พ่อลูก-ผูก-พัน-รัก เขียนโดย สลักกานต์

นิยายแห่งรักพันผูกที่ผูกพันธ์  พ่อลูก-ผูก-พัน-รัก  เขียนโดย  สลักกานต์

ตอนที่๗

        เมื่อทำธุระในห้องน้ำเสร็จ ซีก็เดินกลับออกมาจากห้องน้ำเพื่อไปซ้อมหลีดต่อ  เขาเห็นอาแซนยิ้มให้เขาแต่ไกล   ซียิ้มตอบทั้งที่ในใจเขารู้สึกแปลกใจเหลือเกินทำไมอาแซนต้องยิ้มให้เขาขนาดนั้น? อาแซนดีใจอะไรนักก็ไม่รู้?  

        พอเดินเข้ามาใกล้อาแซน ซีสังเกตได้ว่าอาแซนอยากคุยกับเขาแต่ก็ไม่พูดอะไร หรืออาจจะไม่รู้ว่าจะพูดอะไร แต่.. แค่อยากพูดด้วยก็เป็๞ได้  ทั้งสองจึงได้แค่มองหน้ากันเก้อๆ .. สักครู่ .. ซีเลยค้อมตัวให้ แล้วเข้าไปรวมกลุ่มกับเพื่อนๆเพื่อซ้อมเชียร์หลีดเดอร์ต่อไป  

        แซนมองตามซีไปด้วยใจที่อิ่มเอิบแม้จะมีเ๱ื่๵๹อะไรมาทำให้ใจเขาปั่นป่วน แต่เ๱ื่๵๹ของซีสร้างความปีติให้แซนจนความรู้สึกกับเ๱ื่๵๹อื่นใดหายไปแทบหมดสิ้น

        พี่คอมรอให้การซ้อมหลีดเดอร์จบลง เขาจึงเดินเข้าหาชีทเพื่อจะคุยกับชีท  แต่ชีทเลือกยืนคู่กับซี   ซีขยับตัวกันไม่ให้คอมเข้าใกล้ชีท และพาชีทเดินไปหาอาแซน   พี่คอมจึงไม่มีโอกาสแม้จะพูดกับชีทสักคำ

        อาแซนมองซีกับชีทเขาทำทีเป็๞ไม่รู้เ๹ื่๪๫อะไร แต่เลือกเอามือโอบไหล่ชีทเพื่อแสดงให้ทุกคนตรงนั้นเห็นว่า เขาคือผู้ปกครองของชีท

        “อาแซนคะ”   รุ่นพี่คนหนึ่งเรียก พร้อมกับเดินมาหา ในมือเธอถือตะกร้าที่ว่างเปล่า  “ขอบคุณอามากนะคะที่เอาขนมมาแจกพวกเรา”   พร้อมกับไหว้ขอบคุณ

        แซนรับไหว้   “ไม่เป็๞ไรหรอก คราวหน้าถ้ามีอะไรน่ากินอีก อาจะเอามาให้อีกนะ”

        “ขอบคุณค่ะ”   รุ่นพี่คนนั้นไหว้ขอบคุณอีกครั้ง

        ซีไม่อยากอยู่ตรงนั้นเขาจึงขอรับตะกร้ามาถือไว้ แล้วชวนอาแซนเดินไปที่รถ ซึ่งอาแซนก็ยิ้มรับ และทำตามแต่โดยดี  

        พี่คอมได้แต่ยืนนิ่ง เขาทั้งโกรธทั้งไม่พอใจ ที่ซีกันตัวเขาออกมาอยู่วงนอกขนาดนั้น 

        “ซีก็ขึ้นรถมาสิ ให้อาไปส่งดีกว่า”

        “ไม่เป็๲ไรครับ หอผมอยู่แค่นี้เอง”

        “มาเหอะ พี่คอมเค้ายืนจ้องซีตั้งขนาดนั้น อย่าเดินกลับไปคนเดียวเลย”   ชีทพูดขึ้น

        “เป็๲ห่วงซีล่ะสิ”

        “ไม่ ซะหน่อย”   ชีทปากแข็ง   “งั้นก็เดินกลับไปเลย”

        “ขึ้นรถเถอะซี”   แซนพูดสั้นๆ แต่หนักแน่นพอที่ซีจะทำตาม

        ซีขอบคุณอาแซนแล้วเปิดประตูไปนั่งข้างหลัง

        “อาแซนคะ ไปกินอะไรก่อนได้ไหมคะ ชีทหิว”

        “ได้สิ”   อาแซนยิ้มหลานรัก  “อะไรดีล่ะ”

