หนึ่งฝ่ามือพิชิตสวรรค์

ทั่วทั้งดินแดนเต็มไปด้วยความวุ่นวาย การหามรดกปีศาจสวรรค์ของเหล่าผู้ฝึกตนเต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง บางครั้งพวกเขาก็เข่นฆ่ากันเพื่อเพิ่มโอกาสในสืบทอดมรดกให้กับตนเอง

"นายท่านพวกเราจะเริ่มหามรดกกันเลยดีหรือไม่ขอรับ"เทียนหลินกล่าวถาม ลั่วอู่หลินไม่ได้ตอบอะไร เขาเพียงยกยิ้มบางจากนั้นก็ลอยขึ้นไปบนฟากฟ้า แผ่จิตสำนึกแห่งพระเจ้าออกไปทั่วทั้งดินแดน

ผ่านไปเพียงหนึ่งชั่วยามเท่านั้น เขาก็ลืมตาขึ้นมาและลอยลงมาช้าๆจากนั้นก็ออกคำสั่ง "เทียนหลิน ไปคุ้มกันเผ่าเทพมารโลหิตให้ข้าแต่หากใครรนหาที่ตายเองก็ปล่อยให้มันตายไป ส่วนเจ้าตงฟางหลงไปคุ้มกันเผ่าปีศาจจันทราเช่นเดียวกัน ส่วนมรดกของปีศาจสวรรค์ข้าจะไปเอามันมาด้วยตนเอง"

"ขอรับนายท่าน"ทั้งสองตอบรับคำสั่งพร้อมกันและแยกย้ายกันออกไป

ที่ลั่วอู่หลินทำเช่นนี้ เพราะทั้งสองเผ่าพันธุ์คือเผ่าพันธุ์ที่เขามีสัญญาทางใจกับอีกฝ่าย ดังนั้นจะปล่อยให้ตายตกไปจนหมดโดยที่ไม่ช่วยไม่ได้ เพราะมันจะกลายเป็นว่าเขาไม่รักษาคำสัตย์ของตนเอง

"เอาล่ะ ข้าเองก็สมควรที่ต้องออกเดินทางแล้ว"กล่าวจบลั่วอู่หลินก็หยิบเอาหอกระดับสวรรค์ออกมา และพุ่งตัวลงพื้นดินไป ใช่! แท้จริงแล้วมรดกของปีศาจสวรรค์อยู่ใต้ดินนี้เอง แต่หากลั่วอู่หลินไม่ใช่จิตสำนึกแห่งพระเจ้าตรวจดูก็ไม่รู้เช่นกัน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเผ่าพันธุ์อื่นๆเลย เรียกได้ว่ามันไม่มีใครหาเจออย่างแน่นอน

"ปีศาจสวรรค์หนอปีศาจสวรรค์ เจ้าเล่นซ่อนมรดกเอาไว้ใต้ดินนับร้อยลี้ นี่คิดจะไม่ให้ใครได้สืบทอดเลยหรืออย่างไร"ลั่วอู่หลินอดบ่นไม่ได้ เขาใช้เวลาไม่นานก็มาถึงยังสถานที่สืบทอดมรดกที่แท้จริงของปีศาจสวรรค์ได้อย่างง่ายดาย

เบื้องหน้าของเขาปรากฏเมืองขนาดใหญ่ ที่ในตอนนี้มีวิญญาณหลายล้านดวงลอยวนเวียนไม่จากไปไหน ลั่วอู่หลินหลี่ตามอง ทันใดนั้นวิญญาณทุกดวงก็ราวพากันนั่งคุกเข่าเรียงแถวกันจากตำแหน่งที่ไม่ห่างจากลั่วอู่หลินไปยังวิหารขนาดใหญ่ใจกลางเมืองใต้ดิน

"นี่คือการต้อนรับข้าในฐานะของผู้สืบทอดอย่างนั้นหรือ พวกเจ้าช่างยึดติดเสียจริงๆ"ลั่วอู่หลินอดไม่ได้ที่จะบ่นออกมา ก่อนที่ตัวเขาจะเดินไปยังวิหารโบราณ

ด้านในนั้นมีรูปปั้นของหญิงสาวนางหนึ่งที่งดงามเกินบรรยายบนศรีษะมีเขาสองข้าง ด้านหลังมีปีกคล้ายกับเผ่าทูตสวรรค์ แต่ลั่วอู่หลินรับรู้ถึงความแตกต่างของมัน เผ่าทูตสวรรค์นั้นจะมีปีกเป็นสีทอง แต่ปีศาจสวรรค์จะมีปีกเป็นสีดำทมิฬ

