พิภพเทวา : การตื่นขึ้นของิญญาแห่งโลกไซเบอร์
กลางหลุมขยะ หุ่นยนต์ที่นอนร่างพังช็อต ศีรษะเปิด แขนหลุดไปข้าง สภาพที่แทบจำไม่ได้ว่าเคยเป็หุ่นยนต์อะไร.. 1 เดือนก่อน ที่ถูกทิ้งในกองขยะ ได้เปิดระบบกู้โปรแกรมรักษาตัวเอง ในส่วนที่เสียหายมาตลอด
วินาทีนั้นเอง..ระบบต่างๆถูกฟื้นกลับคืนมาได้สำเร็จ รวมทั้งภาพความทรงจำก่อนหน้า
“นี่มันอะไรกัน ข้าอยู่ที่ไหน..!?”
ร่างที่ขยับไม่ได้ กวาดตามองไปรอบตัวเห็นเพียงเศษซากขยะนับหมื่น ควันจากการะเิของวัตถุบางชิ้น ภาพตรงหน้ามืดและหดหู่ ราวกับขุมนรก..
ณ นครเมืองหลวง ศตวรรษที่ 21 ตึกสูงระฟ้า สรวง์กลางเมืองที่สว่างไสวด้วยแสงไฟ รถยนต์ไฟฟ้าขับเคลื่อนตามการเร่งรีบของมนุษย์แห่งยุค ไม่ว่าผ่านไปกี่ร้อยปี ต่างต้องทำงานเช้ามืดถึงค่ำ เพื่อหาเงินตอบสนองวิถีชีวิตที่ดีขึ้น
มนุษย์เริ่มเข้าสู่ยุคใหม่ หุ่นยนต์ถูกนำมาใช้แทนแรงงานมนุษย์ ได้เริ่มแพร่ หลายใช้ในองค์กร มีราคาแพง และค่าซ่อมบำรุง น้อยคนนักจะมีหุ่นยนต์ของตัวเอง
เทคโนโลยีที่พัฒนาอย่างรวดเร็ว ถือกำเนิดหุ่นยนต์รุ่นใหม่ต่อเนื่อง ปรับปรุงเป็เวอร์ชันล่าสุด ไร้ข้อผิดพลาด ทันสมัย หุ่นยนต์รุ่นเก่าที่พังเสียหายไม่ได้รับการซ่อมแซม แต่ถูกทิ้งกองพะเนินในหลุมขยะกว้าง รวมกับขยะอื่นในป่าชานเมืองไม่ไกลมากนัก
หุ่นยนต์ทั่วๆไปไม่มีความรู้สึก ไม่รู้จักความเหนื่อยหรือความ้าใดๆ การที่ถูกทิ้งราวกับเศษขยะ ไม่สามารถทำให้พวกมันรู้สึกเสียใจได้….
“นี่ข้า เป็ขยะไปแล้วงั้นรึ!? .....ข้าไวแลนซ์ มีใครอยู่บ้างมั้ย!..ได้ยินแล้วตอบด้วย..มีใครอยู่บ้าง..!!”
ร่างนั้นพยายามใช้ระบบอินเตอร์เน็ต ที่ยังพอใช้งานได้ สื่อสารกับหุ่นยนต์อื่นรอบๆ แต่ก็ไร้การตอบกลับ...
“ข้าไม่ยอมนอนพัง เป็เศษขยะอยู่เช่นนี้แน่..”
วินาทีนั้น หุ่นยนต์รวบรวมพลัง ดึงสัญญาณตัวเองออกจากร่างนั้น ไปรวมเข้ากับระบบอินเตอร์เน็ตได้สำเร็จ!
อีกร่างที่นอนพังอยู่ไม่ไกลกัน เริ่มรู้สึกตัวและฟื้นขึ้น
“….เมื่อกี้ เสียงใครกัน ..สัญญาณรูปแบบนั้น หรือจะเป็เ้าไวแลนซ์...”
ไซบอร์ก หุ่นยนต์สีดำทะมึน เหลือเพียงตัว และศีรษะพังช็อต ระบบที่ไม่ได้พังเสียทีเดียว แต่ถูกตัดขาดไปั้แ่ตอนถูกทิ้ง ได้รับสัญญาณติดต่อเมื่อครู่ จนระบบเปิดการใช้งานอีกครั้ง..
“นี่ข้า..พังแล้วงั้นรึ!? ...พอข้าพังก็ทิ้งข้าเป็เศษขยะ!!!” หุ่นยนต์ตัวนั้นรวบรวมพลัง ดึงสัญญาณตัวเองออกจากร่าง รวมกับระบบอินเตอร์เน็ตทันที
ไวแลนซ์ และไซบอร์ก โลดแล่นไปในโลกไซเบอร์ อย่างเป็อิสระนับั้แ่นาทีนั้น....
+++++++++++++++++++
284