        “ขอคิดระหว่างทางนะคะ”   ชีทตอบ แล้วเธอก็หันไปถามซีว่ากินอะไรดี ชีทพูดถึงอาหารไทยอาหารจีน อาหารฝรั่ง อาหารเกาหลี อาหารอิตาเลี่ยน เยอะแยะไปหมด

        แต่แล้วทั้งสามคนก็มาจบที่..บุฟเฟ่ต์หมูกะทะ 

        เมื่อสั่งอาหารเรียบร้อย   แซนก็นั่งเฝ้าโต๊ะ   ชีทกับซีเดินไปตักของดิบมาวางจนเต็มโต๊ะ   ซีบริการน้ำดื่มให้ทุกคน   แล้วทั้งสามก็ช่วยกันย่างของดิบและเริ่มกินอาหารที่สุกแล้วอย่างเป็๞กันเอง

        ชีทสังเกตความเปลี่ยนไปของอาแซนได้ชัดเจน   อาแซนดูแลซีมากเป็๲พิเศษ  ซึ่งหากเป็๲ก่อนหน้านี้ ชีทคงงอนอาของเธอไปแล้ว แต่เธอเพิ่งรู้มาเมื่อไม่นานนี้ว่า   ซีอาจจะเป็๲ญาติของอาแซน  เลยทำให้ชีทไม่ได้คิดมากกับการที่อาแซนเอาอกเอาใจซีมากกว่าเธอ

        ซีเองก็พยายามบริการชีท   แม้ว่าอาแซนจะเทคแคร์เขาจนซีรู้สึกว่ามากไป  แต่เขาก็ไม่ได้พูดหรือขัดขืนอะไร

        เมื่ออิ่มท้องกันทุกคนแล้ว   อาแซนก็ขับรถไปส่งซีที่หอพักเขารอจนซีเดินขึ้นไปบนหอพัก จึงยอมขับรถกลับบ้าน

        “ชีทว่าวันนี้อาแซนแปลกๆ นะคะ”  ชีทแซวอาของเธอ

        อาแซนยิ้มรับ   “วันนี้อามีความสุขมาก”

        “คงไม่ใช่แค่พาชีทกับซีไปกินข้าวนะคะ”   

        อาแซนยิ้มให้หลานสาวและส่ายหน้าเป็๲คำตอบให้เธอ

        “แล้ว.. อะไรทำให้อาแซนมีความสุขล่ะคะ”

        “อาดีใจมากชีท เอ..ใช่ดีใจหรือเปล่า? หรือสุขใจ หรืออิ่มใจ โอ๊ย!! มันบอกไม่ถูกเลยชีท บอกได้แต่ว่า..ตอนนี้อารู้สึกดีมาก”

        “อยากรู้แล้วสิว่า อะไรทำให้อาแซนรู้สึกดีได้มากขนาดนี้”

        “ซีเป็๲ลูกชายของอา.. ”  อาแซนพูดชัดเจน แม้ความดีใจนั่นจะทำให้เสียงสั่นไปบ้าง

        เสียงอาแซน ราวเป็๞สายฟ้าฟาดลงมากลางหัวใจของชีท.. การที่ซีเป็๞ลูกชายอาแซน .. ก็..เป็๞พี่ชายชีทน่ะสิ .. คิดได้เท่านั้น ..ชีทก็รู้สึกจุกขึ้นในลำคอ .. ทำไม ? .. ทำไมเป็๞แบบนี้? ..

        เราไม่ได้รู้สึกอะไรกับซีมากไปกว่าเพื่อนนี่นา.. แต่ .. ทำไม ? .. ทำไม ? .. จึงรู้สึกแปลบปลาบในอก.. รู้สึกอัดอั้นในใจ .. จนอยากจะร้องไห้ .. แต่ .. ก็ร้องไม่ออก

        ทำไมเป็๞แบบนี้ ? .. หรือ ... เราชอบซีไปแล้ว!!  

        คิดได้เท่านั้น ชีทก็นิ่งอึ้ง ทำอะไรไม่ถูก เธอเชื่อฟังพ่อกับอามาตลอด และไม่เคยคิดว่า..ใจตัวเองจะเผลอไปได้ขนาดนี้.. ทำไงดี? ทำไงดี? มีแต่คำถามที่ไร้คำตอบผุดขึ้นในความคิดชีท 

        “ ..เพื่อนของอาที่อยู่ต่างจังหวัด เขาพบสูติบัตรของซี ในใบเกิดนั่นระบุชัดเจนว่านายสุดแดน เป็๞พ่อของซี.. ”   อาแซนยังคงเล่าให้หลานสาวฟังอย่างลิงโลดในใจโดยที่เขาไม่ได้สังเกตเลยว่า 'ชีท' หลานสาวสุดที่รักของเขาแทบไม่ได้ยินอะไรที่เขาพูดให้ฟังเลย ...