หลังจากที่มองดูได้สักพักรูปปั้นนี้ก็เปล่งแสงออกมา ภายในเวลาไม่ถึงสามลมหายใจก็ปรากฏเสี้ยววิญญาณของหญิงสาวที่มีลักษณ์เหมือนกับรูปปั้นทุกประการโดยเฉพาะปีกสีดำเงางามทั้งสิบปีกนั้นที่บ่งบอกได้อย่างชัดเจนว่านางคือพระเจ้า

"การรอคอยอันยาวนานของข้าสิ้นสุดลงแล้ว ในที่สุดคนที่คู่ควรก็มาถึง"เสียงอันไพเราะดังกังวาล ลั่วอู่หลินยกยิ้มบางไม่ได้แตกตื่นอะไร ก่อนที่เขาจะทักทายอีกฝ่ายอย่างเป็นกันเอง

"ไง ปีศาจสวรรค์ ไม่ได้เจอกันนาน ไม่คิดว่าเจ้าจะมาอยู่ในสภาพเช่นนี้ได้" เสี้ยววิญญาณแห่งพระเจ้าปีศาจสวรรค์ที่ได้ยินก็พลันลืมตาขึ้นในทันที เมื่อเห็นร่างของชายหนุ่มที่ยืนตระหง่านไม่ยำเกรงตัวตนของนางก็อดไม่ได้ที่จะมีท่าทีสนใจ

ทว่าในเวลาต่อมาสิ่งที่พระเจ้าปีศาจสวรรค์เห็นคือเงาร่างมังกรขนาดใหญ่แผ่ของมาจากด้านหลังของชายเบื้องหน้า สิ่งนี้ทำให้นางตกตะลึงและตื่นเต้นเป็นอย่างมาก แต่ด้วยที่อยู่มานานก็สงบสติอารมณ์ได้ในพริบตาและบินลงมาด้านล่างในทันที

"คิดไม่ถึงว่าจะเป็นท่าน ปีศาจสวรรค์ล่วงเกินแล้วที่บินอยู่เหนือท่านเมื่อครู่นี้"นางกล่าวอย่างนอบน้อมในทันที ทั้งกริยาท่าทางยังอ่อนช้อยเกินบรรยาย

"ไม่เห็นต้องมากพิธีไปใย ตัวข้าตอนนี้อ่อนแอยิ่งกว่าเสี้ยววิญญาณของเจ้าเสียอีก แถมยังทิ้งฐานะเดิมไปแล้วด้วย ดังนั้นเจ้าไม่จำเป็นต้องเคารพข้าขนาดนั้นก็ได้"

"มาเข้าเรื่องกันดีกว่า ข้าอยากจะสืบทอดพลังของเจ้า เจ้าจะยอมรับข้าหรือไม่"ลั่วอู่หลินถามไปตามตรงโดยไม่รอช้า

"เอ่อ.....ได้น่ะได้เจ้าค่ะ แต่ข้าเองก็มีคำขอที่อยากจะขอท่านเช่นเดียวกัน"พระเจ้าปีศาจสวรรค์ก้มหน้าก้มตากล่าวออกมา

"คงไม่พ้นเรื่องแก้แค้นอีกใช่หรือไม่เพราะลูกน้องเจ้าทุกคนก็ขอเช่นนี้ เจ้าไม่ต้องห่วงไป เมื่อข้าคืนสู่ตำแหน่งพระเจ้าข้าจะแก้แค้นเจ้าอย่างแน่นอน"ลั่วอู่หลินกล่าวอย่างมุ่งมั่นไม่มีท่าทางลังเลเผยออกมา

"มะ ไม่ใช่เรื่องนั้นเจ้าค่ะ คือ! ข้า อยากเป็นเจ้าสาวของท่าน!!"พระเจ้าปีศาจสวรรค์กล่าวอย่างเขินอาย ลั่วอู่หลินที่ได้ยินเช่นนั้นก็ถึงกับผงะและนิ่งอึ้งไปพักใหญ่ เรื่องนี้มันเหนือความคาดหมายของเขามากเกินไป และเขาก็ไม่รู้จะให้คำตอบนางอย่างไรดี

"เอ่อ....พระเจ้าปีศาจสวรรค์ ไม่ใช่ว่าข้าไม่อยากได้เจ้ามาเป็นภรรยาของข้านะ หญิงงามเช่นเจ้าข้าย่อมอยากได้ แต่ข้าอยากรู้ว่าทำไมเจ้าถึงอยากเป็นเจ้าสาวของข้า"ลั่วอู่หลินกล่าวถาม

