบอกว่าจะเดิมพันเท่ากับข้าซะงั้น”

ใบหน้าของมาร์คเปลี่ยนเป็นสีแดงขึ้นมาก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นสีม่วงแทบจะในทันที เขากำเคียวสั้นในมือของตนเองแน่นก่อนที่พื้นที่ภายในสนามแข่งขันจะเงียบลง

ริชาร์ดยังคงนั่งอยู่ตรงที่นั่งของตนเองโดยที่ไม่ได้สนใจกับใบหน้าหรือการตอบสนองของมาร์ค เขาหยิบเหรียญออกมาจากกระเป๋าและนำเหรียญเหล่านั้นกองไว้บนถาดจนเป็นเนินเล็ก ๆ

“จำนวนเท่านี้คงเพียงพอแล้ว และข้าก็เกรงว่าชายผู้นั้นจะต้องเสียกางเกงที่เขาใส่อยู่ให้กับข้าเสียด้วยสิ ดูเหมือนว่าจะเป็นเวลานานแล้วที่เขาไม่ได้ซักกางเกงตัวนั้น” ริชาร์ดพูดเสียงเบาทว่าน้ำเสียงที่ชัดเจนของเขามันก็ดังและชัดมากพอที่จะทำให้คนในที่แห่งนี้ได้ยินกันครบทุกคน ในเวลานี้ทุกสายตาจับจ้องไปที่กางเกงของมาร์คทันที เนื่องจากในตอนนี้มาร์คอยู่ในสภาพที่หงุดหงิดจึงทำให้สัญลักษณ์แห่งความเป็นชายของเขาอยู่ในสภาพหดเล็กที่สุด ซึ่งนั่นทำให้มันดูน่าสมเพศสำหรับเหล่าสายตาที่มองมา

และเพียงครู่เดียว เสียงหัวเราะก็ดังกึกก้องไปทั่วพื้นที่ทันที