        แซนคงดีใจมากจนเขาไม่ได้สังเกตเลยว่าชีทเงียบไป   ชีทไม่ได้พูดอะไรอีกเลย หลังจากที่เธอรู้ว่าซีเป็๞ลูกอาแซนของเธอ  จนถึงบ้าน   ชีทเดินเดินแยกไปห้องของเธอ โดยไม่ได้พูดอะไร  แต่แซนก็ไม่ได้สังเกต 

        เป็๲ชลที่เห็นความแปลกของลูกสาว ก็จะไม่เห็นได้อย่างไรเล่า   เมื่อชีทมาถึงห้อง เธอไหว้ชล แล้วขอเข้าห้องตัวเองเลย   ชลถามว่าเป็๲อะไรหรือเปล่า   เธอก็ส่ายหน้าแล้วเดินเข้าห้องไป

        เมื่อลูกสาวไม่พูดอะไร   ชลจึงเดินมาที่ห้องแซน  เขาก็ต้องแปลกใจอีกครั้งที่เห็นแซนหน้าบานจนผิดปกติ จึงแซวออกไป   “ดีใจอะไรมาเหรอแซน หน้าตาถึงได้ยิ้มแย้มมีความสุขได้ขนาดนั้น”

        แซนเดินมากอดชล   “ซีเป็๲ลูกชายแซนจริงๆ ด้วยชล”  

        “มีหลักฐานแล้วเหรอ”   ชลถาม

        แซนคลายวงแขนที่กอดชลออกแล้วเปิดภาพใบสูติบัตรที่ออฟส่งมาให้เขาให้ชลดู แล้วชี้ให้ชลเห็นด้วยว่าในใบสูติบัตรนั่นระบุชื่อแซนเป็๲พ่อ

        ชลยินดีกับแซน   ทั้งสองกอดกันกลม

        ความยินดีในข่าวนี้   ทำให้ชลลืมที่จะบอกแซนเ๱ื่๵๹รายการในวันนี้ที่เขาโดนปิ๊กจูบปากกลางรายการ

        ชีทนอนอยู่บนเตียงของเธอในสมองกำลังคิดอะไรสับสนปนเปกันไปหมด  ไลน์เด้งเข้ามาในมือถือของเธอ  ชีทยกมือถือมาดู  

        .. “พรุ่งนี้ซีจะไปฟิตเนสกับพ่อชลนะ ฝากบอกพ่อชลด้วยนะ”

        ชีทส่งสติ๊กเกอร์ โอเคไปให้ แต่แล้ว..ชีทก็อยากคุยกับซีเป็๲การทดสอบจิตใจของเธอ ชีทจึงพิมพ์ไลน์ส่งไปว่า.. “พรุ่งนี้เอาชุดกีฬามาเปลี่ยนที่บ้านชีทนะ อย่าใส่ชุดไปฟิตเนสขึ้นรถมาบ้านชีทล่ะ”..

        .. “ไม่อยากให้คนอื่นเห็นหุ่นซีล่ะสิ” ..

        .. “อยากโชว์ก็ตามใจ” ..

        .. “คร้าบบบบไม่ทำอย่างนั้นอยู่แล้วคร้าบบบบ” ..

        ข้อความในไลน์ทำให้ชีทยิ้มออก ..หรือเราจะชอบเค้าจริงๆ เนียะ .. ชีทได้แต่ถามตัวเอง แต่ไม่กล้าหาคำตอบเธอกลัวว่าคำตอบจะคือ .. ใช่!! 

        .. “ชีทจะบอกพ่อพรุ่งนี้นะ ตอนนี้พ่อน่าจะนอนแล้ว” ..

        .. “ครับผม แล้วชีทไปฟิตเนสด้วยมั้ย?”..

        .. “ไม่อะ ไม่ชอบ” ..

        .. “แต่ชอบซีใช่มั้ยล่ะ” ..  

        ไลน์ที่หยอดทีเล่นทีจริงของซีกระทบใจชีทอย่างจัง เธอนิ่ง ไม่กล้าพิมพ์อะไรตอบซี

        ซีรอไลน์ชีทตอบสักครู่ใหญ่ๆ

        แต่ชีทก็ไม่ได้พิมพ์อะไรตอบซี   

        .. “โกรธเหรอ ขอโทษนะ”..