ร่างวิญญาณของพระเจ้าปีศาจสวรรค์ก็บิดไปบิดมา "ในตอนที่ท่านปรากฏตัวครั้งแรกในสนามรบบรรพกาล ข้าก็ตกหลุมรักท่านไปแล้ว และยังได้สาบานต่อสวรรค์และกฏจักรวาลว่าจะรักท่านเพียงคนเดียวชั่วนิรันดร์ แม้ตอนที่กำลังจะตายข้าก็ยังอฐิษฐานขอให้เกิดมาได้เป็นคู่ครองของท่าน ในเวลานี้เมื่อท่านปรากฏอยู่ตัวตรงหน้า ปีศาจสวรรค์จึงอยากจะขอในสิ่งที่เห็นแก่ตัวสักครั้ง ท่านคงไม่ว่าอะไรใช่หรือไม่"

"เห้อ แต่ข้าไม่ใช่เทพมังกรไร้สิ้นสุดในอดีตอีกแล้วเป็นเพียงแค่ผู้ฝึกตนธรรมดาคนหนึ่ง แถมตอนนี้ตัวเจ้าก็เป็นเพียงเสี้ยววิญญาณเท่านั้น ส่วนวิญญาณหลักของเจ้าได้ไปจุติแล้วไม่ใช่หรือ ถ้าหากข้าตอบตกลงไปแล้วร่างจุติใหม่ของเจ้ามีความรักกับผู้อื่นไปแล้วก่อนฟื้นความทรงจำแบบนั้นมันอาจจะทำให้มีปัญหาเอาได้"ลั่วอู่หลินกล่าว แม้ในใจจะมีความปรารถนาในตัวนางเช่นเดียวกัน แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะตอบรับโดยง่าย

"เรื่องการจุติใหม่ของท่านข้าทราบดีเจ้าค่ะแต่ถึงอย่างนั้นข้าก็ยังรักท่านอยู่ดี ส่วนเรื่องที่ร่างหลักข้าจะมีคู่รักหรือไม่นั้นแม้ข้าจะมั่นใจว่าไม่มี แต่หากท่านสงสัยพวกเราก็สามารถพิสูจน์มันได้เช่นเดียวกัน โดยการใช้ทักษะวิญญาณสื่อกายา"

กล่าวจบนางผสานมือเรียกใช้ทักษะในทันที ลั่วอู่หลินที่ได้เห็นถึงกับถอนหายใจยาวออกมา ให้ตายเถอะ ตัวเขาในชีวิตก่อนไม่เคยรู้เลยว่าทำให้หญิงสาวนางหนึ่งปักใจได้ถึงเพียงนี้

ส่วนทางด้านพระเจ้าปีศาจสวรรค์หลังจากใช้ทักษะได้ไม่นานก็พลันปรากฏภาพของหญิงสาวคนหนึ่งเบื้องหน้าของลั่วอู่หลิน ซึ่งภาพนี้ทำให้ชายหนุ่มตกตะลึงถึงกับต้องยกนิ้วชี้ไปที่มัน

"นี่มัน!!"

ลั่วอู่หลินอุทาน การที่เขาแตกตื่นแบบนี้เพราะเขารู้จักหญิงสาวเบื้องหน้านี้ดี นางคือองค์หญิงของเผ่ามารฟ้าที่อยู่ในโรงศพที่ลั่วอู่หลินรับปากเอาไว้ว่าจะคืนชีพให้กับนาง

"ดูเหมือนการอธิษฐานต่อกฏเกณฑ์ของจักรวาลก่อนตายของข้าจะไม่สูญเปล่า ร่างหลักของข้าทั้งบริสุทธิ์และไร้เดียงสา แถมยังได้อยู่กับท่านแล้วในตอนนี้ แค่เพียงข้าผสานเสี้ยววิญญาณนี้เข้าไปนางก็จะตื่นขึ้นมาและมีความจำในอดีตชาติอีกด้วย"พระเจ้าปีศาจสวรรค์กล่าวอย่างยินดียิ่ง ลั่วอู่หลินที่นิ่งอึ้งอยู่ถึงกับหันมามองนางตาปริบๆด้วยความประหลาดใจ

'หรือที่ข้ามาจุติยังโลกใบนี้ เป็นเพราะกฏเกณฑ์แห่งจักรวาลและความปรารถนาอันแรงกล้าของนางกัน'ลั่วอู่หลินอดคิดเช่นนี้ไม่ได้จริงๆ ภายใต้จักรวาลนับล้านดวงดาวนับอนันท์ การที่เขามาจุติยังโลกใบเล็กแห่งนี้ดูอย่างไรแล้วมันก็บังเอิญเกินไป