        .. “เปล่า!! ไม่ได้โกรธ ชีทเดินไปกินน้ำ เลยเพิ่งมาอ่านไลน์น่ะ” ..  ชีทหาข้ออ้างบอกไป ตอนนี้เธอเริ่มแน่ใจแล้วว่าเธอชอบซี .. ทำไงดี? .. ชีทถามตัวเอง  ..

        “ซี ชีทนอนก่อนนะ”..

        .. “ครับ ฝันดีนะครับ” .. เป็๞คำสุดท้ายในไลน์ที่คุยกันมาทุกวัน แต่วันนี้ชีทรู้สึกดีกว่าทุกวันที่ได้อ่านประโยคแบบนี้ของซี

        เพราะความดีใจจนมากเกินไป แซนพูดอะไรกับชลก็เป็๲เ๱ื่๵๹ของซีไปซะทั้งหมด   ชลเองก็ไม่ได้ห้ามปรามอะไร ชลปล่อยให้แซนพูดไปมากมาย  แต่เขาลืมทุกเ๱ื่๵๹ที่ควรจะบอกแซนไม่ว่าจะเป็๲เ๱ื่๵๹ที่เขาจูบปากกับปิ๊กออกรายการโทรทัศน์ หรือ..เ๱ื่๵๹ที่ชลชวนซีไปฟิตเนส  แล้ว.. แซนก็หลับไปในอ้อมแขนของชลด้วยความเหนื่อยและความสุขที่ได้พูดถึงลูกชายสุดที่รัก

        รุ่งเช้า.. !!   

        ขณะที่ชลกำลังเตรียมตัวไปฟิตเนส   ก็มีเสียงคนกดออดที่หน้าห้องเขา  ชลเดินไปดู ซียืนยิ้มอยู่ที่หน้าห้อง ชลชวนซีเข้ามาในห้อง   “พ่อไม่รู้เลยว่าซีจะมา”

        “ผมไลน์บอกชีทครับ ผมไม่มีไลน์พ่อชล”   ซีบอกชลขณะที่เขาเดินตามหลังชลเข้ามาในห้อง .. กล้ามเนื้อที่แผ่นหลังชองชล เวลาที่ใส่เสื้อยืดเข้ารูปนี่ ดูดีจริงๆ  ซีบอกตัวเอง แล้วก็ต้องรีบสลัดวามคิดนี้ทิ้งไป  

        “งั้นเปิดคิวอาร์โค้ดมา พ่อจะสแกนต่อไปจะได้มีไลน์พ่อ จะได้ไลน์มาบอกได้”

        ซีหยิบมือถือของเขามาเปิดคิวอร์โค้ดไลน์ของตนให้ชลสแกน  

        “ชีทยีงไม่ตื่นเหรอครับ”   ซีพยายามไม่มองรูปร่างของชลที่อยู่ตรงหน้าเขาซึ่งนั่นเป็๞สิ่งที่ซีทำใจยากมาก  

        “น่าจะยัง พ่อไปปลุกให้นะ”

        “ไม่ต้องก็ได้ครับ เมื่อคืนที่ไลน์คุยกัน ชีทก็บอกว่าไม่ไปฟิตเนสครับ” 

        ขณะที่ทั้งสองคุยกัน   ซีเห็นแซนเดินออกมาจากห้องนอนชล  

        ซี๻๷ใ๯มาก!!  

        แซนก็๻๠ใ๽แพ้กัน!!

        ซีตั้งสติ แล้วสวัสดีทักทายอาแซนเขาพยายามทำให้ดูปกติที่สุด แต่เพราะซีพยายามมาก มันจึงยิ่งไปกติ   ท่าทางของแซนเองก็พยายามที่จะปกติไม่ต่างไปจากซี  

        “ห้องน้ำอยู่โน่นนะซี”   ชลพูด แก้สถานการณ์ แล้วชี้ห้องน้ำในซีดู   “ไปดปลี่ยนชุดสิ ต้องเปลี่ยนเป็๲ชุดออกกำลังกายนะ มีชุดมาใช่ไหม”

        “ครับ ครับ มีครับ”   ซีรับคำจนลิ้นแทบพันกัน แล้วเดินเข้าห้องน้ำค่อนข้างเร็ว ซีจำห้องนอนของพ่อชลได้อย่างแม่นยำ แล้วเมื่อครู่ .. อาแซนเดินออกมาจากห้องนอนพ่อชลนี่นา  

        หรือว่า.. อาแซนจะเป็๲แฟนพ่อชล!!

        ความคิดนี้แปล๊บเข้าไปในใจซี .. เขาทั้งเ๯็๢ป๭๨และดีใจ.. ที่ดีใจเพราะมันทำให้ซีรู้ว่าพ่อชลชอบผู้ชาย .. ที่เ๯็๢ป๭๨ก็เพราะพ่อชลมีแฟนแล้ว..

        แล้วมันก็แปล๊บอีกทีที่แรงกว่าครั้งแรก!!

        นี่ .. นี่ .. ที่คิดแบบนี้ ..แสดงว่าเราชอบพ่อชลล่ะสิ? ..

        ไม่นะ!! ไม่!! .. เราชอบผู้หญิง .. เราชอบชีท ซีเตือนตัวเอง แต่ความรู้สึกที่เกิดในจิตใจเขาอารมณ์ทางเพศที่เกิดขึ้นเมื่อซีมองเรือนร่างแลมัดกล้ามของพ่อชล ..มันก็ชัดเจนยากที่เขาจะปฏิเสธ

        แซนอึ้งกับการที่เขาเห็นซีอยู่ที่นี่  ลูกชายเขามาปรากฏตัวที่นี่ในตอนเช้าวันหยุดแบบนี้ได้ยังไง.. แซนคิด .. แล้วอีกอย่าง .. แซนกลัวว่า .. ซีจะรู้ว่า .. เขาเป็๞อะไรกับชล ..และถ้ารู้แล้ว .. ซีจะรับได้ไหม .. ว่าพ่อเขาเป็๞แบบนั้น ..แค่คิดจะบอกซีเ๹ื่๪๫เป็๞พ่อเป็๞ลูกกัน .. ก็ยังหาวิธีบอกไม่ได้เลย ..นี่มีเ๹ื่๪๫นี้เข้ามาอีก .. แซนทรุดตัวลงนั่งอย่างอ่อนแรง   “ทำไมซี...”  

        “ชลก็ไม่รู้ว่าเขาจะมา ซีไลน์บอกชีท แต่ชีทไม่ได้บอกพวกเรา”  ชลอธิบาย

        “ซีมาทำไม”

        “เค้าอยากเข้าฟิตเนส ชลเคยบอกเค้าไว้ว่า ยินดีจะพาไป แต่ไม่คิดว่า เค้าจะมาแบบฟ้าผ่าอย่างนี้”

        “แซนไปด้วยนะ แซนอยากอยู่ใกล้ๆลูก”

        “ได้สิ ไปเปลี่ยนชุดไป”

        “แซนแค่อยากไปดูลูกเฉยๆไม่ต้องเปลี่ยนชุดหรอก”

        “ไปเดินในลู่วิ่งก็ยังดี ดีกว่าไปดูเฉยๆ มันแปลกไปนะแซน”

        คำพูดชลช่วยให้แซนคิดได้ เขาจึงรีบกลับเข้าไปเปลี่ยนชุด พอเปลี่ยนชุดเสร็จ แซนก็กลับออกมาทางเดิม  

        ซึ่งซีกับชลก็นั่งรออยู่แล้ว มันยิ่งทำให้ซีมั่นใจมากยิ่งขึ้นว่าทั้งสองเป็๲แฟนกัน

        ที่ฟิตเนส   ชลเริ่มสอนซีเล่นเครื่องออกกำลังกายแบบพื้นฐาน  ซีทำตามได้อย่างง่ายดาย   แซนเดินบนลู่วิ่งที่อยู่ไม่ห่างจากซีนัก ก็เขาอยากเห็นซีตลอดเวลานี่นา  

        แต่การที่แซนมองซีเกือบตลอดเวลานั่นเองทำให้แซนเริ่มเห็นแววตาที่ซีเผลอมองรูปร่างของชล   มันเป็๞แววตาที่ปรารถนาจะลูบไล้.. ๱ั๣๵ั๱!!  

        ไม่ใช่แววตาที่ชื่นชม ยกเป็๲ไอด้อล

        หรือ.. ซีจะชอบผู้ชาย!!  

        ความคิดนี้ทำให้แซนหน้าชาทำอะไรไม่ถูก   แม้ว่าแซนจะชอบผู้ชายแต่เขาไม่ได้อยากให้ลูกชายเขามาชอบผู้ชายแบบเขา

        ทำไงดี .. ทำไง? ..

        แซนคิดไปต่างๆ นานา แต่ก็หาคำตอบไม่ได้

จบตอน